Recente reacties

Nieuwe Pekela en Bokkendag

Al weer twee keuringen gehad.
Ten eerste de gezellige keuring te Nieuwe Pekela, we hadden zes dieren bij ons en die deden allemaal weer goed mee in de voorste gelederen en dat is tegenwoordig heel wat. Alles zit zo dicht bij elkaar qua kwaliteit en nu ook qua conditie en alles, dan geven kleine verschillen weer een andere uitslag, maar dat is ook de charme van een jureersport toch? Ik bedoel dan niet eens de keurmeesters die het verschil maken, maar het hele gebeuren van het dier moet het net even doen en alles en op dat moment met de concurrentie in de rubriek kan uiteindelijk veel doen met je plaatsing.

Mijn Lissa komt nu echt op gang en van nature heeft ze wel de mooie ribwelving en nu ze weer goed gedijt komt ook haar mooie ‘peervorm’ weer tot uiting. Vooral met het onbeperkt hooi wat ik geef en onbeperkt doe ik altijd wel bij mijn geiten, maar bij haar is het wel echt onbeperkt, met iedere keer met voeren echt vers mooi goed kwaliteitshooi er in (zelfs de laatste weken met rondje nacht dan nog even verversen en ze eet ook veel van boven uit de ruif met veel knoeien en dan zoekt ze het lekkerste zelf op, geeft nu even niet, straks word ik wel weer wat zuiniger en mag ze het ‘netjes’ opeten. Haar hok hoef ik dus ook niet bij te strooien, dat is echt een hok vol met hooi).

Tevens showde ze nu ook weer mooier (ook een oude geit moet je blijkbaar thuis toch even een keer weer aan de band hebben) en in haar rubriek stonden al zes hele beste dieren en het commentaar van de beste rubriek van de dag kwam er al met toch nog een duidelijk kopnummer. Rondom correct en uitstraling en beste benen. Zo knalde ze door de rubriek en pakte ze het kampioenschap en zelfs het dagkampioenschap! Super blij hier mee. In eerste instantie vond ik mijn eigen gemaakte foto het mooist, maar ik moet toch toegeven dat EJ zijn foto toch beter is. Ik zet hier maar drie leuke foto’s van haar neer.


Op iedere foto laat ze weer een ander onderdeel beter uitkomen. Zo vind ik op de ene haar hals zo mooi en de andere haar prachtige belijning en de laatste hoe mooi vierkant ze kan staan (zelfs een dier die wel vierkant is, kan verkeerd staan, maar een dier die de benen er niet goed onder heeft met achterstandigheid of wat dan ook, die krijgt de benen er nooit mooi vierkant onder). Nou ja, ook ik vind haar geweldig (gezond chauvinisme?), maar perfect is ze niet hoor! Alleen dat ga ik lekker niet vertellen wat evt. wat mooier mag zijn. Heeft wel de doorslag gegeven in mijn bokkenkeus en vooral ook dat ik niet allemaal zwart wil. Ze is nu gedekt door Sloekert v.d. Kikkert en dat is een roodbruin bokje uit BZN 100 v.d. Marpôlle x Janis 413 v.d. Kikkert. Janis 413 was de enige veteraan op de keuring en had helaas haar beste conditie al weer gehad, maar als ze even mooi showt (wat ze gemakkelijk kan), dan laat ze dat enorm prachtige type zien en vooral vooral voor een veteraan echt prachtige verhoudingen en een super sierlijke voorhand. Haar moederlijn voert vrij snel op de zwarte Janis 339 (Storm) en daar de moeder van Janis 239. Zo ben ik bezig met type, kleur en iets ander bloed. Je moet toch wat in deze tijd. Sloekert zelf kon ik niet op tijd keuringsklaar krijgen, moet nog meer vlees en daardoor nog meer kracht hebben om een ‘vuist’ te kunnen maken op de keuring.

Sloekert hadden we (eigenaar is Jacob, maar staat bij al een tijdje op stal) wel opgegeven voor de bokkendag, maar toen ik ook zag dat hij bij Chávez v.d. Veenhorst in de rubriek moest optreden was het wel duidelijk. Totaal andere bokken en Chávez zit in het hok naast Sloekert en dan is Chávez qua bok/kilo’s een keer zoveel bok als Sloekert en dat terwijl Sloekert 3 dagen ouder is. Dus mijn best maar gedaan met Chávez en dat is wel gelukt. Chávez werd uitgeroepen tot dagkampioen bij de boklammeren en wat ik begreep steeds bij het commentaar dat de keurmeesters het niet moeilijk vonden en vooral zijn type, bouw en vooral de beste benen gaf de doorslag. Prachtig om zo’n bok in het hok te hebben en super deze samenwerking weer met Klaas v.d. Ploeg die de eigenaar gewoon is en blijft.

Chávez v.d. Veenhorst Dagkampioen

Chávez v.d. Veenhorst Dagkampioen

Echter… ook Chávez is niet perfect en nu zit het hem niet meteen in de kwaliteit die hij laat zien, ik heb hem in het hok voornamelijk om er een nakomelingen van te krijgen… dat is nog een heel gedoe. Ten eerste dekt hij maar om de ‘paar’ uur (dus niet zo als de meeste jonge bokjes, die om de 10 minuten al weer kunnen), maar dan het ergste, als hij dekt, dan springt ie omhoog en let ie niet goed op en doet zijn ‘kunstje’ raak of niet raak. Zijn raakkans ging zaterdag en zondag even beter, maar nu al weer twee dagen bezig met een lammetje (Linda 53) en daar heeft hij zeker nu al 5 pogingen bij gedaan en eentje is ‘misschien’ goed. De rest heeft hij lekker de wijde wereld ‘ingeschoten’ en daar komen geen nakomelingen van, hier even foto’s voor het bewijs. Ik laat hem nu ook maar in het hok dekken, het vliegt je bijna letterlijk om de oren, maar mijn broek heeft hij zeker al wel geraakt (dus gelieve geen dekkingen aan de deur, kans van slagen is nu toch nog te laag). 🙂

Dekkerij Chavez

Dekkerij Chavez

kostbare_spul

Het kostbare spul

Lissa van Carpe Diem

Lissa zorgt dit jaar voor wisselende gevoelens 🙂
Het begon in februari met 2 weken te vroeg aflammeren, door vermoedelijk een ontsteking die naar de baarmoeder was doorgedrongen, vandaar twee niet levensvatbare (bokjes) die onder de etter zaten. Vervolgens leek ze meteen goed op te schonen en advies van veearts gewoon even niets doen.

Lissa werd langzaam aan wel weer mooi en ze kwam zelfs prachtig door de verharing en ook qua lichaam kreeg ze zelfs weer een echte peer/wigvorm. Ik gaf haar daarom op voor de keuring van 2 juli Zuidlaren (moest al voor 8 juni opgeven), maar op 12 juni was het weer balen toen ik in het hok kwam, er lag allemaal wit spul in het hok.

Witvuil (etter/witte bloedlichamen) in het hok

En de geit was nog steeds aan het vloeien en had zelfs een heel klein beetje uier gemaakt, ze mekkerde ook alsof ze aan het lammeren was. Resultaat was ook dat ze ’s avonds zo dun als een plank was.

Lissa 'witvuilen'

Lissa ‘witvuilen’

De dag er op was ze rits en niet een beetje ook, ze brulde er over. Even her en der wat contact gehad, en het algemene advies was ‘opruimen’ en die krijg je nooit meer drachtig. Schoonspoelen door de veearts? Met de veearts gebeld en vervolgens 4 dagen aan de engemycine gehad (eerste keer mooi door de veearts, maar vervolgens mocht ik haar zelf drie dagen in de nek spuiten, niet mijn hobby!). En vervolgens weer afwachten was het advies of ze weer rits zou worden en als ze dan ook weer zou witvuilen.

Halverwege juli werd ze weer rits en weer twee dagen, maar ik heb geen ‘witvuil’ meer gezien, dus nu afwachten op de volgende ritsigheid en dan kan ze weer gedekt worden. Hopen dat dat goed gaat.

Voor de keuring van 2 juli was mijn lol wel even van haar af en ze was eerst heel dun geworden en slecht eten en ik dacht al, die kan zo weg en hoeft ook niet meer naar de keuringen. Maar ze begon weer langzaam mooier te worden en ondanks dat ze voor 2 juli nog net te strak was toch meegenomen en een mooie 1B in een sterke rubriek werd haar deel en tijdens de kampioenskeuring mochten er drie naar binnen komen waartussen het ging en daar zat ze al bij. Zo begon haar seizoen vorig jaar ook.

Afgelopen zaterdag met haar naar Wijdenes geweest. Gezellige keuring en echt eens super om vanaf de luie stoel alles te volgen (kijk je toch anders naar de dieren dan steeds van bovenaf en een ‘vluchtige kijk’ in de rubriek) en dan maar 1 geit bij je te hebben en dan nog even ‘inzender’ spelen. Hier weer een hele sterke rubriek en was ik al blij dat ik 1B mocht staan, want had de 1A in het hok ook al gespot. Een prachtig dier van Rik Bruggink en er waren nog veel meer mooie en beste dieren aanwezig. Het verschil tussen haar en de 1A was duidelijk dat de 1A zogend was en daardoor fijner besneden en net iets sierlijker en luxer dan overkomt. De kracht van Lissa is letterlijk en figuurlijk haar kracht en mooie aansluitingen en ook de goede benen, maar ja, net de laatste fijnheid mist ze nu. Toch prachtig dat deze geit ondanks alles nog gewoon met de allerbesten van Nederland mee kan doen. De 1A van Rik werd kampioen en ik mocht toen mooi vanuit de 1B positie binnenkomen en kon zo de reserve titel naar binnen slepen (ook dit is hetzelfde als vorig jaar, eerst 1B en daarna 1B + Reserve Kampioen, als ze die lijn van vorig jaar nu ook doorzet 🙂 ). Nu hoop ik maar zo dat ze binnenkort drachtig wordt en dat alles dan weer goed gaat. Bokkenkeus ben ik nog steeds niet over uit met haar. Heb nog drie bokken in het hok die alle drie wel iets hebben om haar daar bij te doen, maar ook alle drie dat ik denk, maar dan wordt dat misschien weer minder, nou ja, heb je toch altijd…

Lissa_wijdenes

Lissa Wijdenes 2022

Inteelt!

Voor u gelezen in ‘Levende Have’, zet je weer aan het denken over inteelt en ‘vreemd bloed’, echter vreemd bloed is niet zo maar een ‘buiten stamboek’ diertje inzetten. Als je vreemd bloed wil gebruiken, dan moet je zeker weten wat dat is en moet dat dier echt vrij zijn van je huidige dieren en al jaren ook een soort van registratie (zonder problemen) dat je niet van de regen in de drup valt en andere rare problemen dan juist gaat binnenhalen. Toch eens zien of er andere Europese landen ook een goede registratie van dwerggeiten hebben en daarmee uitwisselen???

NOODKLOK LUIDT VOOR FRIES PAARD: GROOT TABOE INEENS BESPREEKBAAR

INGEDIEND DOOR JINKE OP 24 MEI 2022 – 13:50

Waterhoofden en dwerggroei zijn nog maar net onder controle of de volgende erfelijke gebreken hebben zich al weer aangediend. Naar schatting de helft van de Friese paarden is drager van ongewenste erfelijke afwijkingen die leiden tot ernstige gezondheidsproblemen, zoals breuken in de aorta of een verwijde en minder beweeglijke slokdarm*).

Oud-directeur van het Koninklijk Friesch Paardenstamboek Ids Hellinga luidt in de Leeuwarder Courant de noodklok. De situatie is zo ernstig dat een groot taboe ineens bespreekbaar wordt. Ook al formuleert hij het voorzichtig: ”Gezien de feiten die ik nu heb, acht ik het onvermijdelijk om het inbrengen van vreemd bloed binnen de rasfokkerij, die het Friese paard is, sterk te overwegen.”

Hoogleraar interne diergeneeskunde aan de Universiteit van Utrecht Marianne Sloet, die ook aan het woord komt in het artikel ”Inteeltramp dreigt voor het Friese paard”, heeft haar hoop gevestigd op onderzoek van de Amerikaanse Fenway Foundation en de universiteit van Kentucky. Gekeken wordt hoe de afwijkingen vererven. Pas als dat bekend is en we meer weten over de verspreiding van de ”foute genen” over de populatie Friese paarden, kan volgens Sloet bekeken worden of de problemen binnen het gesloten stamboek zijn op te lossen of dat er bloedlijnen van andere rassen nodig zijn. Het zou, aldus Sloet, een hoop schelen als de erfelijke gebreken tot één gen zijn te herleiden. ” Als dit niet het geval is en de problematiek dus op meerdere genen ligt, dan wordt uitbannen van de problemen veel gecompliceerder.”

Sloet houdt er rekening mee dat het nog enkele jaren duurt voordat er een gentest beschikbaar is. Hellinga is wat dat betreft iets optimistischer, maar beschouwt de slokdarmaandoening wel als een groter probleem dan aortaruptuur, dwerggroei en waterhoofd. Dat heeft te maken met het onvoorspelbare tijdstip waarop de aandoening zich manifesteert: dat kan op zeer jonge, maar ook op latere leeftijd. De aandoening kan ook onder de radar blijven, aldus Hellinga. Volgens Hellinga is mede daardoor de verspreiding van de slokdarmmutatie groter dan verwacht. Hij houdt er ernstig rekening mee dat een complete jaargang hengsten drager is.

De slokdarmverwijding is te herleiden tot de in 1920 geboren hengst Ynte 130, aldus Hellinga. Hij baseert zich daarbij op uitgebreid stamboomonderzoek en meldingen van deze aandoening. Alle erfelijke gebreken zijn in de eerste helft van de 20e eeuw ontstaan toen er  door het gebruik van een beperkt aantal hengsten een zogeheten flessenhals-effect optrad. Ritske uit 1955 is nog steeds het meest invloedrijke paard.

De ernstige genetische afwijkingen, die nu tot het luiden van de noodklok leiden, doen zich in feite al enige tijd voor, getuige uitlatingen van dierenarts Marco de Bruijn uit Wolvega. Hij ziet al sinds een paar jaar bindweefselproblematiek/aortaruptuur, slokdarmverwijding/slokdarmverlamming en maaglediging/maagruptuur. Al in 2015 deed Margreet Ploeg van de Universiteit Utrecht onderzoek naar de aortaproblemen bij Friese paarden. Bij eerder onderzoek werd al gesuggereerd dat de Friese paarden mogelijk een algemeen probleem hebben in het bindweefsel (een van de steunweefsels van het lichaam), dus niet alleen in de aorta. Ook een vergrote slokdarm komt vaker voor bij Friese paarden dan bij warmbloed paarden. Weefselonderzoek van de slokdarmwand toonde afwijkingen van het collageen, zoals ook beschreven bij de aorta’s. Ploeg vermoedde toen nog dat stofwisseling in de steunweefsels bij Friese paarden wel eens anders zou kunnen verlopen dan bij warmbloed paarden het geval is. Het was volgens haar een eerste aanwijzing dat het bindweefsel van Friese paarden verschilt van dat van warmbloeden. Dat er een erfelijk gebrek achter schuil ging, werd toen nog onvoldoende onderkend.

De alarmerende berichten over een ”inteeltramp” komen op het moment dat de fokkers druk doende zijn de toename van inteelt terug te brengen tot aanvaardbaar niveau van 0,5%. Alle inspanningen tot nu toe hebben niet kunnen verhinderen dat ingrijpen nodig is. Hellinga benadrukt in de Leeuwarder Courant niet voor niets dat het inbrengen van vreemd bloed wel eens onontkoombaar kan zijn. Daar is wel een statutenwijziging van het stamboek voor nodig. ”In het uiterste geval kan de minister het KFPS dwingen om vreemd bloed toe te staan als het welzijn van het ras in het geding is”, aldus het artikel in de Leeuwarder Courant. Daarmee doelt de krant op het wettelijk verbod op het fokken van of het voor de fok gebruiken van dieren die beschikken over een bepaalde aandoening die de gezondheid van het dier of de nakomelingen van het dier kunnen aantasten.

Redactie Levende Have

*) Een paard met een zogeheten megaoesophagus heeft een verwijd en minder beweeglijk deel van de slokdarm. Doordat de slokdarm verwijd is en minder goed het voedsel richting de maag masseert, kan het voer en speeksel zich ophopen en leiden tot een daadwerkelijke verstopping van de slokdarm. Een verwijde slokdarm heeft vrijwel zeker te maken met een neuromusculaire afwijking.

Eindelijk weer keuring in Buitenpost

Zaterdag 28 mei was onze eerste keuring van dit jaar en na 2 jaar afwezigheid weer in Buitenpost. Helaas was het niet echt warm en de manege vond ik zelf te vochtig (en de dieren ook), dan heb ik toch liever dat het stuift, maar daar moeten we het nog maar eens over hebben. Einde van de dag werd het wel warmer, de temperatuur begon op te lopen en als je 10 dieren mee neemt en je mag ook in de kampioensrubrieken (veel) rondjes lopen, dan krijg je het vanzelf warm 🙂

Qua uitleg heb ik wel geluisterd naar het commentaar van de keurmeesters, maar ik moet toegeven door alle drukte en alles, dat ik de helft vergeten ben wat ze gezegd hebben, dus ik ga hun hier ook maar niet citeren.

Boklammeren hadden we drie bij ons. De broertjes Matador 81 (zwart) en Matador 82 (zwartbont) van de Kuzemer, uit de bonte jeugdgeit Linda 44 en vader Justin J. v.d. Kruisberg. Beiden een 1B en dat is een mooie plaats voor deze ‘gewone’ bokken. Ze zijn niet verkeerd en zitten zeker hele mooie dingen aan, maar beiden hebben (of missen) ook iets dat ze momenteel niet de echte keuringsbokken zijn. Dit was een test en ik wil graag genoeg bokken op de Nationale bokkendag dit jaar hebben en dan moet je zelf het goede voorbeeld geven. Dus ik moet ze bewaren tot de bokkendag of verkopen aan iemand die ze meeneemt naar de bokkendag… twijfel ik nog even over.
Duke John van Carpe Diem (vader Ilja vd Wachthoeve en moeder Saline) liep in een rubriekje van slechts twee bokjes en behaalde vooral door zijn prachtige conditie en zijn mooie uitstraling en vooral in stilstand de 1A positie. Ook met dit bokje kan ik zelf niets…

Geitlammeren hadden we ook drie bij ons. Sissi van Carpe Diem het zwarte zusje van Duke John heeft een prachtige conditie ook al en sierlijk halsje en mooi lichaam… echter ze is veel te bang en wil de staart (nog) niet drukken. Dan kun je niet verder dan 1B en dat mag ook niet. Nog maar een keuring rust geven en dan weer proberen. Linda 52 (Justin J x Linda 45) was al een beetje uit de kluiten gegroeid geitlam, maar daardoor ook al perfect glad en prachtig type, een fraaie 1A werd haar deel. De zwartbonte Linda 48 (Justin J. uit de oude ‘witte’ Linda 24) is als drieling grootgebracht, maar ze weet altijd wel het beste van het beste te pakken en die heb ik ook te hard gevoerd. Het hele lammetjes idee is daar nu al vanaf (ze is van 8 januari) en dit is ook wel vaak een Linda eigenschap. Eerst heel hard groeien en dan denk je die wordt veel te groot en te zwaar en dan lammeren ze een keer af en zijn het ineens helemaal geen grote zware geiten meer. We zien wel, die mag ook een keuring op rust (want 10 is mij echt te veel weer).

Linda45Buitenpost

Linda 45 vd Kuzemer – Kampioen

De jeugdgeiten had ik zelf wel door dat ik die er mooi voor had staan en met hun resultaten van vorig jaar, was daar bij mij ook wel het voorgevoel van, nu ‘moet’ het weer gebeuren. Drie jeugdgeiten en alledrie al mooi in conditie. Zusjes Linda 44 en 45 van de Kuzemer allebei een 1A en Showgirl van Carpe Diem lange tijd op kop, maar net in het laatste rondje moest ze toch op de 1B plaats eindigen. Later werd de roodbruine Linda 45 kampioen bij de jeugdgeiten en later ook nog bijna dagkampioen en Linda 44 werd reserve kampioen bij de jeugdgeiten. Wat een dubbelslag weer voor deze zusjes!

linda44buitenpost

Linda 44 van de Kuzemer – Reserve Kampioen

Als laatste nog Saline van Carpe Diem. Die stond er ook al prachtig voor en stormde vol temperament deze keer ook weer op een 1A plaats af en vooral door haar prachtige kop en hals en voorhand en super mooi vrouwelijk type.

Zo was het weer een heel geslaagde dag voor onze stal en met afgerond 100 dieren en 17 inzenders en relatief veel publiek (ook van buiten onze vereniging), was het zeker weer mooie reclame voor onze hobby en zie je toch dat een geitenkeuring de ‘lijm’ is wat de leden een binding geeft.

Lammerij 2022

Helaas weinig updates dit jaar vanaf mijn kant, tijd vliegt voorbij en vooral als je met je werk al minimaal 10 uur per dag volledig aan het scherm gekluisterd bent en de rest van het sociale leven ook ineens weer vol op gang komt.

Zal in vogelvlucht de ‘geboortes’ opsommen.

De Kuzemer

Linda 24
Met haar 9 jaar nog super vitaal en bracht tijdens het OKT schaatsen op zaterdag 8 januari tussendoor even vlot 3 geitjes (terwijl ik met buurman een biertje binnen dronk en af en toe op de camera keek en ze gewoon 1 voor 1 geboren zag worden). Een mooie zwartbonte en twee bruine geitjes is het resultaat.

Linda 46
Ook die lammetjes zag ik geboren worden vanaf de camera, ik zat in sessies van het werk en keek af en toe op de camera en dat ging allemaal ook super snel. Een bruinbont geitje en een bruin geitje met paar witte vlekjes. Helaas met alle overvloed van de geitlammetje bij de andere Linda’s mochten deze vertrekken, maar daar maakten we anderen wel weer super blij. Linda 46 met haar twee lammetjes verkocht aan een enorm liefdevol gezin, hier niet ver uit de buurt en kijk eens hoe blij deze kinderen er mee zijn. Deze worden overstelpt door knuffels en aaien, zo is het niet moeilijk afscheid te nemen van paar geiten.

graansma

Jonathan en David met de lammetjes van Linda 46

Linda 45
’s Avonds met voeren zag ik al dat ze wilde lammeren, maar ’s nachts om 2 uur nog geen echte weeën, toch maar op bed gegaan, paar uur later werd ik wakker en snel op de camera kijken, ja hoor stonden al twee lammetjes bij haar en toch er heen en bleken ook weer geitjes te zijn, een bruine en bruine met een maanvlek oor.

maanvlekoor

Maanvlek oor

Linda 44
Ook deze had net zoals haar zusje besloten om in de nacht te lammeren. Linda 44 was zo zwaar dat ik zelfs dacht dat er drie in zaten en ik was nu maar op de bank even gaan slapen. Weet de tijden niet meer, maar ik was net op tijd voor de eerste en dat was een dikke zwarte bok die ik beetje geholpen heb met de pootjes even door te trekken, zodat alles net wat gemakkelijker gaat. Toen dacht ik al, zo zitten er geen drie in. Een dik uur later kwam de tweede bok en ietsje minder zwaar, maar zeker nog een forse knaap en dat is een zwartbonte bok. Hierbij even een indruk van de kleur van de zwartbonte Matador 82.

Mat82

Matador 82 v.d. Kuzemer

Carpe Diem

Melissa
Melissa begon op 8 februari voor Carpe Diem met het feestje en ik dacht eerst veel te vroeg, maar ze was dus drachtig van de eerste dekking en later nog een keer gedekt en ik vond die dekking toen al twijfelachtig, maar wel die laatste datum opgeschreven. Enfin, helaas klopte het gevoel wel toen ze begon te lammeren dat het niet goed was. Eerste lam was een dode ‘bulldog’lam (hele dikke kop, korte neus, korte poten en waterbuik, in meer of mindere mate). En later nog een levend bruin bokje. Inmiddels is dit spannetje al vertrokken.

Lissa
Melissa bleef met de nageboorte staan en de dag er op de veearts gebeld en die kwam begin van de middag en op dat moment was Lissa ook al aan het lammeren. Dit was zeker 13 dagen te vroeg en het leefde nog wel, maar de twee bokjes waren niet echt levensvatbaar. Toen de eerste er net was, was de veearts er ook en er zat allemaal wit spul om de lammetjes heen. Dit waren dus witte bloedlichamen (etter!) en dat wijst op een ontsteking. Vermoedelijk een ontsteking in de baarmoedermond welke naar binnen is geslagen en dat was ook de oorzaak van te vroeg uitdrijven van de lammetjes. Helaas dus dit jaar geen lammetjes bij Lissa en een plannetje nu is om haar al vroeg in het seizoen te laten dekken (door de zwartbonte Matador 82?).

Julene
In de eerste maanden van haar dracht was ik redelijk overtuigd dat ze drachtig was. In december had ik al door dat ze niet drachtig was, ze werd lelijk qua haar (stug) en de vormen werden eerder minder. Dit klopte allemaal, op 15 februari kwam er helemaal niets, dus niet drachtig, maar begin maart begon ze ineens te slijmen en smerig van achteren. Ze was paar dagen onrustig (aan het ‘lammeren’) en veel nattigheid en wat smerigheid in een hoek, maar verder niets van vruchtje kunnen ontdekken. Na paar dagen was ze weer de oude, maar helaas. Na drie jaar geen lammetjes meer gebracht te hebben is ze met kleindochter Melissa ook maar vertrokken.
Dit was wel een teleurstelling, van deze drie geiten dus helemaal NIETS, maar ja, ik hoor ook andere fokkers met eigenlijk alleen maar bokken…

Saline
Saline stond vorig jaar al op de lijst om dit jaar bij een goede fokronde dan de stal te verlaten, maar dat moet dus nog maar niet en ze doet wel precies alles volgens het boekje. Ze moest tegelijk met Linda 44 lammeren en ik had zeker veel geld er op durven te verwedden dat Linda 44 het eerst zou lammeren en ook de avond er voor. Dus die hield ik beter in de gaten, maar de volgende ochtend was Saline al gelammerd en Linda 44 pas de nacht er op. Resultaat een mooi best zwart geitlam met klein kolletje (Sissi) en een bruine bok (Duke John, iets sjiekere versie van Hertog Jan). Blij met dit spannetje.

Showgirl
Als laatste mocht Showgirl en ik had al verwacht dat er maar eentje in zat en dat was ook zo. Helaas had ze toch te goed voor haar jong gezorgd en was het een hele dikke eenling die net wat gedraaid voor de bekken zat. Toch maar de veearts gebeld, ik kreeg er geen beweging in. Een vrouwelijke veearts er bij en na tien minuten goed bezig (lammetje kwart slag draaien en de geit op de andere kant gelegd) kreeg ze het dikke lam er uit. Dan reken je op een bok en hoop je dat het nog leeft. Blij dat het dan een levend leuk zwart(contra)stippel geitje blijkt te zijn. Na het lammeren zette ik de geit overeind, maar die zakte net zo hard weer in elkaar… ojee… wat pijnstillers er in en gelukkig paar uur later op wilskracht kon ze weer zwalkend op de benen staan en na paar dagen kon je het nog beetje zien in de benen, maar nu is ze gelukkig weer helemaal op krachten. Het lammetje heet Charmeuse en die naam is wel toepasselijk, buiten is ze de echte charmeur en is ze al de favoriet bij de buren en voorbijgangers die spontaan van de fiets afstappen om even rustig naar de geitjes te kijken. Als ze haar dan in de gaten hebben en hoe onschuldig ze rondhuppelt met het ‘zwart voor en van achteren zo mooi wit/zwart’ (zo hoor ik de personen haar dan omschrijven), dan valt zij het meeste op 🙂

Charmeusegeboren

Charmeuse van Carpe Diem

Categorieën

Archieven

A sample text widget

Etiam pulvinar consectetur dolor sed malesuada. Ut convallis euismod dolor nec pretium. Nunc ut tristique massa.

Nam sodales mi vitae dolor ullamcorper et vulputate enim accumsan. Morbi orci magna, tincidunt vitae molestie nec, molestie at mi. Nulla nulla lorem, suscipit in posuere in, interdum non magna.