Nog net voor twaalf uur heeft Suzanne gelammerd. Als eerste een dikke bok, maar daarna nog een mooi geitje. Beiden mooi donkerbruin en sterke lammeren en de moeder is er goed blij en rustig mee. Ze kwamen allebei met 1 poot en de kop, of anders gezegd, ik kan op dat moment altijd maar 1 poot echt voelen en zie altijd dan 1 poot en de kop er uit steken en op dat moment help ik vaak een klein handje mee (meer mijn ongeduld hoor) en trek er een beetje aan en dan floepen ze er altijd zo uit. Het bokje moet weer Richard heten, vorig jaar had ik hier een collega met haar dochter en zoontje toen de moeder van Suzanne net gelammerd was en haar dochter heet Suzanne en zoon Richard. Ik dacht dat Richard niet goed genoeg was voor fokbok, maar achteraf werd het ook nog wel een beste en Suzanne is zeker mooi geworden dat ze mocht blijven. Nu de bok maar weer Richard en dus De Tweede en nu maar wel een kans geven. Het geitje is een soort verbastering van naam van Joshua en Elselyn? Namelijk: Joshelyn. Leuke naam vind ik en zo weet ik (later) met het ezelsbruggetje dat het een dochter van Joshua is. Blij met dit duo en de teller van geitjes van Carpe Diem staat nu voor dit jaar op vier en is meer dan genoeg, want je moet helaas dan ook altijd weer zoveel opruimen…
Volgende week moet Julene nog lammeren. Zij is totaal niet zwaar en weinig uier, dus daar verwacht ik echt maar eentje uit (1 dikke bok dan meestal?), maar we zullen zien, nooit eerder janken dan dat er klappen vallen zei mijn vader altijd en maakt me ook niet uit als het een bok wordt. Heb meer dan genoeg geitjes, als ze maar goed aflammert, dat is mijn enige zorg bij en met haar.
Over mijn vader gesproken… dat is al weer 11 jaar geleden dat hij overleden is en precies deze week en valt ook precies net weer zo. Dan denk je daar zeker weer aan (en ook goed denk ik)… dinsdag 13 maart overleden, zaterdag 17 maart begraven en zondag 18 maart jarig… precies weer de dagen zoals dit jaar… mijn grootste leermeester!?