24 februari 2019 at 16:11

Beter eentje er bij, dan eentje er af…

Toen Pieter Sibma paar jaar geleden opa werd en het nog niet helemaal gepland was voor zijn zoon, was Pieter zijn reactie, ‘Beter eentje er bij, dan eentje er af!. Deze opmerking had ik nog nooit eerder gehoord, maar is zeker een hele rake en helaas hebben wij het dit jaar andersom ondervonden. In mijn directe kring kan ik zo al veel te veel opnoemen; vader van Jeanette, mijn zwager (man van mijn zus), 57-jarige muzikante bij mij in de vereniging en nu net de moeder van Klaas v.d. Ploeg en helaas nog veel meer. Wil hier vooral op mijn site niet te lang bij stil blijven staan, maar stuk voor personen die op te jonge leeftijd overleden zijn en die we nog lang niet hadden willen missen.
Vooral zo aan het einde van het jaar als je het jaar gaat overdenken dan sta je hier nogmaals bij stil en zelf word ik langzamerhand ook ouder en ben je hier soms meer mee bezig dan dat je nog jong(er) bent. Zelf heb ik afgelopen jaar de mooie mijlpaal van een halve eeuw bereikt en ja, dan zal het glas een keer half leeg komen te staan, vooral met de grote slokken die we er lekker uitnemen 🙂
Nu zult u wel denken, welke trieste kant gaat dit nu op?
Iemand met stalnaam en levensmotto Carpe Diem, moet toch van iedere dag genieten?
Dat proberen we dan ook zeker en vooral als ik alles overdenk en aan mijn geiten(hobby) denk, is dat altijd wel een groot onderdeel van het vooruitkijken, wat zo belangrijk is in het leven. Achterom kun je niets meer veranderen, je moet er alleen wel van leren, maar je moet vooruit kijken en de geitenhobby stimuleert daar enorm in.
Zoals nu de winterperiode, de lange donkere dagen en misschien nog echte vorst en sneeuw en weet ik veel, maar hoe dan ook duurt het weer een hele tijd voor we weer lekker buiten kunnen zitten. Maar over 3 weken heb ik de eerste lammetjes al weer en ook nog heel veel tegelijk dan en daar kan ik mij nu enorm op verheugen. Zit al echt te fantaseren, daar een mooi geitje uit, daar een mooi zwartbont bokje uit en welke combinaties kunnen er dan zelfs volgend herfst al weer gemaakt worden. Zo is vooral de fokkerij en combineren en het opfokken van lammetje naar een volwassen geit een prachtig proces. Een jong lammetje is grappig, maar een mooie jeugdgeit of zelfs oudere geit die in het hok staat te stralen kan ik zelfs nog meer van genieten.

Maar terugkomend op liever eentje er bij dan eentje er af. De groep hobbyisten wordt in den lande al kleiner en dit heeft direct en indirect toch verschillende gevolgen voor de hobby. Naast de primaire problemen van minder aantal leden, minder activiteiten in bepaalde regio’s, moeilijk bestuursleden te krijgen, etc. heeft het ook zeker een effect op de fokkerij en bloedverwantschap. Zoals net gezegd ben ik in mijn hoofd al weer bezig voor potentiële fokbokjes voor volgend jaar en je kan wel op het laatste moment wachten, maar dan moet die fokker wel het geduld hebben om dat bokje ook voor je op te fokken. Maar als je door het geitenbestand heen bladert en nog op zoek gaat naar leuke bloedlijnen, dan zie je dat er niet echt veel variatie meer is. ‘Vroeger’ toen overal veel leden zaten en de mensen meer met ‘lokale bokken’ gingen dekken, had je echt nog meer variatie in bloedlijnen. Ik ben fel tegenstander van regulering in aantal dekkingen wat een bok mag doen of wat dan ook, maar is echt moeilijk om weer meer spreiding in bloedlijnen te krijgen. Meer leden en daardoor meer fokkers geeft toch automatisch meer variatie in de bloedlijnen (ook al zijn het kleine variaties). Vandaar is het ook zo belangrijk dat er genoeg leden blijven en dat die ook door heel Nederland (en België) verspreid blijven zitten. Gelukkig hebben wij in Noord-Nederland een hele actieve club en komen er zelfs nog leden bij en nu net het jongste lid van rond de 9 jaar! Het ‘geheim’ is denk ik toch om genoeg activiteiten te bieden en de rode draad van de meeste actieve leden is toch de keuring (ook al is het alleen maar om te kijken) en dan moet de keuring natuurlijk wel gezellig zijn en blijven. Het is en blijft een jureersport en een gezonde discussie over de dieren en de fokkerijen hoort daar helemaal bij, maar als er personen alleen naar de keuring gaan om te winnen en bij geen winst, dat het verlies is, dan komt dat de gezelligheid niet ten goede. Ook de instelling dat je alleen naar een keuring toe wilt gaan als je weet dat je een grote kans op een kampioenschap hebt of maar zo weinig dieren meeneemt. Als iedereen dat zou doen, dan heb je geen 20 dieren meer op een keuring en dan kan je nog beter de bekers opsturen, hoeven we die dag ook niet meer te organiseren. En vergeet niet, het perfecte diertje bestaat niet, die heb ik nog nooit gezien en zal ik in mijn leven ook nooit zien en degene die denkt dat ie er wel eentje heeft…

Ik zal er niet meer over schrijven, maar laten we volgend jaar er weer een sportief en vooral gezellig jaar van proberen te maken en liever eentje er bij, dan eentje er af!

Nieuwe klompen

Mijn moeder heeft nieuwe klompen gekocht en wat voor…
Geen idee of ze hier ook de boodschappen mee gaat doen aan de overkant van de weg of dat ze voor ‘zondags’ zijn of voor de gezellige geitenactiviteiten van Noord-Nederland, maar een feit is wel dat mijn moeder mooie nieuwe klompen heeft en trots is op haar mooie bonte Linda (‘s).

klompmem

Klompen Mem

Hier is de ‘oude’ Linda op de foto en links op de foto dat zij als veteraan zelfs dagkampioen werd en rechts een foto van haar als oudere geit en vanaf de andere kant. Zo lijken het twee verschillende dieren, maar is het mooi Linda van de Kuzemer van twee kanten af. Linda haar vader is trouwens de zwartstippel Marciano van de Joymarhoeve en vandaar dat Linda haar oude dag bij Fokko Trip mocht slijten.

Voor de rest gaan we nu echt het winterseizoen in, ik hoop dat alle geiten nu drachtig zijn en de meesten groeien al hard en over 2 maand zijn de meeste lammeren er al weer. Nu lekker de geiten in het stro en in de warme stal en wij bij de houtkachel (met een biertje) en de lekkere walnoten van Reina en Jan, bedankt! Ze smaken weer lekker! 🙂

Joshelyn eindelijk echt rits

Vandaag was dan Joshelyn echt eens goed rits, had al paar keer gedacht dat ze rits was en de bok ook, maar echt stil staan deed ze nooit goed, wel altijd wat kwispelen en het bokje was haar zo al paar keer te snel af 🙂 (dus ze was al wel vaker gedekt of was het meer verkracht?).
Maar vandaag was/is ze dan eindelijk wel echt rits en ben ik hier zeker blij mee, wilde haar al laten scannen, maar wist het eigenlijk wel dat ze nog niet dragend was. Gelukkig nu goed gedekt en de bok hier nog even 3 weken houden en dan ben ik mooi ruim voor de kerst bok vrij (hopelijk, zal nog even met de eigenaar overleggen…).
Qua combinatie niet de meest favoriete combinatie van halfbroer x halfzus, want ze is gedekt door N’Schiere v.d. Kikkert en dat is dus ook een Joshua v.d. Wolfhaag, voor de rest is het zo goed als niet verwant en we zullen zien.

Heb laatst ook Marieke van Carpe Diem naar het nieuwe hok van Dennis ten Hoff gebracht en Marieke had zelfs de eer om als eerste geit in het hok te treden, waarna we vervolgens de rest er ook ingezet hebben. Een prachtig hok en een super enthousiaste kerel en paar leuke geiten met hele mooie afstamming, nu maar hopen op wat geitjes voor hem volgend jaar en dan kan zijn fokkerij nu echt beginnen.

Geslaagd (keurings)seizoen 2018

Laatste keuring is al weer bijna vier weken geleden en ik kan zeker terugkijken op een geslaagd keuringsseizoen. Voor mij zit een geslaagde keuring niet in een kampioenschap, maar wel dat je goed mee kunt doen in de breedte op een keuring en aan het einde van de dag ook nog het gevoel hebt dat je mee doet. Dat was dit jaar iedere keuring zeker het geval met onze dieren.
De eerste keuring begon meteen met het dagkampioenschap van Junica van Carpe Diem en op dat moment was ze al een maand niet meer zogend en vanaf de zomer lukte het ook niet meer om haar mooi te houden. Geeft niet, de kar was steeds al vol genoeg. De laatste keuring eindigde helemaal in gloriestemming.
Vorig jaar had Julene als lammetje al gestunt in Stuifzand door met het dagkampioenschap aan de haal te gaan en dus waren de verwachtingen dit jaar hoog met Julene. Eerst bracht ze 1 lammetje en dat was eigenlijk te weinig voor haar om haar goed te kunnen voeren en meteen ook af te laten zogen. Niet getreurd het leek een best mooi zwart geitje, dus het zal allemaal goed komen. Echter het lammetje bleek na paar maanden een kween te zijn en ging zichzelf al meer bevuilen. Dat wilde ik niet en vooral niet met het warme weer en achteraf bleek het helemaal een warme zomer te worden, dus die heb ik uiteindelijk vrij vlot opgeruimd, met als resultaat dat Julene de zomer niet zogend doorging. Dat maakte het nog moeilijker om haar mooi te krijgen en ze had af en toe problemen om de staart er goed opgedrukt te houden. Ondanks dat werden de kwaliteiten steeds goed gezien en liep ze steeds mee om de koppositie in zeer fraaie rubrieken. In Stuifzand nu had ik haar er weer mooi naar toe gevoerd en met een maand dracht begon ze weer in haar voordeel te veranderen. Ze showde weer net zoals vorig jaar in Stuifzand en achteraf hoorde ik dat ze uitlopend kampioen bij de jeugdgeiten is geworden. Laat ze nu volgend jaar maar twee lammetjes brengen, dan heb ik het gevoel dat ze er nog mooier voor kan staan, maar zo is ze ook al heel fraai! 🙂

julenestuifjeugd

Julene van Carpe Diem

En dan nog het lammetje Joshelyn die bij de jongste lammeren de reserve titel binnenhaalde en de overige dieren haalden ook allemaal super beste prestaties.

josstuiflam

Joshelyn van Carpe Diem

Als ik de statistieken bekijk zie ik bij Carpe Diem dit jaar 5 geitlammeren geboren, eentje was de kween (Olanda, zonde ook nog zo’n mooie naam) bij Julene, dus eigenlijk kun je zeggen 4 geitjes. Die lopen er alle vier nog en zijn ook allemaal naar de keuring geweest en ze hebben ook allemaal minimaal een keer een 1A dit jaar behaald. Zeker geen slecht resultaat. De contrastippel Marieke van Carpe Diem (Valeriaan x Maram) gaat binnenkort naar de (nieuwe) leden Dennis en Mirthe. Dit om paar redenen, punt een hadden ze mij al paar keer gevraagd om een (fok)geit, maar ja, wat is een goede fokgeit? En een drachtig lammetje/jeugdgeit is dan leuker toch? En ik heb er nog 12 en wil graag naar maximaal 11 dieren in het hok. Waarom dan haar weg? Ik wil dat er zeker een diertje met potentie hun kant op gaat, want ze is ook dragend van Sekuur van de Kikkert en zelf ben ik ook zeker benieuwd naar die combinatie en een vervelende reden is dat ze niet lekker uit mijn kleine vlotterbakjes drinkt. Ik vermoed en hoop dat een drinknippel meer haar ding is. Hopelijk is iedereen straks blij en de geit zelf ook. Dan heb ik nog 7 geiten en dat is meer dan genoeg.

Mijn moeder heeft nog vier geiten en waarvan de blikvanger zeker de fraaie zwartbonte Linda 36 is. Een tijdje terug al weer (te laat) op de avond nog snel een foto gemaakt, maar hier zie je haar type en zeer mooie bonte kleur wel goed. Ze was weer teruggekomen en als het goed is, is ze nu vanaf 27 september drachtig. Vind het achteraf zelfs leuk dat ze teruggekomen is, want nu mooi later lammetjes met haar en natuurlijk hopen we op een mooi zwartbont geitje, maar een mooi zwartbont bokje van haar geef ik zeker ook een kans en dan vind ik een bokje van eind februari veel leuker dan een bokje van begin januari die al bij de moeder vandaan moet als de dieren naar buiten gaan. We zullen het volgend jaar afwachten, maar we hebben er nu al zeker zin in!

linda36lamthuis

Linda 36 van de Kuzemer

Als ik dan de leeftijdsopbouw voor volgend jaar zie, dan kom ik ook mooi in de buurt van wat ik al eens geschreven heb. Want volgend jaar is het dan;
1 veteranen geit -> Linda 24
2 oudere geiten -> Junica en Maram
3 jongere geiten -> Linda 30, Julene en Suzanne
5 jeugdgeiten -> Linda 33 en 36, Valeria, Alina en Joshelyn
en dan natuurlijk weer de lammetjes en dan te bedenken dat ik eigenlijk met 6 dieren naar een keuring meer dan genoeg vindt, het zullen er vast volgend jaar weer meer worden 🙂

Dit jaar zijn de geiten drachtig van drie verschillende bokken. Ik hoop trouwens dat Joshelyn ook drachtig is, ze was maar ‘half’ rits en de bok wilde ‘liever’ dan de geit met dekken, om het maar even netjes te zeggen, dus heb er nog niet alle vertrouwen in en had haar eerst in gedachten voor Baron v.’t Rheewold, maar die was al weer in het Oosten van het land en vooral met dit toch niet helemaal goed rits zijn, is het helemaal maar beter dat ze thuis ‘gedekt’ is. Gambit van de Veenhorst (Valeriaan v.d. Optimist x Marcella v.d. Veenhorst) is een beste zwarte bok met een wit vlekje en ik hoop daarmee ook zwartbont te kunnen fokken. Helaas geen foto van hem en hij was niet op zijn top op de bokkennationale en was ook dwars in de show, maar zeker een bok die heel correct is en met een hele fraaie afstamming. Hij is ingezet op twee Joshua dochters. De andere twee bokken zijn beiden Joshua v.d. Wolfhaag zonen en hebben de rest gedekt en dat betekent dat volgend jaar ieder lammetje Joshua als opa heeft! Sekuur van de Kikkert is inmiddels een bekende bok en uit een Bastijn v.d. Loarikshoeve moeder met ook prachtige rastypische geiten er voor en een hele fraaie afstamming ben ik zeker niet bang voor zijn fokkerij.
Het andere jonge bokje is N’Schiere van de Kikkert (geboren 23 april en daarom niet op keuringen geweest), behalve dat hij zelf ook een heel fraai en best bokje is, vooral zijn perfecte aansluiting van hals naar middenhand vind ik bijzonder fraai, heeft die ook een hele mooie bloedlijn. Moeder is de (kleine) bruinbonte Janis 401 v.d. Kikkert, welke een dochter is van de zwartbonte Gauke v.d. Optimist. Hiermee kom je ook weer op het mooie Optimist bloed met een scheutje Turkeyenhof bloed. Vooral deze combinatie met Alina van Carpe Diem (Valeriaan x Liana) ben ik heel benieuwd naar. Achteraf had ik met dit bokje (vooral met het oog op meer kans op bont) ook bij Linda 24 en Linda 30 moeten doen, maar dat is achteraf en Sekuur is zeker geen slechte keus. Hierbij nog de foto’s van de Kikkert bokjes, ik ben nu al weer reuze benieuwd naar de lammetjes en met paar maanden is het al weer zo ver! 🙂

sekuurstuif

Sekuur van de Kikkert

nschierethuis

N’Schiere van de Kikkert

Geslaagde geitennationale

Afgelopen zaterdag met vijf geiten mee gedaan met de Nationale geitenkeuring te Leusden. Ruim 200 dieren en uit alle windstreken en stuk voor stuk beste dieren als je ze zo alleen zag staan (buiten de ring). Om tegenwoordig te winnen moet echt alles meezitten, maar het gaat niet alleen om vooraan te staan. Natuurlijk geef ik toe dat ik op dit soort keuringen ook zo goed mogelijk wil presteren. Op een clubshow ben ik, vooral met lammetjes, vaak benieuwd hoe je diertje lijkt tussen de andere dieren en hoe andere personen (behalve de keurmeesters) er naar kijken en dat je zelf dan vaak ook weer met een frisse blik er naar kijkt. Met de nationale hebben de dieren vaak al meer ervaring en je weet zelf ook wel donders goed wat je wel en niet in huis hebt. Dus het spelletje waar kom je staan en welke plaats krijg je is zeker van toepassing op de Nationale en werkt voor iedereen denk ik. Behalve de kwaliteit is de show en conditie dan super belangrijk.

Met show merk ik soms weinig van de vergrijzing, alhoewel de meeste personen al opa’s zijn, is het vaak een hele race nog door de ring. Zoals mijn Suzanne vind ik mooi dat ze heel mooi rustig en diep kan stappen en dan altijd attent is. Dit deed ik ook gewoon en dan ontstaat er al snel een gat voor je, maar dit werd ook wel opgemerkt door de keurmeesters dat zij ook de complimenten kreeg voor haar mooie diepe stap. Een geit in draf kun je nog amper beoordelen hoe diep en soepel de stap is toch? Te langzaam is zeker niet leuk en ik doe het zelf ook wel omdat je het diertje dan attenter houdt i.p.v. langzaam lopen en dat ze dan om gaan kijken wat de geit achter haar doet. Maar als we allemaal eens rustiger zouden lopen en de ring optimaal gebruiken, is het ook gemakkelijker om met meer afstand door de ring te gaan toch? Toch eens over nadenken hoe we dat iets kunnen veranderen…

Onze dieren konden alle vijf goed mee doen in de rubrieken. Als eerste mocht mijn Joshelyn. In een leuke rubriek werd ze 1C geplaatst en daar kun je dus niets van zeggen. De zwartbonte Linda 36 kwam ook 1C, met zelfs de opmerking dat ze misschien wel de beste van de rubriek was, maar eerder te best en daardoor net wat te degelijk… Ook Linda 33 (de halfbonte) kreeg ongeveer ook die opmerking en is nog harder gebouwd. Die kwam op de 1A plaats, maar er zit natuurlijk verschil in de kwaliteit per rubriek. Dit zijn weer echte Linda’s die per jaar weer ‘beter/fraaier’ worden  en waar bijna geen slijt op komt. Persoonlijk houd ik daar zeker van en vind ik dat ook een mooi proces. Hopelijk krijgen ze volgend jaar allebei twee lammetjes en dan komt er al een andere ontwikkeling op.

Dan dus nog de twee jeugdgeiten en zoals gezegd liep Suzanne prachtig fier en rustig attent door de ring. In een mooie rubriek de 1C plaats ben ik ook meer dan tevreden mee en vooral haar ras en uitstraling (sierlijke kop en hals) vielen in de smaak. Julene had dit jaar maar 1 lammetje gebracht en die is er al weer tijden vanaf (was helaas een kween en die bevuilde zichzelf, dat wil je niet), daardoor is ze wat stugger dan de concurrentie die nog mooi zogend is. In een ontzettende zware rubriek met toppers van voor tot achter (achteraan een geit die dit jaar ook al paar titels had bemachtigd en in Nieuwe Pekela nog ten koste van Julene) en vooraan de kampioen van de dag ook mocht zij in deze rubriek van 7 beste dieren precies in het midden staan. Alle vrede mee en ze moet volgend jaar ook maar eens twee lammetjes zogen en dan wil ik het wel graag weer proberen, want behalve dat ze ietsje stugger nu is, is de rest allemaal meer dan goed te noemen bij haar en ook haar show was nu (weer) perfect.

Voor de rest ook een hele mooie en gezellige en sportieve dag beleefd en weer wat ideeën opgedaan voor de fokkerij 🙂

Archief