30 september 2019 at 22:10

Keuringsseizoen afgelopen

Afgelopen zaterdag mocht Noord-Nederland het keuringsseizoen afsluiten en Noord-Nederland had het keuringsseizoen ook al geopend op 11 mei te Buitenpost. Ik dacht in de loop van de dag dat ik een leuke ‘stunt’ kon behalen met Julene, doordat ze op de eerste keuring dagkampioen liep en als ze dat nu weer zou doen, dan was toch een hele aparte prestatie. Ik kreeg in de loop van de ochtend al complimenten dat ze er nog/weer super voor stond en in de rubriek liep ze ook gemakkelijk naar de 1A positie en kreeg ze alle lof over zich heen dat alles aan haar goed tot perfect was en zelfs de ultieme classificatie van KLASSE stond bij haar bij de rubrieksomschrijving (volgens De Standaard; Een klasse dier blinkt uit in type, snit, kwaliteit, adel en correctheid in de onderdelen. Conditie, toilet en presentatie dienen tevens perfect te zijn. ‘Klasse’ is een verzamelkwalificatie en meteen de hoogste van de algemene eigenschappen. Zij wordt slechts zelden toegekend en dan praktisch uitsluitend aan volwassen dieren). Nou, daar doen we het voor! 🙂
Dit feestje ging net niet door, maar een prachtig reserve kampioenschap achter de dagkampioen is zeker ook een hele prestatie en zo heeft ze wel het hele jaar super gepresteerd en maakt het dan nog uit wat je precies loopt?
Zo liepen de rest van onze dieren ook allemaal weer in de voorste gelederen en Topolino 100 v.h. Turkeyenhof werd onder mijn naam en in mijn handen kampioen, maar hij stond al 3 weken bij Jacob en die had hem ook getoiletteerd (samen met Frouke), dus de eer komt hem veel meer toe dan mij deze keer.

Een keuring heeft nog altijd verschillende aspecten voor mij. Voor de lammetjes en bokjes is het steeds weer aftasten, hoe goed zijn ze ‘echt’ en hoe lijkt het ten opzichte van de andere dieren? Je wilt natuurlijk steeds een mooier en beter dier fokken en een keuring is een hele goede graadmeter hoe je fokkerij zich ontwikkelt en ook de oudere dieren in je fokkerij horen daar bij. Zo mag ik graag in een fokbok zien dat zijn voorouders op oudere leeftijd ook prachtige dieren zijn. En natuurlijk is een keuring ook de show, de competitie en de leuke contacten met elkaar. Maar zo ben ik ook steeds bezig om de andere dieren te bekijken en loop ook graag bij de hokken langs hoe ze daar lijken en zo ben ik dan altijd met de ‘fokkerij’ bezig, van waar zitten de leuke (fok)dieren waar ik met mijn stal een vooruitgang mee kan krijgen en is uit die lijn een bokje te bemachtigen (of dus voor de toekomst weer nieuwe ideeën opdoen). En dan zie ik ook heel graag uit die lijn mooie ouderdieren op de keuring. En een keuring met alleen maar die paar toppers is voor iedereen toch niets aan? Zo even paar voorbeelden van ‘geitenhumor’ en is niet om die personen af te zeiken, maar besef van als iedereen zo dacht, we geen keuring meer zouden kunnen houden…

Zo zei ik zaterdag tegen paar wijze mannen dat ik nog met dieren de ring in moest, waarop ze zeiden, heb je die ook nog meegenomen? Waarom dan? Ja, omdat er ook volwassen dieren op de keuring aanwezig moeten zijn en als we alleen met die ene topper komen, hoeveel dieren hebben we dan nog op de keuring? En dat zie je al bij de oudere dieren, allemaal super beste dieren en dan is het geen schande om in het midden of zelfs achteraan te staan. Ik zie genoeg beste dieren die achteraan staan die ik nog heel graag in mijn hok zou willen hebben (of dus een bokje er uit). Twee mannen die zelf geen dieren bij zich hadden trouwens, maar wel aan het genieten zijn van de keuring, ze kunnen alleen kijken als er dieren in de ring lopen toch? 🙂
Doet me denken aan wat ik na de bokkendag op een mooie site had gelezen… ik zal niet letterlijk citeren, maar de persoon vond 60 dieren maar heel weinig en concludeerde dat het bokkenbestand zo maar heel smalletjes werd. Vervolgens schrijft hij vol trots over zijn eigen twee nieuwe dekbokken die niet op de keuring waren! Dus, dan is het bokkenbestand al weer breder denk ik dan en als hij de bokken ook meegenomen had, dan waren er ook meer bokken geweest en zo zijn er nog veel meer bokken in omloop die gelukkig nog wel voor de fokkerij ingezet worden…

Ja, leuke overdenkingen voor de wintermaanden, want die komen er nu zo weer aan en we moeten stimuleren dat we niet te veel met dezelfde bokken/bloedlijnen fokken, alleen je ontkomt er tegenwoordig gewoon niet meer aan. Er moeten bij mij nog paar geiten bij de bok, maar dat zal ook nog wel goed komen en voor de rest vind ik deze rustige periode ook weer heel aangenaam. Geitjes mooi in het stro en rust in het hok. En je ziet de eersten al licht veranderen van de dracht, nu al weer heel veel zin in de volgende fokronde. Nog ongeveer 3 maanden wachten en dan is het meteen Julene die lammetjes krijgt van Topolino 100, als alle goede dingen bij elkaar komen…dan wordt ‘Julessa’ een prachtig (roodbruin?) lammetje 🙂

Nationale titel voor Julene

Afgelopen zaterdag een zeer succesvolle Nationale keuring gehad met onze dieren. De kwaliteit in de breedte was bijzonder hoog en ik trof al paar zware rubrieken en dan ben je nog blij met een 1C plaats. Met de zwartbonte Linda 36 mochten we zelfs 1A staan en zo is zij de enige geit die het hele jaar alle keuringen op de 1A plaats heeft gestaan en dan ook nog te bedenken dat na de keuring van Buitenpost in begin mei haar 2 bokjes er al af gehaald zijn en ze dus nog naar iedere keuring toe kon en ook nog goed loopt. Ook geen trucjes met eerder bij de bok doen, ze is vorige week pas gedekt 🙂

De echte glansrijke overwinning kwam van Julene. Vanaf lammetje weet ik al dat als ze er perfect voor staat en het goed wil doen, dan kan ze ver komen. Twee jaar geleden had ik haar ook mooi, maar ik was keurmeester en daarom niet ingezonden voor de nationale (wil niet inzender en keurmeester tegelijk zijn) en paar weken later liep ze toen als lammetje al dagkampioen bij ons op de openshow te Stuifzand. Vorig jaar kreeg ik haar ook pas weer laat in de (voor haar) geschikte keuringsconditie en kon ze het seizoen ook met een mooi kampioenschap afsluiten. Dit jaar begon ze heel voortvarend met dagkampioen in Buitenpost. Vervolgens reserve in Leusden, met weer kampioen op de openshow te Zuidlaren en in Nieuwe Pekela was ze en niet in mooie conditie (ze was ook te dik geworden) en wilde totaal niet showen en dat kwam zeker doordat ik toen haar lammetjes wel bij haar had. De week na Nieuwe Pekela is ze toen gedekt en net ietsje anders gevoerd en de lammetjes nu thuis gelaten… dit werkte, want ondanks dat ze het te warm had en al in het hok uitgeteld lag was ze daardoor een beetje loom (ze wilde niet eens brood eten, terwijl ze anders er super gek op is), vooral in de rubriek met stilstand, maar in beweging zette ze alles op de juiste plaats en kon ze haar prachtig type en mooie overgangen en super benen goed showen. Ook haar perfecte maatverhoudingen (hoogte 52 cm en lengte 63 cm, is lengteverhouding van 121% en De Standaard geeft als ideaal tussen de 118 en 125%, mooier kan toch niet?). Dit alles resulteerde in het kampioenschap bij de jongere geiten en daar zijn we ontzettend blij mee. Voor het dagkampioenschap deed ze nog super haar best voor mij en zelfs in stilstand voor we met ons vieren (achten; vier geiten, vier voorbrengers) het gingen uitmaken ging ze heel mooi staan met de flair van, ik doe ook mee en wij zijn niet kansloos en ‘we’ zaten nog heel dichtbij het dagkampioenschap. Wat een eer om de hele dag super beste dieren te zien en vaak denken, jeetje, daar valt toch niet meer van te ‘winnen’, maar dan sta je aan het eind van de dag zo te concurreren om het dagkampioenschap. Vooral de oprechte felicitaties na afloop doen me dan heel goed, en de waardering voor mijn gehele (fok)stal. Daar doe je het voor!

julenenat

Julene van Carpe Diem – Nationaal Kampioen

 

Ook op Nationaal niveau succes

Afgelopen zaterdag met een auto vol met (oude) bokken naar de bokkennationale gegaan en in de kar zaten er ook nog paar… wat een prachtig gebeuren is de bokkendag ieder jaar weer, allemaal bekende personen en (gelukkig!) zelfs ook onbekende personen. Zo leeft de fokkerij dus nog goed en dat is een goed teken. Helaas gaat de dag te snel om met veel personen te praten, want heb voor mijn gevoel niet eens iedere rubriek bokken goed bekeken en je wilt ondertussen ook met andere fokkers praten…

Mijn succes van dit jaar blijft maar doorzetten en ik had twee bokken bij me. Gaveman die dit voorjaar meteen op de eerste show van het jaar een kampioenschap veroverde. Toen liet hij zijn fraaie type en zeer goede bouw al zien. Echter per rondje dat hij daar liep werd zijn show in de staartdracht minder. Daar was ik al niet bang voor dat dat probleem zich zou volhouden, maar vervolgens was het moeilijk hem in de goede keuringsconditie te krijgen en ik merkte deze zomer al met af en toe aan de band, dat hij te gespannen werd aan de band. De laatste weken weer meer geoefend en thuis werd het al beter, maar de rug bleef ‘te sterk’, ondanks dat hij heel ruim en soepel kan stappen. Zo ging het ook precies in de keuringsring en vooral in stilstand kan hij iedere bok volgens mij verslaan, maar ja, alles moet goed zijn. Hij mocht vooraan staan, vanwege al zijn kwaliteiten. En zie hier het plaatje wat hij afgeeft, vooral de mooie hals en halsaanzet naar de borst en lichaam en niet de hals er te diep uit. Jammer genoeg zie je door mijn hand zijn zeer sprekende gitzwarte kop zo niet.

gavemannat

Gaveman in de ring

Daarna onze T100, ja, onze, de bok van Jacob, Bertus en mij, en aan mij was de eer hem op te fokken en nu goed voor te brengen. Dat vind ik toch wel de sport binnen de hobby. Een dier er optimaal proberen voor te zetten en vooral als het dier het wil aannemen. Eerst moest er wat vlees bij en toen mooi op peil houden en regelmatig even aan de band en als ze dan gemakkelijk willen showen, is het leuk om er mee te oefenen thuis, echter, de bok weet al dat het dekseizoen is en dat ruik je al en als je toevallig even met iemand blijft praten, dan gaat de bok zijn ‘vieze dingen’ doen, zo had ik al eens natte sokken in de zweedse klompen… dus het is nu mooi geweest met het even uitlaten van de bok. T100 heeft net niet de korte glanzende beharing van Gaveman, maar stond er zeker mooi voor en wil vooral heel gemakkelijk de hals dragen en is dan zelfs al mooi licht upstanding. Ik kwam in een hele zware rubriek met hem en mocht zelfs helemaal vooraan opstellen. Dat was mooi, maar nu volhouden en dat werd moeilijk. Ik voelde al vrij snel een hete adem in de nek en T100 bleef te rustig lopen en daardoor ietsje minder show en voelde ook dat er achter hem van alles gebeurde, maar van alle rare geluiden en op het been klappen achter ons ging T100 niet harder lopen, het duo achter mij wel en die probeerde ook al in de binnenbocht binnendoor te komen, maar ja, dat mag niet zolang de jury dat niet toestaat. Dus dan maar weer aansluiten en bumperkleven. Pas in de laatste ronde, toen er nog een deskundige bijgeroepen werd, mocht de jonge fanatieke coureur ons inhalen. Hier werd T100 wel wakker van, maar het was te laat… een prachtige 1B positie waren we blij mee en de fokker ook in een zeer goed deelnemersveld.

T100nat

T100 in de ring

’s Middags tijdens de kampioenskeuring werd de 1A de kampioen en toen mocht T100 nog eens laten zien hoe mooi hij echt kan showen en kwam bijna als een hackney naar binnen, hals er fier op en rug mooi belijnd. Een prachtig Nationaal reserve kampioenschap werd zijn verdienste en hier zijn we allemaal super blij mee. Nu straks de geitennationale, kijken of we daar ook onze successen kunnen voortzetten en maakt anders ook niet uit, ik ben blij met de geiten en kijk nu al vooruit naar de volgende fokronde…

top100nat

Topolino 100 van het Turkeyenhof

Al weer super geslaagde geitenkeuring te Nieuwe-Pekela

Afgelopen zaterdag met 7 geiten meegedaan met de clubshow van Noord-Nederland in de prachtige manege van Nieuwe-Pekela. De temperatuur was ook goed (voor de klager, ’s morgens eerst nog een beetje fris en ’s middags begon het weer broeierig te worden, maar dat is omdat wij Nederlanders zijn en graag over het weer willen klagen 🙂 ).

Was van plan deze keer alles ruim te bespreken, maar de week is al weer voorbij en morgen al weer een nieuwe keuring. Morgen dan de nationale bokkenkeuring en daarom had ik de bokken nog een week vrij gegeven, die mogen morgen aan de bak. Ik had in Nieuwe-Pekela alleen dus geitjes bij me en ook paar nieuwe lammetjes opgegeven. Helaas kreeg ik twee niet mooi aan de show en vandaar dat die tweeling mooi thuis mocht blijven en van schrik de moeder er van ook thuisgehouden. Bleven er nog 7 over en dat vind ik ook meer dan genoeg.
Van deze zeven liepen er weer vijf een 1A positie en kleine zwarte Bella van Carpe Diem, die in de eerste rubriek van de lammetjes mocht beginnen, maakte haar debuut wel heel glansrijk af met een kampioenschap.

bellapekel

Bella van Carpe Diem

De eveneens zwarte Alda van Carpe Diem mocht met haar debuut achteraan beginnen, ook geen probleem, ze krijgt de kans om bij mij uit te groeien en dan volgend jaar nog maar eens kijken. Qua karakter is ze zeker ontzettend aangenaam om te blijven en de combinatie met T100 lijkt me ook heel mooi voor haar.

aldapekel

Alda van Carpe Diem

Vervolgens Saline en die mocht ook weer op kop, ze werd weer overladen door veel complimenten, maar ook dat ze al (te) rijkelijk in conditie was. Ja, ze begint nu al echt jeugdgeit te worden en ze is nu ook al 7 maanden en kan evt. al bij de bok. Ik ben heel benieuwd hoe Saline in de toekomst uitgroeit. Om haar in ieder geval niet dikker te laten worden heb ik haar deze week bij de moeder vandaan gehaald, dan kan het ‘poppevet’ er eindelijk vanaf. Ook ben ik overgegaan op ‘vogeltjehooi’. We zullen zien als dat nog uitmaakt voor de nationale. Voor de geiten ook wel eens leuk, want nu heel ander hooi met andere smakelijke grassen er in.

Salinepekel

Saline van Carpe Diem

Jeugdgeiten Joshelyn en Linda 36 noteerden allebei ook weer een 1A notering.

Bij de jongere geiten wilde Julene deze keer helemaal niets en ik had haar lammetjes ook bij mij en dat in tegenstelling tot de andere keuringen, waar ik de lammetjes van haar thuisgehouden. Die mogen de volgende keer dus weer thuisblijven en ze is nu net gedekt, dus dat kan haar ook net veranderen voor de nationale. Halfzus en nichtje Suzanne van Carpe Diem, nam het nu maar voor haar op in de andere rubriek jongere geiten en ging met de 1A positie aan de haal en paar uur later het kampioenschap.

Suzannepekel

Suzanne van Carpe Diem

Zo was het weer een super geslaagde keuring voor mijn/onze stal. En het allermooiste is dat van de 7 Carpe Diem dieren die dit jaar mogen blijven er 5 dit jaar al een titel behaald hebben. Tevens Linda 36 met een titel en dan beiden bokken die ook al een titel behaald hebben. Dat vind ik het allermooist, presteren in de breedte en een hele hoge gemiddelde kwaliteit van mijn dieren en met gepaste trots mag ik dan toch wel zeggen dat dat niet alleen meer geluk is, maar ook wel fokkerskwaliteiten toch? Ik zeg ook vaak, een goed stel dieren in je hok is vakmanschap, een (nationaal) kampioen is geluk hebben. Dit jaar dus ook heel veel geluk 🙂

Voor de geitennationale mogen alle zes dieren in de stal mee die dit jaar een titel behaald hebben en zo kan de rest van Nederland (en België) ze ook zien toch? Suzanne is trouwens wel onder voorbehoud nu ik haar dochter Saline er bij weggehaald heb. Geen idee hoe zij er over 3 weken dan uitziet.

Midden jaar update

Ja, ik zet altijd een titel boven een nieuw bericht, maar als je nog maar zo weinig berichten op de site zet, dan is dit het midden jaar bericht en kan ik straks nog een herfstbericht doen en een kerstboodschap en dan komen de lammetjes al weer… 🙂

De tijd vliegt hier zeker en ik ben niet veel avonden thuis en zit thuis bijna nooit meer achter de laptop en als ik er wel achter zit dan is het ook voor de geiten met bijvoorbeeld de financiën als penningmeester uitwerken of kampioensfoto’s selecteren en opsturen (bedankt allemaal nog voor de vele bedankjes van de foto’s die we weer gemaakt hebben van de foto’s te Zuidlaren en ja, het is super om nog 3 kwartier op de knieën rond te kruipen na een keuringsdag 🙂 ).
Maar nu met deze warmte is het zelfs beter in huis en dus nu maar eens een update.

Ten eerste heb ik nog niet eens verteld van de super geslaagde keuring voor mijn stal te Leusden. Natuurlijk waren er niet veel dieren en nog minder inzenders en personen, maar dat doet niets af van de kwaliteit van sommige rubrieken en de gezelligheid van de personen die er wel waren. Ik was er met zes dieren, waarvan 2 x 1B en 4 x 1A en later op de dag kwam daar reserve kampioen geitlam bij voor Saline van Carpe Diem, kampioen en zelfs dagkampioen jeugdgeit voor Joshelyn van Carpe Diem (half zusje van Saline, komen beiden uit Suzanne) en Julene van Carpe Diem werd deze keer reserve kampioen. Enorm blij met deze resultaten en vooral persoonlijk met Saline, welke ik vanaf de geboorte al tot favoriet in mijn stal gebombardeerd heb. Behalve dat ze ook mooi en best is om goed mee te doen met de keuringen is ze ook nog heel mak en nu al een knuffelgeit in het hok. Joshelyn won haar titels vooral daar haar super show en prachtige voorhand en ondanks dat het maar een heel klein geitje is, zijn haar verhoudingen goed.

salineresleusden

Saline reserve kampioen te Leusden

joshelyndagleusden

Joshelyn kampioen jeugdgeit en dagkampioen te Leusden

Vervolgens mocht ik met Evert Jan Regelink keuren op de Openshow te Den Ham. In deze tijd valt het soms niet mee om keurmeester te zijn en dat heeft te maken met dat de opgetelde som van de kwaliteit van de dieren heel dicht bij elkaar zit (maar ze hebben allemaal plussen en minnen en de ene meer op type en de andere meer op de onderdelen). Het is steeds zoeken naar het diertje welke het dichtst bij De Standaard in de buurt komt en De Standaard hebben we al jaren en dan gaat het sjabloon van het dier en de uitstraling vaak voorop ‘in de strijd’ en dan de onderdelen. Je probeert als het ware door de sjabloon van De Standaard dan het dier te beoordelen en dat valt soms echt niet mee, doordat er ook dieren zijn die eigenlijk niet helemaal in het sjabloon passen, maar wel enorm aanspreken en dat heeft ook met de fokkerij te maken, want als er veel met bepaalde dieren (bloedlijnen) gefokt wordt, dan zie je dat ook terug op de keuringen en moet je daar ook weer de keuzes mee maken en het gaat altijd om het totaal geheel.
In ieder geval ging het keuren vlot en heel gezellig met Evert Jan en na afloop ook echt oprechte positieve opmerkingen gekregen en dat kan ik zeker erg waarderen. Hierbij een foto van ons in actie en dit doe ik te weinig tijdens het keuren om op dezelfde hoogte van het dier beter het sjabloon te kunnen beoordelen, dat is het voordeel van als je aan de kant zit en helemaal al dat je verder van het dier dan af zit/staat. Als keurmeester lopen de dieren (inzenders dus!) soms zo dicht voor je langs c.q. om je heen, dat je daardoor het sjabloon eigenlijk niet meer kan zien.

ejenik

EJ en ik in actie

En om de sjablonen van De Standaard even weer op te frissen, hierbij de plaatjes nog eens.

geitlam

De Standaard – Geitlam

Geit volwassen

De Standaard – Volwassen geit

Boklam

De Standaard – Boklam

Bok volwassen

De Standaard – Bok volwassen

Na de eerste twee shows met als afsluiting beide keren het dagkampioenschap en nog leuker met een verschillende geit kwam de grote openshow te Zuidlaren. Ik was realistisch genoeg om te weten met de concurrentie die daar kwam en het feit dat de collega geitenfokkers nu ook de geiten in de goede keuringsconditie hebben dat een dagkampioenschap er nu niet meer in zat. Als dat het doel van een keuring trouwens is, dan kom je vaker met teleurstellingen thuis dan in vreugde en het voornaamste is de gezelligheid van geitenfokkers/houders bij elkaar en kunnen genieten van elkaars dieren en natuurlijk als ik in de ring sta, dan doe ik ook mijn best om er het beste uit te halen, het is immers ook een competitieve hobby welke dan in de categorie sport valt. Vooral met een diertje rondlopen die uit zichzelf prachtig wil showen is een genot.

Als eerste mocht ik met Topolino 100 van het Turkeyenhof de ring in. De bok die wij als drieën (Bertus, Jacob en ik) dit voorjaar gekocht hebben tijdens onze voorjaarstournee en aan mij de eer om deze bok op te fokken. Dat vind ik ook een prachtig onderdeel van deze hobby. Een jong bokje kopen en kijken hoe het uitgroeit. Het lijkt goed te gaan met T100 (zoals wij hem noemen en ook in de mailwisseling met zijn fokker Luc Dumortier en dat ‘bekt’ ook lekkerder). Met maar weinig oefeningen meer bij mij wil hij gemakkelijk showen en heeft hij een mooi type, is hij perfect? Nee hoor, maar de perfecte bok is er niet en behalve het fraaie type wat de bok heeft, is hij ook aangenaam in het hok en dat is mij tegenwoordig ook veel waard. T100 liep een mooie 1A en op het einde van de dag nog een prachtig reserve kampioenschap geeft nog meer vertrouwen in de bok. Hij gaat dus zeker bij ons drieën goed ingezet worden.

top100zuidlaren

Topolino 100 van het Turkeyenhof

Vervolgens de geitlammeren. Eerst Linda 40 van de Kuzemer, deze groeit zoals onze meeste lammeren altijd goed door en is ten opzichte van haar leeftijdsgenoten de rest een stukje voor. Hierdoor komt ze te royaal over en een terechte 1D plaats was er voor haar. Geen probleem en met paar weken mag ze zelfs al bij de bok en dan wordt het weer een heel andere geit. Daarna het andere lammetje en dat was Saline van Carpe Diem, mijn favoriet en in de rubriek vervulde ze die rol ook met verve en kwam ze als uitlopend diertje volgens de jury ook op de eerste plaats. Ze werd overladen door complimenten op haar type en verhoudingen en haar prachtige voorhand en ook met haar mooie natuurlijke welving en vulling in het middenstuk zonder diep en zwaar te zijn. Tijdens de kampioenskeuring is ze bijna te mak en blijft ze echt naast mijn benen lopen en door alle drukte van alle lammetjes in de ring kon ze niet echt uit de benen komen en daardoor kreeg ze net te veel spanning op haar sterke rug. Hierdoor werd ze de nummero drie en dus heel dichtbij weer de titels. Als je mee kunt doen met de titels is al een hele eer en als je dan wel of niet wint is minder evident toch? Het mooiste vond ik nog wel dat ik in de pauze al van verschillende kanten hoorde hoe mooi de collega fokkers haar vonden, de erkenning van fokkers onderling is helemaal super toch?

Bij de jeugdgeiten ging Joshelyn van Carpe Diem weer als een showkanon door de ring en zo ook de zwartbonte Linda 36 van de Kuzemer. Alhoewel ze beiden dochters van Joshua zijn en dus halfzusjes is de moederlijn redelijk anders en zijn het ook qua dieren wel verschillende dieren, overeenkomst is zeker wel de mooie voorhand en hoe mooi gesloten die is. Beiden liepen een 1A en ze mochten ook allebei bij de laatste dieren naar binnen komen, maar vielen net buiten de hoofdprijzen. Linda 36 was nu ook nog te strak omdat haar bokken er al een tijdje bij weg zijn en ze dus niet meer gezoogd wordt. Inmiddels begint ze weer mooi te groeien (nee, niet gedekt nog!) en vind ik haar per week weer mooier worden…

Bij de jongere geiten had ik nu alleen Julene meegenomen. Ze showde gemakkelijk en liet veel pluspunten zien, ze kreeg wel een kleine bemerking, maar geen dier is perfect en je moet alles in perspectief zien. Ze liep 1A en ’s middags kampioen en zelfs voor het dagkampioenschap was zij het die de dagkampioen (niemand minder dan Ursela 457, ‘de witpoot’) moeilijk maakte en volgens de jury zaten ze heel dicht bij elkaar…

Julenezuidlaren

Julene van Carpe Diem – Zuidlaren

Bij de oudere geiten had ik Junica van Carpe Diem nog bij me en die liep in een super zware rubriek met allemaal toppers. Zelf had ze er deze keer ook iets minder zin in en wilde niet ontspannen lopen. Een 1C werd haar terechte plaats en dit was voor haar de laatste keuring in mijn handen. Ze is nu meegegaan met Bertus Blokzijl en ik hoop dat hij er volgend jaar een mooi geitje uit fokt.

Dit was eerst weer meer dan genoeg. Volgende week onze clubshow te Nieuwe Pekela en een week later de bokkendag en dan mogen de geiten weer bij de bok. Voor mijn gevoel zijn ze nu dagelijks rits en lekker vervelend, zelfs met deze tropische temperaturen…

Archief