17 oktober 2018 at 22:22

Geslaagd (keurings)seizoen 2018

Laatste keuring is al weer bijna vier weken geleden en ik kan zeker terugkijken op een geslaagd keuringsseizoen. Voor mij zit een geslaagde keuring niet in een kampioenschap, maar wel dat je goed mee kunt doen in de breedte op een keuring en aan het einde van de dag ook nog het gevoel hebt dat je mee doet. Dat was dit jaar iedere keuring zeker het geval met onze dieren.
De eerste keuring begon meteen met het dagkampioenschap van Junica van Carpe Diem en op dat moment was ze al een maand niet meer zogend en vanaf de zomer lukte het ook niet meer om haar mooi te houden. Geeft niet, de kar was steeds al vol genoeg. De laatste keuring eindigde helemaal in gloriestemming.
Vorig jaar had Julene als lammetje al gestunt in Stuifzand door met het dagkampioenschap aan de haal te gaan en dus waren de verwachtingen dit jaar hoog met Julene. Eerst bracht ze 1 lammetje en dat was eigenlijk te weinig voor haar om haar goed te kunnen voeren en meteen ook af te laten zogen. Niet getreurd het leek een best mooi zwart geitje, dus het zal allemaal goed komen. Echter het lammetje bleek na paar maanden een kween te zijn en ging zichzelf al meer bevuilen. Dat wilde ik niet en vooral niet met het warme weer en achteraf bleek het helemaal een warme zomer te worden, dus die heb ik uiteindelijk vrij vlot opgeruimd, met als resultaat dat Julene de zomer niet zogend doorging. Dat maakte het nog moeilijker om haar mooi te krijgen en ze had af en toe problemen om de staart er goed opgedrukt te houden. Ondanks dat werden de kwaliteiten steeds goed gezien en liep ze steeds mee om de koppositie in zeer fraaie rubrieken. In Stuifzand nu had ik haar er weer mooi naar toe gevoerd en met een maand dracht begon ze weer in haar voordeel te veranderen. Ze showde weer net zoals vorig jaar in Stuifzand en achteraf hoorde ik dat ze uitlopend kampioen bij de jeugdgeiten is geworden. Laat ze nu volgend jaar maar twee lammetjes brengen, dan heb ik het gevoel dat ze er nog mooier voor kan staan, maar zo is ze ook al heel fraai! 🙂

julenestuifjeugd

Julene van Carpe Diem

En dan nog het lammetje Joshelyn die bij de jongste lammeren de reserve titel binnenhaalde en de overige dieren haalden ook allemaal super beste prestaties.

josstuiflam

Joshelyn van Carpe Diem

Als ik de statistieken bekijk zie ik bij Carpe Diem dit jaar 5 geitlammeren geboren, eentje was de kween (Olanda, zonde ook nog zo’n mooie naam) bij Julene, dus eigenlijk kun je zeggen 4 geitjes. Die lopen er alle vier nog en zijn ook allemaal naar de keuring geweest en ze hebben ook allemaal minimaal een keer een 1A dit jaar behaald. Zeker geen slecht resultaat. De contrastippel Marieke van Carpe Diem (Valeriaan x Maram) gaat binnenkort naar de (nieuwe) leden Dennis en Mirthe. Dit om paar redenen, punt een hadden ze mij al paar keer gevraagd om een (fok)geit, maar ja, wat is een goede fokgeit? En een drachtig lammetje/jeugdgeit is dan leuker toch? En ik heb er nog 12 en wil graag naar maximaal 11 dieren in het hok. Waarom dan haar weg? Ik wil dat er zeker een diertje met potentie hun kant op gaat, want ze is ook dragend van Sekuur van de Kikkert en zelf ben ik ook zeker benieuwd naar die combinatie en een vervelende reden is dat ze niet lekker uit mijn kleine vlotterbakjes drinkt. Ik vermoed en hoop dat een drinknippel meer haar ding is. Hopelijk is iedereen straks blij en de geit zelf ook. Dan heb ik nog 7 geiten en dat is meer dan genoeg.

Mijn moeder heeft nog vier geiten en waarvan de blikvanger zeker de fraaie zwartbonte Linda 36 is. Een tijdje terug al weer (te laat) op de avond nog snel een foto gemaakt, maar hier zie je haar type en zeer mooie bonte kleur wel goed. Ze was weer teruggekomen en als het goed is, is ze nu vanaf 27 september drachtig. Vind het achteraf zelfs leuk dat ze teruggekomen is, want nu mooi later lammetjes met haar en natuurlijk hopen we op een mooi zwartbont geitje, maar een mooi zwartbont bokje van haar geef ik zeker ook een kans en dan vind ik een bokje van eind februari veel leuker dan een bokje van begin januari die al bij de moeder vandaan moet als de dieren naar buiten gaan. We zullen het volgend jaar afwachten, maar we hebben er nu al zeker zin in!

linda36lamthuis

Linda 36 van de Kuzemer

Als ik dan de leeftijdsopbouw voor volgend jaar zie, dan kom ik ook mooi in de buurt van wat ik al eens geschreven heb. Want volgend jaar is het dan;
1 veteranen geit -> Linda 24
2 oudere geiten -> Junica en Maram
3 jongere geiten -> Linda 30, Julene en Suzanne
5 jeugdgeiten -> Linda 33 en 36, Valeria, Alina en Joshelyn
en dan natuurlijk weer de lammetjes en dan te bedenken dat ik eigenlijk met 6 dieren naar een keuring meer dan genoeg vindt, het zullen er vast volgend jaar weer meer worden 🙂

Dit jaar zijn de geiten drachtig van drie verschillende bokken. Ik hoop trouwens dat Joshelyn ook drachtig is, ze was maar ‘half’ rits en de bok wilde ‘liever’ dan de geit met dekken, om het maar even netjes te zeggen, dus heb er nog niet alle vertrouwen in en had haar eerst in gedachten voor Baron v.’t Rheewold, maar die was al weer in het Oosten van het land en vooral met dit toch niet helemaal goed rits zijn, is het helemaal maar beter dat ze thuis ‘gedekt’ is. Gambit van de Veenhorst (Valeriaan v.d. Optimist x Marcella v.d. Veenhorst) is een beste zwarte bok met een wit vlekje en ik hoop daarmee ook zwartbont te kunnen fokken. Helaas geen foto van hem en hij was niet op zijn top op de bokkennationale en was ook dwars in de show, maar zeker een bok die heel correct is en met een hele fraaie afstamming. Hij is ingezet op twee Joshua dochters. De andere twee bokken zijn beiden Joshua v.d. Wolfhaag zonen en hebben de rest gedekt en dat betekent dat volgend jaar ieder lammetje Joshua als opa heeft! Sekuur van de Kikkert is inmiddels een bekende bok en uit een Bastijn v.d. Loarikshoeve moeder met ook prachtige rastypische geiten er voor en een hele fraaie afstamming ben ik zeker niet bang voor zijn fokkerij.
Het andere jonge bokje is N’Schiere van de Kikkert (geboren 23 april en daarom niet op keuringen geweest), behalve dat hij zelf ook een heel fraai en best bokje is, vooral zijn perfecte aansluiting van hals naar middenhand vind ik bijzonder fraai, heeft die ook een hele mooie bloedlijn. Moeder is de (kleine) bruinbonte Janis 401 v.d. Kikkert, welke een dochter is van de zwartbonte Gauke v.d. Optimist. Hiermee kom je ook weer op het mooie Optimist bloed met een scheutje Turkeyenhof bloed. Vooral deze combinatie met Alina van Carpe Diem (Valeriaan x Liana) ben ik heel benieuwd naar. Achteraf had ik met dit bokje (vooral met het oog op meer kans op bont) ook bij Linda 24 en Linda 30 moeten doen, maar dat is achteraf en Sekuur is zeker geen slechte keus. Hierbij nog de foto’s van de Kikkert bokjes, ik ben nu al weer reuze benieuwd naar de lammetjes en met paar maanden is het al weer zo ver! 🙂

sekuurstuif

Sekuur van de Kikkert

nschierethuis

N’Schiere van de Kikkert

Geslaagde geitennationale

Afgelopen zaterdag met vijf geiten mee gedaan met de Nationale geitenkeuring te Leusden. Ruim 200 dieren en uit alle windstreken en stuk voor stuk beste dieren als je ze zo alleen zag staan (buiten de ring). Om tegenwoordig te winnen moet echt alles meezitten, maar het gaat niet alleen om vooraan te staan. Natuurlijk geef ik toe dat ik op dit soort keuringen ook zo goed mogelijk wil presteren. Op een clubshow ben ik, vooral met lammetjes, vaak benieuwd hoe je diertje lijkt tussen de andere dieren en hoe andere personen (behalve de keurmeesters) er naar kijken en dat je zelf dan vaak ook weer met een frisse blik er naar kijkt. Met de nationale hebben de dieren vaak al meer ervaring en je weet zelf ook wel donders goed wat je wel en niet in huis hebt. Dus het spelletje waar kom je staan en welke plaats krijg je is zeker van toepassing op de Nationale en werkt voor iedereen denk ik. Behalve de kwaliteit is de show en conditie dan super belangrijk.

Met show merk ik soms weinig van de vergrijzing, alhoewel de meeste personen al opa’s zijn, is het vaak een hele race nog door de ring. Zoals mijn Suzanne vind ik mooi dat ze heel mooi rustig en diep kan stappen en dan altijd attent is. Dit deed ik ook gewoon en dan ontstaat er al snel een gat voor je, maar dit werd ook wel opgemerkt door de keurmeesters dat zij ook de complimenten kreeg voor haar mooie diepe stap. Een geit in draf kun je nog amper beoordelen hoe diep en soepel de stap is toch? Te langzaam is zeker niet leuk en ik doe het zelf ook wel omdat je het diertje dan attenter houdt i.p.v. langzaam lopen en dat ze dan om gaan kijken wat de geit achter haar doet. Maar als we allemaal eens rustiger zouden lopen en de ring optimaal gebruiken, is het ook gemakkelijker om met meer afstand door de ring te gaan toch? Toch eens over nadenken hoe we dat iets kunnen veranderen…

Onze dieren konden alle vijf goed mee doen in de rubrieken. Als eerste mocht mijn Joshelyn. In een leuke rubriek werd ze 1C geplaatst en daar kun je dus niets van zeggen. De zwartbonte Linda 36 kwam ook 1C, met zelfs de opmerking dat ze misschien wel de beste van de rubriek was, maar eerder te best en daardoor net wat te degelijk… Ook Linda 33 (de halfbonte) kreeg ongeveer ook die opmerking en is nog harder gebouwd. Die kwam op de 1A plaats, maar er zit natuurlijk verschil in de kwaliteit per rubriek. Dit zijn weer echte Linda’s die per jaar weer ‘beter/fraaier’ worden  en waar bijna geen slijt op komt. Persoonlijk houd ik daar zeker van en vind ik dat ook een mooi proces. Hopelijk krijgen ze volgend jaar allebei twee lammetjes en dan komt er al een andere ontwikkeling op.

Dan dus nog de twee jeugdgeiten en zoals gezegd liep Suzanne prachtig fier en rustig attent door de ring. In een mooie rubriek de 1C plaats ben ik ook meer dan tevreden mee en vooral haar ras en uitstraling (sierlijke kop en hals) vielen in de smaak. Julene had dit jaar maar 1 lammetje gebracht en die is er al weer tijden vanaf (was helaas een kween en die bevuilde zichzelf, dat wil je niet), daardoor is ze wat stugger dan de concurrentie die nog mooi zogend is. In een ontzettende zware rubriek met toppers van voor tot achter (achteraan een geit die dit jaar ook al paar titels had bemachtigd en in Nieuwe Pekela nog ten koste van Julene) en vooraan de kampioen van de dag ook mocht zij in deze rubriek van 7 beste dieren precies in het midden staan. Alle vrede mee en ze moet volgend jaar ook maar eens twee lammetjes zogen en dan wil ik het wel graag weer proberen, want behalve dat ze ietsje stugger nu is, is de rest allemaal meer dan goed te noemen bij haar en ook haar show was nu (weer) perfect.

Voor de rest ook een hele mooie en gezellige en sportieve dag beleefd en weer wat ideeën opgedaan voor de fokkerij 🙂

Geen geluid, foto’s mislukt, maar goed gelopen in Nieuwe Pekela

Al weer een tijdje geleden met een update. Door het warme weer zeker geen zin om thuis ook weer achter de laptop te kruipen. Nieuwe Pekela nu ook twee weken later en i.p.v. een week voor de bokkennationale, nu een week na de bokkennationale. Toch een ander gevoel en net een iets ander keuringsseizoen voor je gevoel. De temperatuur was nu perfect in Nieuwe Pekela, maar net voor de pauze begaf onze geluidsinstallatie het. Vermoedelijk het snoer kapot van de microfoon, maar het is zo’n oud systeem en vooral de aansluiting naar de versterker, dat je niet zomaar een ander snoer er aan kunt koppelen. Dat proberen we nu te regelen voor de geitennationale, zodat daar het geluid wel weer perfect is 🙂
Het commentaar werd nu wel veel persoonlijker en zonder microfoon kwamen de keurmeesters een meter voor je staan en legde de plaatsing uit. Bij de ‘grote geiten’ ging dit ook jaren zo en werd nog niet en zo kun je als keurmeester de uitleg veel persoonlijker maken en nog meer gericht op het dier haar goede of minder goede punten en je krijgt dan bijna automatisch met de inzenders een soort gesprek en dat is helemaal niet verkeerd. Want nu luister je als inzender ook echt goed wat er gezegd wordt en moet je het als keurmeester net iets meer uitleggen.

Tevens maakte ik deze keer de foto’s van de kampioenen alleen (meestal samen met EJ, maar die kon helaas niet aanwezig zijn) en het ging goed dacht ik en de meeste dieren stonden wel mooi voor de camera. Op het kleine schermpje leek het allemaal goed, dus klaar denk je. Toen ik bij thuiskomst ’s avonds de foto’s ging openen op de laptop kwam de teleurstelling… op echt paar foto’s na, waren ze allemaal wazig en rare contouren en sommige pootjes werden ook heel dun. Hier een voorbeeld van mijn Joshelyn van Carpe Diem.

jospekel

Joshelyn van Carpe Diem

Als je zo als klein plaatje ziet, dan denk je, mooie foto! Echter maak je de foto groot, dan is het echt wazig en dit willen we niet op onze officiële site en dit kan ook niet in De Dwerggeit afgedrukt worden. Helaas nog geen tijd gehad om thuis bij licht een nieuwe foto te maken, binnenkort eens proberen…

De keuring zelf ging verder meer dan goed. Met het jonge lammetje Joshelyn (Joshua x Suzanne) smorgens een prachtige 1A en smiddags reserve kampioen tussen vele toppers. De contrastippel Marieke (Valeriaan x Maram) een 1B en Alina (Valeriaan x Liana) zelfs 1A. De zwartbonte Linda 36 (Joshua) liep eerst in de rubriek op kop, maar werd gepasseerd door Janis 447 v.d. Kikkert (ook Joshua), die later kampioen werd. En de bruinbonte (halfbont) Linda 33 liep ook een 1B.

De jeugdgeiten Suzanne en Julene deden het ook geweldig. Suzanne 1A en Julene 1B en later bleek dat achter de kampioen. Voor het kampioenschap werden vier dieren naar binnen gehaald en bij die vier zaten Suzanne en Julene. Op dat moment als ze dan beiden buiten de boot vallen voelt het bijna als een lichte teleurstelling. Maar het is juist mooi om te weten dat je dieren zo goed mee doen. Hier de foto van de kampioensrubriek van de jeugdgeiten en ikzelf heb Suzanne beet (moeder van Joshelyn) en Agaath Plomp helpt me mee met  Julene.

jeugdpekel

Jeugdgeiten kampioensrubriek links Suzanne

Nu volgende week de geitennationale en het dekseizoen is al losgebroken. De voornaamste fokbok voor dit seizoen wordt en is als Sekuur van de Kikkert. Met als vader de zwarte Joshua v.d. Wolfhaag, die bij ons mooie nakomelingen heeft achter gelaten. En moeder is Janis 415 v.d. Kikkert welke een Bastijn v.d. Loarikshoeve is. De bok zelf laat ook alle drie bloedlijnen duidelijk zien vind ik. De fijnheid en ras van De Kikkert, het prachtige type ook van Caitlyn v.d Loarikshoeve en natuurlijk de kwaliteiten van de Wolfhaag met alle bekende namen in de bloedlijn er voor. Ik heb de bok vrijdag voor de keuring opgehaald en bij Jacob had hij die week al veel gedekt en bij mij meteen vrijdag drie en zaterdagmorgen waren er al weer twee rits en ook allebei maar 1 keer laten dekken, want verwachte ’s avonds de rest nog rits (wil er nog vier mee dekken), maar die laten ineens op zich wachten. Geen probleem, maar dit kwam de show van Sekuur niet ten goede en ’s middags werd hij nog wel reserve kampioen en zie hier de foto en ik mocht er mee lopen. Ik heb heel veel vertrouwen in deze bok en zijn fokkerij…

sekkurpekel

Sekuur vd Kikkert reserve kampioen

The show must go on!

Afgelopen zaterdag de zomernationale in Vries gehad. Een keuring met bijna alle dieren in topvorm en vele fokkers en volgens de keurmeesters van nationaal niveau. Maar liefst 31 inzenders en 182 dieren, dus er moest wel wat gebeuren om mee te doen met de titels. Helaas waren mijn voorbereidingen door verschillende omstandigheden en drukte niet helemaal super, maar dat maakt niet uit ‘The show must go on’ zeggen ze toch?

Ik zal deze keer onze dieren niet helemaal bespreken, ik moet zelfs nog een verslag voor De Dwerggeit van deze keuring maken en gelukkig heeft mijn moeder van iedere rubriek wat aantekeningen gemaakt wat de keurmeesters hebben gezegd en normaal kon ik dan zelf de keuring ook nog wel ‘terugdraaien’ en dan maakte ik op die manier het verslag. Ik merk nu 1 dag later al dat het mij al niet meer lukt en gisteren had ik meteen al dat ik bepaalde rubrieken niet ‘gezien’ heb. Terwijl ik wel bijna in alle rubrieken gekeken heb. Ook om de kampioensfoto’s te maken en dat ik met de kampioenschappen al bezig ben om mijn ‘boeltje’ bij elkaar te rapen en de dieren in de kar te doen, mis je toch net paar details en negen dieren bij je is meer dan genoeg. Ik zat vandaag al te denken, volgende keren echt (veel) minder dieren inschrijven, dan heb je veel meer tijd om met personen te praten en rustig te kijken. Maar als iedereen dat weer doet, dan blijft het hetzelfde, want dan heb je weer veel minder rubrieken en moet je relatief net zo vaak weer iets doen. Dus niet doen en we moeten vooral met clubshows de ideale mix houden van ten eerste veel inzenders en een leuk aantal dieren verdeeld over de inzenders. Zo hebben we nu al meer personen in de vereniging die iets willen doen en dan denk ik o.a. aan Engbert de Vegt die een prachtig verslag heeft geschreven van Buitenpost en misschien is het ook wel tijd dat er eens andere fotografen opstaan en dat het niet steeds op mij en Evert-Jan aankomt… taken verdelen en doorgeven (rouleren) is denk ik de sleutel om het voor iedereen leuk en gezellig te houden!

De keuringsuitslagen staan dus gewoon op de pagina maar even paar dieren toelichten. Ten eerste blij met het lammetje Joshelyn die in de eerste rubriek geitlammeren mocht en een prachtig trio was met haar twee halfzusjes van Joshua v.d. Wolfhaag en uiteindelijk Bertus de mooie 1A plaats mocht innemen en Joshelyn de 1B. Dik tevreden mee en paar maanden geleden bij de eerste denkbeeldige selectie moest ze zelfs vertrekken, omdat het zwarte lammetje beter leek. Misschien was dat ook wel zo, maar die bleek ‘kween’ te zijn en die is vrijdagavond vertrokken. Zo had Julene zaterdag geen lammetje meer te zogen en dat was even afwachten wat ze ging doen. Thuis mekkerde ze en nu al weer om haar lammetje, maar op de keuring ging het in haar rubriek goed en ze droeg zelfs de staart nu goed in de rubriek en zo kwam ze nu dan in een hele mooie rubriek op kop en kreeg ze veel lof en vooral op haar benen dat ze een voorbeeldgeitje is qua benen. Mooi vierkant en recht onder het lichaam geplaatst en tijdens het rondgaan toch heel soepel! Helaas met het kampioenschap ging de staart weer net wat ‘los’ en mocht ze wel bij de laatste vier, maar een titel zat er dus niet meer in. Ook de zwartbonte Linda deed het weer super. Ja, thuis en met mijn moeder, die natuurlijk de eigenaar is van de Linda’s hebben we het nooit over de nummers, maar we geven ze meteen ‘een bijnaam’, haar moeder is de witte Linda, de andere Linda is de halfbonte Linda, 1 kant bruin en de andere kant bont, en we hebben de bruine Linda (jeugdgeit) en die komen allemaal uit de mooie koebonte Linda. Makkelijk toch? 🙂
Het zwartbonte lammetje liep in de rubriek geweldig en kreeg veel lof over haar heen. In de pauze werd ik door velen aangesproken, wat een mooi lammetje, qua kleur en qua bouw en dat is echt genieten dan. Hoe vaak heb je met koebont het geluk dat de mooiste bonte (zusjes waren bruin en bruin met paar kleine vlekken), dan ook nog eens de allerbeste is? In de kampioensrubriek liep haar halfzusje en tante zegger (de halfbonte Linda) twee achter haar en ze begonnen met elkaar te communiceren. Dat was voor de andere wel gunstig, die trok er naar toe, maar de zwartbonte wilde steeds zien waar die andere was. Dat kwam de perfecte show niet ten goede en ik mocht wel weer bij de laatste vier staan, maar ik denk daardoor ook net geen titel.

Zoals de kop ook al zegt ‘The show must go on’ vond ik dat weer deze keuring ook wel weer toepasselijk voor de plaatsing van de dieren. Want wat is de show enorm belangrijk voor de plaatsing tegenwoordig! Ik heb het ook vaak langs horen komen van de keurmeesters en alhoewel ik er zelf ook enorm voorstander van ben dat een dier goed moet showen in de ring, is het soms wel enorm jammer dat bepaalde dieren dan met een iets mindere show (of net de staart niet drukken en dan denk ik niet meteen aan mijn eigen dieren) dan geen titel meer krijgen of in de rubriek een mindere plaatsing. Het is ook geen keuring meer, maar meer een show en zonder show op het dier kun je het tegenwoordig helemaal vergeten om vooraan mee te kunnen doen. Ook helemaal terecht, want ligt het aan het dier zelf of te weinig oefening en degene die wel goed heeft geoefend wordt dan zo gepasseerd door een dier dat niet wil showen. Maar we moeten ons allen ook eens goed afvragen wat de mooie show is. Sommige dieren zie ik bijna de arm van de voorbrenger afrukken en andere dieren worden (zigzaggend) hard door de ring gedraafd en andere dieren lopen niet steeds voor de voorbrenger op, maar lopen dan rustiger maar toch attent door de ring. Als voorbeeld heb ik nog altijd Elodie van de Vossenpoel op het netvlies. Albert Billen liep er heel mooi rustig mee door de ring en de geit was toch super attent en had de hals er altijd fier op en het touwtje kon gewoon ook met een boogje hangen denk ik en ze ging mooi stappen.
Ik ben paar keer met de Hackney’s naar de keuring geweest en dan had je ook een rondje zonder op- en bijzet en vervolgens mocht je een rondje met evt. beiden doen. Misschien wel een idee om behalve het keuren in stilstand ook iets meenemen van een rondje met het touwtje in een boogje en dan toch de buitenkant van de ring gebruiken en dat het dier naast je blijft lopen, hoeveel dieren zullen dan nog ‘The show must go on’ hebben? 🙂

Gezellige keuring te Leusden

Afgelopen zaterdag naar de openshow van Leusden geweest. Het mooiste aan deze keuring is dat volgens mij iedere vereniging wel vertegenwoordigd is met inzenders en dan ook nog veel publiek. Ook de Belgen komen hier nog en zo heb je een leuk voorproefje van de kwaliteit voor de rest van het jaar. Natuurlijk moeten de meeste jeugdgeiten nog op conditie komen en de grootste groep lammeren moeten ook nog loskomen.
Ik had er zes bij me en dat waren drie lammetjes, twee jeugdgeiten en de oudere Junica.
Als eerste Marieke de contrastippel een heel fraai typisch lammetje en ze eet nu een beetje uit de hand en dan zie je in stilstand haar mooie luxe lammetjestype met mooie beenlengte (niet extreem lang, maar mooi bijdragend aan een echt jeugdig diertje). Echter in show gaat ze hangen en dan maakt ze geen front. Met twee absolute toppers voor je is een 1C dan echt het hoogst haalbare. Hopelijk gaat ze in de toekomst eens lekker showen.
Vervolgens mijn Valeria. Die showt gemakkelijker en vorige week stond ze nog bij de laatste drie, dus vol vertrouwen liep ik de ring in. Maar lammetjes kunnen zelfs in 1 week al weer veranderen en mijn Valeria wordt de ‘jojo’ geit zo in mijn stal en dat is ook precies hoe ik er tegenaan kijk. De ene keer vind ik haar geweldig en dan denk ik weer, nee, dit is te laagbenig en te rijp voor een lammetje. Maar als ze even mooi showt, heeft ze een prachtige belijning en vooral de hals hoe die overgaat naar het lichaam is ontzettend fraai. Vorige week deed ze dus mee om het kampioenschap, nu leek het net alsof ze in 1 week van achteren wel gegroeid was en van voren niet. Ze lijkt nu een beetje op de kop en te rijp en resultaat was in een rubriekje van vier de laatste plaats. Zo kan het dus tegenwoordig en dan heb je nog even de bevestiging nodig en dan zie je het zelf ook.
Snel weer van geit verwisseld en het zwartbonte lammetje van mijn moeder gepakt. Die groeit er per week mooier in en showt nu echt gemakkelijk. Was ook even goed oefenen en is een echte Linda, die doen het of niet. Zoals ook haar oma die nationaal kampioen werd. Richting ring ging ze nog op de rug liggen en alle vier poten in het zand. En ineens doen ze het en dan bepalen ze hun eigen tempo het liefst en dan kun je ook wel honderd rondjes lopen. Deze Linda 36 is nu al bekend vanwege haar mooie zwartbonte kleur, maar ze wil zelf ook bekend worden dat ze goed is. In haar rubriek kwam ze 1A vanwege haar super correctheid en mooie overgangen en beste benen en attente show. Hiermee kwam ze nu ook bij de laatste vier en zo heeft ze zich weer goed in de kijker gespeeld. Ik zal haar goed moeten beschermen, want ik hoorde zaterdag al verhalen dat ze haar zelfs wilden stelen 🙂 (ja, want te koop is ze niet, dan word ik onterfd…).

Vervolgens mijn twee jeugdgeiten. Ik had Suzanne nu wel bij me. Ze at de laatste week weer goed en had meteen weer wat lichaam. Wel is ze nog te schraal en dat komt goed tot uiting in haar rugbelijning. Daarentegen heeft ze ontzettend veel jeugdige rasuitstraling en een prachtige kop en hals en al een schitterende glanzende (roodbruine!) beharing. In een aparte beste rubriek mocht ik 1B staan en daar was ik meer dan tevreden mee.
Julene moest de rubriek later. Ze wordt per week mooier en ze doet het volgens het boekje. Vorige keuring 1C en ik wilde nu voor de 1B gaan en dat lukte. Ze loopt gemakkelijk met ontzettend veel kracht en sterke en soepele benen en haar type, belijning en kruis is allemaal fraai te noemen. Volgens de keurmeesters had ze hun sympathie ook en was ze zeker op kop gekomen als ze de staart net het laatste stukje ook doorgedrukt had. Want de staart bleef nu iedere keer net los van de rug en er dus niet op en dan mag je niet 1A…. Niets aan te doen, maar ik baal er wel een beetje van. Niet om 1B te lopen, maar ik vind zelf een goede en correcte staartdracht erg belangrijk en deze heeft de staart super recht, alleen er net niet op. Dit heb ik gehad in mijn fokkerij en komt dan zo weer terug. Kan best zijn dat ze het straks wel weer goed doet, want als lammetje wilde ze wel de staart dragen. Tevens heb ik haar staart ook verknipt, want ze had van die rare pieken en ik dacht, maak het mooi kort, maar daardoor heeft ze een beetje kort staartje gekregen en lijkt het nog erger. Geen idee hoe hard het weer groeit, maar dit jaar niet weer aan de punt komen 🙂
De 1A werd later nog kampioen, dus ja, er zit nog meer in voor Julene…

En als laatste dan Junica. Ze showde weer dapper en de staart er perfect recht en constant op, moet ik daar maar weer verder mee fokken en dat was ik toch zeker van plan. Ze glansde met haar roodbruine kleur zelfs nog meer dan vorige week, maar natuurlijk nu andere concurrentie en een mooie reserve kampioenschap werd haar deel. Niet slecht voor zo’n openshow.

Al met al zeker weer geslaagd en ook super gezellig en eens met verschillende personen (helaas kort) gesproken. Nu mooi rust tot Vries en dan maar weer zien.

Nog wel een tegenvaller in mijn stal. Het leuke grappige makke zwarte geitlammetje van Julene (Olanda) moet binnenkort weg. Ik dacht al paar keer, net alsof ze wat ‘nat op de billetjes is’ (mooi gezegd toch Marinus?) en zag afgelopen week het euvel. Had het al eerder verbeeld, maar nu wordt het echt duidelijk. Haar urine uitweg heeft geen ‘plastuitje’. Geen idee of ze wel of geen kween is (niet vruchtbaar), maar ze bevuild zichzelf zo een beetje en dit kan dan gaan ‘smetten’. Dat wil ik niet, ontzettend balen, want ze is echt leuk en wilde ook meteen goed showen (ja, ook goede staartdracht!). Foutje van de natuur en zo heb je altijd ook natuurlijke selectie in je hok. Ieder nadeel heeft een voordeel. Maram stond op de wip om weg te gaan, maar mag nu nog 1 fokronde blijven. Ander nadeel is wel dat ik nu niet weet hoe lang ik dat lammetje nog houd en hoe lang ze dus Julene nog kan zogen. Als het erger wordt, moet ze weg. Hoort er helaas bij, maar leuk vind ik dit soort dingen echt niet.

Archief