20 augustus 2019 at 15:00

Ook op Nationaal niveau succes

Afgelopen zaterdag met een auto vol met (oude) bokken naar de bokkennationale gegaan en in de kar zaten er ook nog paar… wat een prachtig gebeuren is de bokkendag ieder jaar weer, allemaal bekende personen en (gelukkig!) zelfs ook onbekende personen. Zo leeft de fokkerij dus nog goed en dat is een goed teken. Helaas gaat de dag te snel om met veel personen te praten, want heb voor mijn gevoel niet eens iedere rubriek bokken goed bekeken en je wilt ondertussen ook met andere fokkers praten…

Mijn succes van dit jaar blijft maar doorzetten en ik had twee bokken bij me. Gaveman die dit voorjaar meteen op de eerste show van het jaar een kampioenschap veroverde. Toen liet hij zijn fraaie type en zeer goede bouw al zien. Echter per rondje dat hij daar liep werd zijn show in de staartdracht minder. Daar was ik al niet bang voor dat dat probleem zich zou volhouden, maar vervolgens was het moeilijk hem in de goede keuringsconditie te krijgen en ik merkte deze zomer al met af en toe aan de band, dat hij te gespannen werd aan de band. De laatste weken weer meer geoefend en thuis werd het al beter, maar de rug bleef ‘te sterk’, ondanks dat hij heel ruim en soepel kan stappen. Zo ging het ook precies in de keuringsring en vooral in stilstand kan hij iedere bok volgens mij verslaan, maar ja, alles moet goed zijn. Hij mocht vooraan staan, vanwege al zijn kwaliteiten. En zie hier het plaatje wat hij afgeeft, vooral de mooie hals en halsaanzet naar de borst en lichaam en niet de hals er te diep uit. Jammer genoeg zie je door mijn hand zijn zeer sprekende gitzwarte kop zo niet.

gavemannat

Gaveman in de ring

Daarna onze T100, ja, onze, de bok van Jacob, Bertus en mij, en aan mij was de eer hem op te fokken en nu goed voor te brengen. Dat vind ik toch wel de sport binnen de hobby. Een dier er optimaal proberen voor te zetten en vooral als het dier het wil aannemen. Eerst moest er wat vlees bij en toen mooi op peil houden en regelmatig even aan de band en als ze dan gemakkelijk willen showen, is het leuk om er mee te oefenen thuis, echter, de bok weet al dat het dekseizoen is en dat ruik je al en als je toevallig even met iemand blijft praten, dan gaat de bok zijn ‘vieze dingen’ doen, zo had ik al eens natte sokken in de zweedse klompen… dus het is nu mooi geweest met het even uitlaten van de bok. T100 heeft net niet de korte glanzende beharing van Gaveman, maar stond er zeker mooi voor en wil vooral heel gemakkelijk de hals dragen en is dan zelfs al mooi licht upstanding. Ik kwam in een hele zware rubriek met hem en mocht zelfs helemaal vooraan opstellen. Dat was mooi, maar nu volhouden en dat werd moeilijk. Ik voelde al vrij snel een hete adem in de nek en T100 bleef te rustig lopen en daardoor ietsje minder show en voelde ook dat er achter hem van alles gebeurde, maar van alle rare geluiden en op het been klappen achter ons ging T100 niet harder lopen, het duo achter mij wel en die probeerde ook al in de binnenbocht binnendoor te komen, maar ja, dat mag niet zolang de jury dat niet toestaat. Dus dan maar weer aansluiten en bumperkleven. Pas in de laatste ronde, toen er nog een deskundige bijgeroepen werd, mocht de jonge fanatieke coureur ons inhalen. Hier werd T100 wel wakker van, maar het was te laat… een prachtige 1B positie waren we blij mee en de fokker ook in een zeer goed deelnemersveld.

T100nat

T100 in de ring

’s Middags tijdens de kampioenskeuring werd de 1A de kampioen en toen mocht T100 nog eens laten zien hoe mooi hij echt kan showen en kwam bijna als een hackney naar binnen, hals er fier op en rug mooi belijnd. Een prachtig Nationaal reserve kampioenschap werd zijn verdienste en hier zijn we allemaal super blij mee. Nu straks de geitennationale, kijken of we daar ook onze successen kunnen voortzetten en maakt anders ook niet uit, ik ben blij met de geiten en kijk nu al vooruit naar de volgende fokronde…

top100nat

Topolino 100 van het Turkeyenhof

Al weer super geslaagde geitenkeuring te Nieuwe-Pekela

Afgelopen zaterdag met 7 geiten meegedaan met de clubshow van Noord-Nederland in de prachtige manege van Nieuwe-Pekela. De temperatuur was ook goed (voor de klager, ’s morgens eerst nog een beetje fris en ’s middags begon het weer broeierig te worden, maar dat is omdat wij Nederlanders zijn en graag over het weer willen klagen 🙂 ).

Was van plan deze keer alles ruim te bespreken, maar de week is al weer voorbij en morgen al weer een nieuwe keuring. Morgen dan de nationale bokkenkeuring en daarom had ik de bokken nog een week vrij gegeven, die mogen morgen aan de bak. Ik had in Nieuwe-Pekela alleen dus geitjes bij me en ook paar nieuwe lammetjes opgegeven. Helaas kreeg ik twee niet mooi aan de show en vandaar dat die tweeling mooi thuis mocht blijven en van schrik de moeder er van ook thuisgehouden. Bleven er nog 7 over en dat vind ik ook meer dan genoeg.
Van deze zeven liepen er weer vijf een 1A positie en kleine zwarte Bella van Carpe Diem, die in de eerste rubriek van de lammetjes mocht beginnen, maakte haar debuut wel heel glansrijk af met een kampioenschap.

bellapekel

Bella van Carpe Diem

De eveneens zwarte Alda van Carpe Diem mocht met haar debuut achteraan beginnen, ook geen probleem, ze krijgt de kans om bij mij uit te groeien en dan volgend jaar nog maar eens kijken. Qua karakter is ze zeker ontzettend aangenaam om te blijven en de combinatie met T100 lijkt me ook heel mooi voor haar.

aldapekel

Alda van Carpe Diem

Vervolgens Saline en die mocht ook weer op kop, ze werd weer overladen door veel complimenten, maar ook dat ze al (te) rijkelijk in conditie was. Ja, ze begint nu al echt jeugdgeit te worden en ze is nu ook al 7 maanden en kan evt. al bij de bok. Ik ben heel benieuwd hoe Saline in de toekomst uitgroeit. Om haar in ieder geval niet dikker te laten worden heb ik haar deze week bij de moeder vandaan gehaald, dan kan het ‘poppevet’ er eindelijk vanaf. Ook ben ik overgegaan op ‘vogeltjehooi’. We zullen zien als dat nog uitmaakt voor de nationale. Voor de geiten ook wel eens leuk, want nu heel ander hooi met andere smakelijke grassen er in.

Salinepekel

Saline van Carpe Diem

Jeugdgeiten Joshelyn en Linda 36 noteerden allebei ook weer een 1A notering.

Bij de jongere geiten wilde Julene deze keer helemaal niets en ik had haar lammetjes ook bij mij en dat in tegenstelling tot de andere keuringen, waar ik de lammetjes van haar thuisgehouden. Die mogen de volgende keer dus weer thuisblijven en ze is nu net gedekt, dus dat kan haar ook net veranderen voor de nationale. Halfzus en nichtje Suzanne van Carpe Diem, nam het nu maar voor haar op in de andere rubriek jongere geiten en ging met de 1A positie aan de haal en paar uur later het kampioenschap.

Suzannepekel

Suzanne van Carpe Diem

Zo was het weer een super geslaagde keuring voor mijn/onze stal. En het allermooiste is dat van de 7 Carpe Diem dieren die dit jaar mogen blijven er 5 dit jaar al een titel behaald hebben. Tevens Linda 36 met een titel en dan beiden bokken die ook al een titel behaald hebben. Dat vind ik het allermooist, presteren in de breedte en een hele hoge gemiddelde kwaliteit van mijn dieren en met gepaste trots mag ik dan toch wel zeggen dat dat niet alleen meer geluk is, maar ook wel fokkerskwaliteiten toch? Ik zeg ook vaak, een goed stel dieren in je hok is vakmanschap, een (nationaal) kampioen is geluk hebben. Dit jaar dus ook heel veel geluk 🙂

Voor de geitennationale mogen alle zes dieren in de stal mee die dit jaar een titel behaald hebben en zo kan de rest van Nederland (en België) ze ook zien toch? Suzanne is trouwens wel onder voorbehoud nu ik haar dochter Saline er bij weggehaald heb. Geen idee hoe zij er over 3 weken dan uitziet.

Midden jaar update

Ja, ik zet altijd een titel boven een nieuw bericht, maar als je nog maar zo weinig berichten op de site zet, dan is dit het midden jaar bericht en kan ik straks nog een herfstbericht doen en een kerstboodschap en dan komen de lammetjes al weer… 🙂

De tijd vliegt hier zeker en ik ben niet veel avonden thuis en zit thuis bijna nooit meer achter de laptop en als ik er wel achter zit dan is het ook voor de geiten met bijvoorbeeld de financiën als penningmeester uitwerken of kampioensfoto’s selecteren en opsturen (bedankt allemaal nog voor de vele bedankjes van de foto’s die we weer gemaakt hebben van de foto’s te Zuidlaren en ja, het is super om nog 3 kwartier op de knieën rond te kruipen na een keuringsdag 🙂 ).
Maar nu met deze warmte is het zelfs beter in huis en dus nu maar eens een update.

Ten eerste heb ik nog niet eens verteld van de super geslaagde keuring voor mijn stal te Leusden. Natuurlijk waren er niet veel dieren en nog minder inzenders en personen, maar dat doet niets af van de kwaliteit van sommige rubrieken en de gezelligheid van de personen die er wel waren. Ik was er met zes dieren, waarvan 2 x 1B en 4 x 1A en later op de dag kwam daar reserve kampioen geitlam bij voor Saline van Carpe Diem, kampioen en zelfs dagkampioen jeugdgeit voor Joshelyn van Carpe Diem (half zusje van Saline, komen beiden uit Suzanne) en Julene van Carpe Diem werd deze keer reserve kampioen. Enorm blij met deze resultaten en vooral persoonlijk met Saline, welke ik vanaf de geboorte al tot favoriet in mijn stal gebombardeerd heb. Behalve dat ze ook mooi en best is om goed mee te doen met de keuringen is ze ook nog heel mak en nu al een knuffelgeit in het hok. Joshelyn won haar titels vooral daar haar super show en prachtige voorhand en ondanks dat het maar een heel klein geitje is, zijn haar verhoudingen goed.

salineresleusden

Saline reserve kampioen te Leusden

joshelyndagleusden

Joshelyn kampioen jeugdgeit en dagkampioen te Leusden

Vervolgens mocht ik met Evert Jan Regelink keuren op de Openshow te Den Ham. In deze tijd valt het soms niet mee om keurmeester te zijn en dat heeft te maken met dat de opgetelde som van de kwaliteit van de dieren heel dicht bij elkaar zit (maar ze hebben allemaal plussen en minnen en de ene meer op type en de andere meer op de onderdelen). Het is steeds zoeken naar het diertje welke het dichtst bij De Standaard in de buurt komt en De Standaard hebben we al jaren en dan gaat het sjabloon van het dier en de uitstraling vaak voorop ‘in de strijd’ en dan de onderdelen. Je probeert als het ware door de sjabloon van De Standaard dan het dier te beoordelen en dat valt soms echt niet mee, doordat er ook dieren zijn die eigenlijk niet helemaal in het sjabloon passen, maar wel enorm aanspreken en dat heeft ook met de fokkerij te maken, want als er veel met bepaalde dieren (bloedlijnen) gefokt wordt, dan zie je dat ook terug op de keuringen en moet je daar ook weer de keuzes mee maken en het gaat altijd om het totaal geheel.
In ieder geval ging het keuren vlot en heel gezellig met Evert Jan en na afloop ook echt oprechte positieve opmerkingen gekregen en dat kan ik zeker erg waarderen. Hierbij een foto van ons in actie en dit doe ik te weinig tijdens het keuren om op dezelfde hoogte van het dier beter het sjabloon te kunnen beoordelen, dat is het voordeel van als je aan de kant zit en helemaal al dat je verder van het dier dan af zit/staat. Als keurmeester lopen de dieren (inzenders dus!) soms zo dicht voor je langs c.q. om je heen, dat je daardoor het sjabloon eigenlijk niet meer kan zien.

ejenik

EJ en ik in actie

En om de sjablonen van De Standaard even weer op te frissen, hierbij de plaatjes nog eens.

geitlam

De Standaard – Geitlam

Geit volwassen

De Standaard – Volwassen geit

Boklam

De Standaard – Boklam

Bok volwassen

De Standaard – Bok volwassen

Na de eerste twee shows met als afsluiting beide keren het dagkampioenschap en nog leuker met een verschillende geit kwam de grote openshow te Zuidlaren. Ik was realistisch genoeg om te weten met de concurrentie die daar kwam en het feit dat de collega geitenfokkers nu ook de geiten in de goede keuringsconditie hebben dat een dagkampioenschap er nu niet meer in zat. Als dat het doel van een keuring trouwens is, dan kom je vaker met teleurstellingen thuis dan in vreugde en het voornaamste is de gezelligheid van geitenfokkers/houders bij elkaar en kunnen genieten van elkaars dieren en natuurlijk als ik in de ring sta, dan doe ik ook mijn best om er het beste uit te halen, het is immers ook een competitieve hobby welke dan in de categorie sport valt. Vooral met een diertje rondlopen die uit zichzelf prachtig wil showen is een genot.

Als eerste mocht ik met Topolino 100 van het Turkeyenhof de ring in. De bok die wij als drieën (Bertus, Jacob en ik) dit voorjaar gekocht hebben tijdens onze voorjaarstournee en aan mij de eer om deze bok op te fokken. Dat vind ik ook een prachtig onderdeel van deze hobby. Een jong bokje kopen en kijken hoe het uitgroeit. Het lijkt goed te gaan met T100 (zoals wij hem noemen en ook in de mailwisseling met zijn fokker Luc Dumortier en dat ‘bekt’ ook lekkerder). Met maar weinig oefeningen meer bij mij wil hij gemakkelijk showen en heeft hij een mooi type, is hij perfect? Nee hoor, maar de perfecte bok is er niet en behalve het fraaie type wat de bok heeft, is hij ook aangenaam in het hok en dat is mij tegenwoordig ook veel waard. T100 liep een mooie 1A en op het einde van de dag nog een prachtig reserve kampioenschap geeft nog meer vertrouwen in de bok. Hij gaat dus zeker bij ons drieën goed ingezet worden.

top100zuidlaren

Topolino 100 van het Turkeyenhof

Vervolgens de geitlammeren. Eerst Linda 40 van de Kuzemer, deze groeit zoals onze meeste lammeren altijd goed door en is ten opzichte van haar leeftijdsgenoten de rest een stukje voor. Hierdoor komt ze te royaal over en een terechte 1D plaats was er voor haar. Geen probleem en met paar weken mag ze zelfs al bij de bok en dan wordt het weer een heel andere geit. Daarna het andere lammetje en dat was Saline van Carpe Diem, mijn favoriet en in de rubriek vervulde ze die rol ook met verve en kwam ze als uitlopend diertje volgens de jury ook op de eerste plaats. Ze werd overladen door complimenten op haar type en verhoudingen en haar prachtige voorhand en ook met haar mooie natuurlijke welving en vulling in het middenstuk zonder diep en zwaar te zijn. Tijdens de kampioenskeuring is ze bijna te mak en blijft ze echt naast mijn benen lopen en door alle drukte van alle lammetjes in de ring kon ze niet echt uit de benen komen en daardoor kreeg ze net te veel spanning op haar sterke rug. Hierdoor werd ze de nummero drie en dus heel dichtbij weer de titels. Als je mee kunt doen met de titels is al een hele eer en als je dan wel of niet wint is minder evident toch? Het mooiste vond ik nog wel dat ik in de pauze al van verschillende kanten hoorde hoe mooi de collega fokkers haar vonden, de erkenning van fokkers onderling is helemaal super toch?

Bij de jeugdgeiten ging Joshelyn van Carpe Diem weer als een showkanon door de ring en zo ook de zwartbonte Linda 36 van de Kuzemer. Alhoewel ze beiden dochters van Joshua zijn en dus halfzusjes is de moederlijn redelijk anders en zijn het ook qua dieren wel verschillende dieren, overeenkomst is zeker wel de mooie voorhand en hoe mooi gesloten die is. Beiden liepen een 1A en ze mochten ook allebei bij de laatste dieren naar binnen komen, maar vielen net buiten de hoofdprijzen. Linda 36 was nu ook nog te strak omdat haar bokken er al een tijdje bij weg zijn en ze dus niet meer gezoogd wordt. Inmiddels begint ze weer mooi te groeien (nee, niet gedekt nog!) en vind ik haar per week weer mooier worden…

Bij de jongere geiten had ik nu alleen Julene meegenomen. Ze showde gemakkelijk en liet veel pluspunten zien, ze kreeg wel een kleine bemerking, maar geen dier is perfect en je moet alles in perspectief zien. Ze liep 1A en ’s middags kampioen en zelfs voor het dagkampioenschap was zij het die de dagkampioen (niemand minder dan Ursela 457, ‘de witpoot’) moeilijk maakte en volgens de jury zaten ze heel dicht bij elkaar…

Julenezuidlaren

Julene van Carpe Diem – Zuidlaren

Bij de oudere geiten had ik Junica van Carpe Diem nog bij me en die liep in een super zware rubriek met allemaal toppers. Zelf had ze er deze keer ook iets minder zin in en wilde niet ontspannen lopen. Een 1C werd haar terechte plaats en dit was voor haar de laatste keuring in mijn handen. Ze is nu meegegaan met Bertus Blokzijl en ik hoop dat hij er volgend jaar een mooi geitje uit fokt.

Dit was eerst weer meer dan genoeg. Volgende week onze clubshow te Nieuwe Pekela en een week later de bokkendag en dan mogen de geiten weer bij de bok. Voor mijn gevoel zijn ze nu dagelijks rits en lekker vervelend, zelfs met deze tropische temperaturen…

Een goed begin is het halve werk

De eerste keuring van 2019 is weer een feit. Afgelopen zaterdag de eerste keuring in Buitenpost gehad en ik had er 11 ingeschreven, maar Junica is op dit moment zo goed als kaal en dat lijkt niet op een keuring, die mocht thuisblijven en nog wat lammetjes die niet ingeschreven waren. De rest van de volwassen dieren en een groepje lammetjes waren wel de ‘gelukkigen’ om hun kunstje te laten zien. De dag begon koud, maar het zonnetje scheen en per saldo was het nog precies te doen, maar kouder moest zeker niet en vooral niet voor mijn verwende geiten (en bokje) uit de warme stal.

Als eerste mijn boklam Gaveman van Carpe Diem (Sekuur x Suzanne). De naam Gaveman komt van de sloot die achter ons huis loopt, dat is een oude rivier De Gave en veel in dit dorp heet iets van Gave, Gavelaan, Gaveborg… en nu dus Gaveman…
Gaveman heb ik ongeveer een maand geleden bij de moeder weggehaald en tot 2 weken terug iedere dag nog mooi bij Suzanne laten drinken. Dit omdat Suzanne te veel melk had voor een geitje en daardoor het geitje niet alleen mocht drinken en zo kreeg Gaveman ook nog wat extra kracht en vocht van de melk. Twee weken geleden zag ik dat het geitje het wel alleen aan kon en dat niet meer gedaan en zo moest Gaveman verder op onbeperkt hooi en natuurlijk steeds vers water en krachtvoer met mate (toch bang voor nierstenen altijd). Hierdoor wist ik wel dat hij nu wat buikiger zal zijn en die opmerking kreeg hij ook in de ring. Qua type en benen is hij echt heel fraai en ’s morgens showde hij nog gewoon goed, ’s middags was dat helaas minder. Echter we hadden een nieuwe manier van afvalrace bedacht in het noorden. Ten eerste komen alle 1A’s en 1B’s weer terug in de ring en dan wordt er een selectie gemaakt en dan wordt de rest bedankt en dat select groepje moet dan nog door showen om de prijzen. Van de totaal 10 aanwezige boklammeren kregen we zo zes in de kampioensrubriek en hiervan mochten er drie doorlopen. Om het eerlijker voor iedereen te maken, moesten we om beurten op kop lopen en op kop deed Gaveman perfect de staart er op, echter van de kop af, was hij super vervelend aan de band en zat hij enorm te kloten met de staartdracht. Dit was een dilemma voor de keurmeesters en wie maak je kampioen, zij kozen toch voor de kwaliteiten van Gaveman, ondanks zijn niet constante show…

gaveman-buitenpost

Gaveman van Carpe Diem

Drie geitlammetjes van Sekuur van de Kikkert hadden we bij ons en alle drie al in mooie conditie en dan is het niet alleen de mooie beharing die in het voordeel is, maar ook dat ze meer bevleesdheid en daardoor kracht hebben (vlees is spieren of andersom spieren is vlees) en een dier zonder spieren heeft al snel een mindere belijning en minder kracht. Veronica uit Junica mocht als eerste en die is in stand nog fraaier dan in show en was in stand heel fraai qua type volgens de keurmeesters, in show mocht ze soms net de hals iets hoger dragen. ’s Middags was ze wel bij de laatste vijf en dat is best genoeg. Linda 40 (moeder de oude witte Linda 24) moest even paar keer stuivertje wisselen met haar 1B, maar toch haar langere hals en hoe ze die kon dragen deed haar weer terug gaan naar de kop. En mijn eigen favoriet Saline (zusje van Gaveman en dus van Suzanne) pakte ook de 1A voor een mooie Sekuur van Jacob. Saline wil mooi showen en was goed attent volgens de keurmeesters en beide dieren hadden een mooi type, ja, halfzusjes en nog meer dan dat zelfs…

Jeugdgeiten;
Mijn kleine Joshelyn (ook een dochter van Suzanne x Joshua) showde als een trein en ze is groot in haar klein zijn. Ze moet voor mij ook echt niet kleiner, maar ze is nergens beknopt en prachtige belijningen en veel kracht en temperament. 1A en later op de dag (onder begeleiding van super voorbrenger EJ) kampioen!

joshelynbuitenpost

Joshelyn van Carpe Diem

Vervolgens Alina van Carpe Diem (Valeriaan x Liana). Geit met prachtig jeugdig type en mooie lange hals. Qua belijning mag ze ietsje strakker en ze stond nu op een fraaie 1B plaats achter een nog mooiere Valeriaan.

Dan de bekende zwartbonte Linda 36 van de Kuzemer (Joshua) van mijn moeder. Een echte Linda en als die de knop omzetten om te showen, dan kun je er honderd rondjes mee lopen en blijven ze doorgaan en zaterdag showde ze ook weer super. Mooie belijning en veel uitstraling en kracht. Later op de dag werd zij de reserve kampioen.

Linda36Buitenpost

Linda 36 van de Kuzemer

Dan de jongere geiten. Eerst Suzanne van Carpe Diem. Ze kwam in een rubriek van vier en met twee beste dieren van bijna hetzelfde type op kop en Suzanne was net een ander type en voor het moment te schraal, waardoor ze nu wat minder vastgebouwd over kwam. Zo kwam zij op de 1C plaats en ze moet dus eerst weer wat meer vlees hebben.

Vervolgens dan mijn echte favoriet in de gestalte van Julene van Carpe Diem (Logan x Junica). Vorig jaar sloot ze het seizoen af met een prachtig kampioenschap in een sterk deelnemersveld in Stuifzand en nu heeft ze twee lammetjes en probeer ik haar echt mooi te krijgen. Ze is al redelijk mooi in conditie, beharing mag nog iets gladder, maar dat boeit nog niet op zo’n eerste koude voorjaarskeuring. Haar kracht is haar kracht in alle onderdelen, vooral haar benen en haar beenstand en daarbij enorm soepel kunnen lopen en mooie belijningen en ook qua maatverhoudingen lijkt het veel op De Standaard, want ik durf haar zelfs al te vergelijken met De Standaard en natuurlijk is zij ook niet perfect, want de perfecte geit moet je doodschieten en dat doen we lekker niet. Julene liep 1A, vervolgens kampioen en in de dagkampioensrubriek had ik nu twee kansen en het ging om drie dieren, mijn Joshelyn en Julene en Sandra fan it Butenlan. Alle drie de dieren hadden voorstanders, maar de twee keurmeesters in de ring hebben het voor het zeggen en mijn Julene werd uitgeroepen als de beste van de dag. Prachtige titel waar ik enorm blij mee ben en ook leuk detail, haar moeder Junica veroverde vorig jaar in Buitenpost ook al de dagkampioenstitel en nu dus de dochter…

JuleneBuitenpost

Julene van Carpe Diem

geitstandaard

Geit – De Standaard

Als laatste hadden we de oude witte Linda 24 bij ons (Topline 22 v.h. Stapelbroek x Linda 11 en die komt rechtstreeks uit de echte oude Linda). Zoals laatst gezegd, iedere geit moet 1 keer per jaar naar de keuring en ze stond in een rubriek met nog twee andere dieren en dat waren echte kampioensdieren, dan komt Linda 24 duidelijk te kort in laatste expressie en het extra, ze is enorm degelijk en zit super in elkaar en met zo’n veteraan 1C of beter gezegd, achteraan staan is helemaal geen zonde en ze mag dus best gezien worden. Dit was wel meteen haar enige keuring voor dit jaar 🙂

Zo verliep de eerste keuring van dit jaar super voor mijn stal en nu maar zien hoe het seizoen verder gaat…

De shows gaan weer beginnen

Over dik 2 weken is het al weer zo ver, dan hebben we onze eerste show in Buitenpost al weer. Het leek steeds zo ver weg en de inzendingen zijn nu weg en dan ineens bedenk je dat het nog maar 2 weken is en eigenlijk niet eens meer zoveel in de conditie van de dieren kan veranderen. De ene is bij mij mooi glad, maar mocht meer vlees en de andere heeft vlees genoeg, maar mocht gladder en er zijn ook wel paar ook dichtbij een goede keuringsconditie, maar de rest zal ook nog niet allemaal in topvorm zijn toch? Maakt toch ook niet uit, we hebben er weer zin in en ik heb alle volwassen geiten opgegeven (7 stuks) en 4 lammetjes (1 bokje en 3 geitjes). In totaliteit dus 11 en eigenlijk te veel, maar leuk voor de vereniging en ik kon het ook niet over mijn hart krijgen om dan nog 1 of 2 volwassen dieren in het hok te laten zitten. Dit is veel leuker, alle dieren naar de keuring en dan hebben mijn dieren meteen hun verplichte keuring per jaar weer gehad. Want ik vind dat ieder dier die de moeite waard is om een jaar te houden, ook de moeite waard moet zijn om mee te nemen naar de keuring. Geiten die met paar jaar oud al omgetoverd worden tot ‘fokgeiten’ noem ik altijd ‘fopgeiten’, want hoe groot is de kans dat dat mooie lammetje dan ook zo uitgroeit als haar ‘fokmoeder’? Natuurlijk heb je wel eens dieren voor de ‘tussenfase’ om bijvoorbeeld de lijn of kleur in stand te houden, maar anders kunnen ze gewoon mee naar de keuring en zo hebben we ook meteen een mooie leeftijdsverdeling met deze dieren. En deze 11 dieren komen wel uit 1 stal, maar zijn twee fokkerijen en twee eigenaren en dan is het maar weer 5,5 per inzender en dat klinkt al weer niet zo veel 🙂

De groep bestaat nu uit;
1 boklam
3 geitlammeren
3 jeugdgeiten
2 jongere geiten
1 oudere geit
1 veteranen geit

We zullen het weer beleven, lammetjes heb ik paar keer aan bandje gehad, maar hebben nog wel paar oefeningen nodig en waar ik altijd echt tegenop zie is alles te toiletteren…

Archief