14 september 2018 at 20:03

Voorjaar geroken!

Het voorjaar komt al dichterbij en dit voel je in de temperaturen en als je de lammetjes in het hok ziet, dan krijg je er al meer zin in. Maar daarmee ruik ik het echte voorjaar nog niet. Die ruik ik namelijk via een heel andere manier, want geur is een herinnering toch?
Daarvoor ga ik terug naar de boerderij waar ik opgegroeid ben. Daar hadden we behalve de (dwerg)geiten, schapen (veel schapen!), koeien, kippen, duiven, eenden, konijnen, pony’s en tussendoor rond de kerst ook wel kalkoenen en ik zal maar niet spreken over de ratten en de vele muizen die dan weer uit de haverkist kwamen. Al met al een klein bewerkelijk veeteeltbedrijf waar ik dan samen met mijn broer ook altijd ‘achter’ te vinden was. Er was altijd wel wat te doen en we moesten ook altijd wel wat doen en geeft niet, kijk er met heel veel plezier op terug. Zo ging bij herfstdag de tractor in een klein schuurtje en bleef die daar de hele winter staan en moest alles met de kruiwagen of wat dan ook gebeuren.
Het voorjaar vond en vind ik nog altijd de mooiste periode van het jaar. Als eerste kwamen vaak de schapen weer buiten en vooral een koppel schapenlammetjes die met elkaar aan het racen is, is altijd een prachtig gezicht. Het lijkt dan net of ze de vier poten stijf houden en zo lekker apart huppelen. Het slimme spelletje soms van een lammetje welke dan achteraan liep en merkte dat ze vooraan weer gedraaid waren en weer op de terug weg kwamen, dan ging dat lammetje ook snel draaien en liep die even mee op kop.
Ook de koeien die de hele winter op de Hollandse koestal stonden kwamen weer buiten en die waren dan door het dolle heen (nee, geen gekke koeienziekte, ze waren gewoon blij dat ze eindelijk weer konden bewegen).
Maar wat wij (mijn broer en ik) als kwajongens nog veel leuker vonden, dat het landwerk met de tractor weer begon. Als eerste stond dan het weideslepen op het programma. Hiervoor moest dan het kleine trekkertje (zonder cabine, zonder beugel!) uit het kleine lage aftandse schuurtje gereden worden. Je kon niet eens rechtop zitten en je moest gebogen naast het stuur dan wat heen en weer manoeuvreren om er met het trekkertje uit te komen. Vooral omdat de trekker de hele winter stil had gestaan en je dit altijd ook met het mooie droge voorjaarsweer deed, werd het hele schuurtje gevuld met de blauwe dieseldampen en zelfs buiten bleef het dan nog even lekker hangen. Je kwam als het ware door een rookgordijn naar buiten rijden en die geur van die dieseldampen vind ik nog altijd aangenaam ruiken en doet mij echt denken aan het voorjaar.
Als ik tegenwoordig mijn dikke dieselauto onder de carport start, dan ruik ik wel eens de dieselgeur en denk ik… ja, het voorjaar komt er aan ik ruik het al!

Is een geitensite en geitennieuws is er op zich weinig, alhoewel er wel overal lammetjes geboren worden. Gisteren bij ons weer een beetje omgezet dat Linda 11 met haar lammetjes nu in het andere hok naast het echte geitenhok verhuist is en eindelijk Isa 4 en Isa 5 uit elkaar gehaald. Nu zitten die ook apart en altijd zo raar met die geiten, samen vonden ze het niet meer leuk en vooral niet met voeren, maar alleen vinden ze het ook niets. Zal wel goed komen. De lammetjes van Linda 11 vinden het grote hok wel schitterend, die hebben daar alle speelruimte. We hebben op dit moment drie stelletjes van allemaal een geit en bok en ik ga dit jaar niet voor de uniformiteitsprijs van de lammetjes (in ieder geval niet met deze lammetjes). Totaal verschillende lammetjes en geen idee welke in totaliteit de beste zal worden. Ze hebben allemaal hun eigen ding. Was gisteren ook gecharmeerd van bokje Paulo (Pedro x Junia), wat een uitstraling en wat een hals heeft die en vooral de hals staat er echt recht bovenop. Ze krijgen allemaal eerst de kans om er in te groeien en dan moeten we dan maar weer keuzes maken, eerst maar genieten van het jonge spul en laat het voorjaar maar komen!

Leave a Reply

  

  

  

Archief