7 november 2018 at 21:09

So you think you can… win!?

Ja, wat een titel. Zat zondagavond na een vermoeiend, maar zeer leuk weekend lekker op de bank tv te kijken. Vrijdagavond eerst bruiloft van collega, zaterdag overdag met het allermooiste weer de geitenhokken uitgemest en het luie zweet de vrije loop gelaten. ’s Avonds was het ‘u gaat vanavond zien wat u niet ziet, en u gaat niet zien wat u ziet’,  een voorstelling van Hans Klok en waarom willen we altijd alles kunnen bevatten en meteen verklaren? Gewoon genieten van de zeer complete show. Zondag overdag een familiedagje en zondagavond dus eindelijk de rust om eens op de bank te ploffen. Beetje tv kijken en we keken naar “So you think you can dance”. Als je de titel goed ontleed, dan zit er ook al iets denigrerends in en de competitie spat er vanaf. Zo kwam er een jongeman weer auditie doen die blijkbaar het jaar ervoor ook meegedaan had en heel ver was gekomen. Ze lieten beelden van het jaar ervoor zien en ja, hij kon echt dansen en zijn uitstraling daarbij was ook dat hij de beste was en op de vraag die ze hem toen stelden was ook het antwoord dat hij die strijd ging winnen. Dat was dus niet zo en dat was een zeer zware teleurstelling voor hem. Nu een jaar later kwam hij er weer en was hij veranderd in een spontane opgewekte en zelfs bescheiden jongen en meer man geworden nu. Ze vroegen hem nu wat hij het afgelopen jaar geleerd had. In ieder geval was hij nog fanatieker aan het dansen geweest, maar nu met één heel groot verschil. Dansen was zijn lust en zijn leven en ondanks de zeer grote teleurstelling van het jaar ervoor had hij ervaren dat dansen zijn passie is en deed ie het nu vanuit zijn plezier in het dansen en niet meer om “de beste te zijn”. Natuurlijk wilde hij weer heel graag zo ver mogelijk komen en winnen zou hij zeker niet erg vinden, maar zei hij meteen, als dat niet gebeurd is er ook niets aan de hand. Dansen was gewoon zijn ding en hij deed zijn eigen ding (dans, haha) en kwam met glans en vol enthousiasme in zijn dans door naar de volgende ronde…

Ja, dat ik dit hier neerzet kwam omdat ik hier een mooie vergelijking in zag en ook wel met mezelf (ben daar ook wel eerlijk in). Je moet niet de dwerggeiten houden en fokken en naar de keuring gaan puur om te winnen. Je moet plezier in de geitjes hebben in het hok en het weiland en het verzorgen thuis, de fokkerij in het algemeen, de keuringen qua gezelligheid en de evt. mooie dieren die je daar ziet, de contacten met de andere liefhebbers. Hoe ver je dan op zo’n dag zelf komt met de dieren is op dat moment natuurlijk wel leuk als je fokkerij cq dier gewaardeerd wordt en natuurlijk moet je in de ring je best doen. Maar als je dier gewoon goed is en je krijgt er een goed commentaar bij en als je dan eerste, tweede of zelfs achteraan staat (vooral bij de oudere geiten met allemaal oudkampioenen), dat mag het plezier in de geiten toch niet ontnemen?

Ik ga gewoon weer verder met het mooie geitje fokken en zit al dichtbij wat ikzelf ambieer. Thuis vind ik ze echt mooi en geniet ik er van, dus die factoren heb ik al 🙂 . Echter het blijft frusterend op een keuring om misschien wel de beste geit (of bok) van de rubriek te hebben die alles verkloot met de show. Want een dier die niet showt en zich niet spant, die heeft de hals er niet mooi op, is niet attent, de rugbelijning laat meteen te wensen over en de achterhand mist de stuwing en daardoor ook een stap die totaal niet krachtig is. Heb dan liever een diertje die voor de keuring misschien iets te kort is (wordt er tegenwoordig al te veel op lengte gekeurd???) of nog te weinig wigvorm heeft (veel jeugd?) of gewoon een andere “bouwfout”, maar zich wel perfect laat zien. Dat is als voorbrenger zeker zo prettig en als keurmeester kan je dan ook echt het dier op waarde beoordelen.

Volgende week de laatste keuring van Noord-Nederland en met zelfs 22 inzenders is het weer een grote show. Aantal dieren vind ik in het totaalgebeuren altijd minder van belang. Heb liever in dit geval de 94 dieren van nu 22 inzenders, dan bijvoorbeeld 120 dieren van 15 inzenders. Op naar de laatste gezellige keuring en dan de herfst/winterstop en over 4 maanden al weer de lammetjes (soms is het mooi dat het jaar snel gaat, deze herfst ben ik nu al bui, eh beu, de buien beu).

Leave a Reply

  

  

  

Archief