8 juli 2018 at 22:23

Positief kritisch!

Afgelopen zaterdag (12 juli) met Evert Jan Regelink¬†in Alken de Belgische Nationale Dwerggeitenkeuring gekeurd. Hoe de Belgen dat kunnen bedenken om paar Noordelijke keurmeesters uit te nodigen, geen idee, misschien om ook meer begrip voor hun te krijgen dat zij ook altijd best ver moeten rijden… ūüôā
Voor mij betekende dit om 04.00 uur de eerste keer het wekker geluid, dan snoozen tot goed half vijf, vervolgens rustig het ochtendritueel en jezelf afvragen of dit echt hobby is en rond half zes slingerde ik de auto aan om eerst naar EJ toe te rijden. Daar was ik precies om 6 uur en vervolgens moesten we Sil ook nog ophalen en toen kon de reis naar Belgi√ę beginnen. Meestal is de tijd¬†minder¬†dan de TomTom in eerste instantie aangeeft en zo hadden we ergens in Brabant (? geen idee waar we waren) even rustig de tijd om een kopje koffie (en thee voor mij) te drinken om vervolgens tegen 9.30 uur op de plaats van bestemming aan te komen. Genoeg tijd om bij te kletsen in de auto en ook om onszelf op scherp te zetten hoe wij het keuren graag zien en welke hopelijk ook door de inzenders gewaardeerd wordt en dat zou met ‘Positief kritisch’ een goede omschrijving zijn.
Vooral de dieren proberen op type, ras en algemeen voorkomen eerst voor onszelf te beoordelen en ook naar de inzender toe en vervolgens de onderdelen ook goed meenemen en in de uitleg dat meenemen. Je mag best een diertje op kop zetten met bepaalde onberispelijkheden als je ze maar goed benoemt en dan ook van de tweede zeggen wat er goed aan is en waarom die er dan toch achter staat. Klinkt allemaal logisch, maar we wilden net ‘iets’ meer dan bijvoorbeeld¬†zeggen van op kop een fraaie geit die goed in elkaar zit en op de tweede ook een¬†goede maar ietsje minder in de borst en op de derde ietsje minder in de achterbenen. Het is wel vaak de praktijk, maar de inzender verwacht soms meer en ook de goede punten dan toch weer benoemen en juist ook van de¬†voorste dieren¬†gewoon vertellen wat beter/mooier mocht. Want het perfecte dier is er niet en vroeg of laat krijgen ze toch een keer wel het punt van kritiek en¬†is het dan geen verrassing meer, want ja, dat was immers het punt waar het diertje wat minder in was/is. Hiermee blijft de rubriekswinnaar toch nog super tevreden, want het diertje wint van vaak mooie dieren en toch krijgt de eigenaar nog mee wat evt. beter kan en daarvoor kom je toch ook? Als keurmeester keur je alleen wat je ziet, maar indirect probeer je met de fokkerij steeds weer bij te sturen of juist de vooruitgang te boeken en dan wil je weten waar je voornamelijk met je dier op moet letten toch?

Fokkerij (op kwaliteit) en keuringen horen bij elkaar, maar je moet ze zeker los van elkaar zien. Als fokker zie je vaak genoeg dieren (vooral lammetjes) dat je denkt van, laat die maar een keer lammeren en dan in de juiste conditie en dan heb je echt een schitterend diertje. Als keurmeester moet je op het moment keuren en je moet daar de afweging maken van hoe dicht zit het bij De Standaard en ook het showelement speelt van grote rol. In De Standaard wordt gesproken over een alert, levendig en temperamentvol karakter. Hierbij denk ik dan echt aan dieren die van nature de hals en hoofd mooi fier dragen en dit alles in een mooi harmonieus geheel (de overgangen moeten heel mooi gesloten zijn en je moet eigenlijk niet zien waar o.a. de schouders liggen, zo vloeiend moet het geheel zijn). Als vooral deze componenten goed aanwezig zijn, dan scoor je meestal tijdens een keuring heel goed.

Ik ga hier niet de dieren en de argumenten opnoemen hoe we alles geplaatst hebben, maar dat er uiteindelijk hele mooie luxe en jeugdige dieren kampioen zijn geworden zullen de meeste lezers van mijn site wel begrijpen en EJ en ik zaten weer zo op één lijn dat als er wel een arbiter bij was geweest dat we die alleen voor de bevestiging zouden hebben gevraagd, maar zeker niet omdat we niet samen hetzelfde dachten. Toch zou er best tegenwoordig weer een arbiter bij kunnen die de rode draad van de dag nog beter blijft volgen en ook al ben je het met de dieren de hele dag eens, toch is het afwegen van welke plaatsing krijgt het dan uiteindelijk toch nog wel moeilijk. Zo hebben wij ook een keer tijdens onze eigen discussie gezegd, we gaan voor die, omdat die beter in de lijn past zoals we de hele dag gekeurd hebben en dan kunnen we dat beter vasthouden.

Ik wil ook nog vermelden dat wij op deze keuring ook weer op twee verschillende manieren de kampioenen hebben gekozen. De ene methode is, alle 1A dieren komen binnen en je kijkt een keer goed rond en dan is er eentje die er bovenuit steekt, of maar paar, en daar gaat het dan om. Dit hadden we paar keer en dat zijn dieren die echt positief opvallen. Maar we hadden met paar klasses ook van, ja, zijn beste dieren, maar ik zie de topper die er bovenuit steekt niet en bij de eerste aanblik heb je geen idee voor wie je echt moet gaan. Dan ga je snel alle dieren bij langs, waarom je die wel en niet zou kunnen nemen en dan kom je uiteindelijk (en vooral met samen de punten opnoemen) ook bij een kampioen uit en dan is dat op dat moment de kampioen, ik noem dat altijd de afvalmethode.

Ik zou dit alles wel willen verduidelijken met namen (en rugnummers zoals ze zeggen), maar dat doen we dus niet.

Al met al was er veel kwaliteit en gezelligheid op de keuring en kan de Belgische Dwerggeiten Vrienden weer terugzien op een hele mooie show en het meest positieve is nog wel de veel jonge en nieuwe leden (qua lidmaatschap en ook qua leeftijd) die ze weer bij de club hebben en zo zit er nog een hele mooie toekomst in deze enthousiaste groep en kwam ik moe en voldaan om 22.30 de oprit weer oprijden…

Leave a Reply

  

  

  

Archief