14 september 2018 at 20:03

Mijn complimenten over de geslaagde geitennationale

Weer bekomen van een lange geitendag, kijk ik naar een super geslaagde dag. Helaas niet voor mijn eigen triootje die ik bij me had. De keurmeesters gaven het perfecte commentaar en vooral bij de derde. Het commentaar van de keurmeester was; lijkt ons ook frusterend als eigenaar om een hele fraaie en beste geit aan touw te hebben die het in de ring niet wil laten zien! Ja, dan heb je paar super beste en fraaie dieren bij je, mijn moeder had ze in super conditie gezet en ’s morgens gewoon even bij de hokken langslopend van andere fokkers en dan constateren van ja, mijn dieren staan er echt mooi voor en hebben de gewenste maatverhoudingen en type en dan de ring binnengaand en alledrie gaven de brui er aan. De ene begon nog goed, de andere had een goed eindstuk (maar ook veel te laat) en de derde was helemaal blij en had ook totaal geen haast om uit de ring te gaan. Waar andere dieren al trekkend voor de eigenaar uitgaan (volgens mij willen die dus weer snel naar huis 🙂 ), blijven mijn dieren veel te sloom naast me lopen en kwispelen ze van blijdschap???

Mijn complimenten gaan wel uit naar de mooie ruime opbouw van de manege en het keuren in één ring. Wat een genot om alle dieren ook zo te kunnen bewonderen. ’s Morgens had het tempo ietsje hoger gekund (ook de leden moeten soms even sneller met de dieren in de ring komen!), maar dat mocht de pret totaal niet drukken, we wisten wel dat het goed zou komen en alles bij elkaar straalde veel rust uit. De plaatsingen konden we ons goed in vinden en vooral dit keurmeestersduo was goed voor een zeer goede en duidelijke uitleg en ook dat was weer eens goed, het geluid was super! De “verdeling” van de titels was achteraf geweldig. Natuurlijk mag er nooit met opzet verdeeld worden en moet je als keurmeester nergens rekening mee houden en puur keuren op wat je op het moment in de ring ziet. Echter bij de evaluatie is het een zeer prettig gegeven dat de 12 individuele titels (tel de groepen en de dagkampioenen niet mee, noem dat altijd dubbeltellingen) verdeeld zijn over 10 fokkers/eigenaren. Alleen de familie Vaessen had twee titels en Mark Eindhoven. Hiermee is het tijdperk van hegemonieën even voorbij? Dan wil ik Mark Eindhoven helemaal paar complimenten geven; ten eerste heeft hij echt paar super fraai typische dieren, hij had ze in super mooie showconditie en wat ik nog mooier vond, hij showde er zo mooi rustig mee dat zijn dieren heel goed door de ring stapten en echt de stap konden afmaken en zo kun je pas echt super een dier beoordelen! en dit alles deed totaal geen afbreuk op de spanning van het dier en ze hielden de hals er perfect op en hadden beiden een super bovenbelijning, ere wie ere toekomt en de dagkampioenstitel was meer dan verdiend en wat Evert Jan ook al in zijn slotwoord zei, in deze prachtige hobby gunnen we het elkaar ook en als je dan zo’n dier ziet dan kun je daar als echte geitenfreak van genieten toch?

Het terug laten komen van alle 1A’s en 1B’s van de lammetjes vind ik persoonlijk een zeer leuk gebeuren. Opvallend was dat dit jaar bijna alle lammetjes in de kampioensrubriek wel wilden showen en dat de gemiddelde kwaliteit echt hoog lag. Dan wordt het aan de ene kant iets onoverzichtelijker, maar als we dit systeem eenmaal gewend zijn en de keurmeesters zouden gewoon overleggen en evt. met de arbiter meteen erbij dan wordt dit nog spannender en leuker en ik heb toch paar 1B’s gezien die ik ’s middags niet minder vond dan de 1A  ’s morgens. Zo heb je toch nog meer winnaars en ben je met een 1B niet meteen uitgeschakeld toch? Vooral nu tegenwoordig de kwaliteit van de dieren zo dichtbij elkaar ligt, worden de titels ook voor het grootste gedeelte bepaald door het laatste stukje show en conditie.

Bij thuiskomst gisteren de evaluatie in het geitenhok en heb ik dit jaar maar twee geitlammetjes gefokt en beiden zijn nog aanwezig en keek ik naar het lammetje die ik NIET bij me had en wat stond die er ineens weer mooi voor. Ze had de hele middag lekker in het weiland met het zonnetje gelopen en haar beharing leek meteen weer fraaier en ze was mooi gevuld… dit was haar probleem. Ze wil geen brokjes eten en alhoewel ze al van 10 januari is, drinkt ze nog altijd bij haar moeder en voor de rest eet ze bijna niet. We hebben het probleem nu vermoedelijk ontdekt. Ze wil niet uit de drinknippel drinken! Want eenmaal buiten stormt ze (ja, is een jonge Storm!) meteen op de wateremmer af en drinkt daar relatief veel uit. Ik dacht meteen even zien hoe ze nu aan de band lijkt dan en ja hoor, wat een showertje, had ik dus gisteren op het verkeerde paard (eh geit) ingezet? Geeft niet, de volgende keuring mag ze zich bewijzen en voor de rest verder op onderzoek gegaan. De drinknippel in haar hok spuit het water hard uit en het komt er bijna bruisend uit. In een ander hok (net een andere soort nippel) komt het water heel rustig uit de nippel en dus vandaag maar omgezet. Kijken of dat beter werkt en of ze dan ook er brokjes bij gaat eten, ben nog niet plan om er een “wateremmer” geit van te maken, want dat moet je dan haar hele leven volhouden en haar lammetjes gaan dat gedrag dan ook overnemen? Even proberen maar weer…

Leave a Reply

  

  

  

Archief