3 november 2019 at 16:07

Midden jaar update

Ja, ik zet altijd een titel boven een nieuw bericht, maar als je nog maar zo weinig berichten op de site zet, dan is dit het midden jaar bericht en kan ik straks nog een herfstbericht doen en een kerstboodschap en dan komen de lammetjes al weer… šŸ™‚

De tijd vliegt hier zeker en ik ben niet veel avonden thuis en zit thuis bijna nooit meer achter de laptop en als ik er wel achter zit dan is het ook voor de geiten met bijvoorbeeld de financiĆ«n als penningmeester uitwerken of kampioensfoto’s selecteren en opsturen (bedankt allemaal nog voor de vele bedankjes van de foto’s die we weer gemaakt hebben van de foto’s te Zuidlaren en ja, het is super om nog 3 kwartier op de knieĆ«n rond te kruipen na een keuringsdag šŸ™‚ ).
Maar nu met deze warmte is het zelfs beter in huis en dus nu maar eens een update.

Ten eerste heb ik nog niet eens verteld van de super geslaagde keuring voor mijn stal te Leusden. Natuurlijk waren er niet veel dieren en nog minder inzenders en personen, maar dat doet niets af van de kwaliteit van sommige rubrieken en de gezelligheid van de personen die er wel waren. Ik was er met zes dieren, waarvan 2 x 1B en 4 x 1A en later op de dag kwam daar reserve kampioen geitlam bij voor Saline van Carpe Diem, kampioen en zelfs dagkampioen jeugdgeit voor Joshelyn van Carpe Diem (half zusje van Saline, komen beiden uit Suzanne) en Julene van Carpe Diem werd deze keer reserve kampioen. Enorm blij met deze resultaten en vooral persoonlijk met Saline, welke ik vanaf de geboorte al tot favoriet in mijn stal gebombardeerd heb. Behalve dat ze ook mooi en best is om goed mee te doen met de keuringen is ze ook nog heel mak en nu al een knuffelgeit in het hok. Joshelyn won haar titels vooral daar haar super show en prachtige voorhand en ondanks dat het maar een heel klein geitje is, zijn haar verhoudingen goed.

salineresleusden

Saline reserve kampioen te Leusden

joshelyndagleusden

Joshelyn kampioen jeugdgeit en dagkampioen te Leusden

Vervolgens mocht ik met Evert Jan Regelink keuren op de Openshow te Den Ham. In deze tijd valt het soms niet mee om keurmeester te zijn en dat heeft te maken met dat de opgetelde som van de kwaliteit van de dieren heel dicht bij elkaar zit (maar ze hebben allemaal plussen en minnen en de ene meer op type en de andere meer op de onderdelen). Het is steeds zoeken naar het diertje welke het dichtst bij De Standaard in de buurt komt en De Standaard hebben we al jaren en dan gaat het sjabloon van het dier en de uitstraling vaak voorop ‘in de strijd’ en dan de onderdelen. Je probeert als het ware door de sjabloon van De Standaard dan het dier te beoordelen en dat valt soms echt niet mee, doordat er ook dieren zijn die eigenlijk niet helemaal in het sjabloon passen, maar wel enorm aanspreken en dat heeft ook met de fokkerij te maken, want als er veel met bepaalde dieren (bloedlijnen) gefokt wordt, dan zie je dat ook terug op de keuringen en moet je daar ook weer de keuzes mee maken en het gaat altijd om het totaal geheel.
In ieder geval ging het keuren vlot en heel gezellig met Evert Jan en na afloop ook echt oprechte positieve opmerkingen gekregen en dat kan ik zeker erg waarderen. Hierbij een foto van ons in actie en dit doe ik te weinig tijdens het keuren om op dezelfde hoogte van het dier beter het sjabloon te kunnen beoordelen, dat is het voordeel van als je aan de kant zit en helemaal al dat je verder van het dier dan af zit/staat. Als keurmeester lopen de dieren (inzenders dus!) soms zo dicht voor je langs c.q. om je heen, dat je daardoor het sjabloon eigenlijk niet meer kan zien.

ejenik

EJ en ik in actie

En om de sjablonen van De Standaard even weer op te frissen, hierbij de plaatjes nog eens.

geitlam

De Standaard – Geitlam

Geit volwassen

De Standaard – Volwassen geit

Boklam

De Standaard – Boklam

Bok volwassen

De Standaard – Bok volwassen

Na de eerste twee shows met als afsluiting beide keren het dagkampioenschap en nog leuker met een verschillende geit kwam de grote openshow te Zuidlaren. Ik was realistisch genoeg om te weten met de concurrentie die daar kwam en het feit dat de collega geitenfokkers nu ook de geiten in de goede keuringsconditie hebben dat een dagkampioenschap er nu niet meer in zat. Als dat het doel van een keuring trouwens is, dan kom je vaker met teleurstellingen thuis dan in vreugde en het voornaamste is de gezelligheid van geitenfokkers/houders bij elkaar en kunnen genieten van elkaars dieren en natuurlijk als ik in de ring sta, dan doe ik ook mijn best om er het beste uit te halen, het is immers ook een competitieve hobby welke dan in de categorie sport valt. Vooral met een diertje rondlopen die uit zichzelf prachtig wil showen is een genot.

Als eerste mocht ik met Topolino 100 van het Turkeyenhof de ring in. De bok die wij als drieĆ«n (Bertus, Jacob en ik) dit voorjaar gekocht hebben tijdens onze voorjaarstournee en aan mij de eer om deze bok op te fokken. Dat vind ik ook een prachtig onderdeel van deze hobby. Een jong bokje kopen en kijken hoe het uitgroeit. Het lijkt goed te gaan met T100 (zoals wij hem noemen en ook in de mailwisseling met zijn fokker Luc Dumortier en dat ‘bekt’ ook lekkerder). Met maar weinig oefeningen meer bij mij wil hij gemakkelijk showen en heeft hij een mooi type, is hij perfect? Nee hoor, maar de perfecte bok is er niet en behalve het fraaie type wat de bok heeft, is hij ook aangenaam in het hok en dat is mij tegenwoordig ook veel waard. T100 liep een mooie 1A en op het einde van de dag nog een prachtig reserve kampioenschap geeft nog meer vertrouwen in de bok. Hij gaat dus zeker bij ons drieĆ«n goed ingezet worden.

top100zuidlaren

Topolino 100 van het Turkeyenhof

Vervolgens de geitlammeren. Eerst Linda 40 van de Kuzemer, deze groeit zoals onze meeste lammeren altijd goed door en is ten opzichte van haar leeftijdsgenoten de rest een stukje voor. Hierdoor komt ze te royaal over en een terechte 1D plaats was er voor haar. Geen probleem en met paar weken mag ze zelfs al bij de bok en dan wordt het weer een heel andere geit. Daarna het andere lammetje en dat was Saline van Carpe Diem, mijn favoriet en in de rubriek vervulde ze die rol ook met verve en kwam ze als uitlopend diertje volgens de jury ook op de eerste plaats. Ze werd overladen door complimenten op haar type en verhoudingen en haar prachtige voorhand en ook met haar mooie natuurlijke welving en vulling in het middenstuk zonder diep en zwaar te zijn. Tijdens de kampioenskeuring is ze bijna te mak en blijft ze echt naast mijn benen lopen en door alle drukte van alle lammetjes in de ring kon ze niet echt uit de benen komen en daardoor kreeg ze net te veel spanning op haar sterke rug. Hierdoor werd ze de nummero drie en dus heel dichtbij weer de titels. Als je mee kunt doen met de titels is al een hele eer en als je dan wel of niet wint is minder evident toch? Het mooiste vond ik nog wel dat ik in de pauze al van verschillende kanten hoorde hoe mooi de collega fokkers haar vonden, de erkenning van fokkers onderling is helemaal super toch?

Bij de jeugdgeiten ging Joshelyn van Carpe Diem weer als een showkanon door de ring en zo ook de zwartbonte Linda 36 van de Kuzemer. Alhoewel ze beiden dochters van Joshua zijn en dus halfzusjes is de moederlijn redelijk anders en zijn het ook qua dieren wel verschillende dieren, overeenkomst is zeker wel de mooie voorhand en hoe mooi gesloten die is. Beiden liepen een 1A en ze mochten ook allebei bij de laatste dieren naar binnen komen, maar vielen net buiten de hoofdprijzen. Linda 36 was nu ook nog te strak omdat haar bokken er al een tijdje bij weg zijn en ze dus niet meer gezoogd wordt. Inmiddels begint ze weer mooi te groeien (nee, niet gedekt nog!) en vind ik haar per week weer mooier worden…

Bij de jongere geiten had ik nu alleen Julene meegenomen. Ze showde gemakkelijk en liet veel pluspunten zien, ze kreeg wel een kleine bemerking, maar geen dier is perfect en je moet alles in perspectief zien. Ze liep 1A en ’s middags kampioen en zelfs voor het dagkampioenschap was zij het die de dagkampioen (niemand minder dan Ursela 457, ‘de witpoot’) moeilijk maakte en volgens de jury zaten ze heel dicht bij elkaar…

Julenezuidlaren

Julene van Carpe Diem – Zuidlaren

Bij de oudere geiten had ik Junica van Carpe Diem nog bij me en die liep in een super zware rubriek met allemaal toppers. Zelf had ze er deze keer ook iets minder zin in en wilde niet ontspannen lopen. Een 1C werd haar terechte plaats en dit was voor haar de laatste keuring in mijn handen. Ze is nu meegegaan met Bertus Blokzijl en ik hoop dat hij er volgend jaar een mooi geitje uit fokt.

Dit was eerst weer meer dan genoeg. Volgende week onze clubshow te Nieuwe Pekela en een week later de bokkendag en dan mogen de geiten weer bij de bok. Voor mijn gevoel zijn ze nu dagelijks rits en lekker vervelend, zelfs met deze tropische temperaturen…

Leave a Reply

  

  

  

Archief