Keuring Nieuwe Pekela

Afgelopen zaterdag een super gezellige en mooie show gehad van onze eigen club Noord-Nederland te Nieuwe Pekela. Natuurlijk vind je de show meteen leuker als jezelf goed meedraait, maar ook buiten dat om, was de sfeer opperbest en aan het einde van de dag waren de prijzen ook nog mooi verdeeld. Dat is altijd een mooie bijkomstigheid en ook hier waren vooral bij de volwassen geiten rubrieken waar zelfs de laatsten kampioenswaardig zijn (en het in het verleden ook wel behaald hebben).

In rubriek 1 kwam ik meteen met Henkie v.d. Kruisberg in de ring. Ik had van tevoren ook al met Ronnie gesproken en al gezegd dat ik grote twijfels had om hier mee te dekken. Toch neem je zo’n bok dan mee en alhoewel ik zelf ook keurmeester ben en echt de fouten wel zie, vond ik de bloedlijn zo mooi dat je denkt, gewoon avonturen en als er dan een (redelijk) goede uitkomt, dan daar nog een keer mee doorfokken en heb je net iets ander bloed. Echter de fouten van de bok worden eerder weer erger dan dat hij er overheen groeit. Vooral zijn achterhand lijkt weer al ronder te worden en de benen behoorlijk achterstandig (achter het lichaam geplaatst). Deze fout zie je tegenwoordig vaker de kop opsteken en ik ben er nog redelijk van verschoond, dus waarom dan die fout ook in mijn stal er in fokken? Hij liep 1C en dat vind ik dan zelfs niet eens interessant. We zagen allemaal de fout en ondanks dat hij wel een mooi lichaam heeft en ook mooi fijn van skelet is, vind ik deze fout te erg om er mee te fokken en ik dacht nog even met vlees er op kan het beter worden, maar niet dus. Bij deze is het avontuur in het zicht van de haven geëindigd (net voor het dekseizoen toch besloten er niet mee te fokken dus).
Daarna Joshua v.d. Wolfhaag. Zijn volle zusje had laatst in Alken al op imponerende wijze daar kampioen gelopen heb ik gehoord en ik was van plan dat hier met hem te doen. Helaas is hij nog net te zwaar in de voorhand en kwamen er nog paar hele fraaie bokjes op de keuring. Wel is hij heel correct met beste benen en is hij zeker de moeite van het fokken waard. Beter gezegd, maandag heeft hij de koebonte Linda 26 al gedekt en vandaag de ‘witte’ Linda 24. Zo kunnen we meteen in het nieuwe jaar weer lammetjes kijken. Misschien door dit dekken wordt hij deze week nog mooier voor zaterdag?

Ook de jeugdbok Logan v.d. Vossenpoel hadden we bij ons, beter gezegd, Jacob had hem meegenomen en we hadden hem vorige week wel samen getoiletteerd, maar ik mocht er leuk mee lopen. De bok moet even weer aan een keuring wennen en wij weer aan elkaar. In beweging is hij echt fraai en soepel. In stilstand moest hij zijn meerdere erkennen in de kampioen. Geen probleem, mooie beste bok en een bok heb je in principe om mooie geitjes van te fokken toch?

Want de rubrieken later kwam ik meteen met zijn dochters. Als eerste de mooie koebonte Linda 32 v.d. Kuzemer. Ze was de jongste van het stel en ook de kleinste. Met haar sierlijke voorhand en mooie belijning en goed door de ring stappend kwam ze op de 1A plaats. Rubriek later de donkerbruine Suzanne van Carpe Diem, die vorige week in Andijk niet mooi wilde showen, showde nu wel parmantig (zoals ze thuis ook altijd doet) en haar belangrijke concurrent liet de fraaie show even zitten, hierdoor kwam zij ook op 1A door haar fraaie type en zeer  jeugdige uitstraling. ’s Middags mogen alle 1B dieren in Noord-Nederland ook meteen in de kampioensring komen en daar hebben ze dan weer gelijke kansen. Daar deed de 1B wel weer zoals we haar kenden en werd zij de kampioen en stond ik (weer) met lege handen. Is me al veel vaker gebeurd dat ik een 1A heb en dat de 1B ’s middags met de prijs er vandoor gaat. Ik vind het totaal geen probleem. Als je dier de echte topper is en het beide keren goed doet, dan wint ze wel. In dit geval was het twee keer terecht en vind ik het mooiste dat ik met Suzanne weer dicht bij de top zit, want het kampioenslam is niemand minder dan de kampioen van Vries en Andijk, gefeliciteerd Klaas!

Vervolgens de tweeling van Maram. De witte Hanke en de bruincontrastippel Salome. Hanke was al steeds overbouwd/te korte voorpoten en ik dacht laatst dat ze de goede kant opgroeide, maar nee dus, ze blijft enorm overbouwd en terecht een 1D, want hierdoor krijg je helemaal het verkeerde type. Vooral omdat er ook meer dan voldoende lengte op zit, krijg je echt het taksvormig beeld (korte poten, lang lichaam). Salome is qua type fraaier, echter die heeft nog geen zin om haar hoofd fier te dragen en daardoor een 1C notering.

Hierna mocht de bruine Julene van Carpe Diem in de ring. Ze maakt nu al haar favorietenrol (voor mij dan) waar. Ze was als jong lammetje zo mooi en op de lammerenmiddag ook (toen was ze zelfs nog roodbruin!?). Maar ze werd even veel te zwaar en daardoor werden haar aansluitingen ook minder sierlijk. Maar nu groeit ze weer helemaal de goede kant op en ik dacht laatst al, laat die eerst maar weer lammeren en dan staat er een geweldige jeugdgeit. Maar nu kon ze de jury en gelukkig ook de andere aanwezigen bekoren en liep ze 1A en ’s middags kampioen! Hier ben ik reuze blij mee en het gaat me niet meteen om het kampioenschap, maar wel dat je weer een mooi fraai typisch lammetje hebt die ook nog gemakkelijk wil showen. Volgens mij wordt ze nu per week alleen maar mooier en beter en jammer dat ze niet naar de Nationale gaat. Die keus heb ik nu gemaakt en blijf ik bij. Is ook niet belangrijk, is veel mooier een fraai lam met ook nog een aangenaam karakter in het hok te hebben. Alhoewel haar karakter ook nog wel gevaarlijk is. Want ze is heel mak en hangt ook veel aan haar familie. Toen ik ’s middags met haar nichtje, de jeugdgeit Maram moest lopen en die uit het hok haalde en al naar de ring wilde lopen, bedacht ze zich dat ze maar met haar meewilde en sprong uit het hok. Ze bleef met de achterpoot hangen in het betongaas en ik raakte al in lichte paniek. Snel liet ik Maram lopen en pakte haar vast, maar op dat moment kwam ze door haar gespartel zelf ook al weer los. Ze hing echt aan 1 achterpoot en ik dacht al, die is gebroken. Meteen voelen, maar gelukkig voelde ik niets. Haar maar snel buiten het hok kort vastgezet en natuurlijk ging ze eerst op 3 poten staan. Vervolgens dacht ik al, die kan straks over een uurtje de kampioensrubriek niet in, maar dat zien we dan wel weer. Snel weer achter Maram aan die verder op mij rustig stond aan te kijken en die ik zo kon pakken en de ring maar in. Achteraf dus niets aan de hand en een minuut later stond ze al weer op haar vier poten, toch sterke benen dus?

Tussendoor liep ik nog met de bruine Linda 30 v.d. Kuzemer ook een 1A door haar soepele en attente show met ook het fraaie type er op.

En Maram liep nu als jeugdgeit ook weer een 1A. Ik moest nog wel met haar doorlopen en ook ik liep te hard. Heel goed keurmeesters, ik heb er zelf ook een hekel aan als andere voorbrengers het doen, maar zelf doe ik het dus ook. Met rustig lopen is ze minder attent, maar zelfs met de band wat los en rustig lopen, dan deed ze het nog beter ook. Zo moet het eigenlijk ook toch? Eigenlijk moet je mooi rustig lopen en dat het dier wel heel attent blijft en mooi de STAP (en niet alleen draf) kan maken en dat het bandje zonder spanning dan is. Ook ik doe het vaak verkeerd en vooral als je dieren net niet spontaan willen lopen, moet je alle kunstgrepen uit de kast halen. Ook andere inzenders lopen hard (slecht excuus), maar als je dan bijvoorbeeld in de kampioensrubriek rustig loopt, dan heb je zo alles achter je en niets meer voor je en dat probeert iedereen te voorkomen. Moeten we met ons allen toch eens meer aan werken en dat de natuurlijke show (ook afgesproken op de juryledendag) beter tot zijn recht komt. Enfin, Maram is dus ook niet altijd de natuurlijke shower, maar ze kan het (soms) dus wel… Hier een foto van haar gemaakt door Jan Noord, de man van Reina Schoemaker. Reina is nu paar jaar lid en een echte liefhebber die met veel passie haar dieren houdt en er echt van houdt. Zelf liep ze met mijn gefokte Hannah van Carpe Diem ook een mooie 1B en vooral hoe zij haar in de show heeft gekregen vind ik bewonderenswaardig. Dan helpt veel oefenen dus wel?  Want ze showde nu veel gemakkelijker dan dat ze in het verleden bij mij deed. Zo verkoop je met plezier een geit aan een andere fokker en nu hopen dat ze er volgend jaar zelf een mooi (stippel)geitje uit fokt.

maram_pekel

Maram van Carpe Diem

En hierbij nog een foto van Julene, gemaakt door EJ. Hier zie je al dat haar fraaie luxe type al weer mooi terugkomt en ze kan met veel souplesse door de ring stappen en de staart ook nog eens mooi recht gedragen. Ze was al mijn favoriet en bij deze is ze dat weer helemaal. Ze zit ook in het eerste hok meteen als je binnenkomt en ik zie haar dus als eerste als ik in het hok kom, maar ook het laatste beeld als ik het hok verlaat is van haar… 🙂

julene_pekel

Julene van Carpe Diem, kampioen Nieuwe Pekela

 

Leave a Reply

  

  

  

Archief