7 november 2018 at 21:09

Je eigen koers varen

Je eigen koers varen is het mooiste in onze dwerggeitenhobby. Geen verplichting met apart goedgekeurde bokken en bokkenadvies programma’s of dat één bok maar zoveel geiten mag dekken. Zolang het allemaal stamboek is, mag je alles doen wat je wilt. De ene let meer op de kleur en de andere meer op de kwaliteit.
Wat me opvalt is, dat als ik met andere fokkers praat, dat we eigenlijk allemaal hetzelfde ideaal voor ogen hebben als het om het type gaat en dat is ook het ideale geitje volgens De Standaard, dus dat sluit goed aan. Toch als je dan weer afgelopen jaar gaat evalueren, dan zie je nog een verscheidenheid aan types rondlopen, alhoewel de totale kwaliteit al dichter bij elkaar komt. Het voordeel van de verscheidenheid aan types is dat je elkaar nog kunt helpen met de fokkerij om het dwerggeitje nog mooier, fraaier en kwalitatief beter te krijgen.

Zo zijn er al heel veel personen nu al weer aan het puzzelen voor volgend jaar. Eerst natuurlijk benieuwd hoe de lammetjes van dit jaar uitgroeien naar jeugdgeit en nog nieuwsgieriger wat voor lammetjes er allemaal geboren worden. En dan ook meteen de puzzel, wat voor bok zou ik dan weer nodig hebben en uit welke bloedlijn zou ik die graag willen hebben? Als we het afgelopen jaar bekijken, waar al veel bokjes bijna voor de geboorte al een nieuwe bestemming gekregen hadden, zijn daarvan uiteindelijk niet veel ingezet voor de fokkerij. Daar zullen de meeste fokkers ook wel weer op terugkomen.

Ik heb ook aan alle modetrends mee gedaan en ik zal meteen toegeven, zal dat in de toekomst ook zeker weer doen. Ja, niets menselijks is ons vreemd toch? Nu is mijn intentie om voor volgend jaar weer proberen een bokje uit eigen stal te gebruiken (ik voorspel die modetrend voor volgend jaar). Zo denk ik bijvoorbeeld aan een bokje uit een Isa geit. Heb ze alle drie op hun eigen manier even lief om een bok uit aan te houden of zelfs oude Linda 11 met haar apart oud bloed en haar super fraaie voorhand. Als uit zo’n combinatie een bokje komt die me qua bouw en type aanspreekt, dan kan ik er best veel mee. Behalve de moeder en de halfzusjes kan ik op papier bijna de rest er gewoon mee dekken, want qua bloedlijnen hebben we zelfs vier moederlijnen in onze stal.

Ach, dit zijn allemaal maar gedachtenspinsels en je zelf al weer rijk aan het rekenen terwijl er nog helemaal niets geboren is. De gedachtes over een nieuwe fokbok voor volgend jaar zal nog heel vaak wijzigen en misschien nog wel sneller dan het weer in Nederland. Maar ergens ben ik van plan om toch eens meer een eigen koers uit te zetten en daar ook echt aan vast te houden. Alhoewel ik nu vaak wel als rode draad door mijn fokkerij de dieren van Roomberg en Turkeyenhof heb zitten.

Met eigen koers varen denk ik ook aan de leuke vergelijking met een schip/boot die een koers moet varen. Een klein bootje heeft weinig diepgang, is enorm wendbaar is en je kunt er snel mee varen en dus heel gemakkelijk bijsturen. Een groter schip heeft veel meer diepgang, is minder wendbaar, maar blijft veel vaster op koers en is veiliger, echter bijsturen gaat niet zo snel. Van te voren krijg je niet te horen wat voor koers je precies moet varen en de weersomstandigheden kunnen ook sterk variëren. Wat voor boot of schip kies je? Zeg het maar en beiden kan goed zijn en beiden fout. Als je echt wilt winnen, dan moet je wel bijna een uiterste nemen. Heb je mooi weer en gaat het om behendigheid dan wordt je de winnaar met het kleine bootje. Is het daarentegen een lang zwaar parcours met heel slecht weer, dan kan het groter schip je de overwinning bezorgen en hoe dan ook, het grote schip zal eigenlijk altijd veilig en ongeschonden de haven weer bereiken.

Hoe vertaal je dit naar de fokkerij? Je kunt ieder jaar achter de kampioenen aan lopen en met de meute meegaan en zelfs je dieren snel vervangen door of je eigen fokkerij of zelfs door wat andere dieren te kopen. Dit is allemaal leuk en doe ik voor een gedeelte ook. Zelfs af en toe een geitje kopen kan een hele leuke stimulans in je fokkerij geven. Dit is dan het kleine wendbare bootje.
Daarentegen met een hele lange eigen bloedlijn en een gedegen fokkerij steeds weer goed mee kunnen draaien, noem ik dan het stabielere grotere schip. Zo’n fokkerij zal misschien niet ieder jaar mee doen om het kampioenschap, maar toch zal het steeds de lovende kritieken krijgen en je zult zien, door de jaren heen, dat het dan steeds een succesvolle fokkerij is. En waar het kleine bootje even van koers afwijkt, blijft het schip mooi stabiel op koers en zit vooral daar de winst.

We zullen zien wat voor koersen er volgend jaar weer worden gevaren, als we er allemaal maar van genieten en ik zal deze keer afsluiten met mijn lijfspreuk… 🙂CarpeDiem

Leave a Reply

  

  

  

Archief