14 september 2018 at 20:03

Hoe lijkt het?

Afgelopen week en weekend bij verschillende geitenfokkers geweest en dan hoor je vaak de kreet, hoe lijkt het? En dan meteen doelend op de lammetjes die overal geboren worden. Natuurlijk moet een lammetje je aanspreken en vooral bij je eigen dieren krijg je toch wel een gevoel of het goed is of niet. Maar een lammetje in een paar minuten beoordelen die bij een ander in het hok zit en zich amper wil laten zien is niet op waarde te beoordelen, want ze kruipen bij het minste of geringste achter de moeder. Of je zet ze even apart, maar als ze dat niet gewend zijn, dan wordt het nog erger. Nee, echt veel zeggen over de kwaliteit kan je dan nog niet. Behalve wel mooie kopjes, want daar begint een mooi dier wel mee, een mooi aansprekend hoofd.

Ik kijk veel liever naar de volwassen dieren en vooral de jeugdgeiten hoe die er nu ingroeien. Vooral een geit moet je thuis ook aanspreken vind ik en stiekem ben je altijd al bezig met de volgende fokronde en van een potentiële fokbok wil ik graag wat meer familie zien. Zo zie je tegenwoordig in iedere stal al kampioenswaardige geiten en is de totale kwaliteit ook best hoog. Aan de andere kant zie je toch ook nog wel verschillende types en een beetje variatie in type is heel gewenst om de fokkerij in zijn algemeenheid te kunnen continueren, als we het echter maar wel eens zijn over het einddoel en het gewenste diertje en dat zie je overal wel. De echte topper pakt iedereen er meteen wel uit.

Tijdens de ontmoetingen de laatste weken (en ook via de mailbox) kwamen er toch al weer discussies, waar ik graag nog eens op wil reageren.

Zo kreeg ik de vraag of ik niet meer voor het mooie kleine geitje ging. Dit omdat ik ook al meer schrijf over dat een lammetje best wat benen mag hebben. Ik was de grote voorvechter om de TE grote dieren in de keuringsring ook op een gepaste manier te straffen. We hadden in mijn ogen te lang het motto; kwaliteit gaat voorop en bij gelijke kwaliteit pas de kleinere. Daarmee kwamen we er niet en het bleek zelfs dat de dieren eerst nog groter werden met het dieptepunt (of moet ik juist hoogtepunt zeggen) van jeugdgeiten op de Nationale die daar een 1A kregen en een gemiddelde hoogtemaat hadden van tegen de 56 cm! Die maatregel moest harder en gelukkig hebben de fokkers dat zelf goed opgepakt. Echter nu de laatste jaren gaat het best snel met de hoogtemaat terug dringen en zie je overal al kleinere dwerggeiten. De Standaard spreekt over een hoogtemaat van tussen de 47 en 55 cm. Maar tevens staat er in De Standaard ook allerlei zaken als maatverhoudingen, ras, type, beweging (gang), en noem maar op. Al die zaken moeten we niet uit het oog verliezen en mocht je dat allemaal perfect in dat kleine diertje kunnen stoppen, dan vind ik dat echt geweldig. Maar de praktijk laat in mijn ogen nog altijd zien dat het mooie geitje die alles in huis heeft nog vaak het ideale ‘midden’ heeft van op volwassen leeftijd een hoogtemaat van 52-53 cm. Hiermee wil ik zeggen dat een geitje van 50 cm tegen een geitje van 53 cm op de hoogtemaat geen enkel voordeel hoeft te hebben (ze zitten immers allebei mooi binnen de grenzen) en dat ze het echt moeten uitvechten op de kwaliteiten. En als ik dan weer naar De Standaard kijk, dan zie ik nog altijd een diertje (vooral in de jeugdvorm) die ietsje hoger gesteld is en niet de extreme lengte heeft (en dus geen zware diepe borst er in). Een diertje moet ‘groot in het klein zijn’!

Dan had ik ook nog een andere opmerking eens gemaakt en die staat tot dusver niet op papier en wel leuk om wat fokkers te prikkelen. Het is gemakkelijker met een goede bok vooraan te lopen dan met een goede geit. Goede en zelfs beste geiten zijn bij iedere fokker aanwezig en dan denk je thuis wel eens, dit is een beste en hiermee kan ik redelijk vooraan lopen. En dan ga je de keuringsring in en zie je daar allemaal mooie en beste dieren lopen en voor je het weet sta je met een beste in het midden of zelfs nog wel achteraan te kijken. Als je een beste bok hebt, dan doe je vrijwel op iedere keuring ook echt meteen mee. Ook al zijn er maar paar bokken, echte beste bokken zie je toch nog altijd maar weinig. Maar… ja, nu komt de grote maar… het blijkt dus ook veel lastiger te zijn in de fokkerij om een echte aparte mooie en beste bok te fokken. En daarbij denk ik ook dat er heel veel bokken binnen de 3 maand opgeruimd worden, welke echt nog hele beste bokken waren geworden. Zo ruim ik gemiddeld genomen ook altijd heel snel mijn boklammeren op en wil ik dat dit jaar toch eens anders proberen. Hoeveel geduld ik heb, weet ik niet, dus we wachten maar af… 🙂

Ik heb afgelopen zondag nog even snel paar foto’s genomen van mijn dieren. Het valt altijd zo tegen om ze in het hok er mooi op te krijgen. Ik was er ook net na etenstijd en de lammetjes waren al uitgespeeld. De Pedrootjes van Junia wilden alleen maar achter hun moeder blijven, toch even een indruk van hun leuke kopjes. Isa 8 vind ik nog redelijk gelukt en bonte lammetje Linda 25 zie je nu toch dat het bont nog best mooi is. Tevens ook Isa 4 nog snel op de foto gezet, die kan deze week nog lammeren. Heel benieuwd hoe dat dan weer lijkt…

Cincopa WordPress plugin

Leave a Reply

  

  

  

Archief