8 juli 2018 at 22:23

Gezelligheid kent geen tijd

Het gezegde ‘Gezelligheid kent geen tijd’ heeft de betekenis dat als het gezellig is, het niet erg is als het wat later wordt en je ook voor je het weet heel laat is. Dat was afgelopen weekend met ons jaarlijks uitje met ‘de geitenvrienden’ ook weer het geval. De dagen vlogen voorbij en vooral de vrijdagavond waar wij gezellig met ons tienen buiten zaten te barbecueën en wij hoorden dat de rest van Nederland slecht weer had.
Wat is het dan goed vertoeven in het Limburgse schone land. We zaten namelijk in Arcen en dichtbij de Kasteeltuinen van Arcen die we zondag bekeken hebben en ook dichtbij de echte fabriek van Hertog Jan, waar ze nu alleen nog maar de speciale bieren maken en de gewone ‘pils’ wordt gemaakt in de Dommelsch fabriek. Ze maken wel pils in twee vaten van 1500 liter en die gaat met een rechtstreekse leiding naar de overkant van hun eigen weg en daar zit een gezellig kroegje. Dit hebben we allemaal op de vrijdag bekeken en natuurlijk geproefd.
Op de zaterdag hebben we de grote fair in Aalten bezocht en vooral doordat we door Duitsland reisden en het een prachtig gebied is, krijg je nog meer het vakantiegevoel. De fair was mooi ruim opgezet en met 400 kraampjes en vele soorten dieren was er voor ieder wat wils.
Ik had van te voren al gezien dat er een miniatuurpaardenkeuring gehouden werd en daar natuurlijk ook kijken. Prachtige zeer kleine paardjes (ja, ze mogen zich paardjes noemen) en ruim beneden de 1 meter. Dit vonden we allemaal prachtig en er was een zeer apart voshengstje. Prachtige lichte manen en natuurlijk helemaal geschoren (je hebt goede scheermachines nodig en toiletteren bij een geit vind ik al vervelend, dit duurt denk ik vele malen langer). Helaas heb ik er geen foto van gemaakt, maar echt wat een hengstje en wat een manieren. Hij voelde zich wel 2 meter groot en zo mooi aangesloten en prachtig qua verhoudingen, maar hij was denk ik rond de 80 cm. We vonden hem allemaal geweldig, totdat hij in de baan kwam. Ze hadden namelijk ook een onderdeel dat ze over paar hindernisjes (aan de hand van de begeleider) moesten springen. Onze favoriet kwam binnen en ik zag zijn draf al. Wat een kort gedribbel en natuurlijk had hij last van zijn vijfde been, maar hij kon echt niet bewegen en daardoor ook totaal geen springer en er bleef geen balkje op de plaats liggen. We waren meteen een illusie armer en dat was het ook niet. ’s Middags liepen we nog een keer langs en toen waren ze net met het kampioenschap bezig. Ze waren net aan het draven en er waren nog vier over. Slechts eentje had echt een mooie ruime stap (wat ook in hun Standaard staat heb ik al opgezocht) en die werd dus ook vlot kampioen. Echt prachtige beestjes, maar is denk ik niet dezelfde cultuur als in ons geitenwereldje. Want we keken ook even rond en de rest van de inzenders die niet meer meededen aan het kampioenschap waren voor ons gevoel al weg.

Onze cultuur is toch wel gezelligheid kent geen tijd en samen uit, samen thuis. Dan wil ik ook het gezegde van een andere kant benaderen. Want gezelligheid kent geen tijd, zou je ook kunnen zeggen. Iedere tijd kent zijn eigen gezelligheid. Er wordt vaak gesproken door de ‘oud leden’ dat het vroeger zo gezellig was en daarmee bedoelen ze dan dat er heel veel fokkers waren en veel inzenders op de keuringen en daardoor ook veel dieren. Was het daardoor echt gezelliger??? In die tijd was er ook veel meer een kliekjes gebeuren en zag je op een keuring ook duidelijk dat er echt groepjes (windstreken?) elkaar altijd opzochten en dat die zich maar amper mengden met andere groepen. Tegenwoordig vind ik dat er veel meer één geheel is op een keuring en als je rondkijkt niet meer echte groepjes ziet. Natuurlijk trek je altijd meer met de één op dan de andere, maar het loopt altijd zo soepel door elkaar heen en ook de keuringsresultaten worden relatief over veel meer fokkers verdeeld dan vroeger met veel meer leden en toch de titels maar naar een handjevol leden. Je moet ook altijd alles in het tijdsbeeld zien en als je ziet dat wij in deze tijd nog altijd zo’n leuke en bloeiende vereniging hebben, dan moet je juist genieten van wat je hebt en niet wat geweest is.

Geitennieuws nog even;
– heb 2 weken geleden al weer Alita met dochter Julesa naar Hoornsterzwaag gebracht. Een super adres waar inmiddels in 4 jaar tijd al z’n 15 geiten van ons lopen en onze geitenfamilies zo weer mooi bij elkaar komen. Zo is mijn Carpe Diem stalletje al teruggebracht naar vier dieren.
– het andere nieuws is al langzaam door Nederland gesijpeld. Samen met Jacob Laning hebben we Falco v.d. Wolfhaag gekocht. Falco is een zoon van Brian v.d Wolfhaag x Bessie v.d. Wolfhaag. Brian laat zien met zijn 4 jaar nog altijd een super beste bok te zijn en dat zien wij graag in een fokkerij en daarbij heeft hij veel kracht en voldoende luxe uitstraling. Zijn moeder Bessie daarentegen blinkt uit in sierlijkheid en mooie lange lijnen en heeft al bewezen fraai typische dieren te fokken. Zoals de zeer typische Cissy vd Wolfhaag en de krachtige en tevens fraaie Carola vd Wolfhaag. Voor onze dieren een leuk avontuur en de bok zelf lijkt luxe en krachtig en goed in verhoudingen en vooral een mooie lange hals die mooi hoog geplaatst is en mooi aangesloten.

Falco

Falco van de Wolfhaag

Leave a Reply

  

  

  

Archief