8 juli 2018 at 22:23

Geslaagde keuring in Raalte

Gisteren een geslaagde keuring gehad in Raalte. De grote openshow in juni heet nog altijd ‘kleintje nationale’ en hier kun je dan echt zien of je dieren met de landelijke top mee kunnen doen of niet. Want de kwaliteit in de breedte blijft ontzettend hoog en ik heb hier ook weer geiten achteraan zien staan, die je afzonderlijk bekijkt en dan zegt, wat een beste! En toch staan ze in een beste rubriek zo maar achteraan, zelfs lammetjes. Vaak krijgen ze dan ook die plaats vanwege een mindere conditie en/of show en bij een lammetje omdat zij te zwaar of juist te weinig vlees heeft of in verhouding nog te hoog of niet zo lang en noem maar op. Veel argumenten die met een andere conditie en in een andere groeifase of juist volwassen vorm heel anders kan zijn en dat houdt het keuringsspelletje levendig en leuk. Het is niet meer zoals vroeger waar nog meer dieren waren, maar waar maar een handjevol dieren en vaak maar echt paar fokkers om de titels streden. Per saldo is dit veel leuker toch? En dat de prijzen nu over meer inzenders verdeeld worden en dat het niet allemaal meer voorspelbaar is.

Echte toppers lopen overal mee vooraan en daarom is het ook leuk om meerdere keuringen per jaar te bezoeken en dan zien hoe je eigen dieren het een seizoen lang volhouden en hoe je medefokkers het (blijven) doen op de keuringen. Want dan pas kun je echte conclusies over een fokkerij trekken en niet alleen de resultaten van één keuring bekijken. Gisteren dus de grote openshow van Raalte en daar komen de landelijke toppers ook. Vooral bij de jeugdbokken was het al meteen nationaal niveau met bokken als Loekie v.d. Vossehoeve en Pico Bello v.h. Turkeyenhof en natuurlijk mijn (sorry, onze bok Jacob) Topline 22 v.h. Stapelbroek. Topline 22 begint al mooi door de verharing te komen en is nog niet helemaal klaar, maar voor een bok zeker al mooi. Zijn showtemperament neemt uitzonderlijke vormen aan en ik moet er helaas redelijk vlot mee doorstappen en dan danst hij er bijna over. Zou zelf ook liever hebben dat je gewoon heel rustig met het dier loopt en dat ze dan rustig, attent en diep en soepel stappend naast je lopen. Maar dat was met Topline gisteren niet van toepassing. Zodra ik maar even te rustig aan deed of zelfs stil ging staan, dan wilde hij bijna wel in mijn armen springen en stond hij meer op 2 poten dan op 4. Dit is trouwens super vrolijk gedrag van hem en het is thuis ook een super gemakkelijke en lieve bok en ja, hij vindt mij ook heel lief. Echter op die liefde zit ik ook weer niet te wachten. Heb hem daarom maar niet recht in zijn reebruine ogen gekeken, anders zou hij ook nog met mij naar de slaapkamer willen en die stank van ons beiden kan mijn vriendin dan niet aan :-).
Topline 22 werd o.a. geprezen vanwege zijn best type, fraaie maat en verhoudingen, zijn jeugdige uitstraling en zijn souplesse! Kijk, en daar deed ik het nu voor. Vorig jaar heeft hij ook een super zegereeks neergezet, maar hoorde de critici al verschillende kreten over hem roepen. Hij zou te groot worden, hij was niet lang genoeg, hij was niet luxe genoeg in de voorhand, hij kon niet soepel bewegen, de middenhand was niet gevuld genoeg. Alle discussies ineens weer uit de wereld denk ik dan en dit was juist de reden dat ik zo graag wilde dat wij hem gehouden hebben en dat ik hem nu naar een grote show mee nam. Om te laten zien dat dit een boklam was waar het mooie bokkentype in zat en dat dit ook het type boklam was die vermoedelijk zou uitgroeien tot een mooie volwassen bok. Die erkenning heeft hij nu zeker te pakken en mijn voornaamste doel is hiermee met hem nu bereikt. Hij kreeg nu de titel kampioen jeugdbokken en zat dicht tegen de dagkampioenstitel aan. Maar die titel ging terecht naar de 4-jarige Brian v.d. Wolfhaag en ik vind zelf ook dat als je als 4-jarige bok zo best en mooi bent, dan verdien je het zondermeer om de dagkampioenstitel binnen te halen.

T22vhstapelbroek

Topline 22 van het Stapelbroek

Maar een bok koop je natuurlijk niet alleen voor zijn eigen carrière, je koopt een bokje voor de fokkerij. Je wilt de goede dingen van de bok terugzien in de fokkerij en tot dusver lijken er zeker paar goede eigenschappen in mijn lammetjes aanwezig te zijn. De zwarte zusjes Junia en Liana zijn in het hok niet van elkaar te onderscheiden, echter aan de band des te gemakkelijker. Junia heeft niet de bravoure van haar zusje en heeft gelukkig de staart er wel netjes op tijdens het showen en het halsje redelijk, maar alles nog steeds zonder de echte kracht en temperament. Daardoor is ze in de bovenbelijning net ietsje minder en vertoont ze ook minder kracht en kreeg ze een leuke 1C plaats toebedeeld. Liana daarentegen is overal brutaler en thuis ook en die showt als haar vader. Moest met haar in een super zware rubriek en was al lang blij met een mooie 1B plaats, achter echt een super fraai typisch diertje van Oscar Koppelman en ook zeer leuk dat Oscar ook maar met 4 geiten fokt en dan ook zo goed meedoet met de fokkerij. Dat Oscar zijn lammetje (Rosalie 12) echt een beste was bewees ze ’s middags ook door heel gemakkelijk de kampioenstitel naar zich toe te trekken. Ik mocht dus nog fijn terugkomen en Liana ging meteen weer mooi showen en door vooral door haar zeer jeugdige verschijning werd zij reserve kampioen en hiermee was ik zeker super blij. Een geitje die het nu al super doet op haar jonge leeftijd en volgens mij ook een geitje met toekomst.

Liana

Liana van Carpe Diem

Bij de jongere geiten hadden we Isa v.d. Kuzemer bij ons. Isa is qua conditie nog ietsje te zwaar en bij de jongere geiten heb je helemaal zware rubrieken qua concurrentie en ze kreeg als commentaar mee dat het een super beste geit is met een best type en veel kracht, echter dus het enige commentaar dat ze iets te zwaar was en daardoor kwam ze op de 1D plaats.
We hadden nog een geit bij ons en dat was de oudste van de keuring (7 jaar nog maar) en dat is onze Linda 11 v.d. Kuzemer. Toen ik met Linda 11 naar de keuringsring liep merkte ik het al bij haar. Ze had nooit de allerdiepste stap in huis, wel super correct op haar benen en toen ik haar vorige week toiletteerde verbaasde ik me nogmaals over haar super droog en fijn beenwerk en ook haar hoefjes zijn voor zo’n oude geit relatief klein en super sterk. Echter door haar aparte manier van showen (ze wil wel en niet tegelijk) ging ze nu heel kort stappen. Qua type en belijning en jeugdigheid kan ze nog met jongere leeftijdsgenoten strijden, maar dat hoeft niet. Ze moet gewoon tegen een andere veteraan, die weliswaar een jaartje jonger is, maar vergelijkbaar van leeftijd dus is. Dat was een heel andere geit en bij haar zit de troef juist in de kracht en de soepelheid en die heeft voor een veteraan ook nog weinig slijtage en heel begrijpelijk dat de keurmeesters voor haar kozen. Kan beiden en dan moet Linda maar eens gewoon door de ring stappen en haar staart er constant op houden. Al met al een super geslaagde dag met mooie kwaliteit dieren en dat je dan gewoon met de toppers weer mee doet geeft een goed gevoel.

linda11kuzemer

Linda 11 van de Kuzemer

Leave a Reply

  

  

  

Archief