19 november 2018 at 23:15

Geslaagde keuring Buitenpost

De meeste internet volgers hebben het vast al ergens gelezen, maar afgelopen zaterdag had ik weer een super begin van dit seizoen door de eerste keuring van Noord-Nederland met Junica het dagkampioenschap te behalen! Hier ben ik natuurlijk ontzettend blij mee en had het echt totaal niet verwacht. Niet dat ik haar geen beste geit vind, maar had zelf niet eens door hoe mooi ze nu is en doordat ze vanaf begin april niet meer zogend was en ik haar ook afgelopen jaar al gepromoveerd had tot mijn ‘fokgeit’, was ik helemaal niet bezig met een goed keuringsseizoen voor haar. Mijn focus lag de hele winter en het voorjaar op de jeugdgeiten en de lammetjes. Vooral natuurlijk haar dochter Julene die vorig jaar met een dagkampioenschap afsloot, dan ben je super benieuwd hoe zij het dit jaar weer oppakt. Maar laat me zoals gebruikelijk mijn dieren weer even onder de loep nemen en wat ze presteerden. Ik zal het in het kort doen.

De bruincontrastippel Marieke van Carpe Diem (Valeriaan x Maram) wilde niet fraai showen en kwam op een mooie 1C plaats. Dat wordt meer oefenen en geen natuurlijke shower helaas. Ze is te mooi om weg te doen, maar vind het geen leuke eigenschap.
De bruine Valeria (Valeriaan x Junica) showde wel goed en kwam op kop dankzij haar prachtige voorhand. Later op de dag werd ze nog als ‘derde’ geplaatst in de kampioensrubriek. Super prestatie en meer dan tevreden mee.
De (koe)zwartbonte Linda 36 van de Kuzemer (Joshua x Linda 24) is een pracht exemplaar met haar kleur en tevens kan ze qua kwaliteit ook nog mee doen om de kop. Daar stond ze eerst ook en uiteindelijk kon ze er niet blijven vanwege net te weinig sierlijkheid op dit moment. Maakt echt niets uit, is gewoon een genot om met zo’n apart dier door de ring te gaan die ook nog mooi showt. Voor de belangstellenden, zaterdag komt ze ook in Leusden (en nee, ze is echt niet te koop).
De bruinbonte Linda 33 is te zwaar op dit moment en is even haar tijd vooruit qua groei en kreeg een mooie 1C plaats toebedeeld.
Al met al zeker niet slecht voor de eerste test van de lammetjes en een mooi begin.

Dan de jeugdgeiten. De hele winter al met veel plezier naar gekeken en nu dan de eerste test. Suzanne had ik ook ingeschreven, maar die had de hele week er voor zo goed als niet gegeten en was veel te schraal in mijn ogen om naar de keuring te gaan. Heb haar thuisgehouden en ook met het feit dat ik 9 dieren ingeschreven had en bijna met alles meteen achter elkaar in de rubriek moest en dan met die warmte. Had nu mooi 1 rubriekje pauze en kon zo even rustig voorbereiden voor Julene en de oude geiten snel vastgezet en haar zwarte lammetje Olanda ook. Want normaal zijn ze in het weiland al geen meter bij elkaar verwijderd en ook in het hok kunnen ze echt niet zonder elkaar. Had thuis al getest door met Julene te lopen en het lammetje in het hok, maar dat duurde dan geen halve minuut en het lammetje was al in het middenpad en veel kabaal. Dus ja, hoe ga je dat doen? Alles dus maar vastgezet in het keuringshokje en die stond ook nog als dichtstbijzijnde bij de rubriek en zo konden ze elkaar goed horen. Deed nog wel iedere keer met een geit of lammetje voordat ik de ring inging helemaal achter alle hokken langs lopen, dat ze zogenaamd niet door hadden hoe dicht ze bij de ring stonden. Maar daar trappen ze ook niet allemaal in. Mekkeren doen ze toch wel en vooral ook Linda 30 die zelf niet eens meer lammetjes heeft (had twee bokken). Rare dieren soms. Enfin, Julene wist ik wel dat ze nog niet de mooie vrouwelijke sierlijkheid laat zien, ze is nog te stug van maar 1 lammetje gebracht en ook nog maar 2 maanden geleden en kan haar ook niet lekker voeren, omdat ze anders te veel melk geeft en 1 lammetje vraagt te weinig van haar, dus wordt ze ook niet echt afgezoogd. Dit zijn slechte excuses, want ook met 1 lammetje moet een jeugdgeit er prachtig voor kunnen staan qua type en 1 lammetje was vroeger heel normaal. Julene is gewoon nog te hard en te strak en te gesloten voor het keuringscircuit. Geen idee of het dit seizoen nog (veel) beter wordt. Ik weet wel dat dit een geitje is die per jaar eerder weer mooier dan minder wordt en vooral als ze volgend jaar wel gewoon twee lammetjes heeft. Dit maakt mij niet uit, heb wel geduld met haar, waar ik wel van baal is dat ze de staart niet drukte. Wel recht er boven en bijna er op, maar steeds net niet. Komt dat toch door het lammetje in de buurt en te onrustig? Als lammetje deed ze het zelf altijd goed. Ze liep eerst tweede, maar uiteindelijk 1C en het bleek een beste rubriek te zijn, want de 1A en 1B werden kampioen en reserve kampioen. Dus zo ver zit ze er niet vanaf. Ze gaat de volgende keuring weer gewoon mee en hopelijk dat ze dan wel de staart draagt, dan lijkt het al een stuk fraaier en dan maar op voor de 1B, vorig jaar begon ze ook met een 1C en per keuring werd ze mooier en beter…
De bruine Linda 30 v.d. Kuzemer kwam in haar rubriek op kop. Mooi van verhoudingen en overgangen en zeer attent en gemakkelijk in de show met beste benen. Later bij het kampioenschap werd ze zelfs nog de ‘nummer 3’, dus ja, dan maar niet bont, maar ze mag als Linda toch blijven 🙂

Bij de jongere geiten had ik de bruinstippel Maram van Carpe Diem bij me. Fraai in conditie en mooie sierlijke hals en mooi lichaam, echer na paar rondjes lopen wordt ze minder attent en ook zat ze te ouwehoeren met de staartdracht (ze was ook rits). Ze mag dan veel meer front maken en met een 1C plaats werd ze goed beloond.

Bij de oudere geiten had ik mijn ‘fokgeit’ Junica van Carpe Diem ingeschreven. Vanaf lammetje heb ik wel gezegd dat ze per jaar in verhouding wel mooier zou worden, maar de concurrentie wordt ook per jaar sterker en toen ik de catalogus ook zag en de dieren wel wat ken, had ik geen enkele illusie. Allemaal beste dieren bij haar in de rubriek al en in de andere rubrieken oudere geiten (drie rubrieken) ook allemaal toppers. Gewoon achteraan staan met goed commentaar was ook geen enkel probleem geweest. Ik ken haar beperking dat ze iets dieper mag stappen, vooral hoe meer zin ze in showen krijgt en sneller wil, dan gaat ze aan de band relatief wat korter stappen. Raar toch, want in het weiland loopt ze wel gewoon soepel. Voor de rest was ze echt in topvorm en prachtige conditie, mooi belijnd en brutale zwarte kop er op en sterk op de benen (super vierkant) mooi sterk kruis en de staart er continu kaarsrecht op. Ze stond ook vol vuur en wilde graag ‘vooruit’, ik hoef haar dan alleen maar een beetje te sturen. Dit zag ik zelf ook, maar was toch positief verbaasd dat ik meteen in een zware rubriek de 1A positie kreeg. Later met het kampioenschap had ik weer op niets gerekend met die andere toppers, maar ook daar bleef ze de concurrentie voor. De keurmeesters zeiden ook, ondanks dat ze iets dieper mocht stappen heeft ze het fraaiste type en ras in huis en tevens de kracht. Geen dier is perfect en het gaat altijd om het totaalplaatje toch? Want je moet er altijd voor waken dat je de negatieve en positieve punten niet gaat overbelichten en wel iedere keer weer het totaalplaatje pakt en als geheel moet het Algemeen Voorkomen je enorm aanspreken. Tijdens het dagkampioenschap deed ze dit weer en liet haar belangrijkste concurrente de show zitten. Zo werd ze tot grote vreugde bij mij de dagkampioen. Dit is nog leuker dan met de jeugd te winnen, want zij is immers nu de 3-jarige volwassen geit en dan moeten ze er staan zeg ik altijd. Je moet toch de geiten zo fokken dat ze op volwassen leeftijd een mooie geit zijn? Natuurlijk kan er altijd nog iets mooier en fraaier en beter, maar dit is echt genieten. En waar ik nog meer van geniet, thuis is het een super rustige knuffelgeit. Zelfs zondagmiddag hadden we visite met kinderen en die konden in het weiland haar gewoon helemaal aaien en er bijna overheen hangen. Om vervolgens aan het bandje in de ring zo veel vuur en temperament te laten zien, dus te mak hoeft echt geen probleem te zijn. Zo is ze nu de dagkampioen, maar in mijn ogen nog meer de fokgeit van mijn huidige geiten en fok ik graag dit karakter door in mijn dieren. Hier nog even de foto van hoe mooi ze was afgelopen zaterdag en hoe ze ook straalde en wees niet bang, ik heb geen enkele illusie dat het dit jaar nog vaker gaat gebeuren. Ze is al niet meer zogend vanaf begin april en ze is niet altijd zo fel aan de band. Alles viel nu precies op de plaats en dan heb je geluk… 🙂

JunicadagkampBuitenpost

Junica van Carpe Diem – Dagkampioen Buitenpost

 

Leave a Reply

  

  

  

Archief