14 september 2018 at 20:03

Genieten, kritisch kijken en blijven genieten

Afgelopen week zijn er bij ons paar stelletjes lammetjes geboren en de oudere lammetjes beginnen al dapperder te worden en spelen al lekker in het hok. Daar kan ik dan uren naar kijken en van genieten en je bent zeker blij dat het jonge spul er weer levend is en dat de moederdieren de bevalling goed doorstaan hebben, alhoewel Isa 4 wel even van ver moet komen.
Het is nog veel te vroeg in het seizoen om al echte conclusies te trekken, van de lammetjes zeker en ook over de jeugdgeiten.
Het mooiste van deze periode is dat je er lekker van kan genieten en nog totaal niet bezig moet/hoeft te zijn over selectie, toiletteren, lopen leren en keuringen, nee, gewoon lekker thuis van je dieren genieten.

In deze periode is het ook de belangstelling van collega fokkers die o.a. op pad gaan en dat is behalve de gezelligheid voorop ook weer een leuke eerste objectieve kijk op je dieren. Afgelopen zaterdag waren Michiel & Hilda Groot, Cor & Agaath Plomp en Jacob & Frouke Laning (die waren even mee gegaan naar onze stal) bij ons en ik was toch wel nieuwsgierig wat ze van onze dieren vonden. Lammetjes kijken en beoordelen is moeilijk en daar moet je je ook niet te veel aan wagen en vooral niet als ze zich niet mooi willen laten zien. Vooral in een klein hokje met veel vreemde (en enge?) mensen, dan verstoppen de lammetjes zich liever achter de moeder en groot gelijk hebben ze.
De jeugdgeiten willen nog wel een stukje brood en zo kun je die nog een beetje paaien om zich wat te laten zien. Zelf had ik ook paar keer kritisch gekeken en natuurlijk gaan je collegafokkers ze niet afkraken en noemen ze niet meteen de punten die ze wel of niet zien. Maar als je ze een beetje prikkelt en het zelf ook wel ziet, dan merk je wel of ze het met je eens zijn of niet.
Voor mezelf vind ik het wel eens leuk om op papier te zetten hoe ze nu zijn en het is toch goed om ook heel kritisch naar je eigen dieren te kijken? Vooral vanwege de vele zeer positieve reacties op mijn jureerwedstrijd in het maandblad De Dwerggeit, lijkt het me ook wel leuk zo mijn eigen jeugdgeiten eens te becommentariëren. Ik heb de site namelijk ook vooral voor mezelf en dan kan ik een jaar later eens weer teruglezen wat ik toen geschreven heb en hoe de geiten verder uitgegroeid zijn.

Bij het hok binnenkomend eerst het bonte jeugdgeitje van mijn moeder. Qua eerste indruk is het een minimaal geitje die van mij echt niet kleiner en gepaster moet, daarbij nog de overheersende witte kleur, dat ontlokt dan toch de uitspraak van ‘kinderboerderijgeitje’. Echter als je het diertje even mooi neerzet, dan zie je dat het een heel compleet diertje is en vooral heel aangesloten is in alles en de mooie Linda voorhand heeft. Door haar correctheid en gepastheid is het de vraag of ze wel voldoende souplesse in huis heeft.
Dan de zwarte Liana. Vorig jaar het lammetje die steeds super presteerde op de keuringen. Nu met de eerste indruk imponeert ze totaal niet. Ze is ook klein genoeg en heeft wel de lengte opdruk, maar daarbij komt ze heel stug en strak over. Het is net een geitje die niet gelammerd heeft en ook niet drachtig is geweest. Ze mist de mooie vrouwelijkheid en de sierlijkheid op dit moment nog totaal. Ze heeft ook maar 1 bokje, dus hoe we dat dit jaar moeten bereiken? Geen idee. Haar bovenlijn is wel super en vooral het kruisje met de staartdracht. Natuurlijk neem ik haar dit jaar wel een keer mee naar een keuring, maar als je voor een goede klassering zou gaan, dan zou je haar een jaar lang moeten thuis houden en hopen dat ze volgend jaar gewoon twee lammetjes krijgt en een geitje er bij en dan staat er ineens een heel andere geit. Doet me trouwens aan haar voorouder Doreen (de moeder van Feliciano) denken, die had haar keuringsdebuut pas op haar tweede jaar en dat was de wintershow waar ze ook nog meteen dagkampioen werd. Dus nog niet getreurd en het bokje er bij is zeker een leuke.
Dan het zusje van Liana en dat is de zwarte Junia. In het hok was Junia altijd mooier en alleen in de keuringsring was Liana de betere. Junia heeft nu twee leuke lammetjes en die vertoont echt het fraaie type met veel uitstraling en hele mooie maatverhoudingen en ook de mooie gewenste vrouwelijke vormen en rondingen (met vrouwelijke vormen en rondingen bij geiten bedoel ik o.a. de mooie peervorm en ribwelving). Helemaal goed, dus dan is dat de topper? Helaas niet, ze mist de kracht, vooral ook in de achterhand, om alles op een positieve manier naar voren te brengen en daarbij (of daardoor?) heeft ze ook geen mooie natuurlijke show.
Dan Isa 4, het geitje waar ik de hele winter het meest benieuwd naar was en heb uitgekeken hoe zij zich verder ontwikkelde en ik dacht al dat zij de topper in het hok en op de keuringen zou worden. Dat beeld moet ik eerst helemaal bijstellen. Die heeft de laatste weken van haar dracht het toch moeilijk gekregen en een relatief zware bevalling gehad (maar gelukkig nog wel op natuurlijke wijze dankzij vroedvrouw Mem Wiersma). Isa 4 is enorm schraal en ik hoop dat haar achterhand weer helemaal bij trekt als ze weer vlees krijgt. Ze is gelukkig een goede eter en aan mijn moeder ligt het zeker niet. Als je ook ziet wat voor knuppels van lammetjes ze voor een jeugdgeit heeft, dan is het ook niet verwonderlijk, vooral het zware bokje. Voor de fokkerij moet je eigenlijk nooit zo’n bok inzetten, of in ieder geval niet op een jeugdgeitje. Qua type en voorhand en bovenbelijning is Isa 4 fraai. Ze is niet de kleinste van deze jeugdgeiten, maar daardoor heeft ze denk ik wel een veel aansprekende voorhand. Het achterhandje is op dit moment echt een probleem bij haar en ook haar benen zijn steil genoeg, maar misschien valt het straks allemaal weer mee.
Dan de laatste van het stel en dat is Isa 5. Begin ik eerst met een gepast jeugdgeitje, Isa 5 daarentegen laat hele lange lijnen zien. Isa 5 moet nog lammeren en ik heb haar ook even buiten aan de band gehad. Wat een genot om met zo’n diertje even aan de band te gaan. De staart komt er meteen mooi recht op en het diertje loopt meteen gemakkelijk naast en/of voor je. Als ik op de keuring met haar goed wil presteren dan moet ik haar zeker wat voor me laten lopen en lekker tempo maken. Ze is enorm soepel en kan heel gemakkelijk gaan en heeft ook beste benen. Maar het hele mooie sierlijke halsje zit er net wat voor in plaats van er bovenop. Maar dit kun je heel gemakkelijk verbloemen door het dier wat voor je uit te laten lopen en dan de hals mooi weer aantrekken, net zo simpel als wat en dat wil zij wel. Nu betrap ik mezelf er al weer op dat ik haar aan het beoordelen ben met hoe kan ik haar zo gunstig mogelijk laten zien in de keuringsring, terwijl ik juist de dieren op individuele kwaliteit zou beoordelen. Maar dat is ook het verhaal van Isa 5. Persoonlijk is het ook net niet het diertje wat ik voor ogen heb als ideaal, maar ze heeft wel veel in huis om op keuringen relatief hoog te eindigen. Ben ook heel benieuwd naar haar lammetje(s).

Ja, het perfecte diertje heb je zo maar niet gefokt en gelukkig ook maar niet zeggen we toch altijd? En moesten we niet de perfecte geit doodschieten? Wat bovenstaande dieren dit jaar in de keuringsring presteren, geen idee nog, ook van ieder ander dier is het vrij gemakkelijk positieve punten en de mindere punten op te noemen en IEDER dier heeft die. Het belangrijkste is dat je er zelf van geniet en zaterdagavond had ik eens de gelegenheid om een heel tijdje in het geitenhok nog te verblijven en ze nogmaals heel rustig te bekijken en voornamelijk om er mee om te gaan. Wat een aangenaam en rustig karakter hebben ze en ik heb even paar dieren alleen en met hun jongen los gelaten. Dan spelen de jongen al leuk en de moeder komt gewoon rustig bij me en laat zich aaien en zelfs zonder brood. Want ik wil ze niet altijd wat geven als ik in het hok kom. En toch blijven ze heel gemakkelijk bij je komen en mekkert er letterlijk en figuurlijk geen enkele geit en je kunt ze dan aaien en de lammetjes beginnen dan al mooi te spelen. Dat is pas GENIETEN!

Leave a Reply

  

  

  

Archief