8 juli 2018 at 22:23

Geen inspiratie?

Sorry lezers, voor mijn niet wekelijkse updates. Ik kreeg al vragen of ik ook geen inspiratie meer had. Dat was het punt niet, inspiratie genoeg, alleen de tijd gaat zelfs met dit herfstweer snel en ik was veel avonden weg.
Zo krijg ik inspiratie door de sites van collega fokkers te lezen en vooral de leuke stukjes van Bertus Blokzijl. Die heeft de smaak te pakken en geniet duidelijk van deze hobby en de dieren thuis. Want dat is de basis, er thuis van genieten. Voor mij is dat helaas op dit moment niet weggelegd, maar er zullen vast weer andere tijden komen.

Inspiratie krijg ik ook zeker door het laatste nummer van De Dwerggeit. Heb dat ook door drukte in gedeelten gelezen en geef ook eerlijk toe dat ik het tegenwoordig niet meer van A tot Z lees. Als ik het lees is het meestal eerst wat keuringsnieuws en vooral de kampioensfoto’s van de dieren en bij sommige dieren even snel kijken wat er over gezegd wordt. Natuurlijk ben ik ook chauvinistisch en zie dan dat een Feliciano van Carpe Diem dochter nog altijd goed presteert. Kampioen bij de veteranen en in het verslag, die weer door een onbekende geschreven is, staat er; ‘Een geit die ondanks haar leeftijd nog erg veel jeugd uitstraalt en met de jaren steeds mooier lijkt te worden’. Kijk, dat zijn goede berichten en dat duidt op een mooie duurzame fokkerij waar je ook wat aan de volwassen dieren hebt.
Dan lees je eens voorin en staat er een rectificatie. Wat er precies gecorrigeerd moet worden staat er niet, maar wel het moraal dat een verslag geschreven dient te worden n.a.v. de gegeven commentaren van de keurmeesters. Ok, klinkt goed, maar is het hierboven dan ook alleen het commentaar van de keurmeesters? Die weten toch zgn. niet hoe het dier het jaar er voor er uit zag? Dit zijn toch ook mooie aanvullingen in een verslag en maakt het leesbaarder. Vooral als ik dan even bij dat verslag verder lees en wel benieuwd ben waarom de reserve kampioen er dan achter staat. Dan staat daar; ‘De reserve titel was voor … die in de fokkerij ook de nodige sporen heeft verdiend‘. Dit zegt volgens mij niets over de kwaliteit en zullen de keurmeesters ook vast niet gezegd hebben. Zegt u maar, wat mag je wel en niet schrijven? Ik maak me er niet druk om en zonder persoonlijke noten wordt een verslag snel saai. Is anders nog een leuk keurmeesters- en tentoonstellingsreglement met artikel 20: ‘Door de keurmeesters of arbiter dient van iedere keuring, indien de organiserende lid-vereniging dan wel het N.F.D. bestuur dit wenst een keuringsverslag te worden opgemaakt en wel binnen 2 weken na de datum waarop de keuring heeft plaatsgevonden’.

Snel verder lezen, want zie ook dat Sikko Bokma wat geschreven heeft. Jammer dat hij nog niet onder zijn eigen naam schrijft en dat staat ook in het voorwoord. Het gaat om de discussie? Zoals eerder aangegeven reageer ik niet rechtstreeks als een persoon er niet letterlijk en figuurlijk achter staat. De punten die de schrijver aandraagt bevallen mij echter wel helemaal. En vooral het niet fokken op extra accenten. Jammer genoeg gaat de schrijver verderop even in paar kleine foutjes. Qua maten is Sikko in het bezit van de huidige De Standaard, en in het vorige nummer was hij zelfs al in het bezit van de meetgegevens van de geiten, terwijl die nog niet gepubliceerd waren.
De fout gaat hij echter in met het jeugdtype en het volwassen type. In de vorige Standaard werd gesproken over jeugdvorm en volwassen vorm. Nu is jeugdvorm vervangen door lam, dus geitlam en boklam. Volwassen is vanaf 2 jaar en persoonlijk had ik er nog liever 3 jaar gezien, want een dier groeit zeker nog in de maten (vooral lengtemaat ook) tot en met het derde jaar. Dit zagen we ook toen we in één keuringsseizoen de jongere geiten van 2 en 3 jaar hadden. Daar zat nog een duidelijk verschil in de dieren. Maar een jeugdgeit is dus een vorm TUSSEN lam en volwassen in. Dat wil dan zeggen dat het van beiden iets moet hebben, veel jeugd, maar ook al de aanzet tot volwassen. Bij afwijkende types staat ‘wigvorm bij vrouwelijk jeugdtype (= vroegrijp)‘. Hier wordt nog lam mee bedoeld en is helaas met het aanpassen van De Standaard niet meegekomen. Maar in ieder geval wordt er nergens in De Standaard over jeugdgeit gesproken.
De andere fout staat helaas ook al in De Standaard, maar wordt in de tekst goed gemaakt. Op het plaatje staat de lijn van de diepte van het dier op het diepste punt van de buik en dat is niet correct. In de tekst (in De Standaard) staat ook heel duidelijk dat de DIEPTE is de afstand van de schoft tot de onderkant van de borst, net achter de voorbenen. Dat is in de praktijk dus anders dan het diepste punt van de buik.

In het voorwoord wordt een oproep gedaan om te reageren op de artikelen en dan lees ik het stuk van de veelbelovende bokken van 2012. Oftewel de meest ingezette bokken van 2012. Hier wordt aan de hand van scorebord journalistiek weergegeven welke bokken het best vererft hebben? Het is al zo’n vluchtige fokkerij en als we ook met alles de nadruk leggen op de resultaten van lammetjes hoe die ‘scoren’ op voornamelijk de nationale keuring. Is dat een objectief beeld? Ik kijk liever naar de langere termijn en de meeste 1A lammetjes halen dat op oudere leeftijd helaas vaak toch niet en de beste oudere dieren hebben vaak een langere aanloop nodig. Denk hierbij meteen aan mijn chauvinistische inleiding met de Feliciano dochter. Wat is kwaliteit en wat is waardevol voor de fokkerij?
Waardeer het stuk zeker en ook dat deze schrijver wel een mening durft te geven. Echter er ontbreken nog paar voorwaarden en ook bij welke fokkers zijn de bokken ingezet en is de indruk dat ze het daar verbeterd hebben of niet? Wat mij betreft mag het stuk dan nog een laag dieper en ook oudere dieren in de fokkerij opnemen. Want het gaat toch meer om de bloedlijnen dan de bok zelf toch? Heb wel bijna zin om aan de hand van dit verhaal verder in te gaan op wat vermoedelijk wel goede fokkerij is of niet en daar ook wat voorgaande jaren in meenemen. Denk hierbij ook aan Sikko Bokma in De Dwerggeit in de maand hiervoor, waarin we heel goed zagen dat het keuren van de dwerggeiten enorm tijd onderhevig is en zo zien we dat ook vaak in de keuringsresultaten als een bepaalde fokkerij even de wind mee heeft, dan gaat het scoren wat gemakkelijker. Maar is dat echte kwaliteit en voor de langere termijn? Ik zal het maar niet doen, want ik kan dat stuk helaas dan niet objectief schrijven en dus laat ik het maar en hier mag ik wel mijn persoonlijke mening geven :-).

Mijn enthousiasme neemt zeker niet af en zo hoorde ik op de laatste landelijke vergadering al dat het plaatsen van mooie foto’s van de kampioensdieren zo belangrijk is. Ja, vind ik zelf altijd ook en is de mooiste reclame voor je diertje toch? Ik probeer zelf ook vaak mooie foto’s te maken en maakt me echt niet uit welk diertje en van welke eigenaar die dan is. Probeer ieder kampioensdier die ik op de foto moet zetten zo optimaal mogelijk te fotograferen. Ik let voornamelijk op het dier hoe die staat en dat het een rustige achtergrond is. Vooral het dier zo van opzij mogelijk op de foto zetten, met de voorhand iets omhoog en met het hoofd maar heel licht gedraaid naar je toe en dat je wel alle vier de poten kunt zien. Echter met mijn fototoestel lukte het alleen buiten om mooie foto’s te nemen en in Nederland wil het ook wel eens regenen en daar hebben de geiten en de eigenaren een hekel aan. Binnen foto’s maken wilde al helemaal niet en zelfs buiten had mijn camera relatief lange tijd nodig om scherp te stellen en vervolgens weer bijna 2 seconden om de foto op te slaan. Veel mooie momenten gingen zo vaak verloren en het dier heeft zeker niet het geduld om lang en vaak mooi te gaan staan. Vandaar dat ik maar besloten heb, puur en alleen voor de geitenhobby en indirect voor de vereniging, om een nieuwe camera aan te schaffen. Dat moest een Nikon 1 worden, want die had de verkoopslogan; ‘Mis het moment niet’. Dat moest ik hebben!!!
Om het verhaal niet al te lang maken… het is een spiegelreflexcamera van Nikon geworden en wel de D3200. Vooral de functie; ‘Richten en schieten’ (alles automatisch) klinkt mij als muziek in de oren.

Afgelopen zaterdag meteen de camera geprobeerd bij een kort bezoekje aan Jacob Laning. Was hier namelijk even met de altijd sympathieke Aad Zuurbier en zijn vrolijke vriendin Ruda (als we wel eens van keezen hadden gehoord? Ja hoor…). Qua belichting scheen er door het mooie zonnetje nu te veel licht in de stal, maar het eerste gevoel met de camera is er. Heb even Janis 325 v.d. Kikkert op de foto gezet en dat is de volle worpzus van Wadapatja 10 v.d. Kikkert, welke weer de opa is van mijn Liana van Carpe Diem.

janis325

Janis 325 van de Kikkert

Zat nog eens te kijken hoe ik vroeger de eerste digitale foto’s maakte en ik weet nog mijn eerste uitstapje naar paar geitenfokkers waar ik paar foto’s gemaakt had. Kijk eens naar dit jeugdgeitje. Voor deze tijd niet lang genoeg en er zitten paar schoonheidsfoutjes aan. Maar hier straalt de jeugd vanaf en hier hoef je niet te vragen of het een jeugdgeit is toch? Dit mag ik toch graag zien en ik denk nog altijd dat als je voor het echte luxe en sierlijke en snittige gaat, dat je de dieren niet te lang moet fokken en vooral niet in ‘de jeugd’.

bruinL14

Bruin jeugdgeitje

Ze staat een beetje ongelukkig met haar linker voorbeen. Ik kan me nog herinneren dat ze heel attent en snel was. Weet u wie dit diertje is? Ze is gefokt uit een combinatie die ik ook heel graag in mijn dieren heb en ze zit tevens nog voor huidige nationaal kampioenen en denk hierbij aan bokken.
Het fototoestel is meer gekocht voor het binnen in de maneges nemen van foto’s en ik kan me nog van vroeger herinneren dat ik toen ook wel foto’s binnen nam en dat lukte zelfs toen met die camera ook nog wel goed. Vooral de belichting was het probleem niet. Zat nu wel te denken om wat lichte lakens mee te nemen naar de keuring en dan die over de kant van de manege te hangen en daar de foto’s voor te maken. Kan me herinneren dat ik dat vroeger ook geprobeerd heb en weet niet meer wat er toen mis ging of dat het nog voor het digitale tijdperk was. Het werkt denk ik niet goed, omdat je dan de dieren te dicht bij de kant van de manege moet hebben en je toch beter en gemakkelijker de foto’s iets meer van de kant af kan nemen. Zie hier de foto van een fraai zwartbont geitje (wie is dit en wie spelt de naam correct?) en ben zeker van plan om weer te proberen om meer foto’s tijdens de keuring te maken en dan in de manege en dat moet zeker kunnen met de nieuwe camera. Verhaal is nu lang genoeg en lees het maar in gedeelten. Dan hoef ik niet meteen weer een verhaaltje te schrijven… 🙂

zwartbontC

Zwartbont geitlam

 

7 comments to Geen inspiratie?

  • Marinus

    Hallo Hilko,

    Even terug te komen op de foto van Lissa 14, ik moet jullie toch gelijk geven bij nadere bestudering van de foto zag ik er een zwartbont lam bij staan, hier uit blijkt dat het Lissa 14 was, want Lissa 13 had een bruinstippel lam als jeugdgeit, het waren trouwens volle zusjes van Lissa 7 die nationaal is gelouwerd. Dus op je archief is niks op aan te merken.
    Verder lees ik je stukjes met veel plezier, en ze hebben ook nog eens diepgang.

    Gr. Marinus Bosman van “stal het Rheewold.”

    • Hilko

      Hallo Marinus,

      Dank je en zeker bedankt dat je het leuke stukjes vindt, daar doe ik het voor! Ja, had de foto opgeslagen als Lissa 14 en ik had ook al gekeken. Lissa 13 had twee bruinstippel lammetjes en Lissa 14 een bruine bok en een zwartstippel bok dus (niet in het stamboek). Zo zie je maar weer, de blankste inkt is beter dan het beste geheugen :-).

      Gr. Hilko

  • Marinus

    Hallo lezers goed geprobeerd, helaas jullie geheugen is niet helemaal correct, dit is Lissa 13 het zusje van 14.
    gr Marinus Bosman.

    • Hilko

      Hallo Marinus,

      Dat is nu weer jammer. Heb je me al die jaren voor de gek gehouden, want had de foto opgeslagen als Lissa 14 en dat heb je die dag ook vast gezegd. Ook gek dat zelfs Sander haar meteen herkent als Lissa 14.
      Weet nu niet wie zijn geheugen het beste is 🙂

      Gr. Hilko

      • Ronnie Klaassen

        Dag Heren, Marinus heb jij beide zusjes in je bezit gehad? In het NFD bestand staat Lissa 14 als moeder van Beauty v’t Rheewold omschreven. Hilko mijn complimenten over het stukje wat je gemaakt hebt en je visie.

        Gr. Ronnie

  • Hallo Hilko,

    Leuke verhaaltjes met mooie uitdagingen!
    Het mooie jeugdgeitje is Lissa 14 dat jij hier toevallig nog weer een foto van hebt! Grappig, zit ook achter mijn dieren.

    Groet, Sander

    • Hilko

      Hallo Sander,

      Dank je.
      Helemaal goed dat jij haar ook meteen weer herkent. Voor de andere lezers. Dit is Lissa 14 of the White Cottage en hier in handen van Marinus Bosman. Lissa 14 is een dochter van het rasdiertje Lissa 11 v.h. Turkeyenhof x Cobra 41 v.d. Roomberg en Cobra 41 is weer een zoon van Elselyn v.d. Roomberg. Lissa 14 is moeder van Beauty v.h. Rheewold en die zit o.a. voor Sirocco v.h. Rheewold, Black Beauty v.h. Rheewold en Loekie v.d. Vossehoeve.

      Gr. Hilko

Leave a Reply

  

  

  

Archief