8 juli 2018 at 22:23

De afsluiter…

Het seizoen voelt lang en is qua maanden eigenlijk wel kort en het ergste is dat de zomer al weer voorbij is en de echte herfst aangebroken is. De geiten worden gedekt en de bokken beginnen al sterker te ruiken en worden vervelend. Tijd voor de winterperiode dat ze allemaal mooi dragend in hun eigen hok vol met stro liggen te wachten tot de lammetjes weer komen.
Vooral na de nationale is het soms moeilijk je weer op te peppen voor nog een keuring. De kaarten zijn immers allemaal geschud en al lang uitgedeeld. Echter net zoals met klaverjassen is de laatste slag ook van groot belang en zie je vaak op de laatste keuring vooral de ontwikkeling van de lammetjes en geeft dat een behoorlijk goed beeld van wat je er als jeugddier van mag verwachten.
Zo zie je bepaalde dieren nu door het ijs zakken en andere dieren juist boven komen drijven vanwege het goede type.
Vooral met het goede gevoel de winter in gaan is altijd wel prettig.

Als eerste mocht ik weer met Topline 22 v.h. Stapelbroek de ring in en ik blijf dol enthousiast over dit bokje. Geen enkele bok is perfect en hij ook niet, maar hij heeft in mijn ogen zo veel leuke en goede dingen en ook zijn karakter is enorm aangenaam. Hij mekkert niet, wil bij ons goed eten en is mak en gemakkelijk. Alhoewel hij er niets aan vindt om alleen in een hokje te zitten, zou ik niet weten hoe het anders moet. Ook zijn showgedrag vind ik aangenaam. Hij wil altijd ‘vooruit’ en heeft altijd de staart er op. Als ik dit gedrag bij mijn geiten in fok, dan ben ik al blij. Dan nog de fraaie belijningen, super maatverhoudingen en de jeugdige opdruk die hij nu nog steeds heeft, maakt hem voor mij een bokje die ik vol vertrouwen bij onze geiten in zet. Zijn prestatie was ook weer super en alhoewel het spannend was, werd Topline 22 weer de kampioen en is daarmee het enige boklam van Nederland die op alle keuringen waar hij geweest is een titel heeft binnengehaald en dat over het hele seizoen. Het gaat me niet om de titels op zich, maar wel dat het een bokje is die gemakkelijk mee kan naar een keuring en bewijst het hele jaar zonder kunstgrepen mooi (genoeg) te blijven.
Helaas heb ik alleen weer de foto’s gemaakt van de andere kampioenen en is er dan geen tijd meer om mijn eigen dieren op de foto te zetten (begon ook te regenen), dus helaas weer geen recente foto van Topline 22.

Dan de geiten. Met de lammetjes heb ik dit jaar nog niet super gepresteerd en dat vind ik niet erg. Gaat me meer om als het goede type er maar in komt. Kreeg bij de lammetjes dit jaar vaak te horen dat de voorhand wat te zwaar was. Ik zag dat zelf ook wel als ik er naar keek en toch als ik ze vergeleek met andere dieren dan dacht ik. Vreemd, als ik ze gewoon in het hok bekijk, vind ik ze zo mooi. Maar dit kwam door twee dingen. Punt één zat er nog te weinig lichaam aan de lammetjes voor de showconditie op een keuring (ze lieten een beetje antiwig zien). Doordat de borstdiepte voornamelijk door het geraamte bepaald wordt, lijkt dat dan in verhouding zwaarder. Vervolgens showden ze niet goed genoeg en een diertje die een beetje gaat hangen en op de kop gaat. Daar wordt de voorhand zeker niet fraaier van. Nu showden de dieren allemaal wat beter en hadden er nog wel een paar moeite om de staart echt door te drukken, maar het kwam in de buurt en ze bleven zeker in de voorhand parmantiger lopen. Dit resulteerde in allemaal positieve kritieken op de dieren met zelfs een plus voor de voorhanden en met 1B en 1C plaatsen kan ik dan heel goed leven. Ze komen volgend jaar wel!

De jeugdgeit Isa v.d. Kuzemer is een enorme beste geit, maar de boklammeren waren er vanaf 12 mei al vanaf en het is al niet de kleinste en fijnste geit en we hadden haar ook thuis kunnen houden. Maar voor een clubshow neem ik zeker wat dieren mee en als we altijd alleen dieren meenemen om met een zekerheid alleen 1A of 1B te lopen, dan komen er niet veel volwassen dieren meer op een keuring toch? Isa werd heel terecht op 1D gezet met ook het terechte commentaar van super beste geit, maar op dit moment aan alle kanten te zwaar. Ook haar moeder Lissa 50 of the White Cottage kwam in een sterke rubriek en zij is eigenlijk het tegenovergestelde van dochter Isa. Lissa 50 is moeilijk echt op vlees te krijgen en daardoor vertoont ze nog steeds niet de kracht. Ja, dan ben je aan de beurt als je tegen andere goed geselecteerde dieren loopt. Ze liep 1C (of zal ik gewoon zeggen, achteraan?). Haar keuringscarriere zal hiermee beëindigd worden. Gok op volgend jaar nog een geitje uit haar x Topline 22 en dan heeft ze bij ons uitstekend werk gedaan. Geesje van Carpe Diem is ook over de top en ook die moest tegen twee super dieren. Ik kwam eerst in het midden, maar de sterke Xenia van Cor Plomp mocht er toch omheen en vind ik ook totaal geen zonde. Jammer dat je dan maar met drie dieren in de rubriek staat, maar op zo’n manier vind ik het totaal niet erg om achteraan te lopen. Geesje blijft een geweldige geit en iedereen kent haar zolangzamerhand ook en ze krijgt nog altijd lof voor haar zeer mooie maatverhoudingen en goed degelijk type (ik noem het de ‘Roomberg’opdruk). Ze mag iets meer uitstraling en brutaliteit vertonen. Daarvoor is ze nu bij Formateur v.d. Mekkerpoel geweest en kijken of het Melissa bloed hier wat leuks voor de fokkerij van kan maken.

Als afsluiter heb je altijd de veteranen en hier mocht ik weer met coryfee Linda 11 v.d. Kuzemer in de baan. Sinds de nationale titel voelt het helemaal bijzonder met haar te lopen en nu is ineens iedereen fan van haar type. Haar super voorhand en zeer jeugdige opdruk sprak ook deze keurmeesters aan en zonder bedreiging werd ze de kampioen. Hiermee treed ze eindelijk in de voetsporen van haar moeder en nu maar hopen dat we er ook nog een mooie nakomeling van overhouden. Ze was al tijden niet meer rits geweest (meteen in augustus iedere dag twee keer geschouwd) en we dachten, dan moet ze wel drachtig zijn. Bertus Blokzijl had al spontaan aangeboden om het scanapparaat mee te nemen naar de keuring, zodat we konden kijken of er misschien al wat te zien was. Het plan was om haar meteen begin januari te laten dekken (door Formateur), maar nu werd ze vrijdagmorgen rits en Topline 22 stond in ons hok en ik vind deze keus zeker zo mooi. Misschien duurt het te lang voor de evt. nakomelingen dat ze de gewenste keuringswigvorm krijgen, maar dieren met veel jeugd kunnen mij zeker bekoren en vooral qua maatverhoudingen is het volgens mij een zeer leuke combi.

Het was trouwens niet alleen onze keuringsafsluiter. Ook voor Herman van Dijk (ik mag geen meneer zeggen) was dit de laatste keuring die hij gedaan heeft. Als je met hem praat dan hoor je zijn voorliefde voor dieren en de fokkerij in het algemeen en hij weet enorm goed waar hij over praat en heeft er zeker veel kijk op. Zijn commentaar is enorm bondig, maar wel meteen de punten waar het echt om gaat. Wat super om zo afscheid te nemen als keurmeester als je 80 jaar bent en hij blijft zeker nog actief in de fokkerij en in zijn slotwoord hoorde je ook de echte hobbyist die het keuren ook met veel plezier gedaan heeft.

Herman

Herman bedankt!

 

Leave a Reply

  

  

  

Archief