8 juli 2018 at 22:23

Broodje hesp en lasagne

Afgelopen zaterdag mocht deze noorderling keuren bij onze zuiderburen. De Belgische Nationale stond op het programma en dit is pas de 9ste Belgische Nationale van de Belgische Dwerggeiten Vrienden. Ging even snel in gedachten tellen hoe vaak ik hier gekeurd heb en kom op ongeveer 7 keer van de 9. Eén keer met Marinus Bosman, één keer met Sander Christenhusz (wat een weekend was dat! Marco Snip was het hele weekend bij me en dat was geiten en feesten in één weekend!), één keer met Adriaan Groeneveld en ik denk drie keer met Evert Jan Regelink en nu dan met Cor Plomp. Iedere keer als ik daar heen ga voor een keuring denk ik aan de Belgen die bij ons op de keuring komen. Wat een afstand dan toch! Ik ben ’s morgens om kwart voor vijf gaan rijden en moest even een kwartiertje omrijden om twee geiten mee te nemen om die aan de nieuwe eigenaren af te leveren. Deze twee geiten pasten precies in mijn kist achterin de station en met een rustig vlot gangetje reed ik door de polder naar Cor en Agaath Plomp. Onderweg kreeg ik al een hoosbui op de kop en moest het gas er helemaal vanaf. Bij Cor en Agaath leek dezelfde hoosbui nog te hangen en die heeft er vermoedelijk de hele dag rond gespookt. De ene geit werd in het hok bij Cor gezet en de andere mocht helemaal met ons mee naar Alken. Ondanks de enorme regen waren we allemaal vrolijk en verderop klaarde het weer ook mooi weer op.

Bij aankomst in Alken zagen we de mooie geiten al staan en wat opviel is dat er relatief veel jonge leden (zowel qua leeftijd als lidmaatschap) rondlopen. Helaas geen tijd gehad om even rustig met wat nieuwelingen te praten en ze hebben echt wel goede dieren, maar al het begin is even moeilijk en op een keuring met zoveel kwaliteit valt het niet mee om meteen volop mee te kunnen concurreren. Ook de andere fokkers zitten niet stil en alle dieren afzonderlijk zijn echt goede dieren. Ook de come back van Freddy Maris en Philip Bauwens is leuk om weer te zien.
Ga hier geen verslag van de keuring neerzetten en vond het super leuk keuren met Cor en heb tot dusver begrepen dat het voor alle inzenders plezierig was en dat we geprobeerd hebben om het meest complete diertje steeds vooraan te zetten. Aan ieder diertje kun je wel een foutje vinden, maar vind het nooit leuk om als een heksenjacht steeds naar een bepaalde fout te kijken (bijvoorbeeld de franse voorbeentjes en/of de gespreide klauwtjes, de fokkers weten dit zelf ook wel en we moeten met ons allen er voor waken dat het niet ERGER wordt en niet hypocriet worden dat het vroeger beter was. Dit heeft er altijd al ingezeten en als je tegenwoordig foto’s pakt van langer dan 10 jaar geleden, dan zie je zelfs op de foto’s dat het er toen ook veel was en dat de achterhanden veel slechter waren dan tegenwoordig). Vooral de jeugdige opdruk en een prachtige voorhand met natuurlijke hals er op kan mij persoonlijk altijd enorm bekoren. Zoals gezegd was samen met Cor weer heel plezierig keuren en merk je ook aan hem dat hij niet alleen keurmeester is, maar ook de echte hobbyist en fokker en inzender. Zo merk ik, dat als ik ergens inzender ben, me heel gemakkelijk als inzender kan gedragen en met plezier aan de kant sta en naar de dieren kijk met de fokkerijvisie. Als keurmeester moet je echt helemaal objectief proberen te zijn (persoonlijke smaak houd je altijd) en geldt alleen het moment van de dag. Echter de fokker en tevens inzender schakel je niet echt uit. Bijvoorbeeld twee lammetjes die dicht bij elkaar zitten en je kijkt naar de diertjes en dan zeg je tegen elkaar. Waar zit de mooiste geit in zegt je fokkersgevoel? Dan bij twijfel pak je dat diertje. En een ander voorbeeld als een voorbrenger uit enthousiasme zijn diertje te vaak op de voorganger laat lopen of er zelfs wat naast en daardoor loopt het diertje er voor even wat minder. Dan houd je daar rekening mee. Zo hebben we paar keer gezegd van, even rustig lopen of even afstand bewaren en dan keken we nog een keer opnieuw en dan zeiden we. Nu doet die voorganger het wel weer goed en we laten het gewoon zo staan. Al met al werd dit denk ik super gewaardeerd door de inzenders en vond er een ontzettend leuke ontspannende sfeer hangen.

Alle kampioenen nog van harte gefeliciteerd en de gehele keuring was zeker qua kwaliteit Nationaal waardig en de verschillen vooral bij de volwassen dieren is echt minimaal tegenwoordig.

Terugreis moest ik natuurlijk eerst weer met Cor en Agaath mee en alhoewel dit een half uurtje (of langer) uit koers is, is dit veel relaxter zo naar huis te gaan. Cor reed het stuk naar zijn huis en daar aangekomen even rustig geiten kijken en dus benen strekken en Agaath had een overheerlijke lasagneschotel klaar staan :-). Vervolgens kun je dan bijna geheel fris de laatste kleine 200 kilometer weer rijden en kwam ik rond kwart voor elf ’s avonds weer thuis.
Moe en voldaan na zo’n dag en als je het nu een broodje ham of hesp noemt, we hebben allemaal dezelfde gezamenlijke hobby waarin we elkaar heel goed verstaan en begrijpen en wat heerst er een HEERLIJKE gastvrijheid onder deze hobbyisten.

Leave a Reply

  

  

  

Archief