Ook op Nationaal niveau succes

Afgelopen zaterdag met een auto vol met (oude) bokken naar de bokkennationale gegaan en in de kar zaten er ook nog paar… wat een prachtig gebeuren is de bokkendag ieder jaar weer, allemaal bekende personen en (gelukkig!) zelfs ook onbekende personen. Zo leeft de fokkerij dus nog goed en dat is een goed teken. Helaas gaat de dag te snel om met veel personen te praten, want heb voor mijn gevoel niet eens iedere rubriek bokken goed bekeken en je wilt ondertussen ook met andere fokkers praten…

Mijn succes van dit jaar blijft maar doorzetten en ik had twee bokken bij me. Gaveman die dit voorjaar meteen op de eerste show van het jaar een kampioenschap veroverde. Toen liet hij zijn fraaie type en zeer goede bouw al zien. Echter per rondje dat hij daar liep werd zijn show in de staartdracht minder. Daar was ik al niet bang voor dat dat probleem zich zou volhouden, maar vervolgens was het moeilijk hem in de goede keuringsconditie te krijgen en ik merkte deze zomer al met af en toe aan de band, dat hij te gespannen werd aan de band. De laatste weken weer meer geoefend en thuis werd het al beter, maar de rug bleef ‘te sterk’, ondanks dat hij heel ruim en soepel kan stappen. Zo ging het ook precies in de keuringsring en vooral in stilstand kan hij iedere bok volgens mij verslaan, maar ja, alles moet goed zijn. Hij mocht vooraan staan, vanwege al zijn kwaliteiten. En zie hier het plaatje wat hij afgeeft, vooral de mooie hals en halsaanzet naar de borst en lichaam en niet de hals er te diep uit. Jammer genoeg zie je door mijn hand zijn zeer sprekende gitzwarte kop zo niet.

gavemannat

Gaveman in de ring

Daarna onze T100, ja, onze, de bok van Jacob, Bertus en mij, en aan mij was de eer hem op te fokken en nu goed voor te brengen. Dat vind ik toch wel de sport binnen de hobby. Een dier er optimaal proberen voor te zetten en vooral als het dier het wil aannemen. Eerst moest er wat vlees bij en toen mooi op peil houden en regelmatig even aan de band en als ze dan gemakkelijk willen showen, is het leuk om er mee te oefenen thuis, echter, de bok weet al dat het dekseizoen is en dat ruik je al en als je toevallig even met iemand blijft praten, dan gaat de bok zijn ‘vieze dingen’ doen, zo had ik al eens natte sokken in de zweedse klompen… dus het is nu mooi geweest met het even uitlaten van de bok. T100 heeft net niet de korte glanzende beharing van Gaveman, maar stond er zeker mooi voor en wil vooral heel gemakkelijk de hals dragen en is dan zelfs al mooi licht upstanding. Ik kwam in een hele zware rubriek met hem en mocht zelfs helemaal vooraan opstellen. Dat was mooi, maar nu volhouden en dat werd moeilijk. Ik voelde al vrij snel een hete adem in de nek en T100 bleef te rustig lopen en daardoor ietsje minder show en voelde ook dat er achter hem van alles gebeurde, maar van alle rare geluiden en op het been klappen achter ons ging T100 niet harder lopen, het duo achter mij wel en die probeerde ook al in de binnenbocht binnendoor te komen, maar ja, dat mag niet zolang de jury dat niet toestaat. Dus dan maar weer aansluiten en bumperkleven. Pas in de laatste ronde, toen er nog een deskundige bijgeroepen werd, mocht de jonge fanatieke coureur ons inhalen. Hier werd T100 wel wakker van, maar het was te laat… een prachtige 1B positie waren we blij mee en de fokker ook in een zeer goed deelnemersveld.

T100nat

T100 in de ring

’s Middags tijdens de kampioenskeuring werd de 1A de kampioen en toen mocht T100 nog eens laten zien hoe mooi hij echt kan showen en kwam bijna als een hackney naar binnen, hals er fier op en rug mooi belijnd. Een prachtig Nationaal reserve kampioenschap werd zijn verdienste en hier zijn we allemaal super blij mee. Nu straks de geitennationale, kijken of we daar ook onze successen kunnen voortzetten en maakt anders ook niet uit, ik ben blij met de geiten en kijk nu al vooruit naar de volgende fokronde…

top100nat

Topolino 100 van het Turkeyenhof

Al weer super geslaagde geitenkeuring te Nieuwe-Pekela

Afgelopen zaterdag met 7 geiten meegedaan met de clubshow van Noord-Nederland in de prachtige manege van Nieuwe-Pekela. De temperatuur was ook goed (voor de klager, ’s morgens eerst nog een beetje fris en ’s middags begon het weer broeierig te worden, maar dat is omdat wij Nederlanders zijn en graag over het weer willen klagen 🙂 ).

Was van plan deze keer alles ruim te bespreken, maar de week is al weer voorbij en morgen al weer een nieuwe keuring. Morgen dan de nationale bokkenkeuring en daarom had ik de bokken nog een week vrij gegeven, die mogen morgen aan de bak. Ik had in Nieuwe-Pekela alleen dus geitjes bij me en ook paar nieuwe lammetjes opgegeven. Helaas kreeg ik twee niet mooi aan de show en vandaar dat die tweeling mooi thuis mocht blijven en van schrik de moeder er van ook thuisgehouden. Bleven er nog 7 over en dat vind ik ook meer dan genoeg.
Van deze zeven liepen er weer vijf een 1A positie en kleine zwarte Bella van Carpe Diem, die in de eerste rubriek van de lammetjes mocht beginnen, maakte haar debuut wel heel glansrijk af met een kampioenschap.

bellapekel

Bella van Carpe Diem

De eveneens zwarte Alda van Carpe Diem mocht met haar debuut achteraan beginnen, ook geen probleem, ze krijgt de kans om bij mij uit te groeien en dan volgend jaar nog maar eens kijken. Qua karakter is ze zeker ontzettend aangenaam om te blijven en de combinatie met T100 lijkt me ook heel mooi voor haar.

aldapekel

Alda van Carpe Diem

Vervolgens Saline en die mocht ook weer op kop, ze werd weer overladen door veel complimenten, maar ook dat ze al (te) rijkelijk in conditie was. Ja, ze begint nu al echt jeugdgeit te worden en ze is nu ook al 7 maanden en kan evt. al bij de bok. Ik ben heel benieuwd hoe Saline in de toekomst uitgroeit. Om haar in ieder geval niet dikker te laten worden heb ik haar deze week bij de moeder vandaan gehaald, dan kan het ‘poppevet’ er eindelijk vanaf. Ook ben ik overgegaan op ‘vogeltjehooi’. We zullen zien als dat nog uitmaakt voor de nationale. Voor de geiten ook wel eens leuk, want nu heel ander hooi met andere smakelijke grassen er in.

Salinepekel

Saline van Carpe Diem

Jeugdgeiten Joshelyn en Linda 36 noteerden allebei ook weer een 1A notering.

Bij de jongere geiten wilde Julene deze keer helemaal niets en ik had haar lammetjes ook bij mij en dat in tegenstelling tot de andere keuringen, waar ik de lammetjes van haar thuisgehouden. Die mogen de volgende keer dus weer thuisblijven en ze is nu net gedekt, dus dat kan haar ook net veranderen voor de nationale. Halfzus en nichtje Suzanne van Carpe Diem, nam het nu maar voor haar op in de andere rubriek jongere geiten en ging met de 1A positie aan de haal en paar uur later het kampioenschap.

Suzannepekel

Suzanne van Carpe Diem

Zo was het weer een super geslaagde keuring voor mijn/onze stal. En het allermooiste is dat van de 7 Carpe Diem dieren die dit jaar mogen blijven er 5 dit jaar al een titel behaald hebben. Tevens Linda 36 met een titel en dan beiden bokken die ook al een titel behaald hebben. Dat vind ik het allermooist, presteren in de breedte en een hele hoge gemiddelde kwaliteit van mijn dieren en met gepaste trots mag ik dan toch wel zeggen dat dat niet alleen meer geluk is, maar ook wel fokkerskwaliteiten toch? Ik zeg ook vaak, een goed stel dieren in je hok is vakmanschap, een (nationaal) kampioen is geluk hebben. Dit jaar dus ook heel veel geluk 🙂

Voor de geitennationale mogen alle zes dieren in de stal mee die dit jaar een titel behaald hebben en zo kan de rest van Nederland (en België) ze ook zien toch? Suzanne is trouwens wel onder voorbehoud nu ik haar dochter Saline er bij weggehaald heb. Geen idee hoe zij er over 3 weken dan uitziet.

Archief