19 november 2018 at 23:15

Gezellige keuring te Leusden

Afgelopen zaterdag naar de openshow van Leusden geweest. Het mooiste aan deze keuring is dat volgens mij iedere vereniging wel vertegenwoordigd is met inzenders en dan ook nog veel publiek. Ook de Belgen komen hier nog en zo heb je een leuk voorproefje van de kwaliteit voor de rest van het jaar. Natuurlijk moeten de meeste jeugdgeiten nog op conditie komen en de grootste groep lammeren moeten ook nog loskomen.
Ik had er zes bij me en dat waren drie lammetjes, twee jeugdgeiten en de oudere Junica.
Als eerste Marieke de contrastippel een heel fraai typisch lammetje en ze eet nu een beetje uit de hand en dan zie je in stilstand haar mooie luxe lammetjestype met mooie beenlengte (niet extreem lang, maar mooi bijdragend aan een echt jeugdig diertje). Echter in show gaat ze hangen en dan maakt ze geen front. Met twee absolute toppers voor je is een 1C dan echt het hoogst haalbare. Hopelijk gaat ze in de toekomst eens lekker showen.
Vervolgens mijn Valeria. Die showt gemakkelijker en vorige week stond ze nog bij de laatste drie, dus vol vertrouwen liep ik de ring in. Maar lammetjes kunnen zelfs in 1 week al weer veranderen en mijn Valeria wordt de ‘jojo’ geit zo in mijn stal en dat is ook precies hoe ik er tegenaan kijk. De ene keer vind ik haar geweldig en dan denk ik weer, nee, dit is te laagbenig en te rijp voor een lammetje. Maar als ze even mooi showt, heeft ze een prachtige belijning en vooral de hals hoe die overgaat naar het lichaam is ontzettend fraai. Vorige week deed ze dus mee om het kampioenschap, nu leek het net alsof ze in 1 week van achteren wel gegroeid was en van voren niet. Ze lijkt nu een beetje op de kop en te rijp en resultaat was in een rubriekje van vier de laatste plaats. Zo kan het dus tegenwoordig en dan heb je nog even de bevestiging nodig en dan zie je het zelf ook.
Snel weer van geit verwisseld en het zwartbonte lammetje van mijn moeder gepakt. Die groeit er per week mooier in en showt nu echt gemakkelijk. Was ook even goed oefenen en is een echte Linda, die doen het of niet. Zoals ook haar oma die nationaal kampioen werd. Richting ring ging ze nog op de rug liggen en alle vier poten in het zand. En ineens doen ze het en dan bepalen ze hun eigen tempo het liefst en dan kun je ook wel honderd rondjes lopen. Deze Linda 36 is nu al bekend vanwege haar mooie zwartbonte kleur, maar ze wil zelf ook bekend worden dat ze goed is. In haar rubriek kwam ze 1A vanwege haar super correctheid en mooie overgangen en beste benen en attente show. Hiermee kwam ze nu ook bij de laatste vier en zo heeft ze zich weer goed in de kijker gespeeld. Ik zal haar goed moeten beschermen, want ik hoorde zaterdag al verhalen dat ze haar zelfs wilden stelen 🙂 (ja, want te koop is ze niet, dan word ik onterfd…).

Vervolgens mijn twee jeugdgeiten. Ik had Suzanne nu wel bij me. Ze at de laatste week weer goed en had meteen weer wat lichaam. Wel is ze nog te schraal en dat komt goed tot uiting in haar rugbelijning. Daarentegen heeft ze ontzettend veel jeugdige rasuitstraling en een prachtige kop en hals en al een schitterende glanzende (roodbruine!) beharing. In een aparte beste rubriek mocht ik 1B staan en daar was ik meer dan tevreden mee.
Julene moest de rubriek later. Ze wordt per week mooier en ze doet het volgens het boekje. Vorige keuring 1C en ik wilde nu voor de 1B gaan en dat lukte. Ze loopt gemakkelijk met ontzettend veel kracht en sterke en soepele benen en haar type, belijning en kruis is allemaal fraai te noemen. Volgens de keurmeesters had ze hun sympathie ook en was ze zeker op kop gekomen als ze de staart net het laatste stukje ook doorgedrukt had. Want de staart bleef nu iedere keer net los van de rug en er dus niet op en dan mag je niet 1A…. Niets aan te doen, maar ik baal er wel een beetje van. Niet om 1B te lopen, maar ik vind zelf een goede en correcte staartdracht erg belangrijk en deze heeft de staart super recht, alleen er net niet op. Dit heb ik gehad in mijn fokkerij en komt dan zo weer terug. Kan best zijn dat ze het straks wel weer goed doet, want als lammetje wilde ze wel de staart dragen. Tevens heb ik haar staart ook verknipt, want ze had van die rare pieken en ik dacht, maak het mooi kort, maar daardoor heeft ze een beetje kort staartje gekregen en lijkt het nog erger. Geen idee hoe hard het weer groeit, maar dit jaar niet weer aan de punt komen 🙂
De 1A werd later nog kampioen, dus ja, er zit nog meer in voor Julene…

En als laatste dan Junica. Ze showde weer dapper en de staart er perfect recht en constant op, moet ik daar maar weer verder mee fokken en dat was ik toch zeker van plan. Ze glansde met haar roodbruine kleur zelfs nog meer dan vorige week, maar natuurlijk nu andere concurrentie en een mooie reserve kampioenschap werd haar deel. Niet slecht voor zo’n openshow.

Al met al zeker weer geslaagd en ook super gezellig en eens met verschillende personen (helaas kort) gesproken. Nu mooi rust tot Vries en dan maar weer zien.

Nog wel een tegenvaller in mijn stal. Het leuke grappige makke zwarte geitlammetje van Julene (Olanda) moet binnenkort weg. Ik dacht al paar keer, net alsof ze wat ‘nat op de billetjes is’ (mooi gezegd toch Marinus?) en zag afgelopen week het euvel. Had het al eerder verbeeld, maar nu wordt het echt duidelijk. Haar urine uitweg heeft geen ‘plastuitje’. Geen idee of ze wel of geen kween is (niet vruchtbaar), maar ze bevuild zichzelf zo een beetje en dit kan dan gaan ‘smetten’. Dat wil ik niet, ontzettend balen, want ze is echt leuk en wilde ook meteen goed showen (ja, ook goede staartdracht!). Foutje van de natuur en zo heb je altijd ook natuurlijke selectie in je hok. Ieder nadeel heeft een voordeel. Maram stond op de wip om weg te gaan, maar mag nu nog 1 fokronde blijven. Ander nadeel is wel dat ik nu niet weet hoe lang ik dat lammetje nog houd en hoe lang ze dus Julene nog kan zogen. Als het erger wordt, moet ze weg. Hoort er helaas bij, maar leuk vind ik dit soort dingen echt niet.

Archief