19 november 2018 at 23:15

Einde jaar

Helaas doe ik de laatste tijd weinig updates, niet eens omdat ik helemaal geen inspiratie meer heb. Maar kom er gewoon niet meer aan toe. Is iedere dag en avond wel wat en de spaarzame tijd dat ik wel achter de privé laptop kan, dan moet ik zelfs voor de vereniging nog zaken afhandelen. Zo is aftellen in deze periode voor mij meer optellen. Vooral de financiën bijwerken van de vereniging en de jaarafrekening. Ook op het werk ben ik gekoppeld aan de financiële pakketten en aangezien Ziggo nu per 1 januari weer een Fusie/Joint Venture aangaat en nu met Vodafone, is het weer extra druk rond de jaarovergang. Vrij nemen is er voor mij in deze tijd niet bij. Geeft niet, doe ik niet moeilijk over en het bedrijf doet ook niet moeilijk als ik straks met de geitjes aflammeren af en toe thuis werk en/of dan wel vrij neem. Zo heb ik nu eens maar gekeken welke geit nu het eerste kan lammeren. Had wel in mijn hoofd dat begin januari 4 moeten lammeren, dan 3 in februari (van dat trio verwacht ik het meest), dan weer 3 in maart en begin april Hannah en helemaal eind april dan Liana weer als het goed is.

Heb afgelopen vrijdagavond net Logan weer naar Jacob gebracht en gisteren de hokken uitgemest. Heb nu voor het eerst in dit nieuwe hok alle 12 de hokken ook bezet met een geit. Vorig jaar hadden we nog geen 12 geiten en het hele jaar heb ik vrije hokken gehad en/of bokken in bepaalde hokken. Nu zitten er alleen 2 bokjes bij Liana en de rest zit allemaal een geit in. Eindelijk nu ook Aviva een hok voor haar alleen. Hier kan ik echt van genieten, alles mooi schoon en in alle hokken een geit. Helaas betekent dit dus ook dat er straks weer snel keuzes gemaakt moeten worden. Want als ik wel de bokjes van Liana een kans wil geven, dan moet er een hokje vrij komen. En er komen straks zeker weer meer boklammetjes en ik heb ook wat reserveringen open staan. Ik heb al wel wat gedachtes, maar wacht het moment wel even af. Mocht Logan zo fokken als ik in gedachten heb en komen er genoeg geitjes hier, dan blijven er relatief heel veel lammetjes over. Maar dat is nog allemaal met als… dus niet altijd op de zaken vooruit lopen.

Over paar weken hier dus weer 4 geiten die dan zelfs al gelammerd zijn. Dat wachten we eerst maar af.

Zoals Jaklien ook, die had ik gekocht voor een potentiële fokbok voor de toekomst. Maar een sterke moederlijn is nog belangrijker en ik hoop echt op een mooi geitje uit haar en dan nog ben ik voorzichtig om haar weg te doen. Stonden laatst paar hele mooie verhalen in Het Dagblad van het Noorden.

De ene ging over een Groningse Tuigpaardenfokker die in Nederland aan de top staat qua fokken en trainen van paarden. Die gaat nu emigreren naar Amerika om er daar van te leven en vooral dan ook veel handel met de Amish te doen. Stonden paar leuke stukjes in die ik hier even zal plaatsen.

“De grote kracht van de paardenman is dat hij verder kijkt. Waar veel fokkers vrij behoudend zijn en bepaalde bloedlijnen in stand houden, experimenteert Cazemier met nieuwe, minder voor de hand liggende combinaties. Veel fokkers staren zich blind op het kiezen van een dekhengst. Voor de dekhengstenhouder is vooral de kwaliteit van de merrie bepalend. ,,Een goede stammoeder is heel belangrijk. De moederlijn bepaalt voor driekwart het eindproduct.’’ Cazemier heeft altijd flink geïnvesteerd in merries. ,,Meer dan in hengsten.’’ Na tien jaar legde hij zich meer en meer toe op het fokken van tuigpaarden.”

Dan denk ik meteen wel aan Jaklien en dan heb je op lange termijn meer aan een moederlijn van Jaklien in je stal, dan 1 keer met een bok er van dekken.

Ook verderop stond nog een leuk stukje, die je van 2 kanten af kan bekijken.

“De paardenman ging geregeld naar Amerika om het Nederlandse tuigpaard te presenteren. Bring your best suit, zei zijn handelscontact hem in 2003. Ze wilden dat hij ging jureren in Kentucky. ,,Het is daar vrij gangbaar om trainers te laten jureren. Een heel goede zaak. In Nederland zie je juryleden die nog nooit zelf een paard voor de kar hebben gehad. Daarvan gaan mij de tenen soms krom in de schoenen staan.’’

Natuurlijk moet een keurmeester zelf ook gevoel er bij hebben wat hij/zij jureert, maar ook het leuke dat een trainer/fokker zelf ook moet jureren. Welke fokkers kunnen we daar in ons dwerggeitenwereldje voor strikken???

Voor de rest echt een prachtig stuk en mooi dat iemand van zijn passie kan leven. Helaas lukt dat met de dwerggeiten niet. Zo blijft het echt hobby en zo moeten we het ook zeker bekijken. Er zijn veel belangrijkere zaken in het leven, maar deze hobby kleurt en fleurt het leven soms wel heel mooi op.

Over kleuren gesproken. Het andere verhaal ging over het keuren van voornamelijk vogels. Hierbij het hele verhaal en ook even als pdf bijgevoegd. Volgens mij leuk om te lezen en hierbij wens ik u allen een super gezond 2017 toe!

Hoe keurt een Belg een zebravink?

Voor vogelliefhebbers is de herfst een topseizoen. In tal van zaaltjes vinden vogelshows plaats. Maar wat gebeurt daar eigenlijk? Verslaggever Louis van Kelckhoven is ook gediplomeerd keurmeester en geeft tekst en uitleg.

In kringen van vogelhouders ben ik, wat wordt genoemd, een Belg. Ik vind alles mooi, zolang er maar veren op zitten. Tropische vogels en duiven, kippen, kanaries en sierduiven. Er zijn vogelparken die minder bieden dan wat ik thuis heb zitten.

Een mens haalt zich wat op de hals en zie dat maar eens voor jezelf te verantwoorden. Mijn dwangmatig verzamelen van alles wat veren heeft, was voor mij aanleiding om keurmeester bij de Nederlandse Bond van Vogelliefhebbers (NBvV) te worden. Als keurmeester heb ik altijd een goed excuus om nieuwe pluimen aan mijn collectie toe te voegen. Ik moet tenslotte wel weten waar ik het over heb.

Vogelvereniging

Ik kan niet de vogels van een ander de maat nemen en zelf met de handen in mijn zakken aan de zijlijn blijven staan. Ook ik moet mijn vogels aan de keurende blikken van collega-keurmeesters blootstellen. En het vervolgens niet altijd met de beoordeling eens zijn. Het blijft tenslotte een jurysport en jury’s zijn er om het er niet mee eens te zijn.

Zoals het mannen met een hobby betaamt komen wij samen. Wij vogelliefhebbers verenigen ons in een vogelvereniging. De provincie Groningen telt 23, Drenthe 26 en Friesland 23, allen aangesloten bij de NBvV. In het najaar huurt de vereniging een zaaltje waar leden hun kanaries, tropische vogels en parkieten showen. Omwille van het wedstrijdelement moeten de vogels beoordeeld worden. Daar komt de keurmeester om de hoek kijken. Hij, in een enkel geval zij, waardeert de ingezonden vogels met punten.

Vertegenwoordiger van zijn soort

Zoals een musicus een absoluut gehoor heeft, een toon herkent en hoort of deze zuiver is, zo herkent een keurmeester een goede vogel. Het is voor een leek bijna niet voor te stellen, maar voor vrijwel elke kooi- en volièrevogel is een standaard geschreven. Zoals een teckel raskenmerken heeft waardoor een hond teckel mag heten, zo heeft elke vogel kenmerken die hem tot een vertegenwoordiger van zijn soort maken. Een zebravink is daardoor in Groningen eenzelfde vogel als in Limburg.

Aan de hand van de standaard kan een vogel in principe objectief beoordeeld worden. Op een keurbriefje worden aan de hand van vijf rubrieken punten toegekend. In theorie kan een vogel 100 punten halen, maar geen enkel exemplaar voldoet voor 100 procent aan de standaard. Een vogel met 89 punten is een normaal exemplaar, zonder opvallende plus- of minpunten. Met 92 punten, drie extra punten voor bijvoorbeeld conditie, kleur en tekening, is er sprake van een heel knappe vogel.

Vogels worden voorgedragen in een uniforme tentoonstellingskooi. Keurmeesters van kippen en konijnen nemen de dieren voor de beoordeling uit de kooi en keuren, zoals dat heet, in de hand. Een schrijver noteert hun bevindingen. Keurmeesters van kooi- en volièrevogels mogen niet aan de wedstrijddieren komen, dat verdragen de vogels niet. Alles wat een keurmeester doet is kijken, kijken en nog eens kijken. En zelf zijn keurbriefjes schrijven.

Gespreksgroepen voor vogelkeurmeesters

Een keurmeester wordt in twee jaar opgeleid. Na te zijn geslaagd heeft een keurmeester een aantal verplichtingen. Elk jaar zijn er specialisatiecursussen, is er een dag om de kennis op te frissen en in het voor- en najaar zijn er technische dagen om bijgepraat te worden over de nieuwste ontwikkelingen.

Er zijn gespreksgroepen voor keurmeesters, om het er samen eens over te hebben. Een verplichting, die eigenlijk helemaal niet zo mag heten, is dat een keurmeester geacht wordt die vogels te houden, te fokken en tentoon te stellen waarvoor hij keurbevoegdheid bezit. En dat is een verplichting waar ik graag aan voldoe.
Vogeltentoonstellingen DvhN

Archief