19 november 2018 at 23:15

Jubileumshow in de krant

Afgelopen zaterdag was Henk Boer, van stal ‘Het Vredewold’ er ook te kijken (zoals meerderen dus), en die heeft vandaag dit krantenartikel door de bus gegooid. Met daarbij zelf de opmerking: ‘Was een mooie dag voor geitenminnend Noord Nederlad, succes verder’.

Ja, dat was het zeker en als je dit ook zo leest, dan besef je echt weer wat een unieke club dit is en wat een geweldige hobby met alle factoren die het in zich heeft. Dat moeten we zeker koesteren!

vrieskrant

Vries Jubileumshow in de krant

Geslaagde jubileum keuring Vries

Ik zal ook wat meer en kortere berichten op mijn site zetten. Anders komt het er nooit van. Zo lijkt het alsof ik vanaf de keuring niets meer voor de geiten doe. Maar het begint al als de keuring afgelopen is. Dan moeten de kampioenen op de foto. Ik begin meestal gelijk met de foto’s maken en als EJ tijd heeft dan helpt hij ook nog mee en dat is voor een nog beter resultaat, want één van ons krijgt dan toch vaak wel het mooie plaatje van het kampioensdiertje.

De volgende dag (of op de maandag) is het dan alle foto’s verzamelen en de besten er van uitzoeken. Deze ‘uitknippen’ dat ze beter tot hun recht komen en dan o.a. opsturen naar de websitebeheerder. Hier zit altijd weer veel meer tijd in dan je van te voren denkt. En dan zet Bertus Blokzijl ze vaak in no time op de NFD-site (inclusief de uitslagen!). Bedankt EJ en Bertus vanaf hier 🙂

Op dat moment zou ik ook mijn site kunnen bijwerken, maar heb meestal al lang andere plannen of sta weer op tijd en dan blijft het er dus eerst weer bij…

Onze grote jubileumshow was zeker super geslaagd met veel inzenders, veel publiek, veel dieren, hoge kwaliteit en weer warm weer en we hielden het droog tot de laatste kampioensfoto.
Ik had zelf maar vier dieren bij me. Weer de twee Vossenpoeltjes en Liana en haar dochter Maram. Liana was toch nog te dun en ze moest genoegen nemen met een goede 1C plaats. Zondagavond na een middag in het gras (en de zon) zag ze er weer veel mooier uit, maar daar heb je ’s middags op een keuring niets aan. Haar stippellammetje had deze keer niet de show die ze de vorige keer had (te weinig geoefend? of het nadeel dat de moeder toch dichtbij in het hok stond?). Ik had haar als grote topper en favoriet thuis gebombardeerd, maar een prachtige 1B is natuurlijk helemaal niets mis mee. Later op de dag bleek die 1B nog meer waarde, want de 1A van Marco Snip werd het kampioenslammetje. Jaklien van de Vossenpoel liep met haar verheven show weer een 1A en kon deze keer in het grote geweld geen extra titel mee nemen (heel terecht, wat een toppers liepen daar weer rond).
Het boklam Logan van de Vossenpoel wordt volgens mij alleen maar mooier en beter en groeit er nu echt goed in. Heeft ook met voeren te maken, want ik ben altijd voorzichtig om bokken die net bij de moeder vandaan komen meteen veel krachtvoer te geven. Probeer dat altijd wat te beperken en daarbij onbeperkt hooi en altijd vers water (emmer water in het hok, toch beter dan de drinkbakjes van mij). Hierdoor worden ze automatisch eerst altijd wat buikiger, maar dat gaat er dan als het goed is later weer vanaf. In dat stadium zit Logan nu en ik heb hem nu met voer ook al wat in balans. Hij krijgt ook bokkenbrok en dat was eerst ook voor hem wennen, maar nu is hij er gek op en eet snel en goed de bak leeg. Logan werd nu al voor de derde keer op rij kampioen en nu eens in een goed bezet deelnemersveld. Vooral zijn show ben ik zelf fan van en zijn prachtige hals en zeer sprekende kop en zijn souplesse in de bewegingen. Ook zijn karakter thuis is zo aangenaam. De keus was al gemaakt om hem veel in te zetten en daar hoef ik zo een maand voordat het dekseizoen begint niet meer van af te wijken. Hierbij een foto van hem (bedankt EJ, dit moest nog in de regen, maar Logan gaf er ook niets om… 🙂 ).

loganvries

Logan van de Vossenpoel

Maandelijkse update

Ik wilde op de valreep nog net een bericht in juni schrijven en het meeste was ook geschreven in juni, maar nu pas afgemaakt. Dit stukje in paar gedeeltes geschreven en zal in de toekomst ook meer korte berichten doen en foto’s maken komt er ook nooit van. Af en toe doe ik eens een poging, maar dan vind ik ze niet mooi genoeg en blijft het er weer bij.

Echt nieuws heb ik eigenlijk ook niet en ik zit tegenwoordig ook nog maar heel weinig achter de privé laptop. Toch was er in juni nog genoeg geitenactiviteiten. Vooral achter de schermen en twee keuringen waar ik geweest ben. Eerst 4 juni te Leusden waar ik nog dieren bij me had. Van mijn ‘eigen fokkerij’ had ik de roodbruine jeugdgeit Junica mee en haar twee jonge dochters en nog een ander jong lammetje. Junica liep in een zware rubriek naar de 1C positie en dat is echt niet slecht. Haar dochters moesten in de eerste rubriek samen met twee andere lammetjes. Resultaat was uiteindelijk dat de meest ontwikkelde ook het beste wilde showen en vooraan kwam te staan (de bruincontrastippel Hannah) en haar kleinere zusje (Aviva) had nog lang niet de kracht en de show en mocht achteraan. Geen probleem, zit een goed geitje in, maar nu nog even niet en met Hannah zeker blij mee. Ik had nog een jong lammetje van oude Isa bij me en in het hok dacht ik paar keer dat het wel eens de beste kon worden. Heel veel snit en heel charmant. Echter met het lopen leren dacht ik eerst, dit gaat gemakkelijk, maar het ging uiteindelijk niet goed. Ze loopt te gemakkelijk met je mee en loopt dan eigenlijk tegen je benen aan, maar de hals komt er niet op. Ook de kracht zit er niet in. Aangezien ik al meer dan genoeg geiten heb, heb ik besloten dat Isa en haar lammetjes mochten vertrekken en dat is ook al gebeurd. Nu nog precies 12 geiten en de definitieve keuze werd ook mede bepaald door de beschikbare bok die ik heb. Dat is namelijk Logan van de Vossenpoel en die had ik samen met Jaklien van de Vossenpoel ook meegenomen naar Leusden. Bokken waren qua aantal nog niet veel en zo werd Logan van een kleine groep weer de kampioen. Nu volgende week in Vries moet hij het maar eens echt waar maken. Maakt mij niet zoveel uit, ik zie er een beste bok in met heel veel pluspunten die ik graag in mijn fokkerij wil fokken. De pluspunten zijn ook niet alleen in de bouw, maar vooral ook in (show)karakter. Ook in het hok een hele aangename bok die eigenlijk altijd attent staat en toch heel rustig is en als ik alleen ben heel gemakkelijk te aaien en alles is.

Met Jaklien was het nog wel humor. Vorig jaar had ik haar als jeugdgeit in Alken gekeurd en toen gaf ze ook zo’n mooi apart plaatje af, dat ze daar in een goede rubriek op kop mocht. Vervolgens haar de hele winter niet meer gezien en ‘ongezien’ dit voorjaar gekocht. Toen ik haar ophaalde, schrok ik even en dacht, die is niet meer zoals ik verwacht had. Maar ik neem haar gewoon mee. Het ging in eerste instantie ook meer om haar moederlijn Elodie. Zij viel ook tegen op dat moment omdat ik op dat moment veel meer fan was van de andere geiten van Billen. Jessie en haar jeugdgeiten, maar ook de zwartjes stonden in het hok toen te stralen (9 april jongstleden). Gelukkig kwam dat mooie beeld van Jaklien wel weer snel terug en vooral in Buitenpost liet ze al zien dat ze gewoon met de besten mee kon doen. Maar nu moest ik ‘strijden’ tegen haar oude stalgenoot en werd het in het voordeel van Jaklien beslecht en werd Jaklien ook kampioen. Zo lijken de aankopen Van de Vossenpoel goed uit te pakken en geeft dat een positieve invloed op mijn fokkerij. Billen zei zelf ook, goede reclame voor zijn stal en dat is het ook zeker. Dieren die bij een andere eigenaar het goed doen, is toch leuk voor beide stallen?

Helaas had ik wel een beestje extra mee terug genomen van Leusden. Ik had namelijk de kampioensfoto’s gemaakt en ruim een half uur op de knieën door het gras gekropen om zo veel mogelijk mooie foto’s te maken en op de goede hoogte te zitten. Toen ik ’s avonds om 10 uur mij eindelijk weer eens wilde douchen van toch wel een zweterige dag, merkte ik een raar zwart uitsteeksel net boven de broeksriem. Bleek het een teek die al voor de helft in mijn huid zat. Gelukkig een deskundige buurvrouw en mijn vriendin die de teek vakkundig hebben verwijderd (ik wilde gewoon grof geweld doen 🙂 ).  Tot dusver geen rode kring, dus zal hopelijk goed gaan. Maar je wordt er wel onrustig van. De volgende keer toch foto’s op de ‘kale ondergrond’…

Qua fokkerij zitten we al veel te denken aan de volgende fokronde en daar doe ik niet zo moeilijk over. Doe bijna alles met Logan. Maar vooral voor Jaklien zoek ik nog iets anders. Het bokje moet mij enorm aanspreken qua exterieur en bij voorkeur ook nog een leuke bloedlijn. Ik heb die nog niet gevonden en daarom afgelopen zaterdag maar snel naar Den Ham gereden om daar ook de bokken te bewonderen. Toen we (Jeanette was ook mee) daar precies half tien aan kwamen, bleek een keurmeester de keuring vergeten te zijn. Die kwam er met een uurtje aan, maar om daar op te wachten? Ik had nog geen dier gezien en net twee catalogussen gekocht. Zo had Jeanette ook een catalogus en ik wilde de mijne net openslaan, maar dat hoefde niet meer. Er werd mij gevraagd of ik dan wel wilde beginnen met keuren. Ik zeg dan nooit nee, en zo kon ik i.p.v. rustig de bokken bekijken, ze nu heel serieus beoordelen. Of de bok voor Jaklien er afgelopen zaterdag bij liep weet ik nog niet, ik wacht toch nog paar keuringen af en kijk nog goed om me heen. Maar met een maand is het al weer zo ver.

Volgende week nu Vries en daar gaan Logan, Jaklien en mijn lammetje Maram heen. Heb ook Liana opgegeven die nu eindelijk weer goed gaat eten. Niet dat ze ziek of wat dan ook was, maar als ze lammeren laat zogen eet ze geweldig en dan is ze ook mooi. Echter toen ik het bokje er bij vandaan haalde, wilde ze Maram ook niet meer laten drinken en ook haar eetlust was dan weer te gewoon. Met als gevolg dat ze weer helemaal strak is. Nu is het lammetje een redelijke goede eter geworden en die neemt met haar eetlust haar moeder ook mee in dat gedrag. Ik zie duidelijk dat ze nu weer rustig begint te groeien, maar het gaat te langzaam voor volgende week denk ik en dat vind ik jammer. Dan wacht ik toch nog even tot Andijk en de volgende keuringen om haar weer mee te nemen. De rest van de lammetjes moet helaas nog wachten totdat die ook door hun entingstermijn heen zijn en dan neem ik de moederdieren er van ook niet mee.

Over kopieer gedrag in alles, zie ik dat ook met de drinkbakken en nu ook in de eetlust. Alle lammetjes hebben dezelfde methode van drinken overgenomen van de moeders. En sommige lijken het bijna goed te doen, maar toch niet zoals gehoopt. Een varken heeft toch een andere snoet dan een dwerggeit en als ze tegen de staaf aan zouden drukken, dan krijgen ze ook precies het water op de neus. De meesten ‘bijten’ in de staaf en vervolgens drinken ze uit de bak en varianten daarop. Ik kijk het nog een jaar aan en zie dan wel hoe ik het verder doe. De bokken hebben in ieder geval een emmer water ook in het hok en die kijken dan al niet meer naar de drinkbak om. Misschien toch ook voor Liana? Want die heeft de raarste methode van drinken met helemaal de bek er om heen en komt dan nog net tegen het staafje aan om er water uit te krijgen. Maram haar dochter heeft de variant. Die komt natuurlijk niet zo ver met haar kleinere bekje en pakt eerst de staaf beet om water in het bakje te krijgen en vervolgens drinkt ze ook met de bek om de bak heen het water daar weer uit. Goed in kopiëren, maar slecht in zelf betere manieren te bedenken? Heb al paar keer geprobeerd haar het anders te leren, maar zoiets kun je een geit niet leren. Ze weet dat daar water uit komt en daar redt ze zich mee.

Nu op naar de volgende grote shows en naar de zomer? Als het maar wel weer normale temperaturen worden…

Archief