19 november 2018 at 23:15

Soms zit het mee…

Soms zit het tegen en soms zit het mee…
Afgelopen zaterdag de eerste keuring van dit jaar voor mijn dieren gehad en natuurlijk ben je extra nieuwsgierig hoe de eerste keuring van het jaar gaat. Vorig jaar niet echt een keuringsjaar gehad. De eerste verviel en vervolgens druk in de verbouwing en als je tegenwoordig op de keuringen goed mee wilt doen, moet je er toch wel veel tijd in steken. Ze moeten er qua voeding goed voor staan, mooi toilet en ze moeten willen showen. Deze ingrediënten had ik bij mijn meeste dieren afgelopen zaterdag redelijk goed voor elkaar en soms ook geluk hebben met niet de zwaarste rubrieken. Vooral bij de jeugdgeiten toch super zware rubrieken met echt allemaal hele beste en vooral fraaie geiten. En dan te bedenken dat dat vorig jaar ook de lammetjes waren waar toen ook wel eens gezegd werd dat de kwaliteit niet hoog was.
Ik had 9 dieren bij me en resultaat was 7 x 1A en 2 x 1B. Vervolgens kampioen boklam met de aangekochte Logan v.d. Vossenpoel, vooral zijn luxe en gemakkelijk showen viel op. Ook de aangekochte Jaklien van de Vossenpoel liep in de prijzen met een reserve kampioenschap (achter de dagkampioen). Wat een shower is die geit! Het mooiste hierbij was dat Jan Veenstra haar voor het kampioenschap voor bracht (wij doen nu bij alle leeftijden meteen de 1A’s en de 1B’s weer terug in de ring) en dat deed hij echt geweldig. Beiden liepen fier door de ring! Ongeveer 40 jaar geleden was hij zo goed als bij de oprichting van dwerggeitenvereniging Noord-Nederland en hij houdt een zwak voor dwerggeiten. Zelf heeft hij er nog altijd twee oudjes te zitten, maar fokken en alles wil hij helaas niet meer. Ook Jan Groeneweg heeft afgelopen zaterdag weer een tijdje het keuringsgebeuren gevolgd en een rondje bij de inzenders langs gemaakt.
Mijn grootste blijdschap zaterdag was zeker met mijn eigengefokte lammetje Maram. De kleur valt over te discussiëren of je dat wel of niet mooi vindt. Gelukkig heeft ze nog een mooie donkerbruine kleur en voor de rest valt ze onder de categorie bruinstippel. Ik ga er geen fanclub voor oprichten, maar ach, eentje in de koppel is best leuk moet ik toegeven. Ik heb haar altijd al als mijn favoriete lammetje bestempeld en dat maakte ze nu helemaal waar door zelfs kampioen te lopen! Natuurlijk waren er nog maar weinig lammetjes en moet je het in het juiste perspectief zien, maar dit pakken ze niet meer af en dit is echt mijn eigen foklijn. Haar moeder Liana zie ik voor dit jaar al weer geen keuringsgeit meer in, omdat ze te weinig wig zal laten zien, dus dan maar als fokgeit? Over paar jaar zal Liana dan ook weer een keuringsgeit zijn?

Aankomende zaterdag naar Leusden, maar daar met andere lammetjes heen i.v.m. de leeftijd en q-koorts entingen. Dan neem ik even paar hele jonge lammetjes mee, die vervolgens tot Nieuwe Pekela weer moeten wachten tot de volgende keuring. Zo heb ik voor de openshow in Den Ham eigenlijk ook geen dieren die ik echt kan inzenden of ik moet alleen met Jaklien en Logan heen gaan, maar om daarvoor een aanhanger achter de auto te koppelen, ook geen zin in. Er zijn keuringen genoeg en twee weken later is onze keuring in Vries al weer.

Hier de kampioensfoto’s en voor de rest helaas even geen foto’s, maar het zat deze keer echt mee dus 🙂

Cincopa WordPress plugin

Rustig aan

In deze tijd van haast, moeten we ons wel eens onthaasten, of zoals Douwe Bob zong tijdens het Eurovisie Songfestival ‘Slow Down’ (nooit geweten dat Europa zo groot was trouwens en zelfs Australië ligt al in Europa?). Hij kwam niet zo hoog als gehoopt, maar de elfde plaats is zo gek nog niet toch? België had de druk meer opgevoerd met ‘What’s the pressure’ en kwam daarmee op de tiende plaats.
Over het getal van de gekken, zoveel inzenders waren er voor de keuring te Kerzelare en die gekken hadden bedacht om een keurmeester van het noorden van Nederland te vragen. Ja, één gek kan meer vragen dan 10 wijzen kunnen beantwoorden, maar als het er 11 gekken zijn, dan moet de gek van het Noorden maar komen toch? En hoe bereidt je je dan voor op zo’n eerste keuring van het jaar weer als keurmeester en dan ook nog met een keurmeester die je eigenlijk helemaal niet kent en ook nooit gezien hebt op de Nederlandse keuringen. Het was namelijk de vriendelijke en welbespraakte Johan Seynaeve. Moest ik de zondag er voor benutten om De Standaard nog eens grondig door te nemen en kijken wat daar nu geschreven staat hoe alle onderdelen moesten zijn en hoe je dat goed kunt benoemen? Nee, ik had met mijn vriendin een beter idee om goed in de sfeer te komen voor een Belgische keuring.
We gingen op zondagmiddag al op weg naar Gent en de auto bij het hotel geparkeerd. Snel ingecheckt en om 18 uur zaten we in de tram naar de mooie oude binnenstad van Gent. Tijdens de tramreis zagen we al dat het een oude stad is met een rijke cultuur. Een vriendelijk jong stelletje legde ons uit waar we het beste konden uitstappen en nog beter, zij moesten daar ook ongeveer zijn en ze toonden het ons wel en ook waar we dan weer moesten opstappen. Gastvrijheid ten top!
Eenmaal daar aangekomen zagen we de mooie oude gebouwen en helaas waren de rondvaarten net voorbij, maar bij het water waren nog leuke eetgelegenheden met terrasverwarmers en het ademde goed de sfeer van het Bourgondische. Hier was het goed en smakelijk vertoeven.

De volgende dag dan de keuring. Elf enthousiaste inzenders en helaas niet veel publiek (ook weinig aanhang), maar dat mogen we tegenwoordig toch niet meer verwachten. We hebben de hobby toch voor onszelf en met elkaar? De gemoedelijkheid was er zeker en ook qua leeftijd van de leden zit er nog genoeg potentie. Ook de kwaliteit van de dieren was goed tot zeer goed. De lammetjes moesten vooral nog wennen aan het showen en nog in keuringsconditie komen, maar zeker beste lammetjes gezien en bij de jeugdgeiten werd de lat meteen heel hoog gelegd. Ook de oudere geiten hele beste rubrieken. Je wilt zo graag dat iedere fokker vooraan kan meedoen, maar als iedereen betere dieren krijgt, dan nog kan er maar eentje vooraan staan. Vooral bij de hele mooie rubrieken jeugdgeiten was dit het geval.

Afgelopen donderdag dan een heel andere gebeurtenis. Begrafenis van de vader van een vriend van mij (die ook ons huis verbouwd heeft en samen met hem heb ik het geitenhok gebouwd). Binnen 8 maand zijn moeder en zijn vader nu overleden en een mooie plechtigheid. Dat zet je weer met twee benen op de grond en dat ‘onthaast’ je dan echt even weer. Toch gaat het gewone gehaaste leven eigenlijk dezelfde dag (voor ons) dan al weer door…
Tijdens zo’n dienst schieten er heel veel zaken door je hoofd en ook wel hoe je zelf in het leven wil staan. Als je heel sociaal bent en alles opoffert voor anderen (wat zijn moeder vooral deed), kom je dan aan je eigen leven toe? De andere kant is natuurlijk het egoïstische leven en dat vinden we allemaal niet leuk. In de hobby is het ook altijd de balans vinden en ook met de hobbybeleving. Heel erg sociaal zijn en alles goed vinden, is natuurlijk heel goed, maar je eigen mening hebben en eerlijk iets zeggen kan heel goed zijn en op de langere termijn voor de hobby zelfs beter? In ieder geval heb je na zo’n dienst dan wel weer het gevoel, waar maak je je soms druk om!?

Nu maar lekker genieten van de hobby en alhoewel het best druk is om alles weer klaar te krijgen voor een keuring (vooral als je ook nog in het bestuur zit). Een vergadering (voor iedere keuring een vergadering om alles even weer goed door te lopen), de financiën op orde brengen (ik ben penningmeester), geiten lopen leren (gaat naar mijn beleving erg goed dit jaar, toch het voordeel van dagelijks veel met de dieren omgaan), afgelopen zaterdag samen met Jacob en Jeanette weer getatoeëerd (Jacob kan goed en rustig tatoeëren, ik houd ze stevig vast en Jeanette smeert dan de inkt in de oren, viel op dat ze dit jaar minder mekkerden dan andere jaren) en nu deze week alles nog toiletteren. Jaja, je hebt niet zo maar een keuring tegenwoordig. Toch is het voor mij ontspanning, alleen de tijdsdruk maakt het wel eens minder ontspannend.

Qua dieren zie ik paar die mooier worden en helaas ook al dieren van mezelf die niet in de juiste keuringsconditie komen. Zo was paar weken geleden Liana al heel mooi en mooie gepaste welving en alles. Echter doordat de bok er bij weg is, laat ze het geitje ook niet meer drinken en vindt ze het zelf ook niet meer nodig om nog goed te eten (eerst at ze met gemak een kilo krachtvoer per dag, nu eet ze echt maar paar hapjes en hooi maakt ze ook niet veel meer van). Resultaat ze is al weer zo strak als een ‘kachelpijp’, die mag wel thuisblijven. Maar ieder nadeel heeft z’n voordeel. Haar geitlammetje had even een minne week, maar doet het nu wonderbaarlijk goed en wordt zelfs nog mooier dan toen ze nog melk dronk. Ook eet ze nu uit de hand en heb ik enorm veel schik met haar. Dan heb ik mijn oudste lammetje van dit jaar, Ada, die verandert in een dik vet mormel en haar beharing wordt ook al stugger. Die neem ik wel gewoon mee, want wil wel zien wat haar showgedrag in de ring is (nog wel paar keer mee oefenen, want dat is het gevaar, je pakt de mooiere lammetjes toch een keertje vaker aan de band). Zo zullen we zien en ik heb de catalogus al binnen en mijn inschatting is dat ik alle plaatsen van de rubriek wel te zien krijg. Sta ook zonder problemen achteraan, als ik ook maar weet dat ik wel paar diertjes heb die echt meedoen met de besten en dat kan dan in een beste rubriek ook weer 1B of 1C zijn, daar kun je niets aan doen.
Volgende week zult u het wel horen/lezen, ik heb er zin in en rustig aan is er even niet bij, maar toch moeten we maar mooi rustig aan doen en ook echt genieten toch, het is maar een hobby… 🙂

Wekelijkse update wordt maandelijks?

De wekelijkse updates lukt al lang niet meer en dat wil niet zeggen dat er geen geitenactiviteiten of bezigheden zijn. Meer dan genoeg zelfs, want ook de gezellige lammermiddag lijkt al weer lang geleden, maar is nog niet zo lang geleden. Ook de winter en de vorstperiode ligt eindelijk achter ons en met dit mooie weer, vergeten we dat helemaal snel. Heb voor onze eerste clubkeuring 10 dieren ingeschreven. Van alles wat; 2 boklammetjes, 3 geitlammetjes, 1 jeugdgeit, 3 jongere geiten en 1 oudere geit. Toen ik deze 10 bedacht had, waren ze nog niet eens buiten geweest! Inmiddels dus wel en ook de oefeningen aan het bandje mee begonnen en tot dusver lijkt het mooi te gaan. Echter de bokjes van nog niet eens 3 maanden werden al zo vervelend en al mijn geiten, zelfs al paar lammetjes waren afgelopen weekend allemaal rits! Heb de bokken er daarom allemaal maar bij weggedaan (op het jonge bonte bokje van Linda 24 na). Dit geeft een rust in de hokken bij de moeders en in het weiland. Echter nu weer een ander probleem en vooral bij Liana. Eindelijk een geitje bij haar en zo dacht ik haar dit jaar ook eens mooi te kunnen houden voor de keuringen. Echter ze wil natuurlijk het geitje nu niet alleen laten drinken en resultaat ze staat nu met een dik uier. Heb geprobeerd de bok er nog eens onder te zetten en dan samen met het geitje laten drinken. Nee hoor, niet drinken, maar wel meteen vervelend gedrag. Heb geprobeerd haar wat uit te melken, maar na 2 leuke krassen op mijn buik van haar mooie puntige horens, vond ik dat ook mooi geweest. Nu maar hopen, wat soms vaker gebeurd, dat ze over een weekje als ze wel wat opgedroogd is, haar geitje wel weer laat drinken. Het geitje (Maram) redt zich zo best en geniet zichtbaar. Ze komt zelfs voor in het hok en laat zich helemaal aaien. Paar dagen geleden deed ze niets anders dan plat achter in het hok liggen voor haar vervelende broer.

Voor de bokken heb ik nu bokkenbrok en daarmee minder kans op nierstenen (of urinegruis, zoals zij het noemen). Maar dit is vast hetzelfde als bij de eigenaar, iets wat gezonder is, is vaak minder lekker en hier eten ze nog niet gulzig van. Ze hebben toch liever de gewone geitenbrok.

Hier een sfeerfoto van het bonte geheel. Heb al wat geiten verkocht en ik zie dat de ‘witte’ Linda 24 ook net buiten beeld is. De rest staat er volgens mij wel op. Valt niet mee om een foto van een diertje te maken die net even mooi staat, maar als je de foto maakt dan natuurlijk weer niet. Heb er op dit moment geen geduld voor en ik vind het ook even niet belangrijk. Ik geniet van mijn koppeltje en zie straks wel wat ze op de keuring presteren. Ze doen echt niet allemaal mee met de eerste plaatsen, maar maakt dat voor het plezier er thuis van uit? Zo is het vooral genieten van de dieren iedere dag buiten en ’s avonds laat ik vaak de bokjes nog even naar buiten. Zo krijgt Logan ook zijn beweging en een beetje zon nog. Tevens vind ik mijn hekje tussen de carport en het geitenhok ook geslaagd (helemaal zelf gemaakt 🙂 ), nu nog wat gaas er achter en dan is ie helemaal af.

eindbuit

Eindelijk buiten

zelfhek

Zelfgemaakt hek

Archief