8 juli 2018 at 22:23

Jaklien en Logan opgehaald

De laatste weken al weer allerlei geitenactiviteiten gehad. U heeft vast wel ergens gelezen van de zeer gezellige open staldag van en in Noord-Nederland. Prachtige traditie en zo zie je de dieren thuis, maar nog veel leuker hoe de personen wonen (en dan maakt het mij niet uit hoe de woonkamer er uit ziet), maar de omgeving en de tuinen en vaak de andere hobby’s die de hobbyisten dan hebben. Dit vergezeld met een mooi voorjaarszonnetje en de grap en de lach en het hapje (zeg maar meer dan genoeg te happen) en een natje en alles bij elkaar zorgt weer voor een zeer geslaagde dag. Bedankt voor de gastvrijheid nogmaals!

Afgelopen zaterdag stond een ander ritje op het programma, samen met Jeanette even een boklammetje en een 2-jarige geit opgehaald. We zouden eerst ook bij Vaessen langs, maar toen ik de route goed aan het plannen was en de verdere weekendplanning ook zag, werd het allemaal wel een beetje veel.

Eerst bij Marco Grosemans gekeken en hier helaas maar paar geitlammetjes. Gelukkig wel twee geitlammetjes bij de beste fokgeit Hanne v.d. Vossenpoel x Lowietje v.h. Rooiveld. Hanne is de moeder van Jessy v.d. Vossenpoel. De roodbruine jeugdgeit Elfje v.d. Steenblookhoeve (dochter van Hanne en dus bij Marco geboren) is een heel luxe geitje en daar zat volgens mij een hele beste bok bij van ook Lowietje. Ondertussen kwamen Geert en Ann Rems hier ook nog en na paar heerlijke vlaaien en even rustig gesproken te hebben, gingen we op naar Albert en Dian Billen.

Ik was al enorm nieuwsgierig geworden en hoe zouden Jaklien en het bokje er uit zien? Meteen maar door naar het geitenhok en eerst zag ik Jaklien. Een sterke beste geit, maar in het hok stond ze er nog niet schitterend voor. Maakt niet uit, dat is het extra avontuurtje. Meteen doorlopen om het boklam te spotten. Dat kon niet missen en Albert stond er al bij te glunderen. Wat een luxe snittig moedertje en wat twee beste boklammetjes liepen er bij. De keus was vooraf al wat gemaakt en binnen een seconde zag ik het in het hok ook al. De donkere was duidelijk luxer en fijner en mooie beharing. Dat was hem! Hier was ik echt blij verrast. Albert had niets te veel gezegd en met dit bokje, genaamd Logan v.d. Vossenpoel ben ik eerst gerust en heb zoals ik het zelf noem, de hoofdbok voor volgend seizoen al weer in mijn bezit. Moedertje Kelly lijkt enorm veel op haar moeder Jessy. Mooie luxe dieren met gepaste verhoudingen en ontzettend veel jeugd. Ik zeg niet dat alles perfect is en zeker niet dat ze straks kampioen lopen. Maar die eigenschappen wil ik weer meer in mijn dieren, want ik was het al weer aan het kwijtraken.
Ik hoor veel fokkers dat ze bang zijn om de lengte kwijt te raken. Daar hoeven we ons tegenwoordig niet te veel zorgen om te maken denk ik (eerder andersom). Ik maak me meer zorgen dat het volwassen diertje ook nog de uitstraling, vitaliteit en de jeugdigheid heeft. Daarbij een dosis kracht en brutaliteit en het gewenste type niet te vergeten en dan moet het diertje ook nog perfect zijn in de onderdelen. Het valt niet mee om een goed diertje te fokken en gelukkig zal het perfecte diertje nooit bestaan. Het is altijd een combinatie van compromissen sluiten, maar zoals ik nu tegen dit bokje aan kijk, hoef ik niet veel compromissen te maken en zie ik hier voor mijn stal een ontzettend leuk fokbokje in. Qua bouw en type zie ik echt de combi van ‘Jessy’ maal Lowietje. We zullen zien, ik heb er nu even geen mooie foto van, maar hoeft ook niet. Op onze eerste keuring komt hij wel en bent u eerder nieuwsgierig, hij zit in mijn hok 🙂 .

Over Jaklien was mijn eerste indruk een beetje gemengd gevoel. Vooral omdat ik die andere mooiere luxere diertjes van Billen in het hok zag staan. Maar eenmaal aan de band zag ik weer wat voor geit het is. Dit is de show en temperament waar je van kan dromen om dat in je dieren te hebben. Ook bij mij thuis kan ik haar eigenlijk showen in mijn eigen gangpad. Je doet het bandje er om en ze showt. Buiten is nog mooier en je voelt haar niet eens aan het bandje, het is alleen maar sturen en ze heeft de hals er zo mooi fier op en de rugbelijning dan kaarsrecht en met zeer goede krachtige benen stapt ze dan brutaal rond. Als al mijn dieren zo zouden showen, dan is het een genot om er mee te lopen. Ik noem het al de hackney in mijn stal!

Jaklien was meteen de volgende dag al gewend en deze foto is meteen van zondagmorgen. Logan had wat meer moeite, maar die komt ook al vooraan met het voeren en eet al voorzichtig uit mijn hand. Die is wel even dunner geworden, maar dat is ook logisch, net bij moeder weg en in een vreemde stal.

jaklienbrutaal

Jaklien brutaal kijkend

Archief