19 november 2018 at 23:15

Opgave eerste keuring

Vandaag de opgave voor de eerste keuring voor ons in 2015 gedaan. Helaas door de huidige regelgeving kunnen mijn lammetjes niet mee. Die zitten dan allemaal in de leeftijdsperiode van 3 maanden en 3 maanden en 6 weken. Je kunt namelijk de lammetjes niet voor 3 maanden laten enten tegen Q-koorts en vervolgens moet je dan 2 keer enten en dan moet er 3 weken tussenzitten en dan nog 3 weken wachten. Het is niet anders en het is heel jammer voor de eerste keuring. Voor mijn lammetjes vind ik het niet zo’n ramp. Ze hebben nog jaren de kans om op vele keuringen te komen en nu wordt het voor hun op 4 juli de vuurdoop (past me dan vermoedelijk nog minder door de verhuizingen, maar zo ver is het nog niet).

Ook mijn volwassen dieren heb ik niet zo veel keus nu nog. Ze hadden bijna allemaal bokken en die zijn er nu bij weg en daar worden de meeste geiten niet mooier van. Vooral paar geiten van ons hebben nu nog te weinig vlees en dan net zo opgedroogd, dat lijkt niet echt.

Om toch wel met dieren naar de keuring te gaan heb ik nu Isa v.d. Kuzemer ingeschreven, Liana van Carpe Diem (ook al geen zogende lammetjes meer, maar had ze vorig jaar ook vrij snel niet meer en lukt met haar nog wel) en Elyssa van Carpe Diem. Elyssa is wel een leuke uitdaging, ze heeft namelijk niet eens gelammerd en toch is ze al mooi op conditie. Doordat ze niet gelammerd heeft lijkt ze natuurlijk net iets anders dan een jeugdgeit die wel gelammerd heeft, maar ben wel benieuwd hoe ze het er nog vanaf brengt.

Drie geiten voor een eigen clubshow is wel super weinig voor ons doen, hopelijk komen er weer betere tijden.

Bal gehakt

Een bal gehakt bij de hobby staat vaak in het teken van gezelligheid en ook van even lekker nazitten/napraten. Dit kom je in meerdere hobby’s tegen. Zo speel ik ook in een Fanfare orkest en heb ik de laatste tijd wat (extra) geoefend voor ons voorjaarsconcert van afgelopen vrijdagavond. Ik zal daar niet te veel over schrijven, wel dat ik voor de pauze paar keer echt niet mooi speelde en ook iets totaal verprutst heb. Ik baal dan enorm, en vooral omdat ik daar juist op geoefend had. Per saldo toch te weinig geoefend en niet zelfverzekerd genoeg. Na de pauze kon ik mij weer herstellen en ging het echt lekker en terwijl het zweet losbrak gingen de spanningen ook weer weg en hebben we daar nog een mooi optreden neergezet.
Na afloop is het dan tijd voor het biertje en de gehaktbal.
Tevens won Jeanette bij de verloting ook nog het gehaktbalpakket van 4 gehaktballen, hebben we aankomende week nog een gehaktbal eten.

De gehaktbal staat zeker bekend bij de geitenfokkers op de vergadering en bij verschillende fokkers, maar ook zeker bij de Fam. Roelfsema. Daar hadden we afgelopen zaterdag weer onze lammerenmiddag. Zelf had ik geen lammetjes meegenomen, omdat ik het even te omslachtig vind van eerst van Norg naar Oostwold en dan naar Roelfsema en dan terugreis ook weer. Nu kon ik zo even dwars oversteken en daar een gezellige middag beleven. Wel was ik zeker benieuwd hoe de eerste indruk van de andere lammetjes van de andere fokkers was. De eerste indruk was zeker zeer goed. Alle fokkers die met lammetjes kwamen hadden wel paar beste lammetjes. Ook paar mooie veelbelovende boklammetjes en de ene zit nog helemaal dik in het haar en de andere moet nog even wat meer vlees krijgen en een andere had juist weer een enorm goed kosthuis, dus zeker afwachten hoe die zich verder ontwikkelen. Bij de geitjes lag de kwaliteit nog hoger en hier ook toevallig dat je dan zo een rubriekje krijgt met allemaal beste diertjes en dan een rubriekje waar ineens de gemiddelde kwaliteit weer lager ligt. Uiteindelijk hele mooie rubriekswinnaars en dat belooft weer veel voor de toekomst.

Zoals gezegd had ik zelf niets bij me en nog erger, van de 8 bokken heb ik er al 6 opgeruimd. Ze werden enorm vervelend, vooral met nu weer iedere dag naar buiten. De twee bokjes van Liana zijn er nog wel en die mogen nog even verder uitgroeien. Isa en dochter Esca vinden het helemaal super dat het vervelend bokje niet meer bij hun in het hok zit. Ze genieten zittend in het hok weer heerlijk van de rust…

isa-esca

Isa en Esca relax zittend

Bij de fokker thuis…

De weken vliegen voorbij en het lukt me maar steeds niet om op tijd te updaten… sorry!
Toch waren er al weer genoeg geitenactiviteiten de laatste weken.

De meesten activiteiten weet u al lang via andere sites. Zoals onze voorjaarsvergadering, die weer super gezellig was (en heerlijk eten!).
De week er voor waren we met een auto vol naar Noord-Holland gereden en daar vonden we een zwart boklammetje qua exterieur en afstamming interessant. Ik had terugreis in de auto toen nog gezegd, als ik vandaag een boklam had willen kopen, dan was het dat bokje, maar ik wil dit jaar geen bok kopen, voordat de verhuizing en voornamelijk de verbouwing van het geitenhok achter de rug is. Hier ging Bertus Blokzijl over nadenken en de week er op nam hij contact met mij op. Hij stelde voor om het bokje samen te kopen en dat het bokje dan bij hem kon zitten. Dit spreekt me altijd zo aan in deze hobby. Iedereen helpt elkaar en natuurlijk als het bokje mooi uitgroeit, dan gaat Bertus hem ook inzetten, maar zo kan ik hem ook gebruiken en hebben we een mooi avontuurtje ‘veilig’ gesteld. Het bokje is de zwarte Zorro v.d. Cronenburg en vader is de bruinstippel Casimir v.h. Averheino (volle broer van Boet, alleen jaar jonger) en moeder is de zwarte Viola v.d. Cronenburg. Viola is ook de moeder van Wilco en die heeft toch al laten zien om mooi te kunnen fokken. Zoals het nu bij mij lijkt, heeft Cas v.h. Averheino goed gepast bij mijn dieren en vandaar veel vertrouwen in deze afstamming, maar ook zeker in het bokje zelf. Hij kwam behoorlijk correct over, met een hele attente houding en mooie belijning.

Maar de afgelopen weken stond nog veel meer in het teken van bij de fokker thuis. Zoals de gezellige Open Staldag in Noord-Nederland. Dan zie je weer dat iedere fokker tegenwoordig beste dieren in z’n stal heeft staan en we kunnen op de keuringen straks niet allemaal winnen. Nog veel leuker op zo’n dag is de saamhorigheid en de gezelligheid waar weer heel wat afgelachen is. Ook heeft het weer nieuwe leden opgeleverd, en de reden? ‘Na alle gastvrijheid en de leuke dag willen wij nu graag lid worden.’

En dan tweede paasdag al weer een lange traditie en een lange reis. Dan gaan we met ons vieren (Marco Snip, Sil Dekker en EJ Regelink) paar fokkers bezoeken. Vooral Vaessen staat vaak op het programma, dit omdat dit een fokker is die qua afstand voor ons gewoonlijk niet te doen is en wij toch altijd wel nieuwsgierig zijn hoe het weer bij hun lijkt en hoe de ontwikkeling in hun fokkerij is. Want we kunnen eerlijk zijn, de laatste jaren hebben zij onze fokkerij in Nederland en België behoorlijk genomineerd. Niet alleen met hun eigen keuringsresultaten, maar zeker ook met bokken uit hun fokkerij. Ik vind het dan altijd interessant te zien en te horen hoe zij de fokkerij doen en waar zij voornamelijk op letten. Dit jaar viel op dat zij weer veel op de jeugd inzetten en daar veel vertrouwen in hebben en dat zelfs de 2-jarige bekende zwartstippel Francoise v.d. Wolfhaag nu verkocht is aan een fokker in België. Als lammetje was ze Nationaal Dagkampioen en vorig jaar in het begin van het seizoen ook kampioenschappen, maar nu al weer verkocht, om ruimte te maken voor haar jongere familieleden. Knap dat je zo durft te selecteren en misschien hebben wij wel vaak te veel sentiment met dieren te verkopen. Ook een opmerking van hun past wel in mijn straatje. Ze zeiden namelijk, de lammetjes moeten niet te lang zijn. Natuurlijk niet kort of vierkant, wel een mooie lengte (opdruk). Maar als je de hele lange lammetjes steeds selecteert, dat worden vaak niet de mooiste oudere geiten. Want vooral zij hebben veel ervaring met hun dieren meten en zelfs vanaf de geboorte en dan blijkt het ook dat de lengte er later nog wel mooier in komt.

Qua fokkers gingen we vervolgens verder naar Marco Grosemans en Albert Billen. Twee Belgische fokkers die relatief dichtbij elkaar wonen en de enige ‘Limburgse Belgische leden’ zijn? Deze fokkers hebben elkaar in de hobby helemaal gevonden en helpen elkaar en gaan vaak samen naar de keuringen. Zo’n samenwerking wil ik bijna een symbiose noemen, beiden hebben profijt van elkaar en super leuk te horen en te zien hoe deze mannen/gezinnen de hobby zo’n warm hart toe dragen. Marco is een relatief nieuw lid en heeft de fokkerij nu ook goed te pakken en liet ons paar mooie en beste dieren zien en een hele fraaie jeugdbok. Albert Billen bewijst al jaren dat zijn fokkerij op een hoog niveau staat en dat zal hij aankomend jaar zeker weer laten zien vermoed ik zo.

Als laatste gingen we naar de familie Fransen en daar viel vooral een grote groep hele mooie boklammeren op. Niet vaak zie je zo’n stel beste boklammeren bij elkaar in één stal. Hoe dat verder uitgroeit is altijd afwachten, maar leuk om te zien (zo lang ze nog niet echt vervelend zijn).

Bij al deze stallen was de gastvrijheid weer hoog en het valt niet mee om slank te blijven als je bij geitenfokkers op bezoek gaat…

Bij mij zelf zijn ook al verschillende bezoekers geweest en gelukkig bevestigen die gevraagd en ongevraagd ook wat ik zelf in mijn dieren zie. Ik heb vertrouwen in mijn fokkerij en kreeg nog een leuke tip van een bezoeker… anders wacht je toch dat ze veteraan zijn, dan loop je er wel (Nationaal) Kampioen mee! Ach ja, vind het eigenlijk wel een eer dat mijn dieren gewaardeerd worden om hun duurzaamheid 🙂

Archief