19 november 2018 at 23:15

Geslaagde geitenkeuring Andijk

Gisteren naar de gezellige openshow te Andijk geweest. Aanhangertje vol met geiten van mij en Jacob en autootje vol en vooral ook leuk dat Jeanette ook mee was. Ja, natuurlijk voor de gezelligheid en zij wilde ook eens weer wat geitenfokkers zien, maar wat een leuke bijkomstigheid is dan dat ze wat foto’s maakt van (vooral mijn) dieren in de ring. Vooral als je de camera op sportstand zet, dan krijg je zoveel foto’s dat je met doorklikken het dier gewoon ziet bewegen (net een striptekening dus). Dit is wel heel leuk, want dan zie je ook je eigen dier op die manier terug en dat geeft meer inzicht met wat er goed en niet goed aan is. Want geen dier is perfect en die van mij zeker niet.
Het is in de fokkerij ook steeds de balans vinden van degelijkheid en sierlijkheid. Zo ben je overdag dan met collegafokkers aan het praten over de fokkerij en dat is onafhankelijk van de plaatsing van de dieren in de ring. En dan zie je wel dieren in de jeugd dat je denkt van, ja, keuringstechnisch hele beste dieren, maar hoeveel jaar blijven ze echt mooi? Een dier is pas volgroeid rond het derde jaar. Dat betekent dat alles daarvoor eigenlijk de ‘opmaat’ is om op drie jarige leeftijd de mooie geit te kunnen zijn. Ik denk dat we met ons ALLEN ons dat wel eens beter moeten realiseren en heeft niets met het keuren te maken.

Ok, aparte inleiding misschien en eerst alle lof weer over de locatie en de gastvrijheid van de Noord-Hollanders. Zo blijft dit de unieke hobby en dit zal niet in veel verenigingsgebeuren zo kunnen denk ik…

Dan de keuring en ik beperk me tot mijn eigen dieren.
Als eerste het bonte lam Linda 26 van de Kuzemer. Ze is van 3 maart en dat is al weer bijna 5 maand, maar ze mist totaal de snit en de fijnheid van het mooie jeugdig lammetje. Echter mijn stalletje is niet zo groot en ik moest wel wat insturen, dus mocht ze gewoon lekker mee. In een heel leuk rubriekje (later de kampioen en reserve kampioen voor haar) kwam ze nog netjes op de 1C plaats. Ondanks dat ze de fijnheid en de snit mist, is ze wel heel correct en is het een heel best lam. Liever zie ik ze dus ook van mooi fijn verder uitgroeien, maar ik heb dit in het verleden ook wel gehad en dat ze na 1 keer aflammeren ineens wel dat allemaal hebben. Dat zullen we volgend jaar hopelijk meemaken.
Het volgende lammetje was Elyssa van Carpe Diem. Elyssa showt ook redelijk gemakkelijk, maar toch staat ze nog iets op de kop en ook zij mist de laatste fijnheid om echt een vuist te kunnen maken. Ze had niet de zwaarste rubriek van de dag en daardoor kon ze een fraaie 1A op haar keuringslijstje bijschrijven.
Bij de jeugdgeiten had ik de bruine Isa 5 van de Kuzemer als eerste in de ring. Isa 5 wil moeilijk vlees aanzetten en ze is ook een behoorlijke lange geit en dan krijg je snel dat ze nog te bonkerig zijn. Ze werd geroemd om haar sierlijkheid en lange lijnen en ja, hopelijk krijgt ze in dit seizoen nog meer vlees en dan zit er misschien weer meer in dan de 1B die ze nu mooi kreeg.
Als laatste had ik mijn zwarte Liana van Carpe Diem in de ring en dat is een geitje waar ikzelf ontzettend content mee ben en blijf. Het is qua type net een ander geitje dan de gemiddelde jeugdgeit die tegenwoordig in de ring rondstapt. Ze had maar 1 boklam dit voorjaar en die heb ik eind mei er al vanaf gedaan. Toch heeft ze nog voldoende vrouwelijkheid in huis en wat haar heel apart maakt, is haar mooie gepaste maat en maatverhoudingen en ontzettend veel jeugd. Ik moest met haar in een heel klein rubriekje van slechts drie dieren (de vierde zag de bui van te voren al hangen?). De concurrentie was Marinde v.’t Hoornke die al twee hele mooie reserve kampioenschappen dit jaar op haar naam heeft staan, waaronder reserve kampioen in Leusden en de andere was Wendela v.d. Cronenburg, de dagkampioen dit jaar van Castricum. Ik blijf zeggen dat de uiteindelijke plaatsing mij in de rubriek niet eens echt uitmaakt. Natuurlijk als ik de echte kampioen in handen heb, dan wil ik ook het kampioenschap graag behalen. Maar als ik toch wel weet dat mijn diertje niet in aanmerking komt voor het kampioenschap, dan vind ik het meedoen in een goede concurrentie en (in)direct de complimenten voor je dier(en) van de keurmeesters en vooral ook van de collega fokkers te krijgen minstens zo leuk. Ik denk dat deze rubriek de meeste aandacht van de keurmeesters en dus ook van het publiek gekregen heeft. Ik begon op kop met Liana en Wendela op de tweede plaats. En vervolgens mochten we lopen en begonnen de heren keurmeesters te discussiëren. Waar kies je voor? Voor dit moment? en pak je dan het diertje wat toch completer nu oogt en Wendela heeft zeker een mooiere (gevulde) middenhand en ondanks haar iets mindere beenstand (of is dat natuurlijker? licht hakkig?) kon ze daardoor wel veel dieper en krachtiger stappen dan Liana. Ik vond het al lang leuk dat de keurmeesters het zo moeilijk hadden, alleen op een gegeven moment met zo’n benauwde warmte is het rondjes blijven lopen niet leuk meer en het zweet loopt je dan echt overal. Keuringstechnisch had ik het denk ik ook zo gedaan en Wendela kwam op kop en het was een leuke en sportieve strijd tussen Bert en mij en daar kan ik dan echt van genieten. Voor de toekomst blijft dit vertrouwen geven in Liana en daarom vind ik het ook zo leuk dat ik haar nu laat zien, want als ze volgend jaar zo is, als ik hoop dat ze zo blijft doorgroeien, dan kun je dan nog eens de discussie aangaan met hoe het verloop van de dieren is die jaren mee doen in het keuringscircuit. Daar heb je nu (nog) niets aan en dat moet ze volgend jaar dan eerst maar bewijzen dat ze er ook zo verder ingroeit. Vandaar dat ik me helemaal kan vinden in deze plaatsing.

Bij het kampioenschap mocht ik nog met Elyssa in de baan. Ik wist bij voorbaat dat ik geen kans zou maken, want ik had zeker al 3 lammetjes gezien die echt kampioenswaardig waren en daar kwam Elyssa vandaag niet bij in de buurt. Toch moet je gewoon sportief leuk met je 1A diertje de ring in en natuurlijk probeer je dan je diertje goed te laten zien. Henk Derksen had ook al in De Dwerggeit geschreven dat ik in Leusden met een schreeuw wat verwarring in de uitslag probeerde te zaaien. Dit was niet omdat ik het er niet mee eens was, mochten personen dat denken. Het was op dat moment humor, omdat met het binnenroepen van de 1B de personen een beetje verbaasd keken en al 5 van de 6 1A’s van dezelfde familie waren en mijn lammetje totaal niet voor een titel in aanmerking kwam en ze me op dat moment even ‘vragend’ aankeken van, ben jij de kampioen? Nee, natuurlijk niet, maar in plaats van dat antwoord te geven schoot me de snelle ingeving te binnen om snel spontaan te gaan juichen om ze even in verwarring te brengen. Dat lukte toen en het was een practical joke die volgens mij goed gewaardeerd werd in en buiten de ring.
Nu liep ik dus weer met een 1A lammetje en weer wist ik dat ik geen kans zou maken. Vooral het lammetje voor mij van Rik Bruggink had ik ’s morgens meteen bij het uitladen van het karretje al gespot en hem al geprezen wat voor mooi lammetje hij daar bij zich had en ik had de vader ook al goed gegokt. Ik had niet in de gaten waar de keurmeesters echt op gelet hadden en hij had nummer 14 en ik nummer 19 en ze riepen nummer 18 op! Dat bleek de 1B achter mijn diertje te zijn. Hier stond ik verbaasd en ik juichte niet eens en aan de kant zeiden ze al, Hilko is kampioen en de mede voorbrengers gingen mij al ‘op afstand’ feliciteren en Rik Bruggink was al weg om nummer 18 op te halen, die ook van hem was. Ik zei al tegen de personen om me heen, soms zit het tegen en soms zit het mee. Maar ik had er al geen lekker gevoel bij. Heb ik er dan zo weinig verstand van en gaan ze mij zo maar kadootjes geven? Nee, dat wil ik niet en ik zocht al oogcontact met Johan. Die ook langzaam in de gaten kreeg dat ik nu indirect tot kampioen werd uitgeroepen. Ik wees al naar het lammetje voor mij en gebaarde al dat die het zeker had moeten zijn. Ja, dus. Rik was al bijna in de ring met zijn diertje en ik riep hem maar snel toe dat het niet meer hoefde en dat hij al de kampioen was…
Foutje en kan eens gebeuren en maakt mij niet uit. Ik ben namelijk groot voorstander dat de beste wint (op dat moment en dat is dan het diertje die dan aan alles het beste voldoet, want natuurlijk hoop ik volgend jaar dat mijn diertje dan als beste uitgegroeid is). Vervolgens mocht Jan de Vries dan binnenkomen en bleek nummer 13 geen ongeluksnummer te zijn en werd hij de leuke reserve kampioen en bij de oudste geitlammeren werd hij zelfs kampioen! Wat een succes voor deze jonge fokkerij van hem weer!

Hierbij nog wat foto’s van mijn dieren in de ring. Vind het ook wel leuk wat dieren in beweging te zien. Zie je ook hoe het dan in elkaar zit en hoe de stap dan lijkt.

Cincopa WordPress plugin

Bokkendag

Ik besef me ineens dat we dit weekend al weer moeten opgeven voor de bokkendag. Als groot voorstander van de bokkendag moet je dan eigenlijk zelf ook insturen. Dit voorjaar had ik paar leuke boklammetjes gefokt, maar aangezien ik er zelf niets mee kon en ze wel vervelend werden en ik nog altijd met de huisvestingsruimte zit, heb ik ze opgeruimd… op ééntje na. Dat is Matador 58 v.d. Kuzemer, maar die hebben we puur gehouden als gokje in de combinatie met Isa v.d. Kuzemer te proberen. Op dit moment is dat echt niet het keuringsbokje en wat doe je nu dan? Gewoon opgeven en sportief zijn en er voor zorgen dat de bokkendag blijft bestaan? Ook al sta je achteraan? Ik denk er nog even een nachtje over na, want heb ook nog een ander leuk idee. Namelijk een afstammelingengroep van Topline 22 v.h. Stapelbroek opgeven.
Topline 22 stond vorig jaar bij de lijst met de meest gebruikte bokken van 2012 (lammetjes in 2013) en de kwaliteit van de fokkerij van een bok wordt altijd meteen afgemeten aan de keuringsprestaties van de nakomelingen en dan ook nog van meteen de lammetjes. Natuurlijk is dit ook een goede indicatie, maar zegt veel te weinig over het echte type en de fokkerij. Het belangrijkste is natuurlijk hoe groeien de dieren uit. Daarom zal ik wel een groepje jeugdgeiten van Topline 22 willen presenteren en dan hopen dat er veel meer bokken groepen jeugdgeiten laten zien. Maar ja, moet je apart daarvoor geiten meenemen? De andere fokkers komen er vanzelf wel achter dat Topline 22 hele leuke nakomelingen heeft nagelaten en niet alleen in mijn stal…

Eerst morgen maar naar Andijk en ik heb vorige week mijn dieren al geënt tegen Q-koorts, dus ik lig mooi op schema met alles.

Positief kritisch!

Afgelopen zaterdag (12 juli) met Evert Jan Regelink in Alken de Belgische Nationale Dwerggeitenkeuring gekeurd. Hoe de Belgen dat kunnen bedenken om paar Noordelijke keurmeesters uit te nodigen, geen idee, misschien om ook meer begrip voor hun te krijgen dat zij ook altijd best ver moeten rijden… 🙂
Voor mij betekende dit om 04.00 uur de eerste keer het wekker geluid, dan snoozen tot goed half vijf, vervolgens rustig het ochtendritueel en jezelf afvragen of dit echt hobby is en rond half zes slingerde ik de auto aan om eerst naar EJ toe te rijden. Daar was ik precies om 6 uur en vervolgens moesten we Sil ook nog ophalen en toen kon de reis naar België beginnen. Meestal is de tijd minder dan de TomTom in eerste instantie aangeeft en zo hadden we ergens in Brabant (? geen idee waar we waren) even rustig de tijd om een kopje koffie (en thee voor mij) te drinken om vervolgens tegen 9.30 uur op de plaats van bestemming aan te komen. Genoeg tijd om bij te kletsen in de auto en ook om onszelf op scherp te zetten hoe wij het keuren graag zien en welke hopelijk ook door de inzenders gewaardeerd wordt en dat zou met ‘Positief kritisch’ een goede omschrijving zijn.
Vooral de dieren proberen op type, ras en algemeen voorkomen eerst voor onszelf te beoordelen en ook naar de inzender toe en vervolgens de onderdelen ook goed meenemen en in de uitleg dat meenemen. Je mag best een diertje op kop zetten met bepaalde onberispelijkheden als je ze maar goed benoemt en dan ook van de tweede zeggen wat er goed aan is en waarom die er dan toch achter staat. Klinkt allemaal logisch, maar we wilden net ‘iets’ meer dan bijvoorbeeld zeggen van op kop een fraaie geit die goed in elkaar zit en op de tweede ook een goede maar ietsje minder in de borst en op de derde ietsje minder in de achterbenen. Het is wel vaak de praktijk, maar de inzender verwacht soms meer en ook de goede punten dan toch weer benoemen en juist ook van de voorste dieren gewoon vertellen wat beter/mooier mocht. Want het perfecte dier is er niet en vroeg of laat krijgen ze toch een keer wel het punt van kritiek en is het dan geen verrassing meer, want ja, dat was immers het punt waar het diertje wat minder in was/is. Hiermee blijft de rubriekswinnaar toch nog super tevreden, want het diertje wint van vaak mooie dieren en toch krijgt de eigenaar nog mee wat evt. beter kan en daarvoor kom je toch ook? Als keurmeester keur je alleen wat je ziet, maar indirect probeer je met de fokkerij steeds weer bij te sturen of juist de vooruitgang te boeken en dan wil je weten waar je voornamelijk met je dier op moet letten toch?

Fokkerij (op kwaliteit) en keuringen horen bij elkaar, maar je moet ze zeker los van elkaar zien. Als fokker zie je vaak genoeg dieren (vooral lammetjes) dat je denkt van, laat die maar een keer lammeren en dan in de juiste conditie en dan heb je echt een schitterend diertje. Als keurmeester moet je op het moment keuren en je moet daar de afweging maken van hoe dicht zit het bij De Standaard en ook het showelement speelt van grote rol. In De Standaard wordt gesproken over een alert, levendig en temperamentvol karakter. Hierbij denk ik dan echt aan dieren die van nature de hals en hoofd mooi fier dragen en dit alles in een mooi harmonieus geheel (de overgangen moeten heel mooi gesloten zijn en je moet eigenlijk niet zien waar o.a. de schouders liggen, zo vloeiend moet het geheel zijn). Als vooral deze componenten goed aanwezig zijn, dan scoor je meestal tijdens een keuring heel goed.

Ik ga hier niet de dieren en de argumenten opnoemen hoe we alles geplaatst hebben, maar dat er uiteindelijk hele mooie luxe en jeugdige dieren kampioen zijn geworden zullen de meeste lezers van mijn site wel begrijpen en EJ en ik zaten weer zo op één lijn dat als er wel een arbiter bij was geweest dat we die alleen voor de bevestiging zouden hebben gevraagd, maar zeker niet omdat we niet samen hetzelfde dachten. Toch zou er best tegenwoordig weer een arbiter bij kunnen die de rode draad van de dag nog beter blijft volgen en ook al ben je het met de dieren de hele dag eens, toch is het afwegen van welke plaatsing krijgt het dan uiteindelijk toch nog wel moeilijk. Zo hebben wij ook een keer tijdens onze eigen discussie gezegd, we gaan voor die, omdat die beter in de lijn past zoals we de hele dag gekeurd hebben en dan kunnen we dat beter vasthouden.

Ik wil ook nog vermelden dat wij op deze keuring ook weer op twee verschillende manieren de kampioenen hebben gekozen. De ene methode is, alle 1A dieren komen binnen en je kijkt een keer goed rond en dan is er eentje die er bovenuit steekt, of maar paar, en daar gaat het dan om. Dit hadden we paar keer en dat zijn dieren die echt positief opvallen. Maar we hadden met paar klasses ook van, ja, zijn beste dieren, maar ik zie de topper die er bovenuit steekt niet en bij de eerste aanblik heb je geen idee voor wie je echt moet gaan. Dan ga je snel alle dieren bij langs, waarom je die wel en niet zou kunnen nemen en dan kom je uiteindelijk (en vooral met samen de punten opnoemen) ook bij een kampioen uit en dan is dat op dat moment de kampioen, ik noem dat altijd de afvalmethode.

Ik zou dit alles wel willen verduidelijken met namen (en rugnummers zoals ze zeggen), maar dat doen we dus niet.

Al met al was er veel kwaliteit en gezelligheid op de keuring en kan de Belgische Dwerggeiten Vrienden weer terugzien op een hele mooie show en het meest positieve is nog wel de veel jonge en nieuwe leden (qua lidmaatschap en ook qua leeftijd) die ze weer bij de club hebben en zo zit er nog een hele mooie toekomst in deze enthousiaste groep en kwam ik moe en voldaan om 22.30 de oprit weer oprijden…

Hoge kwaliteit keuring Vries

Afgelopen zaterdag met zomerse temperaturen de keuring in Vries gehouden. Beetje jammer dat het nog geen 10 minuten van mijn huis af is en dat ik er toch een meer dan een uur er over doe om er te komen. Komt natuurlijk omdat ik de geiten niet bij mij thuis heb, maar in Oostwold en natuurlijk moet mijn moeder ook mee.
De kwaliteit bij de geiten was enorm hoog en wij hadden maar vijf dieren bij ons. Want het gaat mij er ook niet om, om de grootste keuring van aantal te hebben, maar een hoge kwaliteit met heel veel inzenders vind ik veel belangrijker.
We hadden drie geitlammetjes bij ons en de eerste, Isa 9 v.d. Kuzemer, viel mij zelf ook al meteen tegen toen ik de ring in kwam. Ze trekt zich te veel op en ze heeft ook nog net een geblokt voorhandje, waardoor ze heel terecht de opmerking kreeg van een te zware voorhand en de zesde plaats van zeven werd haar deel. Onze conclusie was dan ook meteen, die kunnen we ook wel verkopen. Maar ik weet ook dat haar moeder vorig jaar ook zo’n moment had.
Vervolgens het leuke koebonte lammetje Linda 26. Deze blijft te goed in conditie en de jury dacht al even dat ze veel ouder dan de rest was, maar nee, het is gewoon een forse eenling. Echt groot is ze niet en daar ben ik zeker ook niet bang voor, maar ze is gewoon net wat massaler dan de rest. Een leuke 1C in een grote rubriek is een mooie verdienste.
Als laatste lammetje mijn Elyssa van Carpe Diem. Een lammetje waar ikzelf helemaal in geloof en die is nu ook net een beetje aan de zware kant. Maar voor de rest kreeg ze ook het commentaar van heel correct en mooi afgewerkt en ook heel attent. Ze mocht in een mooie rubriek 1A en beter kan dan niet.

De twee jeugdgeiten waren de bonte Linda 24 (moeder van Linda 26) en Isa 5 v.d. Kuzemer (moeder van Isa 9). Zelf vind ik Linda 24 ook net minimaal genoeg, maar ik denk wel dat dit geiten zijn, die per jaar alleen maar beter en mooier worden. Nu kreeg ze ook de opmerking dat alles goed is en je er geen fout aan kan ontdekken, maar dat ze voor de rest ook niet de extra’s heeft. Ben ik het helemaal mee eens en een leuke 1C in de zware concurrentie van tegenwoordig is een goede prestatie dan.
Vervolgens moest ik met Isa 5 en daar krijgen we het vlees nog moeilijk op. Dat begint nu net te komen en ze is ook niet de kortste, dus ik dacht, die zal in de ring nog wel te slap ogen. Maar wat is show op een dier dan lekker. Die kun je gewoon met de vinger sturen en ja, ze was nog te dun, maar ze laat dan zo’n mooi plaatje zien. Vooral een hele expressieve kop en hals en de mooie vloeiende lange lijnen, geeft wel die extra’s wat Linda 24 niet heeft. Voor Isa 5 was een super 1A plaats een mooie verovering. En met meer bevleesdheid kan ze dit jaar nog verder komen.

Al met al, weer goed gepresteerd tussen het grote geweld. En ja, wat doe je nu met Isa 9? Zal ze ook zo uitgroeien als haar moeder? Dat is altijd de gok. We hebben nog paar geiten te veel, nog maar paar nachten over slapen. Wel gisteren meteen de inzending voor Andijk gedaan. Weer vijf dieren en Isa 9 komt nu niet in de ring, maar de zwarte Liana van Carpe Diem mag gewoon weer een rondje lopen. Ergens niet slim, want ze kan op dit moment toch niet hoger en je moet nu eigenlijk alleen inzetten op Isa 5 en Elyssa. Maar dan heb je maar twee dieren bij je en dat vind ik ook niet sportief. Zo lang je met de besten mee kunt doen, ook al is dat bijv. een 1D plaats, dan vind ik dat ze gewoon mee naar de keuring kunnen. Zo heb ik deze keer de ‘achterkant’ in mijn karretje en Jacob heeft ook vier ingeschreven en die kunnen mooi voor in mijn karretje. Hebben we de kar en de auto mooi vol en zo hoort het toch? 🙂

Conditie en voeding

De keuringen bereiken nu het hoogtepunt en de dieren komen er nu op het best voor te staan. Hierbij denk je dan aan de conditie, lees bevleesdheid, van het dier. Dit is soms moeilijk te bepalen van wanneer is het de juiste conditie en je hebt zelf met voeding het een en andere in de hand. Maar het scheelt natuurlijk als er nog lammetjes bij lopen of niet en de ene komt moeilijk op vlees en de andere van nature heel gemakkelijk.
Zo heb ik nu wat jeugdgeiten die relatief veel melk geven en zichzelf letterlijk en figuurlijk bloot geven en die zijn moeilijk op conditie te krijgen. Hun lammetjes daarentegen (één eenling en de andere lammetjes waren wel tweelingen, maar lopen nu alleen nog bij de moeder) groeien daarentegen als kool. Ik laat de lammetjes ook altijd zo lang mogelijk bij de moeder lopen en dat is dus de hele zomer en herfst en dus moet je dan wat compromissen maken met voeren.
In de hokken met lammetjes komen dan met voeren meerdere bakjes (ik heb losse gegalvaniseerde hondenbakjes die alleen met voeren in het hok gezet worden) en dan krijgt een moeder met lammetje per dag nu zo’n 2/3 kilo geitenkrachtvoer en daarbij nog wat haver. Op dit moment heb ik geen dieren meer met 2 lammetjes, maar die zouden dan 1 kilo krachtvoer daags krijgen. Ik werk altijd met een aluminium blikje waar vis of iets anders ingezeten heeft. En daarvan gaan er precies 6 in 1 kilo. En bij het voeren hebben we eigenlijk altijd de stelregel, per keer 1 blikje per dier in het hok. En dan tweemaal daags.
Enfin, dit jaar blijkt dat deze lammetjes gemakkelijk vlees willen aanzetten en dat is vooral in mijn oudere geiten wel vaak een probleem.
Nu vind ik een luxe snittige geit altijd mooi om te zien en dan kom ik weer terug op, wanneer heeft een diertje de ideale conditie?
Meestal is dat punt als je denkt, er moet nog een ietsje pietsje bij en dan zijn ze vaak net op het mooist. Te veel vlees, komen ze vaak net iets stugger over.
Maar te weinig is echt niet leuk en in de keuringsring weet je niet of het diertje juist wel veel/genoeg voeding heeft genoten of juist schraal is gehouden. Hieraan denk ik dan aan de jaren 90 van onze geitenhobby, toen ze echt schraal voor de keuring gehouden werden en ze moesten toen zo strak mogelijk zijn. Ik zal niet vertellen hoe sommige geitenfokkers ze zo schraal kregen, maar het gevoel kreeg ik weer toen ik 1,5 week geleden op de Fair van Aalten was en daar de miniatuurpaarden liepen. Een onderdeel van hun keuring/show was dat ze één voor één los in een ring kwamen en vervolgens gingen hun eigenaren er met een zweep en plastic zak achteraan om ze in beweging te krijgen. Dit was echt nodig, want waar ze ook maar even stil konden staan, deden ze dat ook en maakte niet uit hoe dor en dood dat gras dan was, het werd er met wortel en al uitgetrokken. Kijk, dat was de verklaring waarom die kleine shetlanders zo luxe leken. Ze waren gewoon uitgehongerd (ja, misschien is er iemand die miniatuurpaarden heeft en dit leest, ik wil graag die discussie aangaan en op die manier hoef ik geen dieren meer te houden).
Ik ben dus blij dat dit niet meer voorkomt bij de dwerggeiten, alhoewel niet iedereen het erover eens is als een dier te veel vlees van conditie heeft, maar wel een mooi fijn skelet heeft of dat een dier een zwaarder skelet (voos genaamd) heeft en nog niet de conditie heeft en dat die daardoor luxer lijkt. Daarmee kom je keuringstechnisch dan wel even verder op de keuring, maar fokkerijtechnisch kies ik zeker voor de eerste. Je kunt het vaak ook wel aan de beharing zien. Een dier behoort te glimmen en dan weet je ook dat er een goede voeding in zit (borstelen doe je van binnenuit zeggen ze ook wel toch?). Dat was ook nog een punt bij die miniatuurpaarden, die waren echt totaal geschoren!

Aankomende zaterdag vermoedelijk de grootste openshow van Nederland en daar zullen we zien hoe de dieren nu op conditie staan. Zelf heb ik mijn ingeschreven dieren nog niet allemaal in de perfecte conditie. De jeugdgeiten zijn er nog niet en de lammetjes hebben het ‘poppenvet’ nog, maar een lammetje zet ik nooit op rantsoen, dat komt in de loop van het seizoen wel goed met rustig doorvoeren en anders het jaar er op wel. Want ik ben benieuwd of die nu volgend jaar ook gemakkelijker op conditie komen.

Nog even voor de duidelijkheid. Ik ben ook niet een voorstander van ‘over de kop’ voeren en altijd onbeperkt eten geven. Dat komt ook niet goed. Ik doe altijd wel onbeperkt hooi en natuurlijk onbeperkt fris drinkwater (drinknippels), maar met krachtvoer als ze lammetjes hebben dan bovenstaand ‘rantsoen’ en zonder lammetjes wat minder. Hoe dan ook, krijgen ze altijd tweemaal daags krachtvoer en wil ik dat er glans op de beharing zit.

Archief