17 oktober 2018 at 22:22

Keuringsseizoen gaat nu echt beginnen

De eerste opgave van de eerste keuring van 2014 is weer een feit. Die is voor ons in Buitenpost en op 17 mei al. Het voorjaar is mooi en qua natuur ligt alles voor op schema. Echter de conditie van onze geiten is wel eens mooier geweest voor de eerste keuring. Heeft ook met de aflammerdatum te maken en het feit dat we relatief veel jeugdgeiten hebben, die hebben over het algemeen toch langer tijd nodig om weer goed op conditie te komen.
Had vorige week al drie bokken bij wat geiten weg gehaald en al de drie moeders hebben nog een geitlam er bij en dan denk je, mooi, kunnen de geiten nog beter op kracht komen en het geitlammetje de moeder mooi houden voor de zomer. Wat gebeurd er? Willen de moeders de geitjes niet meer laten drinken. Nog even de volgende dag aan het proberen geweest om het bokje dan even terug te zetten en dan weer gezamenlijk te laten drinken, maar dat gaf alleen maar meer paniek en chaos.
Ze moeten het maar bekijken, is mijn motto dan. Linda 23 laat nog wel haar lammetje wat drinken en Isa en Junia totaal niet. Vooral Junia was mooi op weg om mooi te worden en die had ik voor de eerste keuring wel eens willen zien hoe zij dan in de ring zal lijken. Echter ze staat nu eerst wat op dieet en doordat ze zal gaan opdrogen gaat haar mooie vrouwelijke belijning weg, welke haar net zo mooi maakte en vallen haar mindere punten nog beter op. Heb er vanavond even mee gelopen en dan moet ik toegeven dat ze in onderdelen ook wat uit elkaar valt. Die blijft dan maar thuis en Isa ook. Vooral de beharing van Isa is er ook nog lang niet en we weten wel wat voor geit dat is. Neem dan liever anderen mee om eens te kijken hoe dat weer lijkt. We waren zo blij dat Isa dit jaar een geitje heeft. Voor de moeder en blij met het lammetje, maar het lijkt beiden niet te lukken, hoort bij de fokkerij.
Helaas op dit moment dus niets echt klaar en de perfecte geit en/of lammetje heb ik ook niet en zal me ook nooit lukken om die te fokken (niemand hoor, mocht iemand anders die intentie hebben of als iemand al denkt die gefokt te hebben dan wil ik vannacht nog wel langskomen om dat echt te zien 🙂 ).
Besloten om drie boklammetje op te geven te weten; Matador 58 (Linda 23 x Topline 22), Paulo (Junia x Pedro) en Pjotter (Isa 4 x Pedro). Drie bokjes van bijna verschillend type en we zullen zien. Matador 58 heeft wel het voorbehoud dat hij in deze paar weken wel weer op krachten moet komen, die heeft even veel verloren doordat hij bij zijn moeder weg is en had al geen vlees over. Zeg er voor de rest niets over (zijn ook keurmeesters die dit lezen hoor ik wel eens).
Geitlammetjes ook drie en dat zijn de zusjes van deze bokken. Linda 25, Julinka en Elyssa. Ook hier geldt dat Linda 25 nog wel wat extra’s kan gebruiken. Maakt niet uit, is ook een showtest en de keuringsconditie komt later dit seizoen nog wel.
Ditzelfde geldt zeker voor de drie jeugdgeiten die we opgegeven hebben. Linda 24, Liana (die gaat haar seizoen van vorig jaar niet evenaren, maar maakt niet uit, ik vind het nog steeds een leuk geitje en nu al benieuwd hoe zij volgend jaar dan verder ontwikkeld is, want daar moet zeker nog een heel stuk ontwikkeling bij komen) en dan Isa 4. Ook Isa 4 zou je normaal gesproken thuis houden, maar neem haar zeker mee voor haar lammetjes en dat ik het commentaar krijg dat ze meer vlees mag (moet!) hebben, dat geeft niet. Ze eet nu 1 kilo krachtvoer daags en wat haver en de lammetjes groeien bijna te hard (vooral Pjotter… de knotter!). Ze heeft voor een jeugdgeit ook al een enorm uier en die geeft echt veel melk dus.
Dan willen we ook eens kijken hoe de 2-jarige Linda 23 (van de oude Linda 11 x Beautiful v.h. Bouwerschap) in de ring lijkt (heb wel een idee, maar wil de bevestiging even en nee, het is niet een kampioenstitel).
Zo zijn het er al weer 10 en vooral omdat ik dekrijpe bokjes mee neem die voor in het karretje moeten, is de kar dan ook wel weer vol genoeg.

Dit moet het dan maar zijn en bij sommige dieren echt geen idee hoe dat allemaal lijkt. Ten eerste hoe is de conditie over bijna 3 weken, dan hoe showen ze en hoe komen ze dan over ten opzichte van hun leeftijdsgenoten? De plaatsing vind ik dan altijd van ondergeschikt belang. Natuurlijk wil ik ook wel vooraan lopen, maar ik moet zeker reëel zijn en dat zit er voor de meesten totaal niet in. Geeft niet, achteraan in de rubrieken is het ook altijd gezellig en tegenwoordig goed vertoeven. We gaan er weer een gezellige keuring van maken en ik weet dat paar dieren normaal gesproken dit jaar nog veel beter en mooier worden en we hebben thuis nog een leuke troef. Isa 5 en haar lammetjes van 20 maart doen het helemaal super, vooral buiten vallen die zo mee. Maar de lammetjes zijn nog te jong en de moeder is ook nog veel te schraal.

Ik was nog altijd vergeten te melden dat de veteraan Linda 11 met haar erg wit geitlammetje van Pedro verhuisd is naar Gradus Derksen. Zo is onze oudste geit op dit moment Isa v.d. Kuzemer (net 3 jaar) en dan Linda 23 als 2-jarige en de rest is jeugd en lammetjes. Geeft in het weiland weer veel meer rust dan vorig jaar, toen Geesje en Linda 11 steeds maar weer aan het proberen waren wie de leider mocht zijn. Op dit moment interesseert het nog geen enkele geit wie de leider is en is het een erg speelse kudde waar de moeders net zo hard over de stenenbult racen als de lammetjes.

Een hobby voor jong en oud

Gisteren onze traditionele 2de paasdag tour gehad en dat weer met Sil, EJ en Marco en net voor België hebben we Kees ook nog opgepikt. Zo kwamen we met ons vijven precies om 10 uur aan bij Luc en Geraldine Dumortier en het nieuwe lid Jan Buyl was er ook aanwezig. Eerst maar de inwendige mens versterken en de verse paasbroodjes (apart voor ons opgehaald) stonden al klaar.
Natuurlijk later de geitjes kijken en mijn favoriet was hier zeker een hele fraaie bruine jeugdgeit van Heeckeren Coldplay x Melissa 65, genaamd Melissa 81. Wat een jeugd en uitstraling en daarbij heel goed in de afwerking. Ze moet nog even wat vlees krijgen, maar dat komt vanzelf wel. Alle lammetjes waren nog jong en zaten in een periode van moeilijk te beoordelen. Snel afscheid nemen van deze vriendelijke personen en op naar de familie Meiresonne. Daar zouden we ook ‘wat’ te eten krijgen…

Daar aankomend stond het terras voor ons gedekt. We werden compleet bediend en een uitgebreide maaltijd werd geserveerd en blijkbaar een echt Belgisch recept van patat met stoofvlees (en salade). Dat ging er lekker in en dat smaakte echt verrukkelijk! Je voelt je dan gewoon bezwaard dat je daar maar gaat zitten en zo’n maaltijd voorgeschoteld krijgt. Vervolgens vroeg de gastvrouw of wij dan met Adelin en Dimitri de geitjes wilden kijken, zodat zij de tafel kon afruimen en het dessert kon klaarmaken. Het moest niet gekker worden, maar we deden het natuurlijk wel.
Wat hadden zij de geiten er al perfect voor staan. Super in conditie qua bevleesdheid en beharing en allemaal al keurig netjes getoiletteerd. Mijn favorieten hier waren twee jongere geiten. Namelijk de bruine Model 3 en de donkerbruine contrastippel (paar stippen maar) Model 5. Model 5 is een super compleet geitje met een kaarsrechte rug en heel correct in al haar onderdelen en al zo mooi in conditie in alles. Wat een blikvanger dan. Zo met wat brokjes in de wei dan komt ook de staart er mooi op, helaas hoorden we van de eigenaren dat ze met haar show helaas niet altijd attent is in de ring en dat kost haar dan wat plaatsen, maar hoe dan ook blijft het een super geweldige geit. Dan de bruine Model 3, die heeft het vorig jaar ook al super gedaan en lijkt dit jaar ook meteen mee te doen voor de grote prijzen. Veel jeugd er nog op en veel uitstraling. Ik ben niet meteen fan van aparte kleuren, maar hier liep wel een heel fraai en best camelstippel lammetje en camel geitje. Wat een prestatie om met deze kleuren ook zo veel kwaliteit te fokken!
Na hier het heerlijke ijsdessert ook nog genoten te hebben moesten we weer snel richting Nederland. Maar wat een onthaal en je voelt je echt bezwaard en wat moet je hun voorzetten als ze eens bij ons zouden komen? Niet over nadenken, wij weer terug naar Nederland, en nogmaals bedankt.

Kees van Nispen is nog altijd in het bezit van IJsselland Nelleke en deze dame is al 9 jaar en nog altijd schitterend om te zien. Wat een hals en wat een voorhand. Ze is nog altijd super attent en vooral buiten in het weiland draaft ze er nog jeugdig op los. Dat is type en ras en wat een souplesse! Ondanks dat Nelleke heel veel bokken heeft gebracht, heeft Kees er toch een mooi gedeelte van zijn stalletje mee opgebouwd en ook die hebben datzelfde mooie type en die voorhanden er op. Dit kan ik enorm waarderen en ik ben dan ook blij dat deze tot paar keer toe voor Pedro van het Chaletje zit welke ik veel ingezet heb. Kees heeft ook weer leuke lammetjes gefokt en gelukkig dit jaar wel weer wat geitjes. Hier werd de inwendige mens ook weer voorzien en maar snel door naar de laatste stal in het zuiden en dat was Ad Buurstee.

Natuurlijk was ik enorm nieuwsgierig hoe nu de jeugdgeitjes van Pedro er uit zouden zien en Ad had er nog twee van. Attente dieren in het hok en vooral buiten viel Eveline van het Chaletje super positief op. Wat een kop en hals en uitstraling en fraai type. Hier zie je de combinatie van de Nelleke fokkerij gecombineerd met de altijd attente dieren van Het Chaletje. Heel benieuwd hoe dit zich verder ontwikkeld. Bij Dasha van het Chaletje liep nu ook weer een leuk stelletje, waarvan vooral het geitje ons zeer aansprak. Deze zijn van Wilco v.d. Cronenburg. Niet alleen de geiten van Ad zijn attent. Zijn kleinzoon Luka (schrijf ik dat goed???) is dat ook. Een super aardige jongen van 11 jaar die ook wel heel dichtbij opa en oma woont en die bijna alles van de fokkerij af weet en niet alleen van de dwerggeiten, ook met de kippen is hij druk bezig. We hadden hem vorig jaar ook al dieren zien voorbrengen en nu pakte hij ook weer een jeugdgeitje aan de band en dan kun je zien dat hij er echt gevoel voor heeft. Hij is de baas en met paar meter had hij de volledige controle en liep de geit perfect met hem mee. Dit geeft Ad ook weer veel energie om zo samen met zijn kleinzoon en wat geiten naar de keuring te gaan. Leuk om te zien en zo is de geitenhobby ook altijd bedoeld, een hobby voor jong en oud!

Wij zijn weer naar huis gegaan en het was weer een super gezellige (lange) dag in het teken van de geit, met heel veel lachen en overal een voortreffelijk onthaal en super goede verzorging. Iedereen bedankt!

Paasgeiten

Mijn paasweekend staat weer behoorlijk in het teken van de geiten. Morgen traditiegetrouw met een autootje vol richting zuiden en deze keer eens niet naar Limburg, maar wel naar België…
Maar dat is morgen pas. Gisteren hadden we van Noord-Nederland een lammerenpraatmiddag en dat is voor het tweede jaar al weer een groot succes. Ten eerste natuurlijk de gezelligheid en vergeet niet de gastvrijheid van de familie Roelfsema die niet alleen de ruimte beschikbaar stellen, maar ook er echt alles aan doen om alles piekfijn voor elkaar te hebben en ons super goed voorzien van het natje en een droogje. Dat het een succes is, is voor het grootste gedeelte hun verdienste! Vooral de bekende overheerlijke broodjes bal smaakten weer super.
Dan qua lammetjes zie je de eerste resultaten van het fokseizoen 2014 en ik mag wel zeggen dat de gemiddelde kwaliteit wat we gisteren al gezien hebben echt als zeer goed aangemerkt mag worden. We hadden rubriekjes waar de kwaliteit dicht bij elkaar zat en als het ene lammetje net weer iets mooier ging staan dan het andere, dan was die weer de mooiste en ik betrap mezelf ook wel op de fout dat je soms even te veel bezig bent met de fouten. Pieter Sibma legde ook heel mooi uit, je kijkt eerst naar het diertje wat je het meeste opvalt (in positieve zin), dan ga je vervolgens de mooie onderdelen van de dieren bekijken en dan pas de minder goede onderdelen. Dat is de methode om een rubriekje te beoordelen en te bekijken.
Het valt me vooral op dat tegenwoordig iedere stal met kampioenswaardige dieren ten tonele komt. Natuurlijk niet ieder diertje, maar iedere stal heeft er wel paar bij zitten dat je ziet, dat is al een leuk diertje en daar zit ook heel veel toekomst in. Het uiteindelijke oordeel lag bij Johan van Ginkel en soms is de plaatsing echt heel moeilijk, vooral met het jonge spul wat zich nog niet toont en nog niet de keuringsconditie heeft. De onderdelen werden heel mooi toegelicht en iedereen zag dan wel de positieve en de minder positieve punten.
Het belangrijkste is natuurlijk dat jezelf van de dieren geniet en geen diertje is perfect en vooral de ‘kleurfokker’ heeft andere inzichten en criteria dan de fokker die er ook op de keuring mee wil presteren. Geeft niet, we vullen elkaar mooi aan en bij elkaar is het gezelschap ook een leuke bonte verzameling.

Al met al super geslaagd en qua kwaliteit heb ik het gevoel dat Noord-Nederland echt de fokkerij zo leuk te pakken heeft en vooral qua gezelligheid dat we het als vereniging nog heel lang vol kunnen houden!

Nu genieten van het mooie weer en morgen maar weer op stap… 🙂

In de pas lopen

Mijn vorig verhaaltje over ‘Niet te lang’ gaf geen echte discussie, maar ik hoorde toch al bepaalde conclusies en vooral dat ik de geiten weer korter wilde hebben? Zo heb ik het zeker niet bedoeld en ik zal proberen het verder te verduidelijken. Want voor mijn gevoel wil ik niets anders dan De Standaard en verdedig ik dat juist aan alle kanten.

In het maandblad De Dwerggeit hebben vorig najaar ook paar stukjes gestaan van Sikko Bokma en die gaf ook heel duidelijk en mooi aan, met behulp van foto’s van de Nationaal Dagkampioenen, hoe het type van de dwerggeit door de jaren heen steeds veranderde. Opzich niet vreemd, maar wel vreemd als je weet dat De Standaard al van 1988 is en dat die vrij kort geleden maar minimaal aangepast is en dus eigenlijk door al die jaren hetzelfde gebleven is. Zo hebben we een tijd gehad dat de geiten zo strak moesten zijn dat ze niet eens meer fatsoenlijk gevoerd werden en dat vonden we toen met ons allen mooi en zelfs gewoon. Als ik daar nu aan terugdenk vind ik dat eigenlijk een zwarte periode in onze fokkerij. Maar hoe dan ook, we constateren altijd modetrends en doen daar dan met ons allen aan mee. Hierin zie en heb ik geen verschil tussen keurmeesters en fokkers. Zo’n modetrend gaat vaak ongemerkt en het echte besef komt vaak pas als het te laat is en we met ons allen te veel overdreven hebben.

Ik noem zo’n modetrend dan ook maar ‘In de pas lopen!’ (‘Keurig met alle anderen meedoen’). We vinden met ons allen iets mooi en gaan daar met ons allen op door. Wat echt correct is wordt dan soms aan voorbij gegaan. Soms is dit goed en dat besefte ik de laatste weken weer in mijn andere hobby, namelijk muziekspelen (euphonium) in een fanfare en daarvan hadden we vrijdagavond 11 april ons grote voorjaarsconcert. Ik moet dan thuis ook veel oefenen voor de betere klank, de moeilijke stukjes en het uithoudingsvermogen van de lippen (embouchure) om een uur muziek ten gehore te brengen. Als je dan thuis oefent dan kom je er soms achter dat je het net iets anders speelt dan het eigenlijk op papier staat. Ik zal hier verder niet te veel op ingaan, maar sommige passages in de muziek zijn zo enorm lastig en als je die precies perfect zou spelen wat er op papier staat, dan ben je gewoon beroeps.
Maar ook een interpretatie van hoe je bijvoorbeeld een triool over 2 tellen speelt en de lengte precies goed verdeelt en dan soms ook in combinatie met gebonden noten, dan heeft iedereen weer net een andere manier van spelen. Dan kun je je thuis net iets verkeerd aanleren of juist helemaal correct. Echter als je dan weer in het korps oefent en je moet zoiets met een groepje spelen, dan is het niet meer van belang wie het perfect speelt of wie fout, het moet met elkaar klinken en als het blijkbaar met ‘fout’ beter klinkt of dat ligt hoe dan ook beter in het gehoor, dan gaat het ongemerkt toch op die manier. Hier kun je dan eigenwijs zijn en tegen de dirigent zeggen, zo staat het niet op papier, maar ook die heeft er geen boodschap aan en die zal dan zeggen, bladmuziek is maar een hulpmiddel, ik ben de dirigent en als ik wil dat het zo gespeeld wordt, dan hoop ik dat het zo gespeeld wordt.
Soms is het ook andersom, dan weet de dirigent wel dat we het fout spelen, maar aangezien dit dan zo synchroon door ons allemaal fout gedaan wordt, dat het dus niet meer opvalt dat het fout is, dan laat hij het maar zo. Want in de pas lopen en dus het keurig met elkaar spelen is beter en harmonieuzer. Vooral als je een groot zwaar concert/programma hebt, dan kun je nooit alles perfect doen (we zijn maar simpele amateurs) en dan kost het te veel tijd om alles perfect in te studeren. Dan moet je wel eens sommige passages opofferen om het grote geheel wel goed te laten verlopen.

Over opofferen denk ik dan ook wel eens aan de Formule 1, niet dat ik het vaak kijk, maar hoor er wel eens wat van en zelf vond ik karten ook altijd leuk. Hoorde dan de kreet dat je bij een dubbele bocht de eerste bocht moet opofferen voor de tweede bocht. Stel je hebt twee bochten vlak na elkaar en dan een lang recht stuk. Formule 1 gaat niet om overal het hardst te rijden, het gaat puur om de snelste totaaltijd (en elkaar voorblijven). Als je de eerste bocht snel en perfect neemt, maar totaal verkeerd uitkomt voor meteen de volgende bocht, dan zal je daar zo veel moeten corrigeren, dat je relatief met een lage snelheid uit de tweede bocht komt en daardoor de topsnelheid op het rechte stuk niet of te laat krijgt. Je moet de eerste bocht zo optimaal mogelijk nemen, dat je precies perfect voor de tweede bocht uitkomt en dat je die op maximale snelheid kunt nemen en kunt versnellen.
Als de auto’s geen hinder van elkaar zouden hebben en ze zouden zo samen op de eerste bocht aankomen, dan zal auto A die de ideale lijn voor de eerste bocht pakt en met maximale snelheid door die eerste bocht rijdt, dan zal die een mooie voorsprong op auto B hebben, die even verder nadenkt en juist in de eerste bocht bezig is de ideale lijn voor de tweede bocht te nemen. Dan zal na de eerste bocht auto A ruim voor liggen, echter auto A moet dan helemaal in de remmen voor bocht B en zit zelfs helemaal aan de verkeerde kant. Auto B komt er dan nu mooi naast en vervolgens, omdat die al aan het versnellen is en de ideale lijn al heeft, komt die met een veel hogere snelheid uit de bocht en wordt de voorsprong op het rechte stuk alleen maar groter en zal het uiteindelijk de winnaar zijn.

U zult wel denken, waar gaat dit nu heen? Maar hierin zie ik een mooi vergelijk met de fokkerij. Iedereen is druk bezig met het mooie lammetje en evt. jeugdgeit, maar we vergeten wel eens het uiteindelijke doel en dat is de perfecte VOLWASSEN geit fokken! Als een lammetje en vooral een jeugdgeit al alle verhoudingen en welvingen heeft van een volwassen geit, dan gieren we toch massaal uit de eerste bocht en hoe willen we dan door de tweede bocht komen? We meten al jaren onze geiten en de feiten liegen er niet om. De verhoudingen gaan verschuiven en we weten ook uit ervaring en uit meten dat een dier bij het uitgroeien de echte lengtemaat nog krijgt. Een jeugdgeit van 25% meer lengte dan de hoogte, zal normaal gesproken alleen maar in verhoudingen langer worden en gaat dan al ruimer over de verhoudingen heen.
Nu zeg ik zeker niet dat we die dieren moeten straffen, en ik ben ook groot voorstander van de ideale lengte van tussen de 18 en 25% en ik houd zelf voor het gemak de ongeveer 20% aan. Ook als keurmeester zal ik zeker nog van dieren zeggen dat ze best nog net een streepje langer mogen (ook paar dieren in mijn eigen fokkerij).
Maar ik bedoel hiermee hetzelfde als waar ik me jaren hard voor heb gemaakt voor de hoogtemaat. Ik was en ben geen voorstander van de kleinste dwerggeit. Ik wilde gewoon niet meer TE grote dwerggeiten (echt groter dan 55 cm) en dat was ook niets minder en meer dan dat De Standaard voorschreef. Zelf blijf ik zeggen dat een volwassen dwerggeit van rond de 53 cm de ideale maat is. Zo hebben we nu de kans om nog op tijd de lengtemaat in de gaten te houden, voordat we over 5 jaar weer elkaar aankijken en zeggen, hoe heeft dit weer zo ver kunnen komen!? Zijn we met ons allen te veel bezig met in de pas lopen of pakken we De Standaard er weer goed bij en bekijken dan het mooie plaatje. Hierbij ook vooral oog hebbend voor het fraaie type, de uitstraling, ras en mooie overgangen.

Ik ben nu dan ook heel nieuwsgierig wat we met ons allen nog vinden van de ideale dwerggeit zoals deze in De Standaard omschreven staat. Op dit plaatje heeft de geit ongeveer 20% meer lengte dan de hoogtemaat en dit is het plaatje van de volwassen geit. In De Standaard staat volwassen vanaf 2 jaar, ik maak er zelfs 3 jaar van, want ook dat weten we dat geiten tot hun derde jaar aan alle kanten nog wat doorgroeien en vooral ook in de lengtemaat.

Ik zou graag willen dat hier gestemd wordt en dat is helemaal anoniem (ja, foutje had er eerst unaniem staan, zou ook leuk zijn, maar dat is het al niet meer). Mijn eerste stem staat er al en dat is natuurlijk JA! Ook eventuele opmerkingen zijn natuurlijk welkom en dit allemaal in het teken van, hoe houden we het ras en type mooi? Want daar gaat het uiteindelijk om en maatverhoudingen is de basis daarvan toch? In De Standaard staat ook; Het goede type wordt bepaald door de juiste maatverhoudingen!

Geit volwassen

De Standaard – Volwassen geit

Archief