19 november 2018 at 23:15

Niet te lang

Het gonst al weer in ons dwerggeitenwereldje, de geiten moeten niet meer te lang zijn? Klopt, moesten ze nooit, dus is echt geen nieuws. Maar dit mag zeker niet vertaald worden in dat ze kort gefokt moeten worden en ik was zelfs getuige van een discussie op hoog niveau, waarin iemand zei, ok, dan moeten ze dus weer korter? Dan moeten we er wel voor waken dat ze niet weer 57-58 cm groot worden en dan moet dit geleidelijk over 5 jaar ingevoerd worden!?
Tegelijkertijd hoor ik, nee hoor, we willen ze niet korter, onzin, we fokken ze wel op lengte!
Wat een commotie en wat is er aan de hand?
Helemaal niets. Laat ons weer terug gaan naar de basis en het doel. Het doel is het mooie geitje te fokken, zoals die in De Standaard beschreven staat en dat we die ook ALLEMAAL mooi vinden, want een dier fokken die we zelf niet mooi vinden, heeft geen zin natuurlijk.

Geit volwassen

De Standaard – Volwassen geit

Als ik dan de tekening van De Standaard van de volwassen dwerggeit bekijk (hierboven afgebeeld). Dan zie ik een dier die in alle kanten mooi in verhouding is en hele mooie vloeiende overgangen bezit. Ik zie in verhouding nog best veel benen er onder en in verhouding niet een extreme lengte (met meten heeft dit diertje ongeveer 20% meer lengte dan de hoogtemaat). In totaliteit zie ik hier zeker een diertje die niet vierkant overkomt, maar wel een mooie lengteopdruk laat zien.

Laat ons eerst het bruggetje maken naar de hoogtemaat. De Standaard schrijft voor tussen de 47 en 55 cm en toen we jaren geleden zelfs jeugdgeiten hadden van 56-57, toen moesten er echt hardere maatregelen genomen worden en ook toen was er nog veel weerstand om ze echt weer kleiner of beter gezegd, weer gewoon BINNEN De Standaard te fokken. Pas toen het de meeste fokkers lukte om zelf ook een mooi ‘klein’ geitje te fokken, was dat het moment dat ze dan ook voor waren en werd dat geitje dat binnen De Standaard viel ook weer als een mooie hoogtemaat beschouwd. Zelfs nog maar 5 jaar geleden met een discussie over een jeugdbok met 59 cm, toen mocht er echt niet gezegd worden dat die bok aan de grote kant was (niets afdoende aan de kwaliteiten en dat heeft hij ook zeker bewezen). Ook het jaar er op dat de bok weer kwam en de bok 63 meette, was dat blijkbaar geen probleem. Maar nu 5 jaar later zijn de jeugdbokken rond de 55-56 en vinden we dat allemaal super en wordt een jeugdbok van 59 ineens wel als TE groot gezien. Natuurlijk schrijf ik dit ook omdat ik ook graag mijn gelijk wil hebben en krijgen als dat zo is, maar het voornaamste is, het besef moest er eerst komen en we moesten er met ons allen even aan wennen en het moest ook echt mogelijk zijn in de fokkerij.
Als we nog even de hoogtemaat afmaken. Om ze toen weer binnen de maat te krijgen, moesten we wel vaak bij ongeveer gelijke kwaliteit voor de kleinere kiezen en had die een voordeel en werd een grotere dus ook echt gestraft op de hoogtemaat. Maar nu is het echt niet meer zo dat een geit van 50 cm op haar hoogtemaat voorrang dient te krijgen op een geit van 53 cm. Nee hoor, ze zitten allebei mooi binnen De Standaard maten en dus moet gewoon de beste winnen en dat is in de praktijk dan best vaak de (volwassen) geit van 53. Want ook weer met het sjabloon van De Standaard in het achterhoofd en hierboven gepresenteerd, moet het kleine geitje dan ook alle maatverhoudingen zo hebben en vaak zie je bij de echte kleinere geiten, dat de borst in verhouding zwaarder wordt en de mooie beenlengte er niet meer is en hierdoor de mooie sierlijke voorhand verdwijnt.

Dit alles geldt eigenlijk ook voor de lengtemaat. De Standaard heeft het ideaal van de lengte tussen de 18-25 % meer dan de hoogtemaat. Dit is geen MOETEN zoals de hoogtemaat, maar is een ideaal. Zelfde als het ideaal van beste benen, mooie bovenlijn, sierlijke kop en hals en noem maar op. Het is en blijft een jureersport en met de maten af en toe te meten weet je ook wat je ziet dat dat ook overeenstemt met wat je zou meten en vice versa. Alles bij elkaar gaat het om, en dan citeer ik weer een stukje uit De Standaard, … ‘wordt gestreefd naar een type met een vloeiend en harmonieus geheel aan lichaamsdelen en lichamelijke eigenschappen’… /… ‘Hierdoor is het leggen van extra accenten op bepaalde lichaamsdelen of andere lichamelijke eigenschappen uitgesloten.’
Als ik dit lees dan denk ik nu dus aan de lengtemaat die soms te ver doorschiet en die we een halt moeten toe roepen. Dat wil niet meteen zeggen dat we korte(re) dieren moeten fokken. Het moet bij elkaar gewoon een harmonieus geheel zijn. Ik pak als voorbeeld weer het optisch plaatje van de middelste cirkel.

midcirk

Middelste cirkel

In beide plaatjes is de middelste cirkel even groot, maar links lijkt ie veel groter door de kleinere cirkels er om heen en rechts dus kleiner. Als we de vergelijking naar het geitje zouden maken, zouden we misschien moeten proberen om alle cirkels even groot te fokken. De lengtemaat blijft soms in centimeters even lang met een iets kleiner dier, maar doordat het dier kleiner is, raakt het uit verhouding.

Wat betekent dit nu in de praktijk naar de fokkerij en de keuringen?
Volgens mij ‘redelijk simpel’ dat we het diertje moeten fokken die en de gewenste hoogtemaat heeft en in alle maatverhoudingen mooi is, zonder uit balans te zijn, dan heb je toch wat je wilt hebben? (Qua maatverhoudingen dan, want daarmee ben je er nog lang niet). Niets anders dan altijd dus. Echter kreeg in het verleden wel eens het diertje met de extra lengte daardoor een pluspunt, ik denk dat we daar voorzichtig in moeten zijn, want het andere diertje die iets gepaster overkomt is zeker ook niet te kort. Tevens zal je bij de extreme lange dieren vaak zien dat het ten koste gaat van de rugbelijning en de kracht. Ik had trouwens zelf met de juryledendag de langste geit op kop staan en ondanks haar bemerkingen vond ik zeker op dat moment dat ze het mooiste totaalbeeld liet zien, want daar gaat het altijd om, het totaalplaatje!

Verhaaltje is bijna wel weer te lang, maar laten we met ons allen er voor zorgen dat we de mooie verhoudingen waarderen en een diertje die optisch kort/vierkant oogt is niet goed, ze moeten de mooie lengteopdruk hebben, maar het hoeft zeker niet te lang…

Geitenweek

Het was even rustig met de updates vanaf mijn kant, maar ik had het zeker druk met de geiten en de vereniging.
In de nacht van zondag op maandag (17 maart) lammerde de oude Linda 11 af. We waren er niet bij en dan weet je ook niet hoe de bevalling is gegaan. Het resultaat is een bruinbont (wit) geitje en helaas een dood mooi getekend bruinbont bokje. Waarom dat bokje dood in het hok lag zullen we nooit weten. Het geitje lijkt qua bouw en type zeker goed, maar voor het mooie bont vinden wij die te wit en we hebben al genoeg bonten, dus ze mag met de moeder vertrekken, want we hadden deze winter al besloten dat dit de laatste fokronde voor Linda 11 bij ons zou zijn en als dit stelletje nu weg gaat, dan kunnen de andere geiten weer mooi allemaal in het echte geitenhok en dat is voor straks met de geiten overdag weer naar buiten ideaal. Ook hebben we dan evt. weer ruimte om bokjes apart te zetten. De koper voor Linda 11 had zich paar jaar geleden al gemeld en dat zullen we binnenkort even regelen en hij heeft geen enkel probleem met het geitje er bij.
Vervolgens moest Isa 5 v.d. Kuzemer nog lammeren. Isa 5 was vorig jaar op 23 maart geboren tijdens onze gezellige voorjaarsvergadering en ze was nu ook precies uitgerekend op zaterdag 22 maart en weer tijdens onze voorjaarsvergadering. Aangezien onze geiten het eigenlijk nooit eerder dan de dag doen, hadden we er nog niet eens echt naar gekeken, totdat mijn moeder donderdagmiddag weer in het hok kwam te voeren. Ze had ineens twee extra lammetjes. Een uurtje later kwam ik ook op mijn gebruikelijke donderdagavond daar eten en ik keek net zo verwonderd in het hok. Huh? Al lammetjes? en nog twee ook! Zo zwaar was ze niet, maar dat krijg je dus met lange ruime geiten, dat valt altijd minder op. Een gewoon qua formaat geitje en een kleiner bokje (allebei bruin) liepen er al bij. Helemaal goed, zo kan het dus ook, die is vast gemakkelijk afgelammerd.
Ik mocht evt. Isa 5 ook op mijn naam zetten en dan zouden de lammetjes ook op mijn naam kunnen, maar ik heb ze zaterdag ook weer beoordeeld en ik ga wel voor de eerste indruk en dan zeg ik toch, nee, ik geloof hier niet in. Niet dat ze echt slecht zijn, maar ik zie het niet en ik zie het juist wel bij paar andere lammetjes bij ons. Zo groeit Isa 8 (Pedro x ‘oude’ Isa) er nu al mooi in en als je die in het middenpad zet, dan staat ze daar zo correct en attent en de hals er zo mooi op, dan heb je bijna de neiging om het bandje er dan om te doen en zij geeft nu al de indruk dat ze dan ook nog zo mee gaat lopen ook. Dan heeft mijn moeder nog een beste in de gestalte van de enige Topline 22 v.h. Stapelbroek geitje van dit jaar, Linda 25, en ik heb dan als favoriet mijn Elyssa en qua type vind ik Julinka ook bijzonder (ja, ik heb maar twee Carpe Diem geitlammetjes). Genoeg geitjes om weer met plezier thuis van te genieten en waarvan we ook benieuwd zijn hoe die in de keuringsring lijken. Voor het thuis genieten is de aparte bonte Linda 26 zeker een hele fraaie, maar als we die nu kwalitatief vergelijken met Isa 8 dan zie ik zeker wel paar verschillen die niet in haar voordeel zijn. Geeft toch niet? Geen geit is perfect en als je er zo van kunt genieten en ze heeft/krijgt een aangenaam karakter dan is het helemaal goed. Ze staat al wel mooi attent in het hok en dat heeft Pedro zeker goed vererft.

Vorige keer had ik nog geschreven niet bezig te zijn met selectie en wil ik voor de rest ook nog niet, maar hoe dan ook hebben we dit seizoen nog een klein hokje en de plannen voor een nieuw hok zijn er en ik hoop die deze herfst te verwezenlijken. Als alles doorgaat dan komen daar 12 hokjes in, maar vooral als mijn moeder daar nog woont en voert, dan wil ik er maar ongeveer 10 bezet hebben, zodat ik dan paar hokken over heb om hooi en stro in te doen. Lekker gemakkelijk dan en lekker overzichtelijk dan alles. Als ik dan ga tellen dan zijn er al 4 Linda’s die we eerst houden, 4 Isa’s en dan nog Liana met haar zus Junia en dochter Julinka. Dan heb ik Isa 5 zelf nog niet eens geteld en die wil ik zeker als geit ook eerst een kans geven. Zo is alles bij elkaar opgeteld al een hele koppel. Daarom eerst alleen oude Linda 11 met haar lammetje weg en dan mogen de andere 13 geiten eerst lekker van de zomer bij ons genieten en zien we vanzelf welke 10 we daar dan van aanhouden.

Qua drukte was bovenstaande niet zo druk voor mij, echter het verenigingsleven was drukker. Gisteren hadden we onze gezellige voorjaarsvergadering, waarin eerst kort vergaderd werd, daarna een heerlijk buffet en tussendoor al steeds gezellig met iedereen wat babbelen en als kleine aanvulling op de avond had ik een Bingo verhaal gemaakt over de geitenactiviteiten in het jaar 2013. Vooral het Bingo verhaaltje maken kost me dan meer werk dan eerst weer gedacht en ik ben ook nog zo gek dat ik de meeste getallen op waarheid pak, natuurlijk wel aangevuld met wat fantasie, anders krijg je nooit alle getallen. Ook in zo’n week heb je dan eerst nog een gezellige bestuursvergadering en zodoende stond afgelopen week (en zelfs de week er voor al begonnen met het Bingo verhaaltje) helemaal in het teken van de voorjaarsvergadering. Alles bij elkaar was weer super gezellig en leuk en laat nu de activiteiten maar weer komen waar we ook echt de geiten weer kunnen zien i.p.v. er alleen maar over te praten. Over twee weken is de openstaldag al weer, dan paar weken later de lammerenpraatmiddag en dan nog paar weken en de eerste keuring. Hopelijk gaat het weer meewerken, want op dit moment hebben we hier hagelbuien…

Genieten, kritisch kijken en blijven genieten

Afgelopen week zijn er bij ons paar stelletjes lammetjes geboren en de oudere lammetjes beginnen al dapperder te worden en spelen al lekker in het hok. Daar kan ik dan uren naar kijken en van genieten en je bent zeker blij dat het jonge spul er weer levend is en dat de moederdieren de bevalling goed doorstaan hebben, alhoewel Isa 4 wel even van ver moet komen.
Het is nog veel te vroeg in het seizoen om al echte conclusies te trekken, van de lammetjes zeker en ook over de jeugdgeiten.
Het mooiste van deze periode is dat je er lekker van kan genieten en nog totaal niet bezig moet/hoeft te zijn over selectie, toiletteren, lopen leren en keuringen, nee, gewoon lekker thuis van je dieren genieten.

In deze periode is het ook de belangstelling van collega fokkers die o.a. op pad gaan en dat is behalve de gezelligheid voorop ook weer een leuke eerste objectieve kijk op je dieren. Afgelopen zaterdag waren Michiel & Hilda Groot, Cor & Agaath Plomp en Jacob & Frouke Laning (die waren even mee gegaan naar onze stal) bij ons en ik was toch wel nieuwsgierig wat ze van onze dieren vonden. Lammetjes kijken en beoordelen is moeilijk en daar moet je je ook niet te veel aan wagen en vooral niet als ze zich niet mooi willen laten zien. Vooral in een klein hokje met veel vreemde (en enge?) mensen, dan verstoppen de lammetjes zich liever achter de moeder en groot gelijk hebben ze.
De jeugdgeiten willen nog wel een stukje brood en zo kun je die nog een beetje paaien om zich wat te laten zien. Zelf had ik ook paar keer kritisch gekeken en natuurlijk gaan je collegafokkers ze niet afkraken en noemen ze niet meteen de punten die ze wel of niet zien. Maar als je ze een beetje prikkelt en het zelf ook wel ziet, dan merk je wel of ze het met je eens zijn of niet.
Voor mezelf vind ik het wel eens leuk om op papier te zetten hoe ze nu zijn en het is toch goed om ook heel kritisch naar je eigen dieren te kijken? Vooral vanwege de vele zeer positieve reacties op mijn jureerwedstrijd in het maandblad De Dwerggeit, lijkt het me ook wel leuk zo mijn eigen jeugdgeiten eens te becommentariëren. Ik heb de site namelijk ook vooral voor mezelf en dan kan ik een jaar later eens weer teruglezen wat ik toen geschreven heb en hoe de geiten verder uitgegroeid zijn.

Bij het hok binnenkomend eerst het bonte jeugdgeitje van mijn moeder. Qua eerste indruk is het een minimaal geitje die van mij echt niet kleiner en gepaster moet, daarbij nog de overheersende witte kleur, dat ontlokt dan toch de uitspraak van ‘kinderboerderijgeitje’. Echter als je het diertje even mooi neerzet, dan zie je dat het een heel compleet diertje is en vooral heel aangesloten is in alles en de mooie Linda voorhand heeft. Door haar correctheid en gepastheid is het de vraag of ze wel voldoende souplesse in huis heeft.
Dan de zwarte Liana. Vorig jaar het lammetje die steeds super presteerde op de keuringen. Nu met de eerste indruk imponeert ze totaal niet. Ze is ook klein genoeg en heeft wel de lengte opdruk, maar daarbij komt ze heel stug en strak over. Het is net een geitje die niet gelammerd heeft en ook niet drachtig is geweest. Ze mist de mooie vrouwelijkheid en de sierlijkheid op dit moment nog totaal. Ze heeft ook maar 1 bokje, dus hoe we dat dit jaar moeten bereiken? Geen idee. Haar bovenlijn is wel super en vooral het kruisje met de staartdracht. Natuurlijk neem ik haar dit jaar wel een keer mee naar een keuring, maar als je voor een goede klassering zou gaan, dan zou je haar een jaar lang moeten thuis houden en hopen dat ze volgend jaar gewoon twee lammetjes krijgt en een geitje er bij en dan staat er ineens een heel andere geit. Doet me trouwens aan haar voorouder Doreen (de moeder van Feliciano) denken, die had haar keuringsdebuut pas op haar tweede jaar en dat was de wintershow waar ze ook nog meteen dagkampioen werd. Dus nog niet getreurd en het bokje er bij is zeker een leuke.
Dan het zusje van Liana en dat is de zwarte Junia. In het hok was Junia altijd mooier en alleen in de keuringsring was Liana de betere. Junia heeft nu twee leuke lammetjes en die vertoont echt het fraaie type met veel uitstraling en hele mooie maatverhoudingen en ook de mooie gewenste vrouwelijke vormen en rondingen (met vrouwelijke vormen en rondingen bij geiten bedoel ik o.a. de mooie peervorm en ribwelving). Helemaal goed, dus dan is dat de topper? Helaas niet, ze mist de kracht, vooral ook in de achterhand, om alles op een positieve manier naar voren te brengen en daarbij (of daardoor?) heeft ze ook geen mooie natuurlijke show.
Dan Isa 4, het geitje waar ik de hele winter het meest benieuwd naar was en heb uitgekeken hoe zij zich verder ontwikkelde en ik dacht al dat zij de topper in het hok en op de keuringen zou worden. Dat beeld moet ik eerst helemaal bijstellen. Die heeft de laatste weken van haar dracht het toch moeilijk gekregen en een relatief zware bevalling gehad (maar gelukkig nog wel op natuurlijke wijze dankzij vroedvrouw Mem Wiersma). Isa 4 is enorm schraal en ik hoop dat haar achterhand weer helemaal bij trekt als ze weer vlees krijgt. Ze is gelukkig een goede eter en aan mijn moeder ligt het zeker niet. Als je ook ziet wat voor knuppels van lammetjes ze voor een jeugdgeit heeft, dan is het ook niet verwonderlijk, vooral het zware bokje. Voor de fokkerij moet je eigenlijk nooit zo’n bok inzetten, of in ieder geval niet op een jeugdgeitje. Qua type en voorhand en bovenbelijning is Isa 4 fraai. Ze is niet de kleinste van deze jeugdgeiten, maar daardoor heeft ze denk ik wel een veel aansprekende voorhand. Het achterhandje is op dit moment echt een probleem bij haar en ook haar benen zijn steil genoeg, maar misschien valt het straks allemaal weer mee.
Dan de laatste van het stel en dat is Isa 5. Begin ik eerst met een gepast jeugdgeitje, Isa 5 daarentegen laat hele lange lijnen zien. Isa 5 moet nog lammeren en ik heb haar ook even buiten aan de band gehad. Wat een genot om met zo’n diertje even aan de band te gaan. De staart komt er meteen mooi recht op en het diertje loopt meteen gemakkelijk naast en/of voor je. Als ik op de keuring met haar goed wil presteren dan moet ik haar zeker wat voor me laten lopen en lekker tempo maken. Ze is enorm soepel en kan heel gemakkelijk gaan en heeft ook beste benen. Maar het hele mooie sierlijke halsje zit er net wat voor in plaats van er bovenop. Maar dit kun je heel gemakkelijk verbloemen door het dier wat voor je uit te laten lopen en dan de hals mooi weer aantrekken, net zo simpel als wat en dat wil zij wel. Nu betrap ik mezelf er al weer op dat ik haar aan het beoordelen ben met hoe kan ik haar zo gunstig mogelijk laten zien in de keuringsring, terwijl ik juist de dieren op individuele kwaliteit zou beoordelen. Maar dat is ook het verhaal van Isa 5. Persoonlijk is het ook net niet het diertje wat ik voor ogen heb als ideaal, maar ze heeft wel veel in huis om op keuringen relatief hoog te eindigen. Ben ook heel benieuwd naar haar lammetje(s).

Ja, het perfecte diertje heb je zo maar niet gefokt en gelukkig ook maar niet zeggen we toch altijd? En moesten we niet de perfecte geit doodschieten? Wat bovenstaande dieren dit jaar in de keuringsring presteren, geen idee nog, ook van ieder ander dier is het vrij gemakkelijk positieve punten en de mindere punten op te noemen en IEDER dier heeft die. Het belangrijkste is dat je er zelf van geniet en zaterdagavond had ik eens de gelegenheid om een heel tijdje in het geitenhok nog te verblijven en ze nogmaals heel rustig te bekijken en voornamelijk om er mee om te gaan. Wat een aangenaam en rustig karakter hebben ze en ik heb even paar dieren alleen en met hun jongen los gelaten. Dan spelen de jongen al leuk en de moeder komt gewoon rustig bij me en laat zich aaien en zelfs zonder brood. Want ik wil ze niet altijd wat geven als ik in het hok kom. En toch blijven ze heel gemakkelijk bij je komen en mekkert er letterlijk en figuurlijk geen enkele geit en je kunt ze dan aaien en de lammetjes beginnen dan al mooi te spelen. Dat is pas GENIETEN!

Linda 24 en Liana gelammerd

Vanmorgen om 9 uur was mijn moeder al weer de vroedvrouw en dolblij heeft ze er weer een echte koebonte Linda 26 bij. Moeder is de bonte (of meer witte) Linda 24 welke een Topline 22 x Linda 11 is. Kijk maar eens hoe mooi bont en hoe vertederd het is…

Cincopa WordPress plugin

Paar uur later kon mijn moeder al weer aan de bak en al weer geen kleine jongen die de wereld zag. Een bruine bok bij mijn zwarte Liana en meer had ik ook niet op gerekend. Die noem ik maar Paco en dat is een Indianen naam wat betekent  ‘een vrij man’. Geen idee hoeveel hij nog van deze wereld gaat zien, maar volgens mij is het wel weer tijd voor een opvolger van Feliciano… 🙂

Hiermee zijn de Carpe Diem geiten al gelammerd en dat waren er dit jaar maar drie en die hebben tezamen drie bokken en slechts 1 geitje gebracht. Gelukkig dat ik wat aanvulling van de Kuzemer geiten heb, anders was de spoeling wel heel erg dun.

Isa 4 gelammerd

Gisteravond is eindelijk Isa 4 gelammerd. Als eerste kwam er een dikke bok en daar moest mijn moeder nog goed aan trekken en ik de geit vasthouden (ja, gelukkig staat dat niet op beeldmateriaal!). Gelukkig ging het allemaal goed en vrij vlot daarna kwam er nog een mooi luxe geitje achteraan. Bij de geboorte leek het weer heel mooi donkerbruin, echter bij het opdrogen is er een veel lichtere kleur weer tevoorschijn gekomen. Mooiste is weer dat Isa 4 goed gelammerd is en zij nu ook een geitje en bokje heeft. De namen zijn Elyssa voor het geitje en deze naam komt tot dusver nog niet voor in het geitenbestand en betekent ook zielsgelukkig, ik wilde ook het liefst van deze combinatie een geitje, maar dat geeft geen enkele garantie dat dit het mooiste lammetje gaat worden. En Elyssa is een combinatie van het voorgeslacht, moeder is een Isa en er zit heel veel Roomberg bloed in (Elselyn) en ook veel Turkeyenhof bloed met de Lissa’s. De bok noem ik Pjotter, want het is zo’n knotter… 🙂

Archief