17 oktober 2018 at 22:22

Geen inspiratie?

Sorry lezers, voor mijn niet wekelijkse updates. Ik kreeg al vragen of ik ook geen inspiratie meer had. Dat was het punt niet, inspiratie genoeg, alleen de tijd gaat zelfs met dit herfstweer snel en ik was veel avonden weg.
Zo krijg ik inspiratie door de sites van collega fokkers te lezen en vooral de leuke stukjes van Bertus Blokzijl. Die heeft de smaak te pakken en geniet duidelijk van deze hobby en de dieren thuis. Want dat is de basis, er thuis van genieten. Voor mij is dat helaas op dit moment niet weggelegd, maar er zullen vast weer andere tijden komen.

Inspiratie krijg ik ook zeker door het laatste nummer van De Dwerggeit. Heb dat ook door drukte in gedeelten gelezen en geef ook eerlijk toe dat ik het tegenwoordig niet meer van A tot Z lees. Als ik het lees is het meestal eerst wat keuringsnieuws en vooral de kampioensfoto’s van de dieren en bij sommige dieren even snel kijken wat er over gezegd wordt. Natuurlijk ben ik ook chauvinistisch en zie dan dat een Feliciano van Carpe Diem dochter nog altijd goed presteert. Kampioen bij de veteranen en in het verslag, die weer door een onbekende geschreven is, staat er; ‘Een geit die ondanks haar leeftijd nog erg veel jeugd uitstraalt en met de jaren steeds mooier lijkt te worden’. Kijk, dat zijn goede berichten en dat duidt op een mooie duurzame fokkerij waar je ook wat aan de volwassen dieren hebt.
Dan lees je eens voorin en staat er een rectificatie. Wat er precies gecorrigeerd moet worden staat er niet, maar wel het moraal dat een verslag geschreven dient te worden n.a.v. de gegeven commentaren van de keurmeesters. Ok, klinkt goed, maar is het hierboven dan ook alleen het commentaar van de keurmeesters? Die weten toch zgn. niet hoe het dier het jaar er voor er uit zag? Dit zijn toch ook mooie aanvullingen in een verslag en maakt het leesbaarder. Vooral als ik dan even bij dat verslag verder lees en wel benieuwd ben waarom de reserve kampioen er dan achter staat. Dan staat daar; ‘De reserve titel was voor … die in de fokkerij ook de nodige sporen heeft verdiend‘. Dit zegt volgens mij niets over de kwaliteit en zullen de keurmeesters ook vast niet gezegd hebben. Zegt u maar, wat mag je wel en niet schrijven? Ik maak me er niet druk om en zonder persoonlijke noten wordt een verslag snel saai. Is anders nog een leuk keurmeesters- en tentoonstellingsreglement met artikel 20: ‘Door de keurmeesters of arbiter dient van iedere keuring, indien de organiserende lid-vereniging dan wel het N.F.D. bestuur dit wenst een keuringsverslag te worden opgemaakt en wel binnen 2 weken na de datum waarop de keuring heeft plaatsgevonden’.

Snel verder lezen, want zie ook dat Sikko Bokma wat geschreven heeft. Jammer dat hij nog niet onder zijn eigen naam schrijft en dat staat ook in het voorwoord. Het gaat om de discussie? Zoals eerder aangegeven reageer ik niet rechtstreeks als een persoon er niet letterlijk en figuurlijk achter staat. De punten die de schrijver aandraagt bevallen mij echter wel helemaal. En vooral het niet fokken op extra accenten. Jammer genoeg gaat de schrijver verderop even in paar kleine foutjes. Qua maten is Sikko in het bezit van de huidige De Standaard, en in het vorige nummer was hij zelfs al in het bezit van de meetgegevens van de geiten, terwijl die nog niet gepubliceerd waren.
De fout gaat hij echter in met het jeugdtype en het volwassen type. In de vorige Standaard werd gesproken over jeugdvorm en volwassen vorm. Nu is jeugdvorm vervangen door lam, dus geitlam en boklam. Volwassen is vanaf 2 jaar en persoonlijk had ik er nog liever 3 jaar gezien, want een dier groeit zeker nog in de maten (vooral lengtemaat ook) tot en met het derde jaar. Dit zagen we ook toen we in één keuringsseizoen de jongere geiten van 2 en 3 jaar hadden. Daar zat nog een duidelijk verschil in de dieren. Maar een jeugdgeit is dus een vorm TUSSEN lam en volwassen in. Dat wil dan zeggen dat het van beiden iets moet hebben, veel jeugd, maar ook al de aanzet tot volwassen. Bij afwijkende types staat ‘wigvorm bij vrouwelijk jeugdtype (= vroegrijp)‘. Hier wordt nog lam mee bedoeld en is helaas met het aanpassen van De Standaard niet meegekomen. Maar in ieder geval wordt er nergens in De Standaard over jeugdgeit gesproken.
De andere fout staat helaas ook al in De Standaard, maar wordt in de tekst goed gemaakt. Op het plaatje staat de lijn van de diepte van het dier op het diepste punt van de buik en dat is niet correct. In de tekst (in De Standaard) staat ook heel duidelijk dat de DIEPTE is de afstand van de schoft tot de onderkant van de borst, net achter de voorbenen. Dat is in de praktijk dus anders dan het diepste punt van de buik.

In het voorwoord wordt een oproep gedaan om te reageren op de artikelen en dan lees ik het stuk van de veelbelovende bokken van 2012. Oftewel de meest ingezette bokken van 2012. Hier wordt aan de hand van scorebord journalistiek weergegeven welke bokken het best vererft hebben? Het is al zo’n vluchtige fokkerij en als we ook met alles de nadruk leggen op de resultaten van lammetjes hoe die ‘scoren’ op voornamelijk de nationale keuring. Is dat een objectief beeld? Ik kijk liever naar de langere termijn en de meeste 1A lammetjes halen dat op oudere leeftijd helaas vaak toch niet en de beste oudere dieren hebben vaak een langere aanloop nodig. Denk hierbij meteen aan mijn chauvinistische inleiding met de Feliciano dochter. Wat is kwaliteit en wat is waardevol voor de fokkerij?
Waardeer het stuk zeker en ook dat deze schrijver wel een mening durft te geven. Echter er ontbreken nog paar voorwaarden en ook bij welke fokkers zijn de bokken ingezet en is de indruk dat ze het daar verbeterd hebben of niet? Wat mij betreft mag het stuk dan nog een laag dieper en ook oudere dieren in de fokkerij opnemen. Want het gaat toch meer om de bloedlijnen dan de bok zelf toch? Heb wel bijna zin om aan de hand van dit verhaal verder in te gaan op wat vermoedelijk wel goede fokkerij is of niet en daar ook wat voorgaande jaren in meenemen. Denk hierbij ook aan Sikko Bokma in De Dwerggeit in de maand hiervoor, waarin we heel goed zagen dat het keuren van de dwerggeiten enorm tijd onderhevig is en zo zien we dat ook vaak in de keuringsresultaten als een bepaalde fokkerij even de wind mee heeft, dan gaat het scoren wat gemakkelijker. Maar is dat echte kwaliteit en voor de langere termijn? Ik zal het maar niet doen, want ik kan dat stuk helaas dan niet objectief schrijven en dus laat ik het maar en hier mag ik wel mijn persoonlijke mening geven :-).

Mijn enthousiasme neemt zeker niet af en zo hoorde ik op de laatste landelijke vergadering al dat het plaatsen van mooie foto’s van de kampioensdieren zo belangrijk is. Ja, vind ik zelf altijd ook en is de mooiste reclame voor je diertje toch? Ik probeer zelf ook vaak mooie foto’s te maken en maakt me echt niet uit welk diertje en van welke eigenaar die dan is. Probeer ieder kampioensdier die ik op de foto moet zetten zo optimaal mogelijk te fotograferen. Ik let voornamelijk op het dier hoe die staat en dat het een rustige achtergrond is. Vooral het dier zo van opzij mogelijk op de foto zetten, met de voorhand iets omhoog en met het hoofd maar heel licht gedraaid naar je toe en dat je wel alle vier de poten kunt zien. Echter met mijn fototoestel lukte het alleen buiten om mooie foto’s te nemen en in Nederland wil het ook wel eens regenen en daar hebben de geiten en de eigenaren een hekel aan. Binnen foto’s maken wilde al helemaal niet en zelfs buiten had mijn camera relatief lange tijd nodig om scherp te stellen en vervolgens weer bijna 2 seconden om de foto op te slaan. Veel mooie momenten gingen zo vaak verloren en het dier heeft zeker niet het geduld om lang en vaak mooi te gaan staan. Vandaar dat ik maar besloten heb, puur en alleen voor de geitenhobby en indirect voor de vereniging, om een nieuwe camera aan te schaffen. Dat moest een Nikon 1 worden, want die had de verkoopslogan; ‘Mis het moment niet’. Dat moest ik hebben!!!
Om het verhaal niet al te lang maken… het is een spiegelreflexcamera van Nikon geworden en wel de D3200. Vooral de functie; ‘Richten en schieten’ (alles automatisch) klinkt mij als muziek in de oren.

Afgelopen zaterdag meteen de camera geprobeerd bij een kort bezoekje aan Jacob Laning. Was hier namelijk even met de altijd sympathieke Aad Zuurbier en zijn vrolijke vriendin Ruda (als we wel eens van keezen hadden gehoord? Ja hoor…). Qua belichting scheen er door het mooie zonnetje nu te veel licht in de stal, maar het eerste gevoel met de camera is er. Heb even Janis 325 v.d. Kikkert op de foto gezet en dat is de volle worpzus van Wadapatja 10 v.d. Kikkert, welke weer de opa is van mijn Liana van Carpe Diem.

janis325

Janis 325 van de Kikkert

Zat nog eens te kijken hoe ik vroeger de eerste digitale foto’s maakte en ik weet nog mijn eerste uitstapje naar paar geitenfokkers waar ik paar foto’s gemaakt had. Kijk eens naar dit jeugdgeitje. Voor deze tijd niet lang genoeg en er zitten paar schoonheidsfoutjes aan. Maar hier straalt de jeugd vanaf en hier hoef je niet te vragen of het een jeugdgeit is toch? Dit mag ik toch graag zien en ik denk nog altijd dat als je voor het echte luxe en sierlijke en snittige gaat, dat je de dieren niet te lang moet fokken en vooral niet in ‘de jeugd’.

bruinL14

Bruin jeugdgeitje

Ze staat een beetje ongelukkig met haar linker voorbeen. Ik kan me nog herinneren dat ze heel attent en snel was. Weet u wie dit diertje is? Ze is gefokt uit een combinatie die ik ook heel graag in mijn dieren heb en ze zit tevens nog voor huidige nationaal kampioenen en denk hierbij aan bokken.
Het fototoestel is meer gekocht voor het binnen in de maneges nemen van foto’s en ik kan me nog van vroeger herinneren dat ik toen ook wel foto’s binnen nam en dat lukte zelfs toen met die camera ook nog wel goed. Vooral de belichting was het probleem niet. Zat nu wel te denken om wat lichte lakens mee te nemen naar de keuring en dan die over de kant van de manege te hangen en daar de foto’s voor te maken. Kan me herinneren dat ik dat vroeger ook geprobeerd heb en weet niet meer wat er toen mis ging of dat het nog voor het digitale tijdperk was. Het werkt denk ik niet goed, omdat je dan de dieren te dicht bij de kant van de manege moet hebben en je toch beter en gemakkelijker de foto’s iets meer van de kant af kan nemen. Zie hier de foto van een fraai zwartbont geitje (wie is dit en wie spelt de naam correct?) en ben zeker van plan om weer te proberen om meer foto’s tijdens de keuring te maken en dan in de manege en dat moet zeker kunnen met de nieuwe camera. Verhaal is nu lang genoeg en lees het maar in gedeelten. Dan hoef ik niet meteen weer een verhaaltje te schrijven… 🙂

zwartbontC

Zwartbont geitlam

 

Petje af, petje op

De weken gingen weer snel en eigenlijk weinig nieuws, alhoewel ik nog best wel ideeën heb voor verhaaltjes hier op de site. Gevaar is natuurlijk ook dat je nu door de loop van de tijd bijna hetzelfde gaat vertellen, alleen misschien in andere bewoordingen. Soms werkt dat ook wel, want de kracht zit vaak in de herhaling en de argumentatie. Eerst kan ik nog vertellen dat Geesje haar zegereeks als veteraan behoorlijk verdienstelijk is geweest. In Noord-Nederland is ze gekroond als clubkampioen bij de veteranen geiten en meteen ook als Algemeen Clubkampioen van de geiten. Ook buiten NN deed ze het perfect met haar Nationaal Kampioenschap en zo kreeg ik afgelopen vrijdagavond tijdens de landelijke vergadering ook voor haar de Jaarprijskampioenschap bij de veteranengeiten. Vind ik een mooie ode aan haar en hiermee pak ik dan toch een stukje van mijn gelijk, namelijk dat ik vaak op jeugd in de dieren let en dat mijn dieren vaak jaren meegaan in de keuringsring. Geesje begon als lammetje ook meteen goed, maar kon nooit echt overtuigen en ze kreeg dan ook als lammetje vaak het commentaar dat ze langer mocht. Hier ben ik nooit bang voor geweest, een diertje moet natuurlijk niet te kort zijn, maar de echte lengte komt vaak later wel. Als jeugdgeit mocht ze ook nog langer, maar wegens haar super gepaste maat en haar correctheid, kreeg ze wel meteen haar eerste jeugdkampioenschap. Zie hier de foto van haar als jeugdgeit.

geesjejeugd

Geesje als jeugdgeit

Helaas door een kleine stal met maar paar dieren moet je heel streng selecteren en ze heeft helaas maar paar geitlammeren gebracht en ik vond dan toch net de moeder beter en ook vanwege de andere dieren in het hok, hebben haar lammetjes tot dusver de selectie niet overleefd. Hoop nu echt nog op een mooi geitje van haar. Hieronder nog even een keer Geesje in topvorm als veteraan.

GeesjeVries

Geesje als veteraan

Niet alleen voor Geesje was er een oorkonde. Ook voor de jeugdbok Topline 22 v.h. Stapelbroek. Dit jaar kon ik er in de fokkerij eigenlijk niets meer mee, maar heb hem om twee en eigenlijk dezelfde redenen aangehouden en naar de keuring meegenomen. Als boklam deed hij het ook al geweldig en ik had natuurlijk ook al zijn voor- en tegenstanders gehoord. Wilde voor mezelf weten of hij de bok zou worden die ik in gedachten had en dat is voor de fokkerij dan ook waardevoller om een beetje uitgegroeide bok ook te beoordelen en wilde de collega fokkers laten zien dat dit qua type bok de bok is die er dan mooi ingroeit. Qua type heeft hij het zeker bewezen en zo had ik ook al twee keer van Loekie gewonnen (in Raalte en in Vries), maar helaas op de bokkennationale was hij toch te nukkig in de show (gewoon bokkig dus!) en zo won Loekie het daar heel terecht. Zo werd Topline 22 uiteindelijk de tweede in het jaarklassement, achter Loekie. Voor mij meer dan best genoeg en heb er dit jaar veel plezier aan beleefd en de concurrentie het moeilijk gemaakt. Vooral nu ik zelf gezien heb hoe hij uitgegroeid is en we nu een stel beste lammeren er van hebben, geeft me dat veel vertrouwen in de nakomelingen. Leuker toch dan meteen de bok na het dekseizoen op te ruimen?
Zo hebben we nu nog Pedro v.’t Chaletje in het hok staan en dat is al een overjarige bok en dus zie je al hoe die wat uitgegroeid is. Durf bijna een wedje te maken dat als we die nog een jaar zouden houden dat het volgend jaar echt de verrassing op de keuring zal zijn en mee zal doen voor de hoofdprijzen. Hij wordt nu alsmaar mooier en beter. Een bok met temperament, met mooie (gepaste) maatverhoudingen en hele mooie belijningen en soepele krachtige benen. Vooral nu hij wat vlees krijgt is zijn achterhand helemaal correct en ook de staartdracht en hij blijft een super mooie jeugdige uitstraling houden en niet alleen in de kop, maar ook in zijn lichaam. Dan doel ik op een mooie natuurlijke hardheid in zowel boven- als onderlijn en heel mooi fijn droog beenwerk. Allemaal aspecten die mij al meer bekoren en het begon als avontuurtje, zo langzamerhand krijg ik echt veel vertrouwen in hem.

Het verhaaltje heet, petje af, petje op. Petje af kan op verschillende manieren. Voor Geesje haar prestaties kun je de pet afnemen, maar dat mag jezelf weten. Ik doel nu op het fenomeen van met meerdere petten soms ergens zitten. Onze groep geitenfokkers is helaas door de jaren heen wat kleiner geworden en zo moeten de functies en werkzaamheden onder een kleinere groep personen verdeeld worden. Hierdoor krijg je als fokker dan ineens meerdere functies en soms meerdere belangen. Ik heb me sinds vorige week ook weer beschikbaar gesteld voor een extra pet en namelijk als mede bestuurder van het NFD (Nederlandse Federatie van verenigingen van Dwerggeitenhouders), niet omdat ik zo graag die functie wil, maar omdat we met z’n allen de vereniging draaiende moeten houden. Vooral na een zeer leuk telefooncontact met Cor Plomp (de voorzitter) kreeg ik echt weer de motivatie om mij beschikbaar te stellen. Ik waardeer vooral ook Cor hoe hij paar jaar geleden zich beschikbaar stelde en zijn motivatie is ook de mijne en die is in het kort. Het kan toch niet zo zijn dat we deze mooie hobby niet meer kunnen uitoefenen, omdat er geen bestuurders meer te krijgen zijn? Ik vind dit nog altijd de leukste hobby en we moeten niet vergelijken met 30 jaar geleden, maar gewoon in de hedendaagse tijd kijken en dan leeft de vereniging nog altijd en is het een zeer gezellige club. Natuurlijk als bestuurder is ieder lid even waardevol en belangrijk, echter mijn passie ligt duidelijk in de fokkerij en de keuring is het middel en het doel daarvan. Want door middel van een keuring weet je hoe de kwaliteit van de huidige dieren is en je fokt de dieren om juist een zo mooi mogelijk diertje op de keuring neer te zetten. Zonder keuringen zou het hele fokkerij systeem in mijn beleving in elkaar zakken, immers wat maakt dan de show en de laatste correctheid van het dier nog uit? Maar een keuring is ook de smeerolie voor de contacten en zonder keuringen vallen veel leuke discussies weg en ja, sommige discussies zitten veel passie in. hobby is emotie toch? Als we het maar wel weer op tijd weten te relativeren.
Het beschikbaar stellen heeft nu plaatsgevonden en voor de voorjaarsvergadering mogen zich nog tegenkandidaten opgeven. De praktijk heeft echter geleerd dat dat zo maar niet gebeurd en als dat wel gebeurt, dan gaan we stemmen en als die andere dan de stemmen krijgt, helemaal goed, ik ben helemaal voor democratie!

Het doet me trouwens enorm goed om dan meteen van alle kanten te horen krijgen dat ze het echt waarderen dat ik weer in het landelijk bestuur kom en dat geeft me meteen positieve energie. Zoveel energie zelfs dat je meteen al weer aan het nadenken gaat hoe je de vereniging nog levendiger kunt maken. Zo had ik paar weken geleden al weer het idee binnen Noord-Nederland gelanceerd om het stemmen van keurmeesters nog interessanter en meer van deze tijd te maken en daar waren ze in NN meteen voor en nu afgelopen vrijdag dit idee ook maar op de landelijke vergadering gedropt (nog niet als officieel voorstel) en ook daar waren de voorstanders duidelijk aanwezig. Het is geen reglement of statuten aanpassing en het voorstel zou ook vanuit het NFD kunnen komen, dus ‘we’ kijken nog even hoe we dat deze winter oppakken en dan kan het in ieder geval tijdens de voorjaarsvergadering nog eens officieel behandeld worden en dan kan het ook in 2014 meteen in gaan.

Het verhaaltje is nu echt lang genoeg geworden en met pet af en pet op, moet ik in de toekomst dus meer op letten. Alhoewel ik zeker niet monddood gemaakt wil worden. Want ik ben in de eerste plaats de fokker, dan de inzender en daarnaast ook de keurmeester en bestuurder. Je moet soms als bestuurder wel een beslissing durven nemen waar jezelf als fokker of je eigen vereniging niet het voordeel van hebt, maar wat wel in het landsbelang is en zo moet het als keurmeester ook al vaak. Zo is het keuren en een diertje vooraan zetten echt wel iets anders dan een diertje uitzoeken op fokkerskwaliteiten. Het diertje die je vooraan plaats moet qua totaalbeeld het dichtst De Standaard benaderen en ga je dus op totaalplaatje en op onderdelen beoordelen. Qua diertje staat er ook wel eens een ander diertje in de ring die je qua hart meer aanspreekt, maar die niet de juiste keuringsconditie heeft of die echt 1 storende fout heeft die net even te erg is. Maar qua fokkerij zeg je dan wel eens, ik neem dat risico en vind haar/hem voor de rest zo apart dat je dat probeert er in te fokken en zo is het ook wel eens andersom dat je een diertje echt terecht kampioen maakt, maar dat je al dingen ziet dat je denkt, die wil ik niet in mijn fokkerij er bij in fokken en daar ben je dan als fokker kritischer op dan dat je als keurmeester daar kritisch op mag zijn.

Kreeg gisteravond trouwens nog een leuk idee voor de geitenkeuringen. Ik was namelijk op een Taptoe en echt schitterend om te zien en te horen en hoe enthousiast die muziekfanaten dan bezig zijn. We zagen o.a. de jeugd van Advendo en allemaal hele jonge personen die al een super show er neer zette en daarbij al echt goede muziek lieten horen. Ook de Wereldkampioen die zelfs uit het Groningse Ulrum kwam die echt een fraaie levendige show er neerzette met echt hoogstaande muziek. Die titel hadden ze zeker niet gestolen. Als ik al die (voor mij) mooie muziek dan hoor, dan krijg ik ook weer zin om zelf fanatieker te spelen (wat ik nog iedere week op de repetities doe, maar thuis nog te weinig), echter om zo fanatiek te zijn, wil ik alleen voor de geitenhobby. Echter ik denk altijd aan combineren en ik had helemaal sympathie voor een speciale Fanfare, namelijk het Fanfarekorps der Genie uit Vught. Dit korps bestaat uit leden die, let op, allemaal dienstplichtig zijn geweest in de periode van 1952 t/m 1995 en toen zaten ze bij de Geniekapel. Ik zei ook meteen tegen mijn vriendin, kijk, allemaal oude bokken. De gemiddelde leeftijd was echt bijzonder hoog en je kon helaas merken dat het lopen en een show neerzetten en daarbij het muziekspelen hun niet meer zo best af ging als vermoedelijk wat jaren geleden. Heb hierbij een stukje van hun van youtube die ze gisteravond ook gespeeld hebben en na paar seconden komt er ook beeld en hoor dan maar eens dat deze personen nog best een stukje kunnen spelen (vooral rustig zittend) en deze muziek wordt vaak tijdens de concoursen van de tuigpaarden (vooral Hackney’s) gespeeld en daar moest ik ook meteen aan denken en misschien ook een leuk idee voor onze keuringen? Muziek op de keuring en vooral met de lammetjes in de ring. Dat leidt hun af van het mekkeren naar de moeders en misschien gaan ze nog beter showen? Hobby is emotie en muziek is emotie, dus als we met z’n allen nog vrolijker de keuringen beleven, wordt het nog gezelliger toch? Kijk en hoor eens hoe snel en levendig ze dit nog kunnen spelen en let ook op de trombone solo na 1 minuut 10…  hier doe ik mijn pet voor af!
http://www.youtube.com/watch?v=tOQcRLDi4kQ

Archief