17 oktober 2018 at 22:22

Tentoonstelling, Keuring of Show?

Als landelijke vereniging hebben we een Keurmeesters- en Tentoonstellingsreglement en wordt er over tentoonstellingen gesproken. Als er een tentoonstelling wordt georganiseerd spreken we vaak van een keuring of show. Bij keuring denk ik meteen aan het beoordelen van de kwaliteit van het dier en bij een show meer aan de presentatie en het ‘moment van de dag’.

In het tentoonstellingsreglement lezen we o.a. het volgende;
ARTIKEL 6
Op tentoonstellingen wordt gekeurd volgens het vergelijkend systeem en/of op puntensysteem

ARTIKEL 7
Wordt er gekeurd volgens de vergelijkende methode, dan moeten de dieren geplaatst worden op volgorde van kwaliteit, nl. 1e, 2e en 3e premies. Deze worden weer onderverdeeld in A, B, C, enz.

ARTIKEL 8
Wordt er op punten gekeurd dan geldt hiervoor onderstaande tabel. Keuren op punten:
Algemeen Voorkomen   20 punten
Kop                               8 punten
Horens                          6 punten
Hals/lelletjes                  8 punten
Voorhand                     10 punten
Middenhand                  10 punten
Achterhand                   10 punten
Staart                            4 punten
Benen                           10 punten
Uier/teelballen                4 punten
Beharing                       10 punten
Totaal                         100 punten

Einde citaten…

In mijn beleving is een keuring in principe bedoeld om de kwaliteit van je dier te laten beoordelen door erkende keurmeesters, die op dat moment met een objectieve blik het dier dan beoordelen in VERGELIJKING tot DE STANDAARD. Geen dier is perfect en overal mankeert wat aan. Hierboven staat een rijtje van onderdelen en hoe compleet dat is en hoe ver je er mee uit de voeten kan is niet helemaal belangrijk en of de puntenverdeling wel helemaal van deze tijd is. Het gaat er om dat een dier uit allemaal verschillende onderdelen bestaat, die je allemaal op een waarde moet zetten. Wel leuk is ook in dit rijtje dan te zien dat het Algemeen Voorkomen meteen ook de meeste punten krijgt. Je kunt een dier hebben die in onderdelen heel goed is, maar als je er naar kijkt en het spreekt je niet aan, dan mist er toch iets en andersom gebeurt ook net zo vaak. Een dier komt de ring in en weet je meteen te boeien en is een enorme blikvanger. Bij het ontleden in de onderdelen dan mankeert er wel wat aan, maar hoe dan ook blijft het totaalplaatje en dus vooral het Algemeen Voorkomen je enorm aanspreken. In De Standaard staat ook wat bedoeld wordt met Algemeen Voorkomen en dat is de totaalindruk van type, bouw en karakter. Vooral type is ook moeilijk uit te leggen wat nu echt het gewenste type is en dat is door de jaren heen ook wel gewijzigd.
Maar wat ik vooral hiermee duidelijk wil maken is dat het totaalplaatje van het dier ontzettend belangrijk is en als je naar de onderdelen kijkt en die gaat beoordelen, dat je het wel in de juiste proporties moet waarderen. Op een keuring wordt een dier vaak afgerekend (positief of negatief) op de onderdelen en vooral vanaf de zijkant van de ring is het heel gemakkelijk een dier op één onderdeel totaal af te kraken. Als je dan ook weer mooi naar bovenstaande tabel kijkt dan zie je dat er best veel onderdelen zijn die je allemaal moet beoordelen en het is niet eerlijk een dier op één onderdeel helemaal af te kraken (of zelfs op te hemelen). Zoals bijvoorbeeld een dier met een iets mindere achterhand en licht gekrulde staart. Daar wordt vaak extra op gelet, maar over bijvoorbeeld de stand van de horens hoor je niet vaak wat en kan ik me zo niet herinneren dat daar een dier een plaats op terug gezet is. Alhoewel ik wel dieren gezien heb met totaal gekrulde horens, ook gek toch? Terwijl het qua onderdeel net zo goed een onderdeel van het dier is.

Tevens zijn er best veel onderdelen die ook nog aan conditie onderhevig zijn. Mooi voorbeeld zal ik hieronder geven en hopelijk mag het van de fokker/eigenaar. In mijn ogen nog altijd één van de allerbeste geiten die ooit geleefd heeft en als er volgend jaar een geitje in mijn stal geboren zou worden die precies zo is, dan zou ik tegenwoordig nog ontzettend blij zijn. Dat is namelijk Ruth v.d. Optimist.

Ruth 'afgetraind'

Ruth ‘afgetraind’

Kijk hierboven pakte ze de Nationale Dagkampioenstitel als jongere geit dacht ik. In die tijd vonden we slank en strak super en sloegen we daar een beetje in door. Ruth was hiervoor dan ook 4 weken op trainingskamp geweest en daar kreeg ze super voeding, maar wel met mate en ze kreeg hier paar keer daags zelfs nog een training voor haar al super beste show. Ja, dan heb je er wat voor over! Maar kijk eens wat een super voorhand en kop en hals en een super fraai type. Echt afgetraind staat ze hier, maar als we nu naar de achterhand kijken, dan lijkt die niet super. Dit was puur een momentopname en heeft met bespiering te maken en zelfs iets te veel spanning. Want kijk hieronder dan zie je dat dat weer helemaal correct is, zoals ze ook altijd was.

ruthvdoptimist

Ruth van de Optimist

Wat ik hiermee wil aangeven is dat een dier vaak op paar onderdelen bekritiseerd wordt en er te weinig naar het totaalplaatje gekeken wordt en dat dat ook nog eens onderdelen zijn die conditie en momentopname gerelateerd zijn. Zoals het gebruik van de achterbenen heeft vaak ook te maken met dieren die niet spontaan door de ring willen lopen. Een dier in (licht) verzet, zal zijn benen altijd anders neerzetten, dan een diertje die heel ontspannend naast de voorbrenger in de ring loopt.

Als keurmeester zou je in eerste instantie de kwaliteit van het dier moeten beoordelen, maar kwaliteit van bepaalde onderdelen is dus ook sterk afhankelijk van de conditie en hoe ze voorgebracht worden. Dan komt de show om de hoek kijken en als dat goed verzorgd is, dan kan het tot een mooi geheel komen. De show is ook het mooie wedstrijdelement in onze hobby. Daar kun je zelf veel aan doen en ook aan de conditie van het dier kun je zelf wat aan sleutelen. Een voorbrenger die het zo goed weet te doen dat het dier zelfs nog beter lijkt dan het misschien van kwaliteit is doet het super en heb ik veel waardering voor.

Met vergelijkend keuren moeten de dieren dus op kwaliteitsvolgorde gezet worden en de beste dan vooraan. In het commentaar wordt de eerste vaak enorm bejubeld en wordt de rest van de dieren dan vaak vergeleken met de voorganger en/of het dier wat er achter staat. We willen immers graag weten waarom we op die plaats staan toch? Vooral inzenders die regelmatig met dezelfde dieren op de keuring komen, die weten echt wel wat voor kwaliteiten hun dier heeft en gaan puur voor het spelletje van; hoe hoog kan ik vandaag weer scoren? Om dat te bereiken halen ze alles uit de kast en dat is hun goed recht en zo wordt het ene dier rustiger voorgebracht en het andere dier juist weer wat sneller. Bij een geit wordt er geprobeerd nog een zogend lam bij te houden, want hierdoor blijven ze meestal langer mooi en blijft de voorhand wat luxer. Heb zelfs wel gehoord dat er trucjes zijn om dan de dieren op de keuringsdag even op uier te zetten, zodat ze dan in de achterhand wat breder lijken, dan dat er geen uier onder zit en ze wat nauw van achteren zijn? Ik vind het allemaal super en als je op die manier het spelletje speelt en je kunt daar je voordeel mee doen, waarom niet? Wat goed lijkt, moet je ook als goed waarderen.
Echter wat ik wel eens zie is dat er altijd tendensen zijn die wel eens overtrokken worden en je mag de ene fout niet extreem afstraffen om vervolgens een andere fout te bejubelen.

Zo vind ik dat de gemiddelde kwaliteit van de dieren op een keuring (ik noem het toch maar keuring) tegenwoordig echt ontzettend hoog is, maar dat alle dieren hetzelfde zijn en hetzelfde type laten zien is echt niet zo. Dit is voor de fokkerij echt super, maar keuringstechnisch moet je altijd wel zo dicht mogelijk De Standaard benaderen. Als de echte topper er is, dan wordt die door iedereen meteen gekozen. Zoals Wilko van de Cronenburg op de jongste editie van de Nationale Bokkendag. Op dat moment was er geen twijfel over mogelijk en zat hij zo dicht bij het ideaal dat daar geen enkele discussie over was. Echter bij de meeste dieren is het constant een afweging van weegt zwaarder en wat waardeer je meer. Risico bij afwegen van de plus- en minpunten is dat het wel eens uit de verhouding getrokken wordt (vooral vanaf de zijkant van de ring dan).

Dan denk ik o.a. aan;
– zo vinden heel veel mensen lange dieren super en kan het niet lang genoeg zijn. Echter TE lang is net zo fout als TE kort.
– TE stug in de lendenen en dus wat karperen in de ring tijdens het showen ontsiert een dier. Het tegenovergestelde is dat hele soepele diertje die in stilstand te slap (week) is in de boven- en onderlijn. Zijn allebei fouten toch?
– een diertje die te hakkig is, is een fout. Maar een diertje die recht op de benen staat, maar geen soepele stap kan maken is ook een fout in de benen.
etc.

Hiermee wil ik maar aangeven. Heel vaak probeer je een  fout hard aan te pakken, maar krijg je er een andere fout voor terug en die wordt dan (eerst) ook nog bijna verheerlijkt. Ik geloof qua fokkerij ook wel in de compensatie fokkerij, maar je moet altijd wel zo dicht mogelijk bij het ideaal blijven en het ideaal is eigenlijk vaak het ideale midden. Je gaat ook geen x-benen proberen goed te fokken door een bok te gebruiken met o-benen toch? Zo geldt dat toch ook voor andere onderdelen?

Ben weer behoorlijk afgedwaald. Het keuren van een dier en de onderdelen op waarde inschatten en dat in relatie tot De Standaard is op zich al moeilijk genoeg. Daarbij op een keuring en met de showelementen die er allemaal bij komen en dan steeds het vergelijkend keuren met de concurrentie is in de ene rubriek gemakkelijk en in de andere juist super moeilijk. De plaatsing in een rubriek zegt soms echt weinig over de echte kwaliteit van het dier en al helemaal niet wat er dan dus goed en niet goed aan is en wat voor type het dier heeft als je alleen een keuringsresultaat hebt. Vind het daarom ook altijd heel raar dat personen praten over een 1A dier is beter dan een 1B dier. Zelfs ook al zouden ze bij elkaar in de ring staan, dan kun je je nog afvragen waarom die 1B er die dag achter heeft gestaan. Echter voor het spelletje van de show en het wedstrijdelement wat daarin zit, is natuurlijk een zo hoog mogelijke notering het allermooist en daar gaan we altijd voor op een keuring/show en ik natuurlijk ook.

Vandaar denk ik dat een tentoonstelling = keuring + show en dit houdt de hobby levendig en iedere keuring ook weer spannend.

Impressie van Pedro

Heb maar even snel vanavond een foto van Pedro gemaakt. Voor velen is het een complete verrassing dat ik met dit bokje fok. Totaal onbekend voor de meesten en nog achteraan op de Nationale gelopen (dan zal het wel helemaal niets zijn!). Moest snel en hij stond mooi, echter de smartphones zijn leuk, maar het moment van klikken en dat dat ding de foto echt maakt zit zeker een halve seconde tussen en zo net de kop weer gedraaid. Geeft niet, is maar een indruk en te mooi mag hij ook niet op de foto, straks willen er ook nog andere fokkers mee dekken en dat moet natuurlijk niet. Iets wat exclusief is, moet ook exclusief blijven.
Wat ik mooi vind aan deze bok?
Hij staat zelf qua ondergrond en qua foto wat op de kop en nog zie je zijn mooie ‘upstanding’ en dat is dat hij op de schoft hoger is dan op zijn kruis. En nee, dit komt niet omdat hij een hoog schoft heeft, want dan komen we helemaal bij zijn mooie punten, een super strakke belijning, zowel boven als onder en hij heeft de laatste week echt alles onbeperkt kunnen eten en doet dat ook volop. Daarbij geen diepe borst en enorm veel jeugduitstraling. Super fijn en droog beenwerk en ook qua botwerk zit alles mooi fijn en heel gesloten in elkaar. Daarbij nog een kop en hals die super fraai is en veel front maakt en een zeer natuurlijke en soepele show. Oja, hij was te kort… zie hier de foto hoe kort hij is…

Pedro

Pedro v.’t Chaletje

Topline 22 net niet, Pedro mijn nieuwe fokbok

Afgelopen zaterdag de super gezellige bokkennationale gehad. Je ziet op zo’n dag dan veel meer bokken dan op een gewone keuring en alle leeftijdscategorieën waren goed bezet. Vooral ook meer volwassen bokken is zeker een plus en het is super leuk om te zien hoe bepaalde bokken uitgroeien en daar kun je dan evt. weer conclusies uit trekken.

Zelf had ik maar 1 bok bij me en dat was de inmiddels zeer bekende jeugdbok Topline 22 v.h. Stapelbroek. Op iedere keuring waar hij in zijn leven geweest was had hij nog titels vergaard, maar ik voelde al aankomen dat dat tijdperk een keer over zou zijn. Dit heeft verschillende redenen. Om met een dier op een grote show, en dat is de nationale zeer zeker, super te presteren moet alles optimaal zijn en alles meezitten. Zo moet het dier zelf in perfecte conditie zijn en moet die dus goed showend voorgebracht worden. Dit heb je voor het grootste gedeelte zelf in de hand en show zit in het dier en kun je op oefenen, echter het blijven levende dieren en niet alles heb je zelf in de hand. Dan heb je de concurrentie en die is dus op zo’n nationale optimaal aanwezig. En bij een jureersport heb je nog een extra factor. Dat is hoe wordt er over een dier gepraat. Als een dier meerdere keuringen bezocht heeft, dan is het al snel een landelijke bekende en wordt er veel over gesproken. Het zit in de mensheid en daar doe ik zelf ook rustig aan mee om de goede dingen van het dier te noemen, maar ook zeer zeker de mindere punten. Geen dier is immers perfect. Wat je helaas dan soms wel krijgt is dat een foutje per keer uitvergroot wordt en uiteindelijk krijgt dat foutje de overhand t.o.v. de goede punten van het dier. Ik wil niet zeggen dat dat het geval is met Topline 22 en zeker niet door de heren keurmeesters die zaterdag stonden te jureren, maar al met al begon hij zijn gouden draadje te verliezen en hoorde ik al veel over zijn minder sterke punten en dan is het wachten tot het afgelopen is met de pret.

Ik kwam in een ijzersterke jeugdrubriek bokken met allemaal klinkende namen. Ik had even om me heen gekeken en zag dat ik niet kansloos was. Echter ik merkte ook al aan de band dat de bok niet de show wilde laten zien die hij wel kan laten zien en ja, dan krijg je gewoon een beetje bokkig gedrag in de ring en dan karpert hij helaas wel wat in de rug en wordt zijn beweging minder soepel. Ik kwam eerst op kop vanwege zijn zeer fraaie jeugdige bokkentype en maatverhoudingen, maar kon de kop niet vasthouden en zo kwam Loekie v.d. Vossehoeve op kop en Topline 22 er achter. Loekie ging voor de prolongatie van de titel en ’s middags mocht ik het nog eens proberen voor het reserve kampioenschap en dat ging toen tussen PJ’s Yellow Ledbetter v.d. Roomberg en Topline 22. Twee bokken die veel in type van elkaar weg hebben en zelfs ook in bloedvoering. Deze titel ging nipt aan mijn neus voorbij en zo stond ik zogenaamd met lege handen, maar volgens mij is het nog altijd een super beste bok die zeker met glans de Nationale weer doorstaan heeft en wat nog belangrijker is, hij heeft mooie nazaten afgeleverd.
Zo waren er twee zonen van hem op de keuring. Eentje liep 1B en de andere liep zelfs een fantastische 1A. Grappig is dat zelfs een keurmeester bij mij kwam en zei; zoon is nu beter dan de vader. Hoe dat zo, vroeg ik? Nou zei hij, zoon liep nu 1A en de bok zelf maar een 1B! Leuke redenatie, maar een plaatsing in de keuringsring zegt toch niet alles (of niets?) over de kwaliteit van een dier? En vooral niet zijn fokkwaliteiten.

Dan kom ik meteen bij mijn aankoop en die ga ik ook nog veel inzetten ook. Dat is Pedro van het Chaletje van Ad Buurstee. Dit in eerste instantie vanwege zijn zeer aparte moeder Dasha en zijn afstamming. Toen ik hem ’s morgens zag dacht ik ook, die is niet in keuringsconditie en moet voor de keuring ietsje langer. Echter waarom is een streepje te kort zo erg en een streepje te lang wordt extra geprezen? Ik pakte hem zelf even aan de band en voelde dan ook wat ik al zag. Zo gemakkelijk en mooi de hals er op en ook qua show. Voor de rest de bok nog op onderdelen bekeken. Prachtige voorhand en belijning. Zijn benen zijn zelf heel goed en soepel en kruisje ligt er ook mooi in en zelfs de staart ook mooi recht gedragen. Echter qua totaalopdruk was hij even nog te weinig bok en op alle fronten net niet in conditie. Hij kwam in een super sterke rubriek, waarin ik zelfs met Topline 22 stond en hij mocht gewoon leuk achteraan sluiten. Dat scheelt al weer, hoeven er geen andere fokkers mee te fokken en maakt de bok nog interessanter. Heb vaker met bokken gefokt die op de nationale (terecht!) achteraan stonden. Zoals Wadapatja 6 v.d. Kikkert die ik 3 jaar terug zelf nog keurde en ook in een grote rubriek mocht aansluiten. Ik combineerde die met de net aangekochte Lissa 50 of the White Cottage en het resultaat was 1 geitlammetje, Isa van de Kuzemer en vorige week nog goed voor het dagkampioenschap in Blijham. Juist voor deze Isa had ik Pedro in gedachten. Wil voor haar wat aparts en zoek de luxe en de fijnheid en de super show op, want wil mijn show nu niet weer kwijt. Ook haar halfzusje Isa 5 (Topline 22 x Lissa 50) had ik meteen voor Pedro in gedachten en dus een mooi avontuur dacht ik afgelopen zaterdag. Pedro is heel weinig ingezet en 3 van de 5 geboren lammetjes zagen we in een afstammelinggroepje en vooral de luxe en snit vielen enorm positief op en dat er een natuurlijke show in zat. Dit soort zaken wil ik wel graag meer in mijn fokkerij en bij thuiskomst viel me de bok nog weer mee en ook mijn moeder is er reuze enthousiast over. Zo in het hok valt de lengte reuze mee en heeft hij een mooie rechthoekopdruk en ik hoef niet de fokker te zijn van de langste geiten. Wil graag extra type en luxe en snit en als dat dan een gepast geitje is, dan is het maar een gepast geitje. Beter dan een lange die de kracht en uitstraling niet heeft en vraag me ook af of we met de lengte niet aan het overdrijven zijn.
Enfin, in eerste instantie dacht ik dat ik nog een ander bokje voor mijn zwartjes en de twee andere Topline 22 lammetjes moest bedenken. Maar omdat mij de bok zo enorm aanspreekt en de bloedvoering met de mooie moederlijn van Ad in combinatie met vooral het ‘oude’ IJsselland bloed, doe ik dat niet en heb ik besloten om bijna alles door Pedro te laten dekken. Zo kom je zelfs vier keer IJsselland Nelleke tegen die beroemd is geworden door haar souplesse en lange hals en mooie voorhand en haar Feliciano tweeling Romano en Ramona. Zo komt zelfs Feliciano 3 keer in de afstamming voor. Maar ook de oude Rita v.d. Wolfhaag komt paar keer in de afstamming naar voren. Via Balisto v.d. Wolfhaag en de super Venetia, maar ook leuk door Cody v.d. Wolfhaag. Ook vind ik het mooi dat deze lijn nog altijd afstamt van de zeer fraaie Pamela van het Chaletje en haar moeder Anja. Allemaal dieren met ontzettende mooie voorhanden, veel show en temperament en vooral ook allemaal dieren met veel duurzaamheid die zelfs op veteranen leeftijd nog allemaal konden imponeren. Kijk zelfs nog verder in de afstamming en dan vind ik het wel weer heel leuk dat deze bloedlijn begonnen is met de zwartbonte Sonja 7 van de bontfokker Jan Veenstra uit Ureterp, waar wij als familie al ons hele geitenleven mee bevriend zijn. En ja, dit is dezelfde Sonja familie waar Ruth v.d. Optimist ook een dochter van is!
Heb dus besloten om bijna alles door dit bokje te laten dekken en dan is de kans op dat ene charmante leuke geitje toch iets groter? Tevens geen zin om mijn geiten weg te brengen voor logeren en zou zo ook geen ander bokje weten waar ik ze heel graag door zou laten dekken. Lekker gemakkelijk en weer een prachtig avontuur.

Isa Dagkampioen

Afgelopen zaterdag was het toch nog broeierig en benauwd in de manege te Blijham en de muggen (vliegen) staken je dwars door het bezwete T-shirt heen. Ook in de manege had de eigenaar even te enthousiast gesproeid en was de ring vooral in het midden behoorlijk drassig. Voordeel hiervan was dat iedereen wel mooi de buitenbochten nam en dat je nu dus minder dieren met eigenaren hadden die met de lange lijnen het korte rondje keurmeester maakte.
Met dit warme weer en relatief al veel keuringen gelopen, merk je dat je al wat keuringsmoe wordt en al stiekem met volgend jaar bezig bent en de kaarten voor dit jaar al behoorlijk geschud zijn. De kaarten zijn dus wel goed geschud, maar toch met het uitdelen vallen ze steeds weer wat anders en zo blijft het voor iedere kampioenskeuring weer spannend en krijg je ook zo weer andere kampioensdieren.

Zal weer snel door onze dieren lopen. Bokken had ik niet bij me. Wel zo handig in de aanhanger en vooral Topline 22 moet mooi in de rust blijven voor aankomende zaterdag, dan mag hij zijn kunstje weer vertonen. We hadden wel vijf dochters van hem bij ons en daar zitten zeker paar leuke lammeren bij. Ten eerste de bonte Linda 24. Een leuke 1B was het resultaat en ze moet in verhouding nog even wat langer en meer geit worden en wat krachtiger door de ring gaan. Haar plus was haar sierlijkheid en vooral haar zeer fijne voorhand.

Linda24Blijham

Linda 24 van de Kuzemer

Vervolgens de drie Isa lammeren. Eerst de twee dochters van Lissa 50 en we hadden al besloten om Isa 6 met haar moeder te verkopen en daar had EJ een mooi adresje voor en die nam ze na afloop van de keuring dan ook mee. Dan ga je met gemengde gevoelens met zo’n geitje de ring in. Natuurlijk wil je nog een goede beoordeling en goede plaatsing, maar je wilt ook zelf de bevestiging dat je wel de juiste keuze hebt gemaakt. Isa 6 kwam 1E in een hele beste rubriek en ze kreeg in de beoordeling te horen dat ze te strak in het middenstuk was. Ikzelf vind dit vooral komen doordat haar borst ietsje te geblokt is en dan krijg je al snel niet meer het fraaie type. Voor de rest een heel best en correct en degelijk lam. Maar ik wil juist het fraaie type er meer in fokken en dus lijkt het een goede beslissing. Haar zusje Isa 5 was vanaf de geboorte anders en heel fijntjes met veel lengte en die heeft nu een fikse groeisprong gemaakt en dat moet allemaal eerst weer in fatsoen komen dan. Zie er niet meteen de absolute topper in, maar voor de fokkerij zeker interessant en een leuke 1C werd haar deel nog.

Isa5BLijham

Isa 5 van de Kuzemer

Dan Isa 4, een geitje die ik bij de geboorte meteen grappig vond en van te voren had ik al een goede verwachting van die combinatie. Haar moeder is Isa 2 en dat is een Felano van Carpe Diem x Lissa 50. Echter Isa 2 stond al op de nominatie om weg te gaan en twee dagen later bracht Isa (de jongere geit) slechts 1 bokje en heb gegokt en het lijkt ‘gewonnen’. Heb toen namelijk dit lammetje bij haar tante Isa gezet en zo kon Isa een geitlammetje zogen en konden wij dit geitje aanhouden (en kon Isa 2 gewoon vertrekken). Met het toiletteren vorige week zag ik al dat ze al mooier werd en zelfs thuis met showen deed ze het al even perfect. Een mooie 1A kreeg ze en met ook het positieve commentaar van heel fraai typisch en mooi belijnd geitje. ’s Middags met het kampioenschap bleek het met de titels ook meteen om haar te gaan, maar kreeg ze net geen één van de twee en vond dat niet erg. Kampioensduo was een mooi duo en vind het al super dat dit geitje er ook leuk lijkt in te groeien. Zie hier ook de foto die EJ even in de pauze gemaakt heeft.

Isa4Blijham

Isa 4 van de Kuzemer

Vervolgens nog de bekende Liana van Carpe Diem die haar zesde keuring al te pakken heeft. Ze is niet ziek, maar zit de laatste weken steeds tegen grieperig aan. Af en toe nat neusje en beetje hoesten. Zo lang ze niet ziek is en nog goed eet en geen koorts heeft, dan laat ik het zo en dit is ook zo raar weer. Echter door dit is net haar laatste temperament weg en ze zit ook weer in een groeifase. Maakt niet uit. Ze kreeg weer een nette 1A en zo blijft ze het maar super doen dit seizoen. Zal zien welke geit volgend jaar de beste is, toekomst met dit groepje lammeren hebben we zeker!

LianaBlijham

Liana van Carpe Diem

Dan een grote sprong en jeugdgeiten hebben we op dit moment niet voor de keuring. Isa is onze jongere geit die het hele jaar wat aan de zware kant is en nu ik haar op de foto zie, dan zie ik het zelf ook pas. De fout zit al in vorig jaar, toen had ze als jeugdgeit twee bokken gekregen en die hebben we op de eerste keuring er al bij weggedaan. Vervolgens gewoon goed in conditie gehouden en tijdens de dracht voeren we ook altijd gewoon tot goed door. Aan het einde van de dracht dan verliezen de geiten meestal al vlees en als ze dan paar lammeren hebben te zogen, dan zijn ze zo weer mooi. Echter ze bracht dus maar 1 bokje en ze was in de dracht alleen maar vetter geworden. Dat krijg je er dan niet mooi vanaf en je wilt haar ook gewoon goed voeren. Qua beharing en uitstraling is ze schitterend, ziet u maar…

IsaBlijham

Isa vd Kuzemer in de ring

Ook de show van haar is gemakkelijk en ze heeft een mooie vlotte stap en dan het hoofd mooi gedragen en de rugbelijning is in de show zelfs mooier dan in stilstand. Ze kwam 1A en nog beter ze werd ook de kampioen van de jongere geiten.

IsavdKBlijham

Isa van de Kuzemer

Ook mijn oude Geesje mocht nog een rondje lopen en ze had niet veel concurrentie maar wel een hele mooie sierlijke geit met een super voorhandje, waar ze het ook vaak genoeg van verloren heeft. Geesje is ook enorm goed in paar rondjes even lekker showen en dan wordt ze meestal wat lomer. Maar het was gelukkig al beslecht. Geesje 1A en automatisch kampioen.

GeesjeBlijham

Geesje van Carpe Diem

Maar de koek was dus nog niet op. Zelf vond ik de categorie jeugdgeiten enorm mooi en had er al op gerekend dat daar de dagkampioen ook bij zat. Echter Isa ging helemaal op in de show en ze stond al mooi attent in de ring toen de voorzitter zijn dankwoord uitsprak (deze keer mooi van lengte Fokko!). Dan staan alle kampioensgeiten al in de ring en als keurmeester keur je dan natuurlijk ook al weer. Zelfs Geesje zat nog wel dichtbij het dagkampioenschap en het ging dus tussen de jeugdgeit en Isa, maar Isa trok letterlijk en figuurlijk aan het langste eind door haar mooie lange lijnen. Zie hier de trotse eigenaar en gefeliciteerd door de trotse eigenaar van de dagkampioensbok en onze voorzitter… hoe blij kan een mens zijn 🙂

dagkampioenen

Trotse dagkampioen eigenaren!

 

Archief