8 juli 2018 at 22:23

Gezelligheid kent geen tijd

Het gezegde ‘Gezelligheid kent geen tijd’ heeft de betekenis dat als het gezellig is, het niet erg is als het wat later wordt en je ook voor je het weet heel laat is. Dat was afgelopen weekend met ons jaarlijks uitje met ‘de geitenvrienden’ ook weer het geval. De dagen vlogen voorbij en vooral de vrijdagavond waar wij gezellig met ons tienen buiten zaten te barbecueën en wij hoorden dat de rest van Nederland slecht weer had.
Wat is het dan goed vertoeven in het Limburgse schone land. We zaten namelijk in Arcen en dichtbij de Kasteeltuinen van Arcen die we zondag bekeken hebben en ook dichtbij de echte fabriek van Hertog Jan, waar ze nu alleen nog maar de speciale bieren maken en de gewone ‘pils’ wordt gemaakt in de Dommelsch fabriek. Ze maken wel pils in twee vaten van 1500 liter en die gaat met een rechtstreekse leiding naar de overkant van hun eigen weg en daar zit een gezellig kroegje. Dit hebben we allemaal op de vrijdag bekeken en natuurlijk geproefd.
Op de zaterdag hebben we de grote fair in Aalten bezocht en vooral doordat we door Duitsland reisden en het een prachtig gebied is, krijg je nog meer het vakantiegevoel. De fair was mooi ruim opgezet en met 400 kraampjes en vele soorten dieren was er voor ieder wat wils.
Ik had van te voren al gezien dat er een miniatuurpaardenkeuring gehouden werd en daar natuurlijk ook kijken. Prachtige zeer kleine paardjes (ja, ze mogen zich paardjes noemen) en ruim beneden de 1 meter. Dit vonden we allemaal prachtig en er was een zeer apart voshengstje. Prachtige lichte manen en natuurlijk helemaal geschoren (je hebt goede scheermachines nodig en toiletteren bij een geit vind ik al vervelend, dit duurt denk ik vele malen langer). Helaas heb ik er geen foto van gemaakt, maar echt wat een hengstje en wat een manieren. Hij voelde zich wel 2 meter groot en zo mooi aangesloten en prachtig qua verhoudingen, maar hij was denk ik rond de 80 cm. We vonden hem allemaal geweldig, totdat hij in de baan kwam. Ze hadden namelijk ook een onderdeel dat ze over paar hindernisjes (aan de hand van de begeleider) moesten springen. Onze favoriet kwam binnen en ik zag zijn draf al. Wat een kort gedribbel en natuurlijk had hij last van zijn vijfde been, maar hij kon echt niet bewegen en daardoor ook totaal geen springer en er bleef geen balkje op de plaats liggen. We waren meteen een illusie armer en dat was het ook niet. ’s Middags liepen we nog een keer langs en toen waren ze net met het kampioenschap bezig. Ze waren net aan het draven en er waren nog vier over. Slechts eentje had echt een mooie ruime stap (wat ook in hun Standaard staat heb ik al opgezocht) en die werd dus ook vlot kampioen. Echt prachtige beestjes, maar is denk ik niet dezelfde cultuur als in ons geitenwereldje. Want we keken ook even rond en de rest van de inzenders die niet meer meededen aan het kampioenschap waren voor ons gevoel al weg.

Onze cultuur is toch wel gezelligheid kent geen tijd en samen uit, samen thuis. Dan wil ik ook het gezegde van een andere kant benaderen. Want gezelligheid kent geen tijd, zou je ook kunnen zeggen. Iedere tijd kent zijn eigen gezelligheid. Er wordt vaak gesproken door de ‘oud leden’ dat het vroeger zo gezellig was en daarmee bedoelen ze dan dat er heel veel fokkers waren en veel inzenders op de keuringen en daardoor ook veel dieren. Was het daardoor echt gezelliger??? In die tijd was er ook veel meer een kliekjes gebeuren en zag je op een keuring ook duidelijk dat er echt groepjes (windstreken?) elkaar altijd opzochten en dat die zich maar amper mengden met andere groepen. Tegenwoordig vind ik dat er veel meer één geheel is op een keuring en als je rondkijkt niet meer echte groepjes ziet. Natuurlijk trek je altijd meer met de één op dan de andere, maar het loopt altijd zo soepel door elkaar heen en ook de keuringsresultaten worden relatief over veel meer fokkers verdeeld dan vroeger met veel meer leden en toch de titels maar naar een handjevol leden. Je moet ook altijd alles in het tijdsbeeld zien en als je ziet dat wij in deze tijd nog altijd zo’n leuke en bloeiende vereniging hebben, dan moet je juist genieten van wat je hebt en niet wat geweest is.

Geitennieuws nog even;
– heb 2 weken geleden al weer Alita met dochter Julesa naar Hoornsterzwaag gebracht. Een super adres waar inmiddels in 4 jaar tijd al z’n 15 geiten van ons lopen en onze geitenfamilies zo weer mooi bij elkaar komen. Zo is mijn Carpe Diem stalletje al teruggebracht naar vier dieren.
– het andere nieuws is al langzaam door Nederland gesijpeld. Samen met Jacob Laning hebben we Falco v.d. Wolfhaag gekocht. Falco is een zoon van Brian v.d Wolfhaag x Bessie v.d. Wolfhaag. Brian laat zien met zijn 4 jaar nog altijd een super beste bok te zijn en dat zien wij graag in een fokkerij en daarbij heeft hij veel kracht en voldoende luxe uitstraling. Zijn moeder Bessie daarentegen blinkt uit in sierlijkheid en mooie lange lijnen en heeft al bewezen fraai typische dieren te fokken. Zoals de zeer typische Cissy vd Wolfhaag en de krachtige en tevens fraaie Carola vd Wolfhaag. Voor onze dieren een leuk avontuur en de bok zelf lijkt luxe en krachtig en goed in verhoudingen en vooral een mooie lange hals die mooi hoog geplaatst is en mooi aangesloten.

Falco

Falco van de Wolfhaag

Geslaagde keuring in Raalte

Gisteren een geslaagde keuring gehad in Raalte. De grote openshow in juni heet nog altijd ‘kleintje nationale’ en hier kun je dan echt zien of je dieren met de landelijke top mee kunnen doen of niet. Want de kwaliteit in de breedte blijft ontzettend hoog en ik heb hier ook weer geiten achteraan zien staan, die je afzonderlijk bekijkt en dan zegt, wat een beste! En toch staan ze in een beste rubriek zo maar achteraan, zelfs lammetjes. Vaak krijgen ze dan ook die plaats vanwege een mindere conditie en/of show en bij een lammetje omdat zij te zwaar of juist te weinig vlees heeft of in verhouding nog te hoog of niet zo lang en noem maar op. Veel argumenten die met een andere conditie en in een andere groeifase of juist volwassen vorm heel anders kan zijn en dat houdt het keuringsspelletje levendig en leuk. Het is niet meer zoals vroeger waar nog meer dieren waren, maar waar maar een handjevol dieren en vaak maar echt paar fokkers om de titels streden. Per saldo is dit veel leuker toch? En dat de prijzen nu over meer inzenders verdeeld worden en dat het niet allemaal meer voorspelbaar is.

Echte toppers lopen overal mee vooraan en daarom is het ook leuk om meerdere keuringen per jaar te bezoeken en dan zien hoe je eigen dieren het een seizoen lang volhouden en hoe je medefokkers het (blijven) doen op de keuringen. Want dan pas kun je echte conclusies over een fokkerij trekken en niet alleen de resultaten van één keuring bekijken. Gisteren dus de grote openshow van Raalte en daar komen de landelijke toppers ook. Vooral bij de jeugdbokken was het al meteen nationaal niveau met bokken als Loekie v.d. Vossehoeve en Pico Bello v.h. Turkeyenhof en natuurlijk mijn (sorry, onze bok Jacob) Topline 22 v.h. Stapelbroek. Topline 22 begint al mooi door de verharing te komen en is nog niet helemaal klaar, maar voor een bok zeker al mooi. Zijn showtemperament neemt uitzonderlijke vormen aan en ik moet er helaas redelijk vlot mee doorstappen en dan danst hij er bijna over. Zou zelf ook liever hebben dat je gewoon heel rustig met het dier loopt en dat ze dan rustig, attent en diep en soepel stappend naast je lopen. Maar dat was met Topline gisteren niet van toepassing. Zodra ik maar even te rustig aan deed of zelfs stil ging staan, dan wilde hij bijna wel in mijn armen springen en stond hij meer op 2 poten dan op 4. Dit is trouwens super vrolijk gedrag van hem en het is thuis ook een super gemakkelijke en lieve bok en ja, hij vindt mij ook heel lief. Echter op die liefde zit ik ook weer niet te wachten. Heb hem daarom maar niet recht in zijn reebruine ogen gekeken, anders zou hij ook nog met mij naar de slaapkamer willen en die stank van ons beiden kan mijn vriendin dan niet aan :-).
Topline 22 werd o.a. geprezen vanwege zijn best type, fraaie maat en verhoudingen, zijn jeugdige uitstraling en zijn souplesse! Kijk, en daar deed ik het nu voor. Vorig jaar heeft hij ook een super zegereeks neergezet, maar hoorde de critici al verschillende kreten over hem roepen. Hij zou te groot worden, hij was niet lang genoeg, hij was niet luxe genoeg in de voorhand, hij kon niet soepel bewegen, de middenhand was niet gevuld genoeg. Alle discussies ineens weer uit de wereld denk ik dan en dit was juist de reden dat ik zo graag wilde dat wij hem gehouden hebben en dat ik hem nu naar een grote show mee nam. Om te laten zien dat dit een boklam was waar het mooie bokkentype in zat en dat dit ook het type boklam was die vermoedelijk zou uitgroeien tot een mooie volwassen bok. Die erkenning heeft hij nu zeker te pakken en mijn voornaamste doel is hiermee met hem nu bereikt. Hij kreeg nu de titel kampioen jeugdbokken en zat dicht tegen de dagkampioenstitel aan. Maar die titel ging terecht naar de 4-jarige Brian v.d. Wolfhaag en ik vind zelf ook dat als je als 4-jarige bok zo best en mooi bent, dan verdien je het zondermeer om de dagkampioenstitel binnen te halen.

T22vhstapelbroek

Topline 22 van het Stapelbroek

Maar een bok koop je natuurlijk niet alleen voor zijn eigen carrière, je koopt een bokje voor de fokkerij. Je wilt de goede dingen van de bok terugzien in de fokkerij en tot dusver lijken er zeker paar goede eigenschappen in mijn lammetjes aanwezig te zijn. De zwarte zusjes Junia en Liana zijn in het hok niet van elkaar te onderscheiden, echter aan de band des te gemakkelijker. Junia heeft niet de bravoure van haar zusje en heeft gelukkig de staart er wel netjes op tijdens het showen en het halsje redelijk, maar alles nog steeds zonder de echte kracht en temperament. Daardoor is ze in de bovenbelijning net ietsje minder en vertoont ze ook minder kracht en kreeg ze een leuke 1C plaats toebedeeld. Liana daarentegen is overal brutaler en thuis ook en die showt als haar vader. Moest met haar in een super zware rubriek en was al lang blij met een mooie 1B plaats, achter echt een super fraai typisch diertje van Oscar Koppelman en ook zeer leuk dat Oscar ook maar met 4 geiten fokt en dan ook zo goed meedoet met de fokkerij. Dat Oscar zijn lammetje (Rosalie 12) echt een beste was bewees ze ’s middags ook door heel gemakkelijk de kampioenstitel naar zich toe te trekken. Ik mocht dus nog fijn terugkomen en Liana ging meteen weer mooi showen en door vooral door haar zeer jeugdige verschijning werd zij reserve kampioen en hiermee was ik zeker super blij. Een geitje die het nu al super doet op haar jonge leeftijd en volgens mij ook een geitje met toekomst.

Liana

Liana van Carpe Diem

Bij de jongere geiten hadden we Isa v.d. Kuzemer bij ons. Isa is qua conditie nog ietsje te zwaar en bij de jongere geiten heb je helemaal zware rubrieken qua concurrentie en ze kreeg als commentaar mee dat het een super beste geit is met een best type en veel kracht, echter dus het enige commentaar dat ze iets te zwaar was en daardoor kwam ze op de 1D plaats.
We hadden nog een geit bij ons en dat was de oudste van de keuring (7 jaar nog maar) en dat is onze Linda 11 v.d. Kuzemer. Toen ik met Linda 11 naar de keuringsring liep merkte ik het al bij haar. Ze had nooit de allerdiepste stap in huis, wel super correct op haar benen en toen ik haar vorige week toiletteerde verbaasde ik me nogmaals over haar super droog en fijn beenwerk en ook haar hoefjes zijn voor zo’n oude geit relatief klein en super sterk. Echter door haar aparte manier van showen (ze wil wel en niet tegelijk) ging ze nu heel kort stappen. Qua type en belijning en jeugdigheid kan ze nog met jongere leeftijdsgenoten strijden, maar dat hoeft niet. Ze moet gewoon tegen een andere veteraan, die weliswaar een jaartje jonger is, maar vergelijkbaar van leeftijd dus is. Dat was een heel andere geit en bij haar zit de troef juist in de kracht en de soepelheid en die heeft voor een veteraan ook nog weinig slijtage en heel begrijpelijk dat de keurmeesters voor haar kozen. Kan beiden en dan moet Linda maar eens gewoon door de ring stappen en haar staart er constant op houden. Al met al een super geslaagde dag met mooie kwaliteit dieren en dat je dan gewoon met de toppers weer mee doet geeft een goed gevoel.

linda11kuzemer

Linda 11 van de Kuzemer

Fania met de zwartjes

Vanavond even paar foto’s gemaakt van Fania en haar dochters Junia en Liana. Is heel moeilijk thuis mooie foto’s te maken en wilde vooral van Fania eens een foto hebben, omdat zij het helaas op de keuring niet kan waarmaken en haar keuringscarrière al beëindigd wordt. Tevens grote kans dat ik haar deze zomer weg doe en gewoon met haar lammetjes verder ga. Eigenlijk zijn deze foto’s dus meer voor mezelf, want zo heb ik haar mooi vereeuwigd via mijn site. Tevens haar lammetjes die mooi door mijn vriendin op de foto zijn gezet en als je de foto’s ook bekijkt dan begrijpt u misschien waarom ik de voorspelling doe dat Junia de beste van de twee kan worden, maar maakt mij niet uit, ben ontzettend blij met beiden! 🙂

Cincopa WordPress plugin

Keuring Leusden

Gisteren op een koude juni dag naar de Openshow van Leusden geweest. Had maar 3 geiten mee en kreeg al van veel personen de vraag waar Topline 22 was. Ik zei dan lekker warm thuis aan het verharen en die is over 2 weken mooi glad voor de keuring in Raalte. Ja, geen ruimte in de kar, omdat Jacob en ik al samen geiten in één kar hadden en dan kun je er geen dikke stinkbok bij gebruiken en ook geen zin om iedere keuring een volwassen bok mee te nemen. Heb wel zin om straks met hem op een keuring te komen waar alle landelijke toppers komen en dan eens kijken waar hij dan staat. Gisteren had hij zeker bij de jeugdbokken geen slecht figuur geslagen, maar de dagkampioen van Emiel van de Weijer en niemand minder dan de 4-jarige Brian v.d. Wolfhaag stond er super voor en is vooral voor zijn 4 jaar een aparte verschijning. Waardeer het dan enorm dat je een volwassen bok op een keuring ziet en dan zie je ook eens hoe dat dan uitgroeit, want we maken nu maar steeds boklammeren kampioen en bejubelen ze en fokken bijna allemaal met boklammeren (ik ook) en vervolgens zie je ze nooit meer terug. Dat is toch erg jammer?

Enfin, het gaat om de mooie geitjes en dit jaar lijkt het geluk een beetje aan mijn zijde en is het gelukt om met maar paar Carpe Diem dieren nu paar leuke lammetjes te fokken waar de ingrediënten redelijk op hun plaats vallen. Zo zitten de zwartjes maar paar generaties van de volle zus van Feliciano af en is het ook weer snel gegaan. De volle zus van Feliciano heette Felicia en ik had haar gecombineerd aan IJsselland Sjors, dat was een roodbruin bokje met echt een heel fraai type (IJsselland Riverman x IJsselland Pieta). De dochter heette Felania en showde zeker als een trein, echter ze mocht een steekje langer en ik wilde de stap ook verruimen. Ik had al nakomelingen van Topline 15 v.h. Stapelbroek gezien en die konden enorm ruim stappen en de bok zelf ook en die was zeker heel lang. Dus die weer gecombineerd met Felania en daar kreeg ik de zusjes Felani en Felana uit. Felani was in mijn hok de echte blikvanger, maar helaas, op de keuring totaal geen verzameling en dus weg goede plaatsing. Het zusje Felana had daarentegen wel paar hele goede momenten en heeft paar keer super geshowd als jeugdgeit en ook meteen super gescoord. Felana mocht van mij meer snit en allure in de voorhand en dus een mooi apart bokje van Jacob daar op ingezet met de mooie naam, Wadapatja 10 v.d. Kikkert. Hier is Fania nu het resultaat van en dit geitje had ik nu zaterdag ook als jeugdgeitje bij me. Super fraai type en wat een mooie sierlijke hals en voorhand en de hals zit er zo mooi hoog op. Ook de keurmeesters vonden dit, maar helaas, weer een nukkige shower en ondanks dat de hals er op blijft en ze gewoon qua tempo precies goed loopt, kun je er verder dan niets mee. De staart komt er niet op en in plaats van dat ze zich verzamelt gooit ze alles los en valt ze zelfs in stukken uit elkaar en slingert ze er qua achterhand over. Ik merk het zelf en je kunt er niets mee. Heb haar thuis ook aan de band gehad en dan deed ze dit ook, maar ze kan het ook ineens anders doen. Dan komt wel de staart er op en de kracht er in en dan ineens is het net alsof ze wel alle spanning heeft. Enfin, type goed, afwerking in de keuringsring weer slecht en een 1D plaats was haar terechte plek en ik denk dat dit haar laatste keuring is geweest en ik heb de zomer nog om na te denken of ik haar nog wel als fokgeit aanhoud of niet.
Maar nu dan eindelijk haar lammetjes van Topline 22. Het zijn nog jonge lammetjes en ik stond meteen in de eerste rubrieken bij de geitjes, maar ook vergeleken met hun leeftijdsgenootjes lijken zij nog lekker jong en pril en mag ik dat graag zien bij een jong lammetje. Liana showde heel goed en heeft op dit moment de beste afwerking van de twee en kreeg een mooie 1A notering. Zusje Junia zit volgens mij ook wel showallure in, maar nog niet de showkracht en kreeg daardoor een beste 1B plaats op de keuring. Super blij dat het lijkt alsof de plannen eindelijk slagen en dit duo zal nog op menig keuring aanwezig zijn en ik hoop zelf hiermee weer paar dieren te hebben waar ik jaren plezier van heb en doe zelf de voorspelling dat Junia als jeugdgeit haar echte doorbraak in het keuringscircuit krijgt, maar zover is het helaas/gelukkig nog niet…

Archief