19 november 2018 at 23:15

Geen kwantiteit, wel hoge kwaliteit

Vandaag super gezellig en hopelijk goed met EJ gekeurd in Den Ham voor de clubshow van Oost-Nederland.
Qua aantallen waren er helaas weinig inzenders en dieren en dit veroorzaakte ook weinig dieren per rubriek, omdat de inzenders dus allemaal meerdere dieren ingezonden hadden en je eigenlijk niet twee dieren van één eigenaar in de rubriek wil hebben.
Evert Jan en ik zitten met keuren echt op één lijn en we vullen elkaar altijd goed aan wat we mooi vinden en hoe we de plaatsing willen hebben. Vooral met zo’n hoge kwaliteit die we vandaag hadden is het soms enorm lastig en ieder diertje heeft zijn pluspunten en zijn iets mindere punten. Dan zijn we beiden blij dat we mooi samen staan en met even discussiëren sta je dan samen helemaal achter de beslissing en het lastigste is dan vaak nog wel, hoe leg je het goed uit waarom het zo staat en sommige dingen zijn moeilijk te benoemen, omdat het niet echt fout is, maar t.o.v. de voorganger komt het minder mooi over.
Aangezien we nog jonge keurmeesters zijn nemen we thuis ook vaak De Standaard nog even door en dat plaatje proberen we ook op de dieren te projecteren en daarbij willen we dan graag zien dat het dier zo natuurlijk mogelijk en met veel souplesse en krachtig door de ring gaat. Zo hadden we vandaag paar keer dat je zegt in stilstand is die het, maar tijdens het rondgaan is het de andere. Wat is dan belangrijker? Hangt er ook weer wat van af. Als het in stilstand niet te veel stoort en in rondgaan zit het tegen het ideale aan, dan wint het rondgaan het toch zeker.

Ik ga niet een verslagje van de keuring maken, die leest u binnenkort in De Dwerggeit…
Wel kan ik verklappen dat bij de bokken Bastiaan v.h. Knabbelhöfke de dagkampioen is geworden en dit vooral omdat hij voor zijn 2-jarige leeftijd een super best bokkentype laat zien en veel hardheid in de onderdelen heeft, met een mooie boven- en onderlijn en goed beenwerk.
Bij de geiten was het Cameron v.d. Loarikshoeve die zelf en met haar fokkerij veel indruk maakte en haar bruincontrastippel dochter Caitlyn v.d. Loarikshoeve is een jeugdgeitje die van type overgoten is en haar overgangen van hals naar schouder en rugbelijning en de gepaste welving en vulling van de middenhand en zelfs haar hele mooie maat en maatverhoudingen maken haar tot een subliem geitje (natuurlijk is zij ook niet foutloos, maar dat krijg je toch nooit en je moet juist genieten van de mooie dingen). Zo te horen was iedereen het hier mee eens en dat doet me toch altijd goed. Natuurlijk wil iedereen zo goed mogelijk presteren, maar op zo’n kleine keuring en dan relatief veel super beste dieren, dan moet je als liefhebber juist ook van elkaars geiten genieten en ik had wel het idee dat dat hier het geval is en was er zelfs veel publiek op deze kleine gezellige kwalitatief hoogwaardige show afgekomen.

Volgende week mag ik naar Leusden en daar ben ik weer inzender met mijn ‘zwartjes’ en ook hun moeder, maar die heb ik meer bij me dat de lammetjes nu nog maar net 3 maanden oud zijn en ze mooi dus samen zo’n lange dag bij elkaar kunnen zijn. Op deze manier heb ik de voorkant van mijn karretje mooi gevuld en achter de schutting vult Jacob Laning dan de aanhanger met vijf beste dieren van hem.

Ik zat zelfs even naar het keuringsseizoen te kijken, want nu gaat het weer snel en nu is er bijna iedere week weer wat. Ik zag dat er landelijk nog 15 keuringen georganiseerd worden (vroeger meer dan 40 denk ik). Op 9 keuringen ben ik als inzender aanwezig, 2 keuringen ben ik als keurmeester. Dan blijven er vier keuringen over zou je zeggen. Echter die 4 keuringen vallen tegelijk op een andere keuringsdag waar ik al aanwezig ben. Dus ik pak echt het maximale aantal keuringen die je maar kunt bijwonen… 🙂

De kop verkoopt de kont

Het is geen weer om de geiten iedere dag lekker buiten te doen en toch verharen de oudere geiten nu nog best hard. Bij de lammetjes daarentegen heb ik niet echt het idee dat er wat veranderd. Ondanks het slechte weer kun je wel bij geitenfokkers op bezoek en heb ik de afgelopen week weer paar leuke stallen bezocht.
Eerst vorige week dinsdagavond vanaf mijn werk even bij nestor Herman van Dijk gekeken. Herman verraste ons vorig jaar met een stel beste boklammeren en ik was wel heel benieuwd hoe het er nu leek. Ontdekte dat het vanaf mijn werk in Zwolle maar een klein stukje doorrijden is en zo kon ik het mooi combineren. Herman zijn fokkerij stamt van 1 aangekochte geit af ergens begin jaren ’70 en hij heeft in al die jaren altijd maar 4 dieren waar hij dan mee fokt. Door de jaren heen heeft hij toch menig succesje geboekt en hij heeft nog altijd een super positieve kijk op het hele gebeuren en weet heel goed wat voor type geitje hij wil fokken. Luxe, veel jeugd en veel uitstraling. Ook kiest hij vaak voor zijn geiten een overjarige bok die al bewezen heeft hoe hij zelf uitgegroeid is en ook graag waar je al dieren van kan beoordelen. Vandaar ook zijn actieve deelname altijd aan de afstammelinggroepen. Want een bok die zelf goed uitgegroeid is, die kan je ook pas echt op waarde beoordelen en een bok heb je voornamelijk voor de fokkerij en dus wil je ook graag zien wat hij gefokt heeft. Zo heeft hij nu met Black Beauty v.h. Rheewold gefokt en met zijn eigen gefokt boklammetje (eigen lijn weet je ook redelijk wat je hebt toch?). De lammetjes kon ik nog niet veel van zeggen, omdat die even in een dipje zaten en het weer ook niet van dien aard was dat ze lekker van het zonnetje konden genieten.
Zeker leuk en leerzaam om rustig even met een ‘oude rot’ in het dwerggeitengebeuren te praten en zijn geiten dan te bekijken.

Afgelopen maandag (2de Pinksterdag) weer een leuke combi dag gehad. Mijn vriendin houdt van fleurige bloemen (ik trouwens ook) en mijn moeder had een hele tijd terug al aan Jan & John wat jaargangen van De Dwerggeit beloofd, die wij dubbel hadden. Eindelijk dus eens bij Jan Dekker en John Roskam geweest (zet de namen maar op alfabetische volgorde 🙂 ). Super gezellig daar en zeker in huis ook door de gezellige honden die eerst veel kabaal maken en vervolgens als knuffels bij je op de bank komen liggen. Natuurlijk gaat het dan eerst over de hondjes en de beroemdste afnemer van hun hondjes. Maar ook over jureersport en vooral in een sport of hobby waar geld mee te verdienen valt, dan is objectiviteit wel eens heel discutabel. Gelukkig wordt er binnen de dwerggeitenhobby niets verdient en is dat aspect totaal niet aanwezig bij ons en dat merk je dan ook goed. Natuurlijk is 100% objectiviteit echt moeilijk en iedere persoon zal altijd zijn eigen smaak houden en ook dat verandert door de tijdgeest ook wel eens. Hoorde hier nog een mooie kreet die John van een hondenfokker hoorde en die best voor veel dieren opgaat; de kop verkoopt de kont! Een mooie voorhand (kop en hals?) siert het dier en trekt de aandacht en valt vaak meer op dan de achterhand.
John is de verzorger van de dieren en die mocht daarom ook mooi 1 voor 1 de dieren buiten even aan het bandje showen. Aangezien ik dus met vrouwen op pad was, zijn die altijd gevoeliger voor kleurtjes en bling bling en vooral de Black and Tan kleuren vielen goed in de smaak bij de dames. Zelf heb ik het ook altijd een mooie kleur gevonden, dus wie weet wat de toekomst ons nog brengt. Qua type hadden ze zeker leuke dieren zo en ook Ghirano v.d. Brinkstukken had zeker niet slecht gefokt, echter niet de gewenste kleur. Hij mag het nog een jaartje proberen. Het bewijs dat we er waren heb ik al gezien op hun site en ze zullen het nu wel druk hebben met al die jaargangen door te bladeren.

Vervolgens even snel bloemetjes uitzoeken… dat was maar paar honderd meter verderop en een prachtige kwekerij van vooral 1-jarige planten. Onze tuin is nu nog kleuriger en voordeel van dit weer is, je hoeft ze nu geen water te geven. Zo heeft ieder nadeel weer een voordeel :-).

Met het motto van, nu we er toch zijn, had ik nog besloten om bij Johan van Ginkel langs te gaan. Johan is vooral beroemd van het keuren en vroeger natuurlijk ook van het zelf met de dieren naar de keuring gaan, maar dat zullen nog maar weinig personen herinneren en paar jaar geleden heeft hij nog eens een succesvolle comeback gehad. Over jureren dacht ik nu achteraf nog wel. We hebben toch in al die jaren al wat verschillende types de revue zien passeren op de keuringen. Eerst zo klein en geblokt en gespierd mogelijk (met als resultaat keizersnedes, want je fokte ook op dikbillen en dat vraagt om problemen), vervolgens zijn we helemaal doorgeslagen naar de andere kant en dat was zo fijntjes mogelijk en dat werd vertaald tot heel hoogbenig en zelfs groot met heel weinig lichaam en geen wigvorm. Vervolgens hadden we door dat we geen dwerg meer aan het fokken waren en hebben we de hoogtemaat weer binnen de perken gebracht en eigenlijk geprobeerd een mix te maken van alles wat we al hadden, alleen dat in dat ene geitje te stoppen. Een geitje die de luxe en fijnheid heeft van een hertje, maar tegelijk een dwergopdruk heeft die niet te groot is en een mooie welving laat zien en een mooie gepaste wigvorm en vierkant op de benen staat en daarbij moet ze nog super soepel bewegen. Ja, krijg je dat in één dier tegelijk? Vandaar dat het heel goed verdedigbaar is dat je verschillende types kunt waarderen en vermoedelijk ook nodig hebt in de fokkerij en in het achterhoofd de gedachte dat Johan zelfs als keurmeester al die types op de nationales heeft gekeurd. Dan is het ook niet verwonderlijk dat zijn stal ook uit verschillende type dieren bestaat en je ieder type ook zeker kunt waarderen. Te grote dieren heeft hij zeker niet in zijn hok en zelfs paar hele leuke schimmelgeiten wat zijn kleurproject is en die hij natuurlijk op kleur en zeker op kwaliteit wil fokken. De volwassen dieren stonden hier al te glimmen in het hok en Johan heeft het nu nog te druk met alles om zijn mooie hok aan te leggen, maar volgend jaar moet hij zeker weer tijd maken om de dieren aan het bandje lopen te leren en dan hebben we er ook weer een leuke actieve keuringsganger bij met zeker een stel beste geiten.

Ik ga eerst aankomende zaterdag in Den Ham als keurmeester aan de slag en ben ook een beetje met opzet nu de laatste tijd niet bij een inzender daarvan geweest. Vind wel dat het gewoon moet kunnen en als keurmeester moet je toch in de ring weer de ‘reset’knop gebruiken. Echter als je helemaal nog niets gezien hebt, dan is het nog veel gemakkelijker om echt met een frisse kijk en zo objectief mogelijk te keuren en ben heel benieuwd hoe het zaterdag weer lijkt en baal er nu al van dat het dan nog geen mooi weer is. Want een geit laat zich toch het allermooist zien met een lekker temperatuurtje. Enfin, we zullen zien en u hoort vast wel hoe het weer ging.

Eerste keuring weer een feit

Afgelopen zaterdag onze eerste keuring gehad en ondanks de kou, was het een gezellige keuring en zijn de eerste kaarten weer geschud. Vooral bij de lammetjes en bij de jeugd ben je extra kritisch hoe alles weer lijkt en welke kant de fokkerij op gaat.
Natuurlijk benieuwd hoe je eigen dieren weer lijken op de keuring, maar zeker zo benieuwd hoe de collega fokkers gefokt hebben en daar trek je dan conclusies uit. Zo kijk ik bij mooie dieren altijd hoe die gefokt zijn en dat geeft dan weer ideeën voor je eigen fokkerij en bij dieren die je minder aanspreken (qua type) kijk je ook naar de overeenkomsten. Dit zegt niets over de plaatsingen van de dieren en keuringtechnisch hebben de keurmeesters het zeker goed gedaan. Vooral op zo’n eerste keuring doet conditie en show heel veel. Heb zelfs lammetjes achteraan gezien die er nu even terecht moesten staan, maar waar ik een hele mooie toekomst in zie. Zo ontstaan er altijd discussies langs de kant van de ring en dat is ook gezond toch? Dat houdt het leven er in en houdt ons allen scherp.

Zal even in het kort beschrijven hoe mijn dieren het deden.
Had Porto Bello thuis gelaten, die krijgen we nog niet goed op verhaal en moet eerst maar even ‘bok’ worden.
Topline 22 hadden we wel bij ons en die verhaart een beetje raar. Had alleen de gebruikelijke zaken getoiletteerd en van de hals de pieken er wat af met de verdunschaar. Zijn lichaam lijkt grijs van de onderwol en dat wil er nog niet uit en om hem iedere dag te kammen heb ik ook geen zin in en kan ik mijn moeder ook niet laten doen. Komt er vanzelf wel uit toch? Echter daardoor leek ie op afstand wel wat geschoren en dat dachten de keurmeesters ook in eerste instantie, maar is dus niet zo. Qua show wil ie bijna te graag, maar dat voelt wel heel lekker aan de band. Stilstaan is zeker zijn hobby niet en loop maar door en dan komt ie vanzelf wel in balans (in ieder geval dat voelt dan zo). Volgens de keurmeesters trekt ie dan soms toch de lendenen nog iets te strak, maar ja, beter dit dan niet showen en natuurlijk moet hij dat niet te veel doen, is ook vaak een bokkeneigenschap toch? Enfin, zonder concurrentie in zijn rubriek is er dan niet veel aan en voor de rest was alle lof voor hem. Dat bleek later wel toen hij voor het kampioenschap tegen Ursus 55 moest en die was vorig jaar op de laatste keuring nog dagkampioen en was zeker ook goed in conditie en een beste sterke bok gebleven en die showde ook weer goed. Toch was het kampioenschap niet zo’n groot probleem en vooral op de lengteopdruk en toch meer souplesse in het rondgaan werkte in Topline zijn voordeel en later voor het dagkampioenschap weer hetzelfde verhaal. Topline blijft maar gaan en hoe meer rondjes, hoe ontspannender hij wordt. Helaas wil hij nog niet mooi op de foto, maar dat komt later in het seizoen hopelijk wel en ik hoop dat hij voor Raalte mooi verhaard is. De vuurdoop heeft hij al wel met glans doorstaan.

Topline22

Topline 22

Dan de geitjes en meteen de nazaten van Topline 22. Meteen de eerste rubriek en meteen met Liana. Die had ik thuis al omgedoopt tot Duracell (van de batterij reclame die ook nooit stopt). Het geitje had na paar oefeningen het al te pakken en blijft maar doorgaan. Waar vaak mijn andere dieren juist naar de uitgang goed willen en de andere kant op niet en dat je dan eerst moet trekken. Was het met haar andersom. Naar de uitgang kon ze net haar moeder en zusje horen die dan relatief heel dichtbij zaten en dan werd ze veel te enthousiast en trok ze te veel. De andere kant op was ze voor haar doen rustig en dan showt ze zo mooi dapper door. Haar halsje draagt ze zo mooi hoog er op dan en een mooie ruglijn en mooie verhoudingen. Een hele mooie 1B plaats was mijn deel en had al gezien dat de 1A ook super showde en beetje zelfde soort geitje alleen al ietsje meer geit en weet al niet meer wat voor commentaar er bij was, wel dat ze heel dicht bij elkaar zaten en was al lang blij. Eindelijk weer een natuurlijke show en dan lijkt de kwaliteit ineens paar klasses beter, terwijl het qua fokkerij voor mijn gevoel wel steeds goed zat. Haar zusje is zelfs nog ietsje luxer en fraaier qua type, maar mist nog de laatste kracht. Het is ook nog geen 3 maanden oud en ze showde voor de rest goed en zo mocht zij in de volgende rubriek zelfs op kop staan. Wat ben ik reuze blij met deze tweeling (de zwartjes!). Later voor het kampioenschap werd het lammetje van Sil Dekker (waar we ook al lekker cake van gehad hadden omdat hij al 40 jaar lid is!!!) de kampioen en mocht ik met Liana weer binnenkomen en ze had er weer zin in en zo werd ik ook nog reserve kampioen met haar.

Liana

Liana van Carpe Diem

Dan de bruine Julesa die vorige week nog veel lovende woorden kreeg vanuit de Twente club en ik had zelf mijn bedenkingen al. Ik mocht nog een nette 1B met haar staan vanwege haar degelijkheid en redelijk goede show. Maar wat ikzelf ook al gezien had bevestigden de keurmeesters ook heel goed en qua type vind ik haar te zwaar en ook in de borst. Het kan natuurlijk na een keertje aflammeren weer anders lijken, maar wat een verschil met de zwartjes en dan is voor mij de keuze snel gemaakt.

De twee moeders van de lammetjes, Fania en Alita behaalden beiden terecht een 1D plaats en vooral Fania had een enorm wisselende show en kon daardoor niet hoger komen. Bij Alita mis ik zelf ook de laatste kwaliteit en dus komt dat mooi uit, mag ze samen met haar dochter Julesa op zoek naar een nieuw tehuis.

Isa v.d. Kuzemer van mijn moeder is nog lang niet in keuringsconditie en hadden we al wel meegenomen en kwam ook nog een keurige 1B met de opmerking dat als ze straks wel mooi in conditie is het weer lekker spannend wordt wie dan de kop mag trekken. Beste geit, lange lijnen en een mooie rustige show kenmerkt haar.

Oude Geesje is dit jaar voor het eerst veteraan en die is nog ieder jaar naar de eerste keuring van Noord-Nederland geweest en zo ook dit jaar dus. Ik wist al dat ik gewoon achter Janis 239 v.d. Kikkert mocht lopen en die geit is echt weer in super mooie conditie en wat een veteraan dan nog met zoveel uitstraling. Echter qua slijtage is Geesje zelfs nog beter bewaard gebleven en zijn het twee super beste veteranen die nog zo in de rubrieken daarvoor konden meedraaien. Vind het gewoon mooi om te laten zien dat je nog een beste veteraan hebt en ze showde ook gewoon mooi en gemakkelijk en dan is er niets vervelends aan om met twee beste dieren dan op de tweede plaats te staan.

Al met al weer een gezellige en helaas koude keuring en hopelijk komt het mooie weer er binnenkort wel aan, want het wordt nu wel tijd dat de geiten hun winterkleed vervangen door het spiegelgladde zomer haar. Alhoewel ieder nadeel heeft z’n voordeel en wordt er vaak geklaagd dat de nationale te laat is in het seizoen, misschien is ie deze keer net op tijd en zijn de geiten dan juist nog super mooi.

Bijna de eerste keuring

Afgelopen tijd druk bezig geweest met de voorbereidingen voor de eerste keuring. Zo heb ik vorige week zaterdag ((27 april) Topline 22 v.h. Stapelbroek opgehaald bij Jacob Laning en staat hij weer bij ons. Jacob had hem deze winter super verzorgd en de bok is zo uitgegroeid, zoals wij (Jacob en ik in ieder geval) verwacht hadden. Qua vleesconditie is hij al helemaal perfect, echter qua beharing moet het natuurlijk nog komen. De nationale is nog lang niet, dus rustig aan maar. Doordat hij nu weer in Oostwold staat kan hij tussendoor even samen met Porto Bello bijna iedere dag even buiten lopen en dat is voor beide bokken heel gezond. In het hok kunnen ze niet samen, maar buiten gaat het heel goed. Vooral omdat Topline 22 bij ons nog goed gewend is en anders moest Porto Bello alleen naar buiten en dat is ook niets. Zo mooi twee vliegen in één klap en vooral de beweging en de zon doet de dieren goed.

Afgelopen zaterdag kregen de bokken hun eerste vuurdoop en was er een hele delegatie vanuit district Twente op stallenbezoek en heb ik ze even aan de band geshowd. Volgens mij konden ze de toets der kritiek doorstaan en zijn het wel twee totaal verschillende bokken. Topline 22 is qua keuringsbok zeker de betere, maar lijkt ook al ontzettend goed te fokken en dat vertrouwen had ik er altijd wel in. Blijf ook zeggen dat je met dit soort type bokken eigenlijk altijd ongestraft kunt fokken en daar komen altijd wel goede dieren van en je kunt dit type ook zo paar keer achter elkaar gebruiken. Er zijn andere bokken die foktechnisch veel toe kunnen voegen aan een fokkerij, mits je ze heel goed en bewust inzet. Deze vallen meer in de categorie ‘compensatiefokkerij’ en soms moet je even overdrijven om weer dichter bij het midden te komen. Maar wat te doen als je daar relatief dichtbij bent???
Enfin, heb ontzettend veel plezier met deze bokken en zie wel hoe het seizoen zich verder ontwikkelt.

Weet trouwens al dat Topline 22 aankomende zaterdag de enige jeugdbok op de keuring is. Voor het kampioenschap moet hij tegen de enige jongere bok en dat is niemand minder dan Ursus 55. Vind het jammer dat er niet meer jeugdbokken komen. Andere jaren hadden we altijd nog wel een rubriekje van 3 tot 5 dieren, maar de meeste fokkers wisten zeker al dat we hem bewaard hadden en die hebben gewoon de bokken opgeruimd of nemen ze niet mee? 🙂

Het allerbelangrijkste van een bok is natuurlijk hoe hij fokt en ook daar waren de geluiden zaterdag positief over. Niet alleen in mijn stal, maar ook bij de andere stallen waar hij ingezet is heeft hij zeer goed werk verricht en moet dat dit jaar al blijken. En ook daar doe ik nog een voorspelling dat ik paar lammetjes gezien heb en waarvan ik er zelf ook paar heb, waarvan ik denk dat ze alleen maar beter worden (beter op de keuring presteren?) als ze ouder worden. Is in ieder geval een genot tot dusver om deze dieren op te zien groeien en met een vader die zelf ook mooi uitgroeit, wordt het vertrouwen in de lammeren alleen maar groter toch?

Ja, kwaliteit van een dier wordt vaak afgemeten aan de behaalde keuringsresultaten van het dier en dat is soms wel eens jammer. Natuurlijk doe ik daar zelf ook aan mee en zit dan zelf ook een beetje met een dilemma om je selectie te maken. Ga je puur voor keuringsprestatie en houd je puur alleen de beste (keuringstechnische) dieren aan of laat je ook nog andere aspecten mee wegen? Met een klein stalletje is dat heel lastig en probeer je altijd de juiste mix te vinden. Wel hebben mijn moeder en ik besloten dat dit jaar Lissa 50 of the White Cottage voor haar diensten bij ons bedankt wordt en nog erger, de bonte 7-jarige Linda 11 v.d. Kuzemer ook. We hebben er nu 2 nakomelingen van die we een kans willen geven en qua karakter is ze niet altijd even gemakkelijk en ze wordt gewoon ouder. Qua slijtage nog totaal niet en ze is zelfs op dit moment nog mooier en beter dan vorig jaar, dus ja, we zullen haar straks ook maar weer inschrijven voor paar keuringen.

Ben super benieuwd hoe aankomende zaterdag alles weer gaat op de keuring en heb de laatste jaren wat showproblemen in mijn dieren gehad en dan krijgen je dieren ook snel die stempel. Denk dat ik het er nu al weer uitgefokt heb en dat moet zaterdag natuurlijk blijken en evt. moeten dan nog paar dieren daar op uitgeselecteerd worden. Qua keuringsresultaten durf ik voor zaterdag niets te voorspellen en natuurlijk wil ik ook wel vooraan staan, maar dat lukt tegenwoordig niet meer zo gemakkelijk en je kunt wel alleen die paar dieren meenemen waarvan je redelijkerwijs weet dat die het beste zullen presteren. Maar als iedereen dat alleen zou doen, dan neemt iedereen in de toekomst nog maar paar dieren mee en staan die zelfs bij elkaar in de ring en dan heb je aan het einde van het seizoen helemaal geen dieren meer op een keuring. Zo erg is het tegenwoordig niet om achteraan te staan en met allemaal beste dieren in de rubriek heb ik daar ook geen enkele moeite mee. Als ik toch maar op de dag zelf ook het gevoel heb dat ik ook mee doe met de top en hoe dat zich dan vertaald in de prestaties, dat zien we dan wel weer.

Want hoe dan ook, de keuringen is de smeerolie van het verenigingsgebeuren en zonder keuringen valt de hele fokkerij ook stil denk ik (en de hobby met de contacten weg?). We moeten soms ook goed terug naar het echte doel van de keuring en dat is de kwaliteit van het dier laten beoordelen en niet alleen maar bezig zijn met welke plaats kan ik behalen en/of waar sta ik (of kom ik te staan als ik het diertje meeneem)? Vooral goede volwassen dieren is een lust voor het oog en zegt echt wat over de kwaliteit van een dier en een fokkerij.

U hoort het na het weekend wel weer hoe de eerste keuring van dit jaar geweest is…

Archief