17 oktober 2018 at 22:22

Het keuringsseizoen komt op gang

Afgelopen zaterdag hield Noord-Nederland haar eerste officiële lammerenpraatmiddag. In het verleden hebben we het al eens voorafgaand aan de eerste keuring gehouden en heel vroeger ook nog wel eens in heel andere vormen. Nu hebben we het afgekeken van Oost-Nederland, beter goed gejat dan slecht bedacht toch? Ik zal eerlijk toegeven dat ikzelf ook wel sceptisch was en met opmerkingen als over 3 weken komt onze eerste clubshow al en waarom nu zoveel moeite doen voor ‘paar lammetjes’? De besten komen vanzelf boven drijven en de meeste fokkers weten echt zelf wel wat hun beste lammetjes zijn en straks in de keuringsring wordt het wel echt uitgemaakt. Aan de andere kant zag ik hierin wel een hele leuke vorm voor leden die wel actief fokken, maar niet actief deelnemen aan een keuring. Zo kunnen zij ook hun fokkerij tentoonstellen en laten becommentariëren.
Goed voorbeeld hiervan is Cor Rosema die bij ons te boek staat als ‘de kleurfokker’ en met allerlei soorten kleuren fokt, maar graag ook wel een goed diertje wil fokken. Die had nu vier boklammetjes meegenomen en zo kreeg hij een indruk hoe zijn fokkerij lijkt t.o.v. de ‘reguliere keuringsganger’.

De locatie leek op het eerste oog niet het centrale punt van de drie noordelijke provincies, maar qua reistijd is het voor de meesten gemakkelijk te doen en had nu een Bertus Blokzijl uit Geesbrug (Zuid Drenthe) drie kwartier rijden, Menno Solle uit Kollum een uurtje rijden en ondergetekende ook een uur rijden. We hebben gewoon een uitgestrekt gebied en als je in de uithoeken van de provincies woont, dan weet je gewoon dat je bij alles verder moet rijden toch? Dan is iets anders veel belangrijker dan het zogenaamde centrum op te zoeken (want moet je met een centraal punt eerst niet kijken waar de actieve fokkers wonen en dan daar een ‘gewogen’ centrum van pakken?).

We hadden nu een super locatie en geheel vrijwillig en belangeloos aangeboden door de familie Roelfsema te Wedde. Wat goed vertoeven is het daar en stugge mensen die Noorderlingen? Nee, enorm gastvrije personen (of zal dat het dwerggeitenvirus zijn?) en wat hadden ze alles perfect verzorgd. Mooie nette schuur met een terraskachel en een ruim opgezet hokje waar de lammetjes los in konden lopen en daarnaast nog een tafel om gezellig te zitten en het zonnetje scheen nog even lekker en zo was het buiten ook nog super goed vertoeven. Dat was zeker voor ‘de dames’ even een heel leuk en aangenaam plekje. Het was wel net te fris om de lammetjes buiten te laten zien, maar binnen kon het dus helemaal perfect.

We hadden nu 10 fokkers die 31 lammetjes meegenomen hadden en helaas(?) kwam de nadruk toch wel veel weer op het ‘vergelijkend keuren’. Hiermee bedoel ik dat er meteen gekeken wordt, die is beter dan die en welke volgorde moeten ze staan? In principe denk ik dat je altijd eerst naar de individuele kwaliteiten van het dier moet kijken en dan vind ik de plaatsing wat ondergeschikt. Vooral bij een lammetje kan er nog zoveel veranderen en is dat maar zo’n momentopname.
De discussies probeerde Dick Kattouw goed op gang te krijgen, maar lukte vooral in het begin niet. Vind het dan als keurmeester wel grappig om aan te horen. Personen die aan de kant toch vaak een opmerking geven over wel of niet goed, dat als ze zelf helemaal vanuit het niets paar dieren moeten laten plaatsen dat ze dan beginnen te kreunen en te steunen. Dit is niet negatief bedoeld, maar is gewoon het moeilijkste van alles. Als je een toppertje hebt, dan is die door de meesten snel te herkennen en wordt die wel aangewezen als ‘de beste’. Maar als die ontbreekt en ze hebben allemaal ‘wel wat’.
Hoe plaats je dan zo’n rubriekje? En hoe dan ook, hoe zet je de dieren achter ‘de topper’ neer? Dan moet je proberen wat lijn er in aan te brengen en ze toch op een volgorde plaatsen en er een ‘goed verhaal’ bij geven. Ook als je commentaar vraagt van de personen dan wordt vaak als eerste (en enige) het negatieve punt van het dier genoemd, wat ze dus fout vinden i.p.v. het mooie/goede van het dier te benaderen en steeds het totaalplaatje (sjabloon van De Standaard) op te zoeken. Ook kreten als ‘mooi klein’ en ‘die is langer’ hoor je dan. Dit is heel natuurlijk en maak ik me zelf ook net zo schuldig aan hoor en noem ik ook vaak het fokkersinstinct. Als fokker kijk je altijd naar het onderdeel welke je het noodzakelijkst moet verbeteren. Als ‘keurmeester’ kijk je meer naar het totaalplaatje en moet je niet overdrijven met een dier helemaal afstraffen op een foutje (of het moet wel heel erg zijn).
Samen met Johan van Ginkel en met de discussieleider Dick Kattouw kregen we dus nog paar leuke discussies en werd het een leerzame middag en ook voor mezelf wel weer. Want terugreis in de auto dacht ik ook nog. Als alle fokkers een bepaald dier voor een andere willen en ‘wij’ als keurmeester zeggen toch dat het anders is. Wie heeft dan gelijk??? Een compliment wil ik zeker nog geven aan Jan Dekker die zijn plaatsing heel mooi toelichtte en (heel anatomisch) ook het dier met de plus en minpunten benaderde. Dan is het ook mooi om daarmee een discussie aan te zwengelen, niet omdat het fout of goed is, maar juist omdat je dan een stapje verder kunt gaan en ook andere aspecten van het dier nog verder kunt toelichten en fout en goed zit soms dicht bij elkaar. Zo was er een diertje die ietsje breder in de borst was en dus zou je haar daarop straffen, maar juist van zijaanzicht was ze weer mooier in de schouders en de schouderligging dan de andere die juist mooi fijn en aangesloten in de schouders was, maar een langere eerste rib had en daardoor in de voorhand ook qua mooi sjabloon wat stoorde. Ja, welke voorhand is dan het beste? Daar kun je niet zomaar een antwoord op geven en varieert ook weer per dier en het is altijd een keuze maken. Zo zeg ik zelf ook altijd dat lengte op het dier wel later komt. Toch zijn er verschillende type dieren, waarbij bij het ene dier het totaal niet erg is dat die de lengte (nog) niet heeft en is het al goed en als ze later nog wat lengte er bij krijgen, wordt het alleen maar mooier en beter. Terwijl bij een ander dier je er heel anders tegenaan kijkt en het door de verhoudingen van beenlengte en borstdiepte juist nog wel storend is dat er geen lengte opdruk op zit.

Al met al was het een super geslaagde middag en vooral heel gezellig en nogmaals het grootste woord van dank gaat naar de familie Roelfsema die ook zo hun eigen cateringsbedrijf kunnen beginnen, vooral hun inmiddels bekende gehaktballen liepen als warme broodjes 🙂

Dit was de opmaat voor onze eerste keuring en deze week moesten wij de inzendingen opsturen. Alhoewel mijn dieren ook nog lang niet in topconditie zijn heb ik gewoon AL mijn Carpe Diem geiten opgegeven. Beter gezegd, ik heb al mijn dieren opgegeven die ik momenteel in mijn bezit heb (ja, Kees zal de lijst weer bijwerken en een overschrijving opsturen). Op dit moment heb ik de veteraan Geesje en daar zijn de bokjes al bij weg en dus zal die vermoedelijk niet lang mooi blijven, maar wil haar nu als veteraan meteen meenemen en ze is ook al bijna verhaard. Vind het ook leuk om aan te tonen, dat deze geit gewoon ieder jaar mee kan naar de keuring en nu dus als veteraan. Haar bokjes zijn trouwens, met alle andere bokjes van januari, afgelopen zaterdag weg gegaan. Ik geloofde er niet zo meer in en als ik er zelf niet mee fok, wie dan wel?
Vervolgens heb ik nog twee jeugdgeiten en dat zijn Alita en Fania en die moeten zeker nog meer vlees, maar het jeugdtype straalt er vanaf en heel benieuwd hoe die nu als jeugdgeiten door de ring gaan. Dus ook zij gaan mee naar Buitenpost. Vooral ook omdat ik heel benieuwd ben naar hun drie dochters. De bruine Julesa en de zwartjes Liana en Junia. Vind het wel zo plezierig om op deze leeftijd dan de moeder en lammetjes gezamenlijk mee te nemen. Hiermee zijn al mijn Carpe Diem geiten al ingezonden en heb ik op dit moment 6 geiten. Heb vervolgens de nieuwe aankoop Porto Bello v.h. Turkeyenhof ingezonden en die is nog even onder voorbehoud. Hij moet namelijk nog even meer vlees krijgen en heeft natuurlijk de laatste tijd ook veel te verduren gehad. Eerst bij moeder weg, samen met zijn broertje. Vervolgens broertje weg, toen mocht hij zelf naar Mark Eindhoven en daar weer paar overnachtingen en vervolgens naar ons. Resultaat was dat hij afgelopen vrijdag een lichte bronchitis volgens de veearts had en antibiotica heeft gekregen. Gelukkig was ie zaterdagmorgen al weer fit en hebben we de kuur wel afgemaakt en heeft ie nu weer een blakende gezondheid en is het een lekkere en gezonde eter. Feit is wel dat hij door dit alles nog niet de showconditie heeft, maar heb hem aan de band gehad en dan is ie zo bijzonder, dus even afwachten hoe dat over 2,5 week er uit ziet.
Maar ik heb nog een troef op papier, namelijk Topline 22 v.h. Stapelbroek. Die is nu jeugdbok en staat bij Jacob Laning en heeft zich ook ontzettend goed en positief ontwikkeld. Nog even kijken hoe we het doen en hopelijk komen er meer jeugdbokken op de keuring, want niet veel zin om daar met hem als enige jeugdbok te staan. Is anders wel mooi toch om de bok weer te tonen en meteen zijn fokkerij? Hoeveel vaderdieren van lammetjes laten zich nog op een keuring zien tegenwoordig?

Dit zijn tezamen al 8 dieren en mijn moeder moet natuurlijk ook nog inzenden. Haar lammetjes zijn allemaal te jong, dus die vielen al af en Linda 11 zou dan bij Geesje in de rubriek bij de veteranen komen en ze is ook nog maar pas afgelammerd, dus ook zij viel nu af. Alleen Isa v.d. Kuzemer bleef er over voor mijn moeder en die is hopelijk ook net op tijd (een beetje) keuringsklaar.

Al met al 9 dieren en het is over dik 2 weken al en heb er weer veel zin in!

Voorjaar! Geiten weg en bok er bij…

Wat een week weer…
Eerst vorige week woensdagavond 5 geiten weggebracht. Dit om de noodzakelijke ruimte te maken en omdat je weer streng moet selecteren. Vooral ook omdat we met ons kleine stalletje al met te veel dieren de winter ingegaan waren en we vervolgens dubbel gelukkig met de lammetjes zijn. Punt één mooi de helft geitjes en dat waren er zelfs 9 en vervolgens lijkt de kwaliteit dit jaar ook bijzonder goed (in ieder geval, wij zijn dik tevreden).
Het was moeilijk een keuze te maken en dan kijk je naar ‘stelletjes’. Zo was Ziva van Carpe Diem uitgegroeid tot een beste sterke jeugdgeit met veel ruimte en goede benen. Dat zag ik nog eens toen ze net bij de nieuwe eigenaar in het hok stond en toen dacht ik nog, doe ik dit goed? Toch kies ik voor de luxere halsjes van haar zusje Fania die zeker niet weg mocht met haar lammetjes en Alita die er op dit moment al mooier ingroeit. Dus helaas kom je dan weer bij Ziva terecht die de afvaller van de drie werd. Ook haar geitlammetje leek op dit moment de mindere van het stel en zo kreeg je hierdoor weer een hokje vrij. Hiermee was Carpe Diem al weer teruggebracht naar 6 geiten en qua bezetting 3 hokken.
Dan had mijn moeder de moeilijke keus hoe zij dan de overige 4 hokken mocht bevolken. Linda 11 mag nog niet weg, haar dochter Linda 23 lijkt qua type dichterbij oma Linda (de echte oude Linda) en dus moet die eerst ook blijven. Dan heb je nog maar 2 hokken over. Isa v.d. Kuzemer is zeker een blijver en daar hadden we met een (gewaagde) wisseltruc al een mooi geitlammetje bij overgezet en ook de fokmoeder Lissa 50 lijkt weer paar prachtige lammetjes geworpen te hebben. Ja, dan blijven de Isa 2 (met 1 bokje) en Isa 3 met 1 geitje nog over. Niets mis mee, behalve dat de anderen een streepje voor hadden en zodoende moet je dan reëel kiezen en hebben we vorige week dus dit rijtje weggebracht (Ziva met lam Avivah, Isa 2 met bokje en Isa 3 met lammetje Isa 7). Het achterlaten van je dieren bij de nieuwe eigenaar is totaal geen probleem. Een mooier en beter plekje kunnen dieren zich niet wensen. Ze hebben een groot hok met alle ruimte voor de geiten en echt een leuke kudde. Overdag kunnen ze in een grote weide lopen met overal weer bescherming en beschutting en ze kunnen dan ook gewoon binnen komen, kortom goede verzorging en voer en veel beweging en lekker in een kuddeverband. Vind het zelf wel jammer dat onze dieren op jaarbasis heel veel in hun eigen hok moeten verblijven, maar dat zit helaas nu zo in ons systeem.

Door deze uitdunningsactie konden de andere boklammeren in het aparte hok en konden vervolgens alle geiten, inclusief de lammetjes van vorige week maandag, zondagmiddag voor de eerste keer lekker buiten spelen. Het moment van de eerste keer de geiten naar buiten heeft natuurlijk veel leuke kanten, leukste is natuurlijk het voorjaarsgevoel en eindelijk weer dieren buiten. Het andere is dat ik altijd super benieuwd ben hoe de lammetjes buiten dan weer tonen. De ene valt mee en de andere een beetje tegen… echter deze keer stond ik te kijken en begon al meer om me heen te kijken van… hé kijk die eens met het staartje en het halsje er zo mooi op en kijk eens, hoe mooi die op de benen staat! Het jaar lijkt beloftevol en met toch een beetje fokkerservaring durf ik toch wel te zeggen dat we gemiddeld heel goed gefokt hebben. Bedankt Topline 22 :-).

De lammetjes waren nog niet eens geboren en ik was al met het vervolg bezig. Namelijk het uitzoeken van een nieuwe fokbok, voornamelijk voor de lammetjes van Topline 22 en zoals ik nu ook naar onze lammetjes kijk en naar de nieuw aangekochte bok, lijkt het me nog steeds een goede keus. Het bokje van Luc Dumortier met de mooie naam Porto Bello is al gearriveerd en dat via tussenstation Mark Eindhoven. Daar heb ik dinsdagavond de bok vandaan gehaald en samen hebben we de bok eens heel kritisch bekeken. De eerste indruk is meteen een fraaie bok met enorme mooie verhoudingen. Niet groot, maar zeker geen korte beentje, niet te diep in de borst en een super de luxe voorhand en toch de bokkenopdruk. Vooral in zijn kop en hals een dikke plus. De benen ben je een beetje bang voor, maar die ook heel kritisch bekeken en dan zeg je eigenlijk, het zijn niet de voorbeeldbenen, maar ze scoren een ruime voldoende en misschien is de souplesse juist de plus. Dan de ruglijn en vooral bij de schouders. Die lijkt niet helemaal recht en daar zit je dan wat naar te kijken. Echter dit is ook weer souplesse, want thuis liet ik hem mijn moeder aan het bandje zien en ik merkte het zelf ook meteen. Die hals ging er meteen op en de staart mooi recht op de rug en de bok showde formidabel en dan valt alles op zijn plaats en heeft ie juist een mooie rugbelijning. Denk ook dat als alles juist te sterk en te solide in elkaar zit (zoals ik zelf ook jaren gefokt heb) dat de dieren dan meer moeite hebben om de hals te dragen en dat je daardoor dus de showproblemen hebt. Denk maar aan de beste showers, die lieten in stilstand altijd een (klein) steekje vallen in de bovenlijn, maar kwamen ze in beweging dan was het een lust voor het oog. Natuurlijk moet je bij alles de gulden middenweg weten te benaderen en ook daarbij denk ik dat je juist iedere keer zo dicht mogelijk bij de gulden middenweg moet blijven en compensatie fokkerij is leuk, maar je slingert dan ook te veel van de ene naar de andere kant. Met Topline 22 ben ik bewust bij het goede midden gebleven en met Porto Bello zal de balans een beetje doorslaan naar het nog luxere, met nog wel oog voor de onderdelen. Zelf ben ik super blij met de koers die ik nu volg en heb de ingrediënten voor 2014 dus al weer in huis!
Zie hier een foto bij Mark in het hok genomen en Porto Bello had natuurlijk meer oog voor de geiten dan voor ons.

portobello

Porto Bello v.h. Turkeyenhof

Tevens met de naam Porto is de vraag hoe die dan in het noorden komt… gewoon, je plakt er een postzegel op en het komt vanzelf goed. Zie hier op zijn linkerhoorntje de postzegel en zie hier ook meteen de super expressieve kop. Heel veel expressie en toch ook meteen de bokkenuitstraling. Zo zie ik het enorm graag en noem het zelf nog altijd de Batshoeve opdruk.

Porto kosten

Porto kosten

 

Open staldag en de laatste lammetjes geboren

Afgelopen zaterdag 6 april had Noord-Nederland weer bij paar stallen in de vereniging een open staldag. Dit is altijd een leuk gebeuren en lekker laagdrempelig om eens bij je collega fokker thuis te kijken. Deze keer stond Oost-Groningen op het programma en wij begonnen bij familie Schutte, waar kleindochter Elisa (of Eliza? beide versies staan ook op zijn eigen site zie ik…) samen met opa Jan trots de dieren aan ons liet zien en hier verschillende kleuren met vooral ook al veel stippel en beste dieren met lammetjes die allemaal super in conditie waren, zelfs de drielinglammetjes hadden eerder overconditie dan te weinig. Super verzorgd en netjes daar!

De volgende stal was van de familie Roelfsema en natuurlijk hier ook weer een super gastvrij onthaal met echte boontjessoep, met alle benodigde ingrediënten er in. Hier werden we in de stal rondgeleid door Henk met dochter Marieke. Charmante geitjes stonden hier en de ene dier wil sneller vlees aanzetten dan het andere. Bij Henk hebben ze blijkbaar even langer werk nodig om in conditie te komen en dan kun je ze ook beter beoordelen. Ook hier verschillende kleurtjes en ook hier wat stippels er bij.

Vervolgens ging onze reis naar Jan de Vries, die nu samen met vriendin Inge met een comeback in de dwerggeitenwereld bezig zijn en wat voor eentje. Hier werden we aangenaam verrast door paar beste geiten en vooral een op dit moment al schitterend jeugdgeitje met ook beste lammeren. Leuk te zien dat de aardigheid en interesse in de dwerggeiten altijd bij Jan gebleven is en hoe ze daar nu met de hele familie met de dieren omgaan. Jan heeft zelfs een uitzonderlijke geit, Felcona v.d. Brinkstukken heeft 3 lammetjes, maar ze heeft zelf ook 3 spenen en uit alle drie de spenen komt ook melk! Zie hier de rechterkant met de dubbele spenen, welke beiden melk geven.

drie spenen

Hier de dubbele spenen, die allebei melk geven

De laatste stal was meteen het eindstation van deze dag, maar wat een STAL! Johan van Ginkel had vorig jaar een nieuwe stal casco laten bouwen en heeft zelf de gehele inrichting gedaan. Was trouwens niet alleen een geitenstal, maar ook dubbele carport en terras aan de andere kant. Het geitenhok was ook super mooi ruim opgezet en 15 ruime hokken waren er in gebouwd met veel ijzerwerk. Dit geeft heel veel licht in de hokken en helaas waren de geiten nog wat menigte schuw, zodat ze zich niet mooi presenteerden aan ons. Ja, wordt nodig tijd dat ze wat keuringservaring opdoen en dan wennen de geiten ook beter aan de mensen :-). Was wel leuk dat je hier verschillende type dieren (lammetjes) kon bewonderen en zelfs een blauwschimmel en een roodschimmel. Het was al de afspraak van Johan om hier de gezamenlijke afsluiter van deze dag te combineren met de opening van dit nieuwe verblijf. Maar samen met Pernel en de kinderen (weet alleen de naam Wichert nog maar) hadden ze een heuse barbecue en salades en terrasverwarming, zodat we daar nog in een super gezellige sfeer de dag konden doornemen en leuk is dan ook dat de andere gastpersonen van de staldag daar dan ook komen.

Voor een foto impressie van de dag kunt u kijken op de site van Noord-Nederland onder Foto’s en dan de Open Staldag, daar staat weer een foto album gemaakt door Dick Kattouw.

Maandag 8 april heeft Linda 11 haar lammetjes gekregen en gelukkig ook maar een tweeling. Een stevige bruinbonte bok, die overwegend bruin is met paar vlekjes en vervolgens kwam er nog een mooi fijn gebouwd geitlammetje, echter die is behoorlijk wit. Mag de pret niet drukken, Linda 11 vonden we zelf ook altijd te wit en daar zijn we nu naar 7 jaar ook al mooi aan gewend. 🙂
Hiermee zijn al onze geiten gelammerd en zijn we echt super tevreden. Alles goed gegaan, en precies half om half met de bokken en de geitjes.

Linda11lammetje

Lammetjes Linda 11, witte is het geitje

Rechts het bokje, mooi donker en paar witte vlekjes

Rechts het bokje, mooi donker en paar witte vlekjes

Wat een type

Het was weer een druk weekend, die voornamelijk in het teken stond van de dwerggeiten. Over het weer zal ik maar niet te veel zeggen (schrijven), maar zeker is wel dat het met dit weer voor mens en dier niet leuk is en dat wij niet lang willen staan te koukleumen bij de dieren en dat de dieren zich met dit weer nog niet willen laten zien. Vandaar dat het beoordelen van dieren dan ook niet echt mogelijk is.

Zaterdag ging ik met Jacob en Bertus naar Oost-Nederland, met als hoofdopdracht Shamira 1 v.d. Roomberg op te halen. Aangezien Ronnie een beetje onlosmakelijk is van Jos Buiting en Henk Wesselink, hebben we die ook meteen met een bezoek vereerd. Bij Jos Buiting had de grote selectie al plaatsgevonden en liepen er nog maar paar geiten. De lammetjes waren allemaal dik in het haar en hadden even een mindere periode. Hebben ze wel eens vaker en die zijn echt aan de zon toe en de volgende groeispurt en dan hopen dat het mooie weer terugkomt.

Bij Ronnie Klaassen hadden we even extra tijd en daar werd de inwendige mens goed verwend en had Bertus ook rustig de tijd om de fokker van zijn nieuwe geit eens goed te leren kennen en tevens ook de basis van zijn huidige nieuwe generatie. Immers hij heeft met Rick 1 GR v.d. Kruisberg gefokt en die bok is doordrenkt van het Roombergbloed. Shamira 1 stond er al mooi voor en de verrassing vonden wij het bokje die er bij liep en die ook mee naar Bertus ging. Super correct bokje, met een mooie voorhand, sterk in de ruglijn en hele goede en fraaie achterhand. Mocht misschien een streepje langer, maar met zijn afstamming kan hij niet te kort blijven en ja, gaat het dan alleen om de langste? Die discussie kregen we goed los en de dieren blijven tegenwoordig zo maar niet meer te kort en de echte lengte komt vaak later wel. Natuurlijk is een lengte opdruk wel belangrijk, maar dat ze meteen super lang en ook nog laag op de benen moeten zijn, is ons idee niet echt…

Leuk is dan dat je even later bij Henk Wesselink komt en daar keken we even rond en meteen viel ons oog op een super leuk charmant jeugdgeitje. Ja, zegt Henk, ik vind het zelf ook een hele beste en ik denk de beste jeugdgeit hier. Ja, en was dat de langste in het hok? Bij lange na niet. En toch was/is het de mooiste. Ze stond er natuurlijk ook net gunstig voor, net aan het einde van de dracht. Ze was heel fraai in de voorhand, met een mooie strakke rugbelijning en mooie achterhand, mooi gevuld en niet te diep en vooral heel veel uitstraling. Ja, hoorden we de eigenaar ook mompelen, mooi typetje hè? Ja, juist daar gaat het om. Het mooie type kan een kleine of juist een iets grotere zijn en bij de ene is het gepaste nog wel heel mooi en bij een andere staat veel lengte juist weer mooier. Ook paar mooie geitlammetjes van Dijkgraaf Paul stonden hier (bij Ronnie trouwens ook al een hele aparte gezien, maar die was nog heel jong). Leuk is dat Henk zo weer wat geiten koopt en er dan mee gaat fokken en dan heeft hij weer aparte lammeren. Is niet echt een eigen lijn opbouwen, maar is wel een manier om leuk te combineren en zodoende weer net iets anders te fokken dan de doorsnee fokker (bestaat die dan?). Zo moeten zijn Coolen geiten nog lammeren en heel benieuwd hoe dat avontuur verder gaat.

Maandag ging de auto de andere kant op om vervolgens lekker gereden te worden naar het Limburgse land. Samen met EJ, Sil en Marco naar de stallen van Vaessen, Emile van de Weijer en Peter Kerkhoff. Het gonsde behoorlijk in geitenland dat Vaessen bijna alles weg doen. Uiteindelijk is het verhaal dat ze gewoon 24 dieren willen overhouden i.p.v. de gebruikelijke ruim 30 geiten en dat ze nu al heel snel aan het selecteren zijn gegaan. Helemaal niets vreemds aan en eigenlijk zouden ze zelfs 17 dieren willen overhouden en alleen dan de geiten in de mooie ruime stallen in hun voorste gedeelte willen houden. Ja, wat voor de ene dan niet zo veel dieren meer is, is voor de andere juist heel veel en een fokkerij met 24 geiten per jaar laten lammeren is meer dan een volwaardige fokkerij. Ook hier was de vorstperiode en de kou nog steeds volop aanwezig en was het ook moeilijk om de lammetjes te beoordelen en ook de moederdieren hadden relatief veel lammetjes gebracht en moesten allemaal nog op conditie komen. De nieuwe stammoeder Bessie zet nu haar stempel in deze fokkerij en vooral Bessie zelf kon mij enorm imponeren. Wat een type en wat een ras op die geit en ze houdt die enorme super fraaie voorhand.

De volgende stal was Emile van de Weijer, die nog maar paar jaar bezig is en zich goed aan het inlezen, inleren en ook nog aan het inkopen is en tussendoor al leuke (keurings)resultaten behaald. Zo hadden we hem bij Vaessen al gezien en had hij daar een leuke geit opgehaald en de bekende Brian v.d. Wolfhaag. Voor een 4-jarige bok echt een geweldige bok met super beste maatverhoudingen en wel iets aan de zware kant, maar in verhouding veel lichter dan dat ik wel eens jeugdbokken zie. Ook de upstanding (van kont naar schoft iets oplopend) is er heel mooi ingegroeid en maakt hem echt een hele beste bok. Hier hebben we lekker in het zonnetje genoten, maar wel achter de glazen pui…

Als laatste stal, het was inmiddels al weer 16 uur, naar Peter Kerkhoff. Ik had een heel ander idee van zijn manier van geiten houden en dacht altijd dat hij heel veel geiten had. Daar aankomend zagen we niet eens veel hokken en die waren mooi ruim en de dieren stonden er al op keuringsconditie voor. Wij vonden dat aan de vroege kant, hij zelf vond het geen probleem en maakt niet uit. Ze waren nu al schitterend en hij liet ze samen met dochter Kelly één voor één buiten zien en daar werden we toch even verrast door een stel super de beste en fraaie dieren. Echt mijn complimenten voor deze leuke stel dieren en voor zijn fokkerij die hij nu helemaal zelf opgebouwd heeft en dat in 10 jaren tijd!

We hadden zaterdag al een discussie gehad dat de ‘bandbreedte’ binnen de fokkerij misschien kleiner moest. Als voorbeeld werd genoemd een krielkippenras. Daarbij is het ideaal volgens die persoon zo omschreven dat het weinig ruimte laat voor interpretatie, zoals gewicht en grootte en de hoek van staartdracht (??? weet ik veel, noem maar wat onderdelen), maar ook daar blijft er dan nog genoeg discussie over en ik denk juist dat het goed is dat we toch nog onze marges hebben. We hebben ook met relatief kleine aantallen te maken en dan moet je toch steeds weer door kunnen blijven combineren. Ook het perfecte dier fok je zomaar niet en de perfecte geit x de perfecte bok geeft ook niet het perfecte resultaat. Dit komt dan ook doordat het niet generaties al perfect is en je dus meteen weer terugvalt op de ouderdieren en dan kom je er weer verder vanaf. Enfin, ik vind het zelfs alleen maar interessant dat er leuke marges binnen De Standaard zitten en dat je daar leuk mee kan spelen en als het bijna perfecte diertje er is, dan waardeert iedereen dat ook en dat is dan zeker weer het leukste. Op welke manier je die dan fokt, dat is lekker vrij aan de fokker en zo wil de ene nu ineens het kleine diertje en geeft het alle tijd om uit te groeien, terwijl de andere meer voor het vroegrijpere diertje kiest. Zal ook allemaal wel weer mode onderhevig zijn en als we maar niet overdrijven, dan is er volgens mij niets aan de hand.

Ik vond beide dagen weer super gezellig en leuk en tussendoor ook altijd ontzettend leerzaam. Elkaars fokkerijen beter bekijken en de type persoon achter de fokkerij dan een beetje leren kennen. Maar vooral ook de verschillende types dwerggeiten, die we binnen ons geitenbestand hebben bekijken en per saldo willen we allemaal naar hetzelfde toewerken, maar je persoonlijke smaak geeft altijd net die andere invalshoek en zo krijg je altijd weer leuke en nieuwe ideeën voor een volgende fokronde, want met dat proces zijn we altijd bezig!

Archief