19 november 2018 at 23:15

De wisseltruc

Er zijn weer allemaal lammetjes geboren. Zoals al gezegd was Isa 2 woensdagmiddag bevallen van een bruin bokje en een mooi bruin geitje. Vervolgens lammerde haar halfzus Isa (inmiddels 2 jaar) vrijdagavond rond 18 uur af. Ik was er net bij en er kwam 1 bokje uit en die leek niet eens super dik, maar ook hierbij twijfelde ik of er wel meer in zaten en even voelen voor het uier en met ‘vingertje’ en nee hoor, ik voelde helemaal niets. Dit was meteen binnen een minuut na het bevallen en ik keek nog eens naar de bok en de moeder Isa, die nog steeds in overconditie staat en begon snel te denken. Bij haar halfzusje zat dus dat mooie geitje die we wel graag willen houden en zij heeft nu maar 1 bokje en zo krijgen we haar niet mooi voor dit seizoen. Ik zei tegen mijn moeder, weet je wat? We zetten dat geitje over bij Isa. Mijn moeder zei ook meteen, ja, dat proberen we! Ik pakte snel dat lammetje uit het andere hok die heerlijk lag te slapen en ging met het nog natte bokje over het geitje wrijven, zodat die ook weer nat werd en draaide ze paar elkaar om elkaar heen. Isa keek me gewoon maar wat aan en die is zo rustig dat ik het aandurfde. Ik liet de lammetjes weer los en ging snel weer uit het hok. Even liep het geitje te snel door het hok en wilde er eigenlijk weer uit en mekkerde een beetje. Isa ging er meteen achteraan en likte mooi weer over haar heen. Het lammetje begreep het allemaal ook nog niet en had wel dorst en ging vervolgens maar lekker drinken en dat was echt een moment van, yes, dit gaat lukken!
Het probleem was nu nog wel even dat de echte moeder van het lammetje ineens door had dat ze een lammetje miste en die begon rustig wat te mekkeren. Ojee, als het lammetje terug gaat mekkeren, wat dan? Snel weer nagedacht en gehandeld en die moeder weer teruggezet naar het reservehok waar ze de hele winter al gezeten had en zo kon Geesje met haar bokjes weer in haar eigen hok. Zo kunnen ze elkaar niet meer horen en dit lijkt helemaal de oplossing. In ieder geval gaat het nu 2 dagen later nog helemaal perfect en het lammetje doet het uitstekend en begon het even met licht balen van maar 1 bokje, nu staan we er bij te glunderen dat dit zo mooi gelukt is. Een super geslaagde wisseltruc!

Gisteravond (zaterdagavond) is de moeder Lissa 50 of the White Cottage bevallen en die bracht zelfs twee geitjes en daar zijn we zeker ook blij mee en vanmorgen bracht Isa 3 een stevig bruin geitje (liep er al bij, dus helemaal gemakkelijk).

Al met al weer allemaal geitjes en zo kunnen we meteen ook de eerste selectie doorvoeren en kan ik weer ruimte maken voor bokkenopvang. De bokjes van Geesje en met name Hilaris 2 krijgt al meer vertrouwen van mij en wil ik zeker eerst een kans geven om te kijken hoe die nu uitgroeit en kijken hoe zijn karakter/gedrag aan de band is. Tevens komt halverwege april het bokje uit België met de mooie naam Porto Bello en dan zullen we zien hoe die zich verder ontwikkelt en mag graag een bok zelf opfokken. Dan weet je echt wat voor vlees je in de kuip (sorry, in het hok) hebt toch?

Isa 2 gelammerd

Afgelopen woensdagmiddag heeft Isa 2 v.d. Kuzemer gelammerd. Mijn moeder moest overdag weg en ik hield haar mooi via mijn Iphone en de camera in het geitenhok in de gaten. Kwam toevallig goed uit dat ik in Groningen zat te werken en rond half twee zag ik echt de weeën en dus maar de auto gepakt en 10 minuten later stond ik al in het geitenhok. Duurde niet lang en een dikke bok was het resultaat. Ik twijfelde nog even of er meer in zaten maar door de techniek van even met de open hand voor het uier voelen en dan de buik omhoog drukken, dan kun je heel gemakkelijk voelen of er nog wat in zit en ja hoor, ik voelde heel duidelijk nog een lammetje. Die liet nog een uurtje op zich wachten en daar kwam een mooi donkerbruin geitje (dacht eerst zwart, dus zeker donkerbruin). Vind dit een leuke combinatie. Isa 2 is niet de kleinste en qua bouw heeft ze kleine schoonheidsfoutjes, maar het is een enorme showgeit. Lange hals en lange lijnen en ze wil  heel gemakkelijk aan de band en dan meteen de staart er goed op (in het hok ook). In combinatie met Topline 22 v.h. Stapelbroek had ik hier al een leuke verwachting van en met de eerste indruk van het lammetje zit dat dicht in de buurt. Luxe, lang en correct gebouwd (van wat je er zo jong van kunt zien) en bij zo’n diertje ben ik zeker niet bang voor de show. Het is nu even afwachten wat de rest nog gaat brengen, want we moeten helaas op korte termijn al weer selecteren. Gelukkig hebben we een super adresje die dit jaar weer geitjes van ons wil hebben, dus daar breng je ze zeker nog met plezier heen.

Isa 2 met de lammetjes

Isa 2 met de lammetjes

 

De bevestiging?

Afgelopen vrijdag al weer vrij genomen en weer voor de geiten. Extra hokje er bij getimmerd (samen met mijn vriend die een eigen klusbedrijfje heeft) en een ander hok zo gemaakt dat die nu gemakkelijk in tweeën te splitsen is. Zo zijn we weer klaar voor de tweede ronde lammetjes, want er moeten zelfs nog 5 geiten lammeren. Eigenlijk heel laat in het lammerseizoen en normaal gesproken zouden ze al lang overdag dan buiten lopen, maar met deze winter, voelt het nog bijna als vroeg aan.

Zaterdag stond de gezelligheid weer troef. Hetgeen onze hobby zo leuk en uniek maakt en dat zijn de contacten met de andere fokkers/liefhebbers. Eerst kwamen rond de middag Jan de Vries en Albert Berends en daar gezellig mee gegeten en de nieuwtjes mee uitgewisseld en blij dat zij ook allebei weer leuke lammetjes hebben en dat Jan de fokkerij ook zo enthousiast weer opgepakt heeft. Natuurlijk hebben ze ook onze geiten aandachtig bekeken en even rustig de geiten één voor één op ons ruime middenpad geshowd (dat wil dus echt niet, en mijn evt. volgende hok krijgt hopelijk een veel ruimere middenpad!). Dan zoek je steeds de bevestiging van wat jezelf ook al mooi vindt en wat jezelf minder mooi vindt. Met ons drieën zaten we behoorlijk op één lijn en dat versterkt dan je keuze die je moet maken voor de eerste selectie en het gaat niet alleen om een goed geitje, maar juist ook om dat aparte geitje waar jezelf ook helemaal achter staat.

We gingen weer naar binnen om nog even rustig in de warmte te praten en dat met een ‘sapje’. Vervolgens kwamen de Noord-Hollanders, te weten; Cor en Agaath Plomp, Michiel Groot ZONDER Hilda en zijzelf baalde het meest dat ze niet mee kon en ‘ik ben Marco’ Snip. Zo zat de kamer super gezellig lekker vol bij mijn moeder (ook Jeanette was er bij). Leuk vind ik altijd de mix van serieus en lekker lachen en zo de nieuwtjes weer wat horen en hoe de eerste berichten zijn van hoe het ook bij de andere fokkers lijkt. Meestal is de eerste indruk toch wel een juiste en komt dat in het vervolg van het jaar ook wel weer uit.

Vervolgens ook met deze groep naar de geiten en ja, dan laat de geit die ik weg wil doen zich het beste zien. Staart er mooi op, mooie maatverhoudingen en genoeg lengte er op, achterhand is goed en rug ligt er ook mooi in zo, koppie mooi, dus ja wat mankeert er dan aan? Ik vind de voorhand niet mooi en dan zeg je, dat valt nu niet zo op, maar is niet goed. Als het niet opvalt, is het dan wel zo erg? Had haar vorige week even aan de band (tijdens het uitmesten meteen even naar buiten getrokken) en toen liet ze meteen weer zien dat ze NIET de shower is en dat de hals er voor komt te staan ipv er op (terwijl in het hok de hals er nog redelijk op lijkt te staan) en dan krijgt ze echt zo’n zwaar ogende geblokte voorhand. In ieder geval dat vind ik dan en als je dat eenmaal vindt, dan zie je het iedere keer alleen maar erger, terwijl ze nu door het afzogen eigenlijk beter wordt in haar voorhand. Ja, brengen die Noord-Hollanders me dan toch weer aan het twijfelen? Moet je een geit als Ziva dan juist aanhouden en voor de fokkerij nog een keer inzetten? Maar ja, ik heb veel te veel en ik heb al weer paar leuke lammetjes gefokt (daar waren ze het gelukkig wel over eens). Ik dacht ook. Ik laat ze Fania wel even zien, dan zeggen ze wel, ja, je hebt gelijk, dat vinden we mooier om te zien. Maar helaas, die geluiden bleven achterwege…
Fania dacht zelf ook, kan mij al die personen schelen. Ik blijf wel verlegen in het hok en mijn lammetjes kruipen ook van bangigheid in de hoek en ik doe de staart er ook niet op en zal niet laten zien dat ik wel een leuk geitje ben. Mijn baasje heeft vertrouwen in mij en heeft mij al lang beloofd dat ik hier mag blijven met mijn twee dochters. Fania is net een ander type geitje. Halsje zit er hoger op en toen ik die vorige week even aan de band pakte, deed ze de hals er meteen bovenop en liep ze vrij gemakkelijk naast me. De lengte en de ruimte (de ontwikkeling) heeft ze nog niet, maar daar ben ik niet bang voor. Ze moet nog aan alle kanten uitgroeien en dan komt dat wel helemaal goed.
Want ook haar buurvrouw Geesje kreeg als lammetje en als jeugdgeit altijd het kritiek mee dat ze langer mocht. Die is nu veteraan en ze krijgt echt niet meer het commentaar dat ze langer moet (en dat terwijl ondertijd De Standaard ook nog meer lengte vraagt, een zelfcorrigerende geit? haha). Zal niet alle geiten bespreken, dat horen we over paar maand wel weer op de keuring :-).

Enfin, leuke discussies zo weer even in het geitenhok en het nadeel met een klein stalletje en zelfs te veel dieren is dat je altijd veel te snel weer moet selecteren. Welke keuzes doe je dan? Meer met verstand en meer met de bouw of meer met het gevoel en de aparte? Natuurlijk wil ik dat geitje met een bijna perfecte bouw en met die aparte luxe en snittige RAS vertoning en dat ze door iedereen APART MOOI gevonden wordt. Ik heb voor mezelf besloten om de weg in te slaan van meer snit en ras en de gemakkelijke show en dan moet je daar ook helemaal voor gaan en de ene keer krijg je meer de bevestiging dan de andere keer.

De bevestiging van de gezelligheid is er zeker altijd op zulke dagen en helaas moeten de bezoeken wel relatief kort, want de geitenfokkers willen meestal zo veel mogelijk stallen op zo’n dag bezoeken. Hopelijk lukt het mij/ons ook nog om dit voorjaar nog wat stallen te bezoeken, maar merk dat ik bijna iedere zaterdag al wat heb (of al iets voor de geiten of met de muziek).

Ter leering ende vermaeck

Ten eerste moet ik me even een beetje verontschuldigen, want ondanks dat februari maar een korte maand is, zijn twee berichten over één maand wel karig. Zal proberen mijn eigen doelstelling van minimaal 1 update per week weer te handhaven.

Vrijdag had ik eens vrij genomen (mijn eerste vrije dag al dit jaar) en heb alle hokken uitgemest. Dit was hard nodig en de vorige keer was november en dat met al lammetjes van begin januari, dan kunt u wel begrijpen dat er weer meer dan genoeg mest in zat. Had Lissa 50 met haar twee dochters in de geitenaanhanger gestopt en zo kon ik de hokken uitmesten. Voordeel van een keer langer bij de geiten zijn, dat je de dieren tussendoor rustig kunt bekijken. Ik blijf gecharmeerd van Geesje met haar twee bokken en met stip zijn de nieuwe favorieten het jeugdgeitje Fania met haar twee zwarte geitjes (Junia en Liana), wat een leuk trio en wat ben ik daar blij mee!

Zaterdag stond de juryledendag op het programma en samen met Pieter en Evert-Jan naar de familie Groot te Andijk waar de dag gehouden werd. Het eerste voordeel was dat we natuurlijk erg nieuwsgierig waren hoe hun geiten en de lammetjes er uit zagen en dat we nu mooi de kans hadden om alles even te bekijken en we waren mooi op tijd, dus dat eerst maar gedaan. Ten eerste de complimenten voor het super mooie geitenhok en hoe alles er zo super verzorgd uit ziet. Wat een genot om daar in het hok dan rond te lopen. Vervolgens de algemene indruk dat ze in paar jaar tijd weer een stal met super beste dieren opgebouwd hebben. Dan de lat hoger leggen en kijken hoe de ‘toppers’ lijken en die hebben ze zeker weer. Zowel bij de jeugdgeiten als ook de lammetjes. Zag al paar hele luxe attente lammetjes en vooral de Warsteiners vielen positief op. Benieuwd hoe straks alles weer in de keuringsring lijkt, maar in ieder geval is het thuis weer genieten zo met zulke mooie dieren en dat is natuurlijk het belangrijkste.

We waren gekomen voor het serieuze werk en dat was de juryledendag. Ik denk bijna voor het eerst in de geschiedenis dat iedereen aanwezig was. Dit zegt wel wat over de verantwoordelijkheid en saamhorigheid die binnen het dwerggeitenwereldje heerst. Dit is altijd weer een super leuke ontmoeting en de vragen heen en weer over de lammetjes hoor je dan vooral. Ook de grap en de lach zijn op zo’n dag volop aanwezig. Ook mooi vind ik altijd dat je uit alle windhoeken van Nederland en zelfs België komt en dat je vervolgens weer samen over één passie praat. Personen met verschillende achtergronden en met verschillende banen (of pensioenen, want daar komen er ook al meer van binnen het dwerggeitengebeuren). Als je trouwens het wagenpark bekijkt, wat er voor de deur stond, dan zijn het vast en zeker allemaal directeuren of zullen ze zo veel verdienen aan de geiten of aan het jureren? 🙂
Het mooiste is dat je op zo’n dag allemaal gelijk aan elkaar bent en een hierarchie is dan niet ook aanwezig. Ook niet van juryledencommissie naar de juryleden. De juryledencommissie zijn gewoon paar juryleden die de extra moeite nemen om zo’n dag te laten slagen. Ze bereiden zo’n dag voor, ’s ochtends dieren beoordelen en ’s middags goede agendapunten waar leuk en openlijk over gediscussieerd kan worden en ze begeleiden (en opleiden) de (evt.) nieuwe keurmeesters. Allemaal extra taken die ze ook weer geheel belangeloos en puur voor de hobby doen! De discussies op zo’n dag zijn soms fel, maar dat is ook goed. Binnen een jureersport is het al zo moeilijk om op één lijn te komen en als je daar dan allemaal als ja-knikker gaat zitten, dan kom je niet tot betere prestaties. Want daar gaat het om, leren van het verleden, het in het heden toepassen en kijken naar de toekomst. De keurmeesters hebben echter vaak een ondankbare taak om op een keuring de dieren te plaatsen en van commentaar te voorzien. Echter voor de kwaliteit van de dieren zorgen de fokkers en die moeten dus ook samen op één lijn zitten…

Zo denk ik zelf ook aan het verloop van de hoogtemaat. Eerst hebben we geconstateerd dat het uit de hand was gelopen. Vervolgens hebben we een overgangsperiode ingesteld en zijn we fanatiek gaan meten. Met eerst als gevolg dat de dieren eerst nog groter werden, omdat de fokkerij al veel te veel die kant ingeslagen was. Pas toen de fokkers en iedereen er achter stond is de hoogtemaat hard teruggegaan naar de tegenwoordige hele mooie maat geitjes en bokjes. Grappig vind ik ook wel dat er nog maar 4 jaar geleden een heftige discussie was over een ontzettende goede kwaliteits jeugdbok van 59 cm. Volgens mijn beleving mocht je zo’n bok dan een minpunt op de hoogtemaat geven, want iedereen wist wel dat ie te groot zou worden en ik had zelfs op de juryledendag voorgesteld om een leidraad aan te houden van jeugddieren moeten 5% kleiner zijn dan de volwassen maat (bij bokken dus 3 cm bij geiten 2-3 cm). Dus een jeugdbok moet eigenlijk niet groter zijn dan 57 cm. Dit voorstel kreeg totaal geen doorgang. Grappig is dan dat diezelfde bok het jaar er op weer gemeten werd en toen 63 cm was geworden en niemand zich daarover verbaasde en dat afgelopen jaar de gemiddelde hoogtemaat van de jeugdbokken 56,5 cm was! Ik bedoel hier maar mee, soms heb je een discussie die (nog) niet het draagvlak heeft, maar komt het vroeg of laat wel op hetzelfde neer en nog belangrijker, de fokkers en inzenders moeten het zelf ervaren en er zelf achter staan. Persoonlijk voel ik me trouwens ook meer fokker/houder dan keurmeester en ook daarin hebben we geen hierarchie. Als keurmeester sta je echt niet boven de fokkers/inzenders.

Nu is mijn grootste punt van zorg als fokker, dat ik vind dat we gemiddeld genomen de jeugd wat uit onze dieren halen. Dit fokkersaspect nam ik nu even te enthousiast en te extreem mee bij het praktijkgedeelte en ben ook heel eerlijk, daar zat ik (nu) fout! Dan is het super om goede opbouwende kritieken te krijgen en er met z’n allen over te discussiëren. Dit is goed en ontzettend leerzaam en dat is zeker het belangrijkste van zo’n dag. Zo komen we weer dichter bij elkaar en per saldo zie je echt op zo’n dag ook weer dat we echt wel op één lijn zitten. Vooral ’s middags met het open discussiëren zie je dat iedereen weer van iedereen leert en begrip heeft en dat vooral het goed verwoorden en het waarom zo belangrijk is. Ook uitleggen wat mooi en goed is, is belangrijk. Kritiek is er altijd en vooral als het een jureergebeuren betreft. De dagvoorzitter Kees van Nispen had hierbij nog een maandblad van De Dwerggeit van 1972 meegenomen en daarin stond ook heel mooi dat je als keurmeester niet zomaar wat deed en dat er altijd kritieken zijn, echter vaak zo tegenstrijdig dat je ook niet meer weet wat je dan moet en vaak worden in kritieken ook 1 onderdeel zo overbelicht. In die tijd werden de plaatsingen niet toegelicht door de keurmeesters.

Dan bedenk ik me nog een leuk verhaaltje welke mezelf overkomen is en wat hier wel leuk bij aansluit. Ik zelf ben jaren geleden eens met Kleine Maat Hackney’s naar de keuringen geweest. Eerst met veulens en dat ging zelfs goed en toen dacht ik, ik probeer ook de moeder ster te krijgen en dan moet ze heel netjes aan de hand tuigen met op- en bijzet en dat vergt redelijk wat training. Ik was de hele zomer iedere avond bezig en had haar super in conditie. Op de keuring was het een en al temperament en ze stond een beetje te steigeren of ze groef overal diepe kuilen met haar voorbenen in de grond. Daar zat wel actie in. Ik kwam in een grote rubriek met een stuk of 14 dieren en ik werd volgens mij als vijfde al binnengeroepen en dus als vijfde geplaatst. Ik dacht, dat zit volgens mij net goed, maar helaas er werden 4 eerste premies uitgereikt en verder veel tweede en derde premies. Ik kreeg de 2A en dus de ‘eerste verliezer’. Nog nahijgend van de inspanningen en een klein beetje teleurgesteld stond ik netjes te wachten op mijn lintje die door de landelijke voorzitter werd uitgedeeld. Ik was denk ik ook ongeveer de jongste voorbrenger van het deelnemersveld (was toen rond de 20 jaar) en de voorzitter sprak me meteen heel bemoedigend toe en zei; de volgende keer beter, je zit er zo dichtbij. Waarop ik heel sportief en ook oprecht reageerde; geeft niets, ik heb hier ontzettend veel van geleerd! Dat meende ik echt en het ging me niet om de dag zelf, maar ook om het hele proces van voorbereiding voor een keuring en hoe dat dan uitpakt. Het bleek dat ik er nog te weinig verstand (ervaring) van had en dat zo’n training nog een andere aanpak nodig heeft en dat de pony dat vermoedelijk niet in haar vermogen had (ze was ook licht toontredig en dat is dus ook een afwijking). Ik had mijn lesje geleerd en wist dat ik hier niet de tijd voor had en dat mijn passie dus meer bij de dwerggeiten lag. Wat wel mooi was, dat deze gebeurtenis de inspiratie was voor de voorzitter in zijn volgende Nieuwsbrief.

Een keuring heeft namelijk meerdere aspecten. Iedere inzender doet zijn best om zo hoog mogelijk op een keuringsdag te eindigen en dat is voor velen een doel opzich. Maar het echte doel is het mooie diertje te fokken en te houden en een keuringsdag is een middel om te weten waar je staat en van iedere keuring LEER je weer. Daarom is het ook zo super belangrijk om goed naar elkaar te luisteren en de (voornamelijk) opbouwende kritieken ter harte te nemen. Vooral de keurmeesters in de ring zien het diertje vanuit een onbevangen blik ineens maar in een kort moment voor zich. Dat is heel anders dan dat jezelf iedere dag naar je eigen diertje kijkt. Ondanks dat ikzelf denk verstand te hebben van dwerggeiten ben ik altijd super benieuwd wat een andere er van vindt en wat de keurmeesters er van zeggen bij de plaatsing. Meestal is dat ook wat ik er zelf ook al aan had gezien, maar soms is het ook iets dat ikzelf nog niet zo gezien had of anders vind. Dan kun je het daar niet mee eens zijn, maar de andere ziet het zo wel en dan kun je daar iets mee doen. Voor de rest hebben de keuringen natuurlijk ook nog het super mooie sociale aspect van gezelligheid, elkaar zien en genieten van elkaars dieren en vooral de hobby in het algemeen.

Al met al heb ik weer zin in de keuringen, zij het als inzender of als keurmeester en afgelopen zaterdag was zeker ook weer een dag van ‘Ter leering ende vermaeck’ 🙂

Archief