19 november 2018 at 23:15

Junia en Liana

Mijn laatste geit van mijn vier Carpe Diem dieren had gisteren de uitgerekende datum en gisteren was ze al onrustig, maar stelde het nog even een nachtje uit. Vanmorgen zag ik al op de camera dat ze onrustig was, maar mijn moeder was er gewoon en die is zelfs handiger met de lammetjes vangen dan ik, dus ik gewoon voor mijn werk naar Utrecht. Om 10 uur keek ik vanuit Utrecht nog eens op mijn smartphone en alles leek nog rustig onrustig, het was wel duidelijk dat het vandaag zou gebeuren, maar voor hetzelfde geld werd het vanavond pas. Rond half elf keek ik weer op mijn mobieltje en ik zag mijn moeder al in het hok staan en er naast een lammetje en het beeld bewoog nog wat en ja hoor, ik zag al twee zeer donkere lammetjes. Dat was snel gegaan! Twee heldere donkere lammetjes zag ik en alles leek op de camera goed. Verheugd met dit nieuws liet ik het aan wat collega’s zien, de ene zag er al een lekker stukje shoarma in en vroeg me al, heb je ook nog schapen? en bij een andere ontlokte het bekende… ooohhh wat lief/schattig (juist vrouwelijke collega’s).
De bevalling was dus snel en goed gegaan, dat kon ik zo wel zien en mijn moeder met haar kleinzoon stonden nog mooi in het hok te kijken. Ik al bellen, want was natuurlijk reuze benieuwd naar het geslacht van het jonge grut. Ja, wat denk je? Niemand in huis die de telefoon opneemt… neem de telefoon dan mee naar de geitenstal, heeft ie ook super bereik! Maar dat zal wel een generatieverschil zijn dat wij altijd denken dat onze telefoon binnen handbereik moet zijn. Enfin, net tegen 11 uur kreeg ik mijn moeder te pakken en ja hoor, het waren twee geitjes en vermoedelijk zwart. De bespreking die ik van 11 tot 12 uur had heb ik niet veel van meegekregen, keek af en toe stiekem (nou ja, ze zagen het wel) op mijn smartphone en keek als mijn geitjes het wel goed deden… echt wel… die waren al dapper en stonden al mooi te drinken en de moeder is er lekker trots mee en tevens ook lekker gemakkelijk. Geen moeilijk gedoe en ook geen enkel probleem als je er bij in het hok komt en alles.

Gelukkig had ik het voor de rest super druk in Utrecht en ik wilde al eerder naar huis, maar lukte niet. Mijn vriendin had hetzelfde probleem en dus samen niet te vroeg thuis. Snel maar chinees eten gehaald, want het ongeduld om bij de lammetjes te kijken was natuurlijk groot. De lammetjes vanavond gezien en lammetjes van een halve dag oud zijn moeilijk op echte waarde in te schatten. De kleur is in ieder geval zwart. De ene gitzwart en de andere helemaal zwart. Daar zit dus geen verschil in, geen witte haar te bekennen en ook niet een lelletje of wat dan ook. Wel zagen we nu een klein verschil in model. De ene leek nog net iets luxer en ranker dan de andere. Of zal de andere net 100 gram zwaarder zijn? Dit wordt nog ontzettend moeilijk om ze straks uit elkaar te houden en ik geef nu met opzet al namen die niet meer al te veel op elkaar lijken, want anders vergis je je altijd in de naam. Nu is het probleem andersom, ik zou straks echt niet weten wie wie is.

Qua namen blijf ik bij ‘de jeugd’ en had nog paar Latijnse namen gevonden die jeugd betekenen en dat is Junia en Liana. Ben niet alleen ontzettend blij met zwarte geitjes, maar nog gelukkiger dat de moeder Fania goed afgelammerd is en op deze manier het best in keuringsconditie te krijgen en te houden is. Want volgens mij is dit mijn beste jeugdgeit en durf zelfs te zeggen dat ik qua type en ras (veel jeugd, prachtige voorhand, veel expressie en ze wil ook showen) de laatste jaren niet meer zo’n jeugdgeit in het hok heb gehad en ja, ze lijkt nu veel beter dan haar moeder als jeugdgeit en dat was niemand minder dan Felana…
Wat dit dan in de keuringsring betekent is een ander verhaal, daar bepaalt de concurrentie (die ook niet stil heeft gezeten) en de vorm van de dag en nog veel meer factoren de plaatsing. Dat maakt me ook niet uit. Ben zelf ontzettend blij met dit geitje en ook qua karakter is ze enorm aangenaam en ben daarom helemaal blij dat zij juist nu zelfs twee geitjes heeft gebracht.

Hier nog een foto van het drietal en kijk eens hoe dapper en blij de lammetjes de wereld al in kijken 🙂

Fania met Junia en Liana

Fania met Junia en Liana

 

Wie is de Zot?

Afgelopen weekend met mijn vriendin ‘even’ naar België geweest om bij paar geitenfokkers langs te gaan. Bij het contacteren van Freddy Raeymakers vertelde hij me droevig dat hij helaas zaterdag niet aanwezig was om ons te ontvangen. Druk met het andere huis en hij ging zelfs ook afgelopen weekend met zijn vrouw er even tussenuit. Freddy heeft een ander huis gekocht puur om de geitenhobby beter te kunnen uitoefenen, dan ben je toch gek met je dieren! Op mijn vraag of zijn vrouw ook zo gek was op de geiten was het antwoord, nee, maar ze is zot van mij!
Ook de familie Mertens konden helaas niet vanwege familie omstandigheden, en zelfs daarbij wilden ze nog evt. kijken of ze even niet wat konden regelen om ons te ontvangen. Volgende keer beter en een volgende keer komt er zeker!

Nu hadden we het mooi rustig gepland met op de eerste dag twee stallen en op de tweede dag slechts eentje. Dan ben je zo weer thuis toch? Niet dus…

We vertrokken mooi rond 10 uur zaterdagmorgen en na 2 uurtjes rijden even de benen strekken, kopje koffie en peuk voor de vrouw en ik zag lekkere kipcorns liggen in het benzinestation (in de auto hadden we al lekkere broodjes geitenkaas) en we konden weer lekker met goed weer doorrijden, want ze hadden ook nog slecht weer voor het weekend voorspeld. Bij de grens met België paar sneeuwvlokjes, maar de weg bleef mooi droog en we kwamen precies volgens planning om 14 uur aan bij Geert Rems. Hier werden we meteen al super gastvrij ontvangen door Geert en Ann en dochter June. Vol enthousiasme vertelde Geert over de jonge lammetjes en natuurlijk ontzettend blij met zelfs 11 geitjes (miekes). Waar andere jaren de teller voor het vrouwelijke geslacht op slechts 3-4 bleef steken, kan hij nu bij de lammetjes een (strenge) selectie doorvoeren. Geert wil zeker vooruit in de fokkerij en hij heeft nu ook weer een leuke stap gemaakt. Hij vroeg me nog hoe je een beste geit fokt, helaas is het antwoord dan; hooi, hooi, hooi, stro, stro, stro, geduld, geduld, geduld… Hiermee aangevend dat je niet zomaar allemaal beste geiten hebt en natuurlijk is een goede stal dieren vakmanschap en dat is fokkerij, maar een echte topper fokken is geluk hebben en met grote aantallen kun je wat meer afdwingen dan met maar paar dieren. Nu heeft hij bijna alle lammeren van Donovan v.d. Pijpjes en ik kwam tot dezelfde conclusie als hijzelf ook al had gedaan. In de breedte leken de lammetjes goed van verhoudingen, mooie ruglijnen en mooie achterhanden. In de voorhandjes mag misschien wat meer luxe, maar het was nu ook koud en de lammetjes zitten ook net in de 3-4 weken en dan met dit koude weer is het moeilijk om de luxe van de dieren te beoordelen. Er zaten zeker wel een stuk of vier bij, die alles wel in huis hadden. Blij was ik zeker ook dat van mijn Felano hier nog een mooie jeugdgeit stond en qua type sprak mij die geit zeker aan en Geert gelukkig ook, deze geit genaamd Geike heeft heel veel uitstraling in de voorhand en heeft misschien de mooiste lammetjes. Mooi is dan ook Het geitenverblijf was trouwens ook super mooi ingericht en lekker overzichtelijk en licht en mooi geïsoleerd en alles super netjes. Ann stond ook al lang te popelen om naar de geiten te gaan, want een heel leuk klein zwartstippelgeitje van Cassy kreeg met de fles. Hier liep een vierling bij en vooral dit kleine geitje zou het zonder de fles niet redden. Altijd weer super leuk om zo’n klein lammetje dan aan de fles te zien en Ann jij bent de ware liefhebber!

We moesten weer door en Geert en Ann gingen ook super gezellig mee naar de Familie Bosmans. Geert en zijn zoon Sander verwachtten ons ook al en daar hadden alle geiten afgelopen week gelammerd van Black Beauty v.h. Rheewold. Lammetjes even snel bij een ander beoordelen is moeilijk en vooral als ze voor de eerste keer op het beton buiten het hok komen, dan kun je er niet al te veel van zeggen. Wel dat bij de bruinbonte Lissa 79 v.h. Turkeyenhof (de volle worpzus van de inmiddels beroemde Melissa 65) een prachtig zwartstippel geitlammetje zat. Vooral ook prachtig van kleur en heel fijne mooie luxe opdruk. Afwachten hoe dat uitgroeit. Ook hier waren gelukkig meer miekes geboren dan bokjes. De kleine jeugdgeit Lissa 91 had ook paar zeer luxe lammetjes. Deze waren nog erg dun en moesten nog op krachten komen. Dus even de tijd nodig. Natuurlijk was ik nieuwsgierig naar mijn Felana, die nu een zwart bokje en zwart geitje gebracht had. Gewoon goede lammetjes, die goed in elkaar zitten. Zo is deze foklijn heel vaak bij de geboorte en vaak komt de luxe er pas op als ze een keer gelammerd hebben. Ja, zo heeft iedere foklijn weer zijn eigen kenmerken en daarom is het ook belangrijk om eigen foklijnen te hebben en te houden. Dan weet je op een gegeven moment een beetje de normale ontwikkeling en kun je daar met selecteren en met de fokkerij rekening mee houden. Super ook hoe zoon Sander alle geiten ook kent en niet alleen bij hun thuis kent hij de geiten al heb ik gehoord. Ook hier werden we binnen verwacht en daar stond zelfs de champagne al klaar! Hier moest maar een glaasje gedronken worden op het jonge kroost. Ook voor de rest allemaal super lekkere hapjes en ik denk dat dat ook het werk was van Nathalie. Het zat daar super gezellig, maar de dag was al weer ten einde. Wij naar het hotel en Geert en Ann ook weer terug naar hun huis en Geert en Nathalie hadden nog een feestje(?).

Ons hotelleke lag slechts 5 km vanaf Luc, maar we konden het geduld bewaren om gewoon even rustig te eten en goed te slapen. ’s Morgens lag ik in bed wat te woelen (ja, slaap toch thuis het beste en zelfs een lang bed is voor mij nog niet echt lang) en zat nog na te denken hoe je beste geiten fokt. Eén manier is vroeg in het jaar overal de beste bokken opkopen en desnoods koop je er 50. Gemiddeld 100 euro stuk, heb je 5.000 euro uitgegeven en dan heb je wel de meeste goede bokken te pakken. Dan ga je naar paar maanden selecteren en houd jezelf de beste 2-3 bokken aan en de rest breng je snel naar de slager. Zo kan je collega fokker er niet meer mee fokken en zo heb je zelf de allerbesten. Dit doe je paar jaren achter elkaar en je zult zien, je concurrentie verslapt en jouw fokkerij wordt alleen maar beter. Goede methode toch? Gelukkig werkt het zo niet in onze fokkerij en dat de gemiddelde kwaliteit de laatste jaren nog steeds blijft stijgen komt juist doordat we elkaar allemaal helpen toch?
We gingen om 11 uur naar Luc over een binnendoor weg en die was ook ‘vervormd’ (in Nederland zetten ze bij slechte wegen, ‘Slecht wegdek’, in België zetten ze er een bord bij met ‘Vervormd wegdek’, klinkt iets leuker, maar resultaat was zelfs nog minder). Daar aangekomen eerst maar rustig aan de koffie en de thee. Daar de geitje en bokjes gekeken, want daar kwam ik uiteindelijk voor. Al jaren zit ik met een foktheorie van ‘Roomberg x Turkeyenhof’ en toch doe ik het te weinig die combinaties. Dus ja, met nu een ronde van Topline 22, welke veel Roombergbloed bezit en mijn Geesje ook, is nu de Turkeyenhofcomponent weer meer aan de beurt en waar kan je dan beter zijn dan in de stal zelf? Melissa 72 is een dochter uit de super fokkende Melissa 65 (zelf ook nationaal kampioen als lammetje geweest) en Melissa 72 was in 2011 de nationaal dagkampioen bij de geitlammeren. Melissa 72 was gecombineerd aan Pico Bello en dat is ook weer een Melissa 65. Pico Bello is tevens dezelfde combinatie als Melissa 68 en 69, waarvan Melissa 69 in 2012 bij de volwassen geiten de nationale titel in ontvangst mocht nemen. Enfin, Melissa 72 had twee bokjes en twee bokjes die qua kwaliteit heel dicht bij elkaar zaten. De lichtbruine had op dit moment even een mooiere haarstructuur en leek op de achterbenen nog net iets beter dan de donkere. De donkere daarentegen had een gitzwarte kop en leek in de hals nog fraaier. Ik wil juist met deze bok meer show en meer uitstraling in mijn dieren fokken en daarom gekozen voor ‘de zwartkop’ en die heeft de mooie naam Porto Bello v.h. Turkeyenhof. Wat mij ook erg aansprak is dat de moeder met haar 2 jaren nog bijna de uitstraling van een jeugdgeit bezit en dat mag ik graag zien. Tevens had Luc bij de super fokkende Melissa 65 nu twee geitjes en 1 bokje van Heeckeren Coldplay en weer was het raak. Vooral het effen gekleurde geitje leek de combinatie van alles te bezitten. Melissa 69 had zelfs een 6-ling geworpen en het waren alle zes geitjes. Eentje lag bij de geboorte al dood en een andere was ook te zwak. Nu liepen er nog twee gewone kleine lammetjes en twee nog kleinere lammetjes bij. Al met al leken ze allemaal goed en zat er zelfs ook weer een blijver bij.
We wisten dat we niet met een lege maag weer naar het noorden mochten vertrekken en had dus gewoon op een broodje gerekend, wat heel normaal is rond het middaguur toch? Maar nee, de hele keuken stond al vol met allerlei lekkers en er werd een heuse steengrill met alles er op en er aan opgediend! Super lekker vlees met eigengemaakte salades en frietjes. Wat een feest en ja, hier zijn we even lekker uitgebreid voor gaan zitten. Het was daarom al bijna 16 uur dat we de lange terugreis weer moesten maken, maar gelukkig wil mijn stalen paard altijd wel vrij gemakkelijk terug naar de stal en met een korte tussenstop, kon ik de auto voor half acht op de oprit zetten.

Het aloude spreekwoord van moe maar voldaan, was zeker op dit weekend van toepassing en we zijn door onze Belgische vrienden veel te veel verwend en hopen dat zeker terug te kunnen doen als zij bij ons in het Noorden eens weer op visite komen. Zo werd het romantisch (Valentijns)weekendje door mijn vriendin helemaal goed bevonden en mag ik het nog eens zo combineren, ja, wie is de zot? 🙂

Porto Bello en Hilko

Porto Bello en Hilko

 

Archief