17 oktober 2018 at 22:22

De jeugd

Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst, komt als eerste bij me op.
Ik wil het hier nu hebben over de jeugdigheid (jeugdiggeit :-)) binnen de geiten (en bokken) van onze fokkerij.
Veel reacties heb ik ontvangen op mijn stuk over de erepremies en veel voorstanders dat we de oudere dieren meer moeten eren. Echter de praktische doorvoering er van is nog altijd lastig. Denk alleen al aan het feit hoeveel je bij de oudere geiten dan zou moeten geven? Bijna allemaal? Dat verdienen de meesten wel, maar dan heb je i.p.v. veel winnaars ineens weer paar grote verliezers die het (net) niet krijgen en heb je dat gemekker weer. Ook een andere vorm en zoals de premies weer strenger toekennen, vind ik persoonlijk ook een heel goed idee. Alleen in de praktijk ook weer bijna hetzelfde verhaal. Bijna alle inzenders van tegenwoordig zijn zo doorgewinterd en nemen alleen maar zulke beste dieren mee, dat de onderlinge kwaliteit zo dicht bij elkaar ligt, dat het weer heel moeilijk is om er echt een groot onderscheid in te maken. Hierbij zou het op een keuring heel moeilijk zijn om een grote groep een tweede premie te geven, laat staan een derde premie. Dus ja, wat schieten we er dan allemaal mee op (ja, dan schieten we weer een bok toch?).

Het allerbelangrijkste van de discussie vind ik, dat er gelukkig weer meer nagedacht wordt over de waarde en de kwaliteit van een oudere geit en dat het jammer is dat er niet meer van behouden worden voor de fokkerij en dat je er relatief weinig op een keuring ziet. Probleem is natuurlijk aan de ene kant het gering aantal hokken wat de meeste fokkers ter beschikking hebben. Maar er is ook een grote groep dieren die verdwijnen, omdat ze niet mee kunnen doen met het topniveau wat op een keuring rondloopt. Grappig vind ik soms van fokkers te horen die een geit van nog maar paar jaar oud al bestempelen als ‘beste fokgeit’. Zelf heeft de geit als lammetje ook vooraan meegelopen en welja, haar eerstgeborene loopt als lammetje ook al vooraan en dus is het een geweldige fokkerij! Echter de geit zelf kan als 2-jarige al niet meer mee naar de keuring, omdat ze te massaal of te rijp of te groot is of noem maar op. Dat noem ik geen fokgeiten, maar fopgeiten. Want met een relatief grote kans zal de dochter hetzelfde pad betreden als de moeder. Is dit de fout van de fokker alleen? Nee, het is in ons huidig keuringssysteem naar binnen geslopen. Als je met de fokkers afzonderlijk praat, dan wil iedereen een ontzettend luxe geitje. Echter in de praktijk wil ook iedereen meteen met het lammetje ‘scoren’ en dan kom je met het completere en sterker lam beter uit te voeten. Ook de omslag van de laatste jaren dat de geit weer meer wigvorm (welving) moet laten zien, bevordert het vroegrijpere dier.

Vooral bij lammetjes hoor ik al vaak kreten van mooi klein en zelfs laag(gesteld) met heel veel lengte!
Als ik dan het plaatje van De Standaard van het geitlam bekijk, dan zie ik een heel ander plaatje.

geitlam

De Standaard – Geitlam

Als ik bovenstaand plaatje bekijk en wat mij in de praktijk ook altijd goed bevalt is dat het lammetje in verhouding nog iets hooggesteld overkomt en de lengte opdruk wel laat zien, maar nog niet de echte lengte in huis heeft. Als je al een lammetje met een zware cq diepe borst hebt, hoe krijg je dan onderstaand plaatje van volwassen geit?

Geit volwassen

De Standaard – Volwassen geit

Ook bij de volwassen vorm (wat pas vanaf 2 jaar is!) zie ik nog altijd een relatief iets hooggesteld diertje met niet extreem veel diepte. Wigvorm moet meer vanuit de peervorm komen, dan een diepe middenhand. Qua verhoudingen is de diepte van de geit (diepte meet je net achter de voorbenen en is de afstand van de schoft tot de onderkant van de borst) = ongeveer 48% van de hoogte (de hoogte is dezelfde verticale lijn, alleen dan van bodem tot de schoft). Als de borst 48% diep mag zijn, dan blijft er 52% over voor de ‘wind wat onder de geit door kan’. 52% t.o.v. 48% is bijna 5% meer en dus moet die afstand optisch ook meer lijken. Dat zie je ook heel mooi op bovenstaand plaatje. Helaas zie ik tegenwoordig genoeg dieren die meer borstdiepte laten zien dan beenlengte en dit is mooi om een klein diertje te fokken, maar maakt het geitje zeker niet luxer. Ik kan ook wel meteen zeggen dat ik in mijn fokkerij dezelfde ‘fout’ gemaakt heb om ook maar de maat te drukken. Echter kom er zelf ook keihard achter dat het de dieren zeker niet fraaier maakt. Nu is het heel moeilijk om een geitje gepast in de hoogtemaat te fokken, die wel bovenstaand plaatje laat zien. Dat is nu net de uitdaging die we in onze fokkerij dus hebben!

Ook bij de bokken zie ik hetzelfde fenomeen en moeten we ons wel eens afvragen of we nog altijd het ideale plaatje voor ogen hebben.

Boklam

De Standaard – Boklam

Ook hier zie je duidelijk wat ook bij De Standaard als tekst staat;
‘Het boklam mag in het buikgedeelte iets opgetrokken zijn. Qua maatverhoudingen heeft het boklam een romp die wat smaller en minder diep is. De verhoudingsgewijs langere benen versterken het beeld van een iets korter en minder diep type’.
Natuurlijk kun je in de fokkerij ook wel de iets vrouwelijke bokjes gebruiken die niet alleen zo spijkerhard zijn. Maar de hardheid en jeugdigheid van vooral een jeugddier is van groot belang voor de duurzaamheid toch?

Als we dan het plaatje van de volwassen bok er ook nog even bij pakken.

Bok volwassen

De Standaard – Bok volwassen

Ook hierbij zien we nog dat de benen net iets langer zijn dan de borstdiepte. Hier is het verschil wel minimaler en is borstdiepte 49% van de hoogte. Dus dit zit wel dichtbij de 50%. Let wel, dit is pas op volwassen leeftijd en dus pas vanaf 2 jaar en dat een jeugdbok nog minder diep is in de borst is dus heel goed! De bok behoort de zogenaamde balkvorm te hebben: in zijaanzicht lopen boven en onderlijn recht en strak van voor naar achter.

Weer even genoeg stof om over na te denken… 🙂

De eerste lammetjes worden nu zo geboren en bij vermeerdering van je stal hoort ook (helaas) weer selectie en soms is het even heel goed om objectief weer te kijken waar je echt op wilt selecteren (en niet alleen maar scorebord journalistiek te doen). Aankomende week komen bij mij de eerste lammetjes en natuurlijk weer super benieuwd naar het jonge grut.

Nog een goede jaarwisseling voor iedereen gewenst en dit was dus echt het laatste nieuws van 2012!

Genera naar nieuwe eigenaar gebracht

Vandaag even met dit mooie weer Genera weggebracht naar haar nieuwe eigenaar. Ze had wel geen aparte kleur (gewoon bruin), maar toch had Gradus Derksen er wel belangstelling voor, moet ook wel als je slogan is ‘Gradus Past Alles’. Samen met Jeanette en Jacob en geitje Genera in de hondenbench, vanmorgen dus naar Barchem afgereisd. Gradus heeft zijn hokjes mooier gemaakt en allemaal voorzien van een drinknippel en veel grote hooiruiven. Dit is trouwens ook mooi te zien op zijn nieuwe site, hierbij even de link en staat ook tussen mijn links (heb alle links even op alfabet van achternaam gerangschikt).
Gradus Derksen, Barchem – Stal De Broekse Hoeve
Vooral de verhalen die Gradus bij alle dieren vertelt is heel boeiend en ook over de beginjaren van onze mooie hobby, heeft hij vele levendige anekdotes. Een hele beste Black and Tan bok trok onze aandacht, maar ik blijf eerst toch gewoon proberen het mooie (rood)bruine en/of zwarte geitje te fokken en paar koebonten er bij is ook altijd leuk.

Aangezien we al een stuk van huis waren, meteen de reis doorgezet naar Ronnie Klaassen. Een klein stalletje, met een super hoge kwaliteit en wat heeft deze fokker al een coryfeeën gefokt en in zijn stal gehad. Geheel objectief vonden we vandaag in zijn hok Alice v.d. Roomberg er als mooiste geit op staan (v. Rick 12 of the White Cottage x Alice van Carpe Diem). Alice kan over een maand lammeren en heeft een super fraai type met een hele luxe fijn aangesloten voorhand en een gepaste lengte er op en ook super correct afgewerkt in de bovenlijn en achterhand. Helaas was het weer te slecht om haar even buiten te doen voor een foto, maar wat een genot om naar zo’n geit te kijken. Vooral de jeugd die deze nu bijna jongere geit uitstraalt is geweldig. De inwendige mens werd nog even versterkt en we gingen nog even bij de oude rot in het dwerggeitengebeuren kijken.

De oude rot is Henk Wesselink en die staat altijd garant voor iets aparts in de fokkerij. Ieder jaar weer weet hij wel oude fokgeiten op te snorren en probeert daar dan weer wat leuks uit te fokken en graag dan ook nog een aparte bok. Door een leuke interactie van deze site is Henk weer in contact gekomen met Coolen die nog oude Van der Aa (Het Spurkenhof) geiten in het bezit had. Het Spurkenhof stond vroeger bekend om de luxe zeer typische en goed showende geiten. Vooral de mooie voorhandjes waren hun handelsmerk. Deze geiten zijn al op leeftijd en is een moeder met drie dochters, waarvan de dochters nog nooit gelammerd hebben. Qua geiten zelf waren het dieren met veel kracht en ondanks dat ze dus jaren geen lammeren gehad hebben, nog veel uitstraling. Super benieuwd of het lukt en wat hier uitkomt… we laten ons volgend seizoen weer graag verrassen!

Bij deze wens ik u allen hele fijne feestdagen en bij alles is het maar net vanuit welk perspectief je iets benadert…
merry christmas

Adje, Henkie, Jacobje, Pietertje…

Ja, leuke namen toch?
Dit zijn paar namen die ik zelf toegevoegd heb in het geitenbestand en dan kijk ik hoe de afstamming er dan uitziet. Het zijn namelijk nog allemaal ongeboren boklammeren voor volgend jaar. Een afstammeling van een fokbok moet je in grote mate aanspreken, want bijna alles is erfelijk. Niet alleen de bouw en type, zelfs het gedrag en karakter is erfelijk. Allemaal zaken om rekening mee te houden. In zo’n stamboom kijk je dan wat er allemaal voor zit en als er niet te veel dieren met hetzelfde probleem voor zitten.

Neem als voorbeeld de achterbenen. Vaak zie je uit een combinatie van goede benen en matige (of slechte) benen dat het in de eerste combinatie nog wel meevalt. Echter als je deze nakomelingen weer op een dier zet die ook uit een combinatie van matige benen komt, maar het zelf ook niet laat zien, dan kan het zomaar dat je weer dieren krijgt met matige benen. Dit even als voorbeeld.

Zo is het met heel veel heb ik ontdekt en ook het karakter. Het karakter hoe mak en tegelijk attent het dier thuis in het hok staat. Het karakter van gemakkelijk showen en noem maar op. Het belang van dat het dier zich goed presenteert is voor jezelf enorm plezierig en maakt het ook dat je op een keuring een eerlijk vergelijk krijgt (ja, dan maken we het de keurmeesters nog moeilijker, maar aangezien ikzelf ook keurmeester ben kan ik uit ervaring spreken dat ik het liever als keurmeester moeilijker heb als het allemaal beste showende dieren zijn dan andersom).

Ik geloof ook dat bepaalde eigenschappen samen gaan en juist anderen net weer niet. Zoals het enorm fijngebouwd superdeluxe zeer soepelend showend diertje dat die dan tegelijk ook ontzetttend correct is en super vierkant op de benen staat. Voor mijn gevoel zit je de ene keer meer aan de luxere (meer typische?) kant en de andere keer weer meer de degelijke. Beide zaken heb je nodig en als je in de fokkerij alleen op degelijk fokt, dan verlies je volgens mij het mooie luxe type en als je alleen op het luxe fokt, dan krijg je op een gegeven moment te veel (schoonheids)foutjes er in…

Ja, het is altijd wat en deze puzzel probeer je eerst op papier vorm te geven. Echter aan de andere kant is de fokkerij soms ook heel simpel en helpt het helemaal niets hoe je alles op papier bedenkt. Als het dier zelf mooi is dan moet ie dat ook kunnen doorgeven en een dier welke zelf een (storende) fout laat zien, zal het zeker ook doorgeven in de fokkerij. Daarom is het ook zo riskant om puur op papier je nieuwe fokbok uit te zoeken. Hij moet je in het echt aanspreken en je moet er dingen inzien waarom je hem op papier uitgekozen hebt, anders kun je hem net zo goed laten staan en een heel ander bokje pakken die je wel aanspreekt en misschien qua bloedvoering minder aanspreekt.

Over paar weken is het zo ver en worden de eerste lammeren geboren en ik ben heel benieuwd of er een Adje, Henkie, Jacobje of Pietertje geboren wordt en dan nog veel benieuwder hoe dat er dan in het echt uitziet en wat doe je dan bij twijfel???

Verhaal van de erepremies en Genera te koop

Mijn verhaal over de erkenning van de oudere dieren heeft wel weer wat discussie losgemaakt en ik heb al verschillende positieve mailtjes ontvangen. Echter voor een perfecte doorvoering van een systeem, moeten we van te voren goed bedenken hoe en wat we willen. Tot dusver is de erepremie toekenning nog verweg de mooiste en heeft ook verweg de meeste stemmen. Alleen hoe geef je de goede beloning? Een oorkonde met foto? Maar dan zit je weer met het probleem dat tijdens de keuring de inzenders te ongeduldig zijn en na afloop van de keuring dat je vermoedelijk van best veel dieren een foto moet maken en dus is de onrust er ook weer te veel. Tevens zou ik het graag terug zien op de afstamming (net zoals nu de Keur en Ster certificaten).
Nog genoeg om over na te denken en ik sta verder open voor discussies.
Degene die echt tegen heeft gestemd, heeft niets van zich laten horen, dus die discussie kunnen we niet aangaan (er kan nog altijd gewoon gestemd worden en ik zie nog dagelijks stemmen er bij komen, dus ik wacht even af met de echte conclusies totdat er niet meer gestemd wordt).

Dan heb ik deze week met mijn moeder besloten om toch maar wat ruimte te creëren in onze stal. We hebben namelijk maar 7 hokjes in het geitenhok en 1 grote reserve hok er naast. In het geitenhok zitten nu 8 dieren (eentje te veel dus) en in het reserve hok zitten Lissa 50 met haar dochters Isa 2 en Isa 3.
Genera van Carpe Diem bieden we bij deze te koop aan en op de pagina Te Koop heb ik meer info over haar staan. Hoop dat ze een goed plekje kan krijgen en ze zal geen keuringstopper worden, maar ze zal zeker uitgroeien tot een goede geit en ze heeft misschien een iets te chauvinistische bloedvoering, maar wel heel leuk. Aangezien ze nu nog bij haar moeder in het hok zit en die al op 4 januari 2013 moet lammeren, wordt het ook wel tijd dat ze haar eigen hokje krijgt…

 

Archief