17 oktober 2018 at 22:22

Kwaliteit erkenning voor de oudere geiten!?

Er kan nog altijd gestemd worden!

Aangezien ik groot voorstander ben om een dier op echte kwaliteit te (be)oordelen als het dier volwassen is, vind ik het zo jammer dat je maar zo weinig volwassen dieren (op de keuring) ziet. Volwassen beschouw ik als 2 jaar en ouder. Dit zien we ook in de meetresultaten en ook in de praktijk op de keuringen. Een dier groeit enorm door naar 2-jarige geit en dat niet alleen met de centimeters en maatverhoudingen, maar ook het echte type verandert nog wel tijdens de groeiperiode.

Vooral bij andere fokkerijen zie je vaak dat een volwassen dier pas in aanmerking kan komen voor een (extra) predikaat. Zo is bij Het Friesche Paardenstamboek het ‘volpapier’ enorm belangrijk. Dit betekent dat alle dieren op de schets (dat is inclusief het dier zelf 5 generaties volgens mij) allemaal het predikaat Ster of meer hebben. Heb je dat niet dan is je dier voor de fokkerij minder waard en zeker voor een hengst die goedgekeurd moet worden is dat van levensbelang. Nu willen wij in onze fokkerij natuurlijk altijd vrijheid blijheid houden, maar een extra dimensie is nooit weg toch? Jaarprijstitels zijn ook in het leven geroepen en worden ook nog altijd super gewaardeerd. Toch zegt een jaarprijstitel nog niets over de echte kwaliteit van het dier zelf. Zo heb je dus soms betere dieren die niet voor de jaarprijstitel in aanmerking komen omdat ze geen vier keuringen gehad hebben of noem maar op. Het sterpredikaat krijgen de paarden door op minimaal 3-jarige leeftijd op de keuring aan de eisen te voldoen.

Weer snel terug naar onze eigen geliefde dwerggeitjes. Bijna frustrerend in onze fokkerij vind ik dat het zo langzamerhand een lammetjeskeuring aan het worden is en men amper oog heeft voor de oudere volwassen geit. Het is een natuurlijk proces dat er per jaar hard geselecteerd wordt en daarom per jaarlichting veel dieren uitgeselecteerd worden. Zelf doe ik er net zo hard aan mee en heb op dit moment ook maar 4 overjarige dieren in het hok en zelfs 7 lammetjes. Maar is één van de belangrijkste redenen dat een oudere geit sneller uitgeselecteerd wordt dat er toch ‘niets’ meer te halen valt met zo’n geit? Als je net niet goed genoeg bent voor een kampioenschap en je moet gewoon genoegen nemen met een 1C of lager, dan neemt een gemiddelde inzender zo’n dier toch echt niet meer mee naar de keuring. Dan neemt ie liever een lammetje mee en kijkt hoe die daar mee kan presteren. Maar wat nu als je juist wel een oudere geit moet meenemen om die leuke extra predikaat te veroveren? Een predikaat die zegt hoe het dier is qua kwaliteit als ze uitgegroeid is. Dat zegt toch echt iets over de/je fokkerij!? Die waarde is toch hoger dan met een lammetje 1A lopen en het lammetje vervolgens nooit meer zien?

Dan de uitvoering.
Ik kom dan meteen als eerste (en op dit moment enige) gedachte dan weer uit bij de Erepremies van vroeger. We hebben dat drie jaar gehad en de personen die met hun dier een erepremie kregen vonden dat enorm waardevol. Helaas is het afgeschaft en de grootste boosdoener was de slechte uitvoering daarvan. Er was te veel verwarring en dit kwam vooral doordat er met twee ringen gekeurd werd en na afloop van een leeftijdsrubriek de erepremies bekend gemaakt werden en sommige 1A dieren niet die titel kregen en de andere erepremiedieren allemaal in de kampioensrubriek mochten verschijnen. Dit werkte niet en vooral dat de twee ringen op elkaar moesten afstemmen en dat het ook al vanaf jeugdgeiten begon, dat is net te vroeg.

Nu zie ik een groot voordeel van keuren in 1 ring op de nationale (ja, weer een leuk voordeel) en het begint dus al dat alle dieren door dezelfde keurmeesters gekeurd worden. De eretitel (voor het gemak nog maar steeds erepremie genoemd) worden dan pas toegekend vanaf de jongere geiten. Deze geiten zijn dus al behoorlijk uitgeselecteerd en de geplaatste 1A dieren zijn zonder uitzondering allemaal goed en kunnen zonder problemen dan de erepremie ontvangen en krijgen die dan ook automatisch. Voor de rest is het aan de keurmeesters hoeveel erepremies ze nog meer geven. Voor het kampioenschap komen alleen de 1A geplaatste dieren terug en voor de reserve wordt de 1B opgeroepen. Als de 1B de reserve titel behaald en niet de erepremie ontvangen had, dan krijgt ze alsnog die titel. Als ik de afgelopen nationale bekijk dan zouden misschien wel 75% van de aanwezige dieren vanaf 2 jaar en ouder die titel met glans verdienen. Is dat erg? Nee, totaal niet, want die dieren verdienen het en hebben al veel selecties doorstaan en in het kwantitatieve kleine gezelschap zijn ze allemaal van hoge kwaliteit. Ik denk zelfs dat er dan nog fokkers zijn die denken, ik heb thuis ook nog een beste geit die er ook voor in aanmerking komt en ik wil die titel ook wel op mijn dier hebben en misschien is het een goede reden om een dier nog een jaar langer aan te houden. Als de kwaliteit er is, dan mogen we niet bezuinigen op de kwantiteit van deze erepremies. Is het dan weer een devaluatie van dit systeem? Volgens mij niet. Nu vind ik de keuring een devaluatie voor de oudere geit. Want een oudere geit die in een beste rubriek 1C staat of zelfs achteraan, die wordt maar afgedaan als een gewone geit waar ‘niets meer aan is’ en niets mee valt te behalen. Terwijl in de praktijk dit dier vaak qua kwaliteit nog beter is dan de gemiddelde 1A lammetje van zo’n keuring. Want van alle 1A lammetjes op een nationale zie je over paar jaar er nog maar bar weinig van terug.

Dit is niet alleen maar mooi voor de keuring, maar is voor de fokkerij misschien nog wel veel belangrijker! Meer waarde hechten aan de betere oudere dieren en daar bewuster mee omgaan en mee doorfokken. Doordat je niet ieder jaar weer snel je geitenstapel omzet met lammetjes, houd je meer het ‘oude bloed’ intact en kunnen we met z’n allen het lijnenteelt/inteelt probleem voorkomen?

Hieronder een enquête over hoe jullie er over denken.
Je selectie maken en dan op de button ‘Vote’ klikken.
Ik heb beveiligd dat er per IP-adres slechts 1 keer gestemd mag worden en het is anoniem.
Mocht u hierover een leuke discussie willen voeren, dan lijkt mij dat alleen maar leuk en interessant en dus daag ik u daar ook voor u uit.

Eerste selectie is dan de vorm van erepremies zoals ik hierboven voorstel (kan nog verder uitgewerkt worden).
Tweede selectie is je voelt mee dat er meer waardering voor een oudere geit moet komen, maar wil niet de vorm van zo’n erepremie.
Derde selectie is van, maakt mij niet uit en ik vind de keuring zo leuk en zal dan met evenveel plezier aan de (nationale) keuring deelnemen.
Vierde selectie is er echt op tegen. Alhoewel dit allemaal anoniem is, zou ik het heel erg waarderen als u dan de discussie aangaat van waarom?

Klik hieronder op ‘.. reacties’ en laat ook uw stem ‘spreken’!

Jaarprijstitels en capriolen

Vorige week vrijdag (2 november) op de Noord-Nederlandse vergadering kregen we al drie jaarprijstitels van Noord-Nederland en afgelopen vrijdag op de landelijke (NFD) vergadering nogmaals twee.

In Noord-Nederland doen we dit al vele jaren en is eens begonnen als de Van Veen-Sibma wisselbokaal, die voor de beste zelfgefokte jeugdgeit over het hele seizoen ging. De oprichters hiervan waren Sieger van Veen en Pieter Sibma, in die tijd een onafscheidelijk (bokken)duo en hadden dit prachtig fenomeen bedacht, omdat er in die tijd goede geiten voor veel geld gekocht werden en maar op paar keuringen gingen pieken. Met deze bokaal wilden ze twee vliegen in één klap slaan; je moest de jeugdgeit zelf gefokt hebben en ze moest het hele seizoen goed presteren. In die tijd hadden we nog meer keuringen en geen idee over hoeveel keuringen dit toen minimaal telde. Minimaal drie, maar misschien ook wel over vier van de vijf (of hebben we zelfs wel zes keuringen in Noord-Nederland per jaar gehad?).

Enfin, na paar jaar met de beker gewisseld hebben, hebben we dit over genomen voor alle leeftijden, maar nog altijd met een voordeeltje voor de eigenfok dieren. Die krijgen per keuring een punt extra en dat is een mooi voordeel. Vooral bij bokken kan dit verschil wel eens de doorslag geven, geiten worden immers toch minder verhandeld. De waarde van zo’n titel is best hoog, omdat het dier dus over meerdere keuringen goed presteert en met de concurrentie van tegenwoordig is dat echt moeilijk.

Isa vd Kuzemer

Isa van de Kuzemer, clubkampioen jeugdgeiten NN

Zoals gezegd kregen we al drie eerste plaatsen in Noord-Nederland. Topline 22 v.h. Stapelbroek pakte de titel bij de boklammeren, Isa v.d. Kuzemer bij de jeugdgeiten en Linda 11 v.d. Kuzemer bij de veteranen en die werd ook meteen algemeen clubkampioen van Noord-Nederland. Ook Geesje van Carpe Diem kreeg nog een mooie tweede plaats bij de oudere geiten. Natuurlijk staat bij mij het mooie geitje fokken voorop, maar de waardering van je dieren krijgen door overwinningen te behalen voelt zeker goed.

Om drie van de zeven titels in Noord-Nederland te winnen moet je al van goede huize komen, maar om landelijk ook jaarprijskampioen te worden, moet er nog iets meer gebeuren. Vooral voor de landelijke jaarprijskampioenschappen tellen er vier shows mee en de nationale is een verplicht nummer. Dan moet je echt vier keer goed scoren en je hebt dan soms ook dat de eeuwige tweede, dan ineens de eerste wordt. Zo had Topline 22 dit seizoen de langste en heetste adem en wist ie ook op de Nationale nog met een reserve titel naar huis te gaan en leverde dit zijn eerste plaats in het jaarprijskampioenschap op. Linda 11 van de Kuzemer was al jaren te jeugdig voor haar leeftijd en ik wist dat dat wel eens goed kwam en nu als veteraan kon ze weer echt doorstomen tot de landelijke top. Ze had trouwens als lammetje ook al een keer op de grote openshow van Raalte een reserve kampioenschap behaald en dat jaar behaalde ze als lammetje ook al een gedeelde eerste plaats in het jaarprijskampioenschap. Nu liet ze qua punten de concurrentie ver achter zich en mag ze op alle fronten zich dit jaar de beste veteraan van Nederland noemen?
Topline 22 vh Stapelbroek JaarprijskampioenLinda 11 vd Kuzemer Jaarprijskampioen

Deze twee dieren vonden het zondag 11 november al weer tijd om met elkaar aan te pappen, ze krijgen er blijbkaar geen genoeg van. Deze keer was het weer heel mooi 5 dagen na de vorige ritsigheid en ze was nu weer heel goed rits en heb er toch wel een goed gevoel bij, dat ze nu gewoon drachtig wordt. De lammetjes komen nu wel erg laat, maar dat mag de pret niet drukken, hoop echt op een mooi geitje en een mooi bokje uit deze combinatie zou ook welkom zijn.

Zondag naar de Spaanse Rijschool van Wenen (ja, ik ben ook nooit goed met aardrijkskunde geweest) in de Ahoy geweest. Een prachtige show van de Lipizzaners en dan zie je dat een dier veel oefening en veel vertrouwen in de begeleider nodig heeft om zijn ding te kunnen doen. Vind het dan interessant om te horen dat ze de eerste 4 levensjaren gewoon zo goed als in de vrije natuur leven om sterk en sociaal te worden. Dan wordt hun gedrag al bestudeerd en weten de ervaren rijders al welk paard waarvoor specifiek geschikt is. De brutale paarden die in de kudde al vaak steigeren, dat zijn de paarden die ze goed kunnen gebruiken voor het steigerwerk en de capriool.
Heb even opgezocht en Capriool is van het Frans afgeleid van het Italiaanse capriola en vervolgens van  capriolo, “reebok”. Dit valt weer te herleiden tot het Latijnse capreolus en uiteindelijk tot caper, “geit” (zo kom ik toch weer bij de geiten!)
Een capriool (letterlijk) is een paardensprong waarbij het paard tijdens het zweefmoment de achterbenen fel achteruit slaan, aanvankelijk ter verdediging tegen belagers (soldaten, wolven). Dit zagen we zowel los aan de hand met de begeleiders er naast en zelfs onder het zadel (zonder steigbeugels!).Capriool
De eerste 4 jaren gebeurd er dus niet veel met de paarden en dan krijgen ze een jarenlange en dagelijkse training, maar wel een training waarin het paard zelf het tempo van leren bepaalt. Dit mis ik wel eens bij onze hobby, als we zelf te weinig tijd er in stoppen en een diertje wil het als lammetje niet goed doen, dan krijgt het niet vaak extra kansen. Zo heb ik een lammetje waar voor mijn gevoel echt veel show en temperament in zit en ze is ook nog eens fraai van type. Echter op de keuring komt het er totaal nog niet uit. Hier heb ik met bovenstaande wel een verklaring voor. Als lammetje is ze door haar moeder en volle zus in het hok een beetje verstoten. Ze lag altijd net in de andere hoek van het hok en haar zus lag mooi tegen de moeder aan. Ook met het krachtvoer eten, was ze duidelijk de onderste in de rang. Nu duurt het een lange tijd voordat ze het vertrouwen in alles krijgt en ondanks dat ze super voeding en opvoeding bij mijn moeder krijgt, komt ze per saldo toch te weinig in handen. Dit heeft tijd nodig en als jeugdgeit krijgt ze meer vertrouwen en dan door de tijd komt ze vaker in handen en zal het vermoedelijk beter worden. Een geit is ook een vluchtdier en zonder vertrouwen weet je nooit precies haar gedrag in vreemde situaties en een keuring is zeker een vreemde situatie voor een geitje.

 

Vakantie en ritse geiten

Ja, wij waren even op vakantie en daarom ook even een tijdje geen update op mijn site.
De vakantie was naar het nog zonnige Turkije (Side) en hieronder even wat sfeerbeelden. Ik dacht dat All-Inclusive altijd heel exclusief was en niet persoonlijk. Dat was hier wel anders! We hadden ons eigen huisje en als we gingen eten, dan mochten we dat natuurlijk zelf bij het buffet uitzoeken en vooral de verse visjes die bijna iedere dag op een bakplaat door de koks bereid werden waren verrukkelijk. Voor de rest was het qua drinken compleet bediend worden. Per saldo is het dus veel goedkoper en vooral met dit systeem van huisjes met een voortreffelijk restaurant en dit alles lag echt tegen de zee aan en als je het boulevardje overstak lag ons EIGEN strand daar en ook daar kon je nog met je polsbandje om gratis drinken ophalen, super toch!?

Cincopa WordPress plugin

Tijdens zo’n vakantie en hangend op een strandstoel in het zonnetje heb je weer alle tijd om eens rustig na te denken. Ik had alleen paar boeken meegenomen die NIETS met geiten te maken hadden en zou dus ook eens een week niet met de geitenhobby bezig zijn. Sorry, maar dat kan ik dus niet. De gedachten dwalen zo weer af naar de fokkerij en alles wat er mee te maken heeft. Vooral als je toevallig met een heel leuk stel uit Nederland de vakantie meemaakt en we daar iedere dag leuk contact mee hadden; zoals samen ’s avonds even sight seeing rondlopen en samen een dag Jeep Safari en vooral ook veel lachen met elkaar. Als ze dan Bart en Sandra heten dan is een link naar de geiten weer snel gemaakt. Sandra is mijn eerste Carpe Diem geit (dochter van Raimond 2 v.d. Veenstreek) en de stammoeder van drie huidige lammetjes bij mij (Alita, Ziva en Fania) en met Bart moest ik meteen denken aan de verhaaltjes van Bart en Mini. Dit is al weer een hele tijd geleden dat die in het maandblad De Dwerggeit stonden. Dat ik met Bart meteen aan die verhaaltjes moest denken kwam misschien ook doordat ik lang geleden op een vakantie wel eens heel veel maandbladen van De Dwerggeit meegenomen had en met mijn analytisch denkvermogen zou ik toen wel even ontcijferen wie dan de schrijver was. Is er helaas toen niet van gekomen en tot op de dag van vandaag weet ik nog niet wie de schrijver (of schrijfster) daarvan was. Vind het wel jammer dat de persoon zo in de anonimiteit weer verdwenen is. Opzich waren het kritische noten, maar als je de discussie openlijk aangaat en gewoon met respect en ‘zakelijk’ het beleid en de missie van de hobby benadert dan is het gezamenlijke doel toch om de hobby EN de dieren er mooier en beter van te maken!? Maar je kan geen discussie met een anonieme aangaan en vind dat zelf ook niets. Gewoon elkaar recht aankijken en even goed discussiëren en dan later goede conclusies trekken en het zogenaamde biertje samen aan de tap weer drinken. Enfin, met Bart en Sandra was het super gezellig op vakantie en was het echt ter verhoging van de feestvreugde!

Dan het geitennieuws.
Isa v.d. Kuzemer had duidelijk haar zinnen op Topline 22 v.h. Stapelbroek gezet. Want de feiten liegen er niet om. Ik had maandag 15 oktober Topline 22 weer opgehaald bij Jacob vandaan en i.p.v. dat ze pas op donderdag 18 oktober volgens haar cyclus weer rits zou worden, werd ze op slag weer verliefd op de knappe Topline 22 en werd ze de volgende dag al rits. Niet wetende dat ze in de hondenbench werd gestopt en naar Black Beauty ging, waar ze zich maar gedwee liet dekken. Zaterdag 20 oktober zat ze al weer te flirten met Topline 22 en weer ging ze op reis naar Black Beauty. We dachten dat het klaar was, maar ze zal wel denken, drie maal is scheepsrecht, ik probeer het een week later nog een keer. Zaterdag 27 oktober weer rits en die lange blonde blanke man is er nu toch niet en die andere grijze vrouw kan mij toch niet in de kist krijgen. Ze had gelijk en nu is ze dus gedekt door Topline 22 v.h. Stapelbroek. Geen probleem, ben nog steeds super enthousiast over Topline 22 en eigenlijk word ik alleen maar enthousiaster. Wat blijft ie mooi en goed en qua totaalplaatje is het nog altijd een ‘lammetje’ maar wel heel veel kracht en de echte bokkenuitstraling.
Ook haar moeder Lissa 50 en de andere Isa’s zijn nu mooi gedekt. Echter onze oude snoepert, Linda 11 v.d. Kuzemer (die op de laatste keuring ook al met haar buurjongetje zat te spelen) vindt het blijkbaar ook weer te leuk en zal wel denken, dit zijn vast mijn laatste actieve jaren en laat mij ook nog eens dollen met Topline 22. Die is nu vandaag weer gedekt. Daar zit 6,5 week tussen! Zal vermoedelijk wel een vroege abortus geweest zijn denk ik dan en gelukkig dat we nu de bok in het hok hebben en het merken. Zo moeilijk het op te merken was het niet volgens mijn moeder. De bok was al stapelgek (ja, STAPELbroek) en de geit liet ook duidelijk van zich horen. Deurtje open van de bok en die stond meteen voor het hok van Linda 11.

Dit wordt dus een lang aflammerseizoen, gelukkig zijn de eerste geiten wel echt duidelijk drachtig en is het ook zo weer 4 januari.

 

Archief