19 november 2018 at 23:15

Eerste keuring gekeurd en bok gekocht…

Afgelopen zaterdag mocht ik dit jaar voor het eerst in actie komen als keurmeester en weer op de vertrouwde en leuke locatie bij de boerencamping te Castricum. Allemaal gastvrije mensen (is ie weer Bas ūüôā )¬†en de camping krijgt al meer luxere vormen. Samen met Johan van Ginkel de klus geklaard en je bent op een kleine keuring enorm afhankelijk wat je aangeboden wordt. De zes enthousiaste inzenders hadden tezamen 64 dieren ingeschreven.
Ondanks zo’n kleine keuring was de gemiddelde kwaliteit echt hoog. Dit fenomeen zien we al paar jaar op de keuringen en zal alleen maar toenemen. Slechte geiten zijn er eigenlijk niet meer en de gemiddelde inzender is al zo doorgewinterd en heeft zulke beste doorgefokte geiten, dat de uiteindelijke plaatsing op de keuring soms¬†om kleine dingen gaat en¬†natuurlijk ook smaakverschillen.
Zal weer een keuringsverslagje hier neerzetten met alles uit mijn hoofd en vanuit het oog van een keurmeester. Want dat is ook al een verschil. Zelf kijk je iedere dag naar het diertje en je loopt er vaak ook zelf mee aan de band. Dan heb je een heel andere indruk dan dat je als keurmeester het diertje ziet binnenkomen (eerste indruk, enorm belangrijk ook wel het algemeen voorkomen genoemd) en dan eerst de individuele ronde en vervolgens (eigenlijk meteen) het vergelijkend keuren met de rubriekgenoten.
Dit spelletje zoals ik het vaak noem van, waar komt je diertje te staan in de ring, wordt vaak te breed uitgemeten en daar heb je ook de meeste discussie over. Eigenlijk zou het veel meer moeten gaan over wat is de echte kwaliteit van het diertje en wat zijn de verbeterpunten voor de fokkerij. Want het perfecte diertje bestaat toch niet?
Zo ben ik ook¬†voorstander om een 1A dier in een slechte rubriek en die zelf geen topper is, ook niet op te hemelen als een hele beste, maar gewoon de opbouwende kritiek te geven. En bij een hele beste rubriek dit ook goed benoemen en vooral als je een kleine rubriek met drie dieren hebt en die allemaal al gesierd zijn met hun kampioenschappen (in het verleden), dan nog moet er eentje achteraan staan. Bedenk dan ook dat het de volgende keer weer anders kan zijn en besef wel wat die paar personen die het die dag mogen uitmaken, het toch zo gezien hebben en dus moet je als keurmeester het dan nog even verwoorden waarom je het zo gedaan hebt. Dat is en blijft wel het moeilijkste en zelf zit ik ook vaak in de spagaat van keuringstechnisch het beste dier of liever het diertje waar je fokkershart (en liefhebbershart) meer bij ligt. Of zijn het soms zelfs nog drie verschillende ‘type’ diertjes? Het ideaal is natuurlijk het diertje die je op alle vlakken enorm aanspreekt.
Dan nu het kort verslagje (zag dat ik vorig jaar dit ook gedaan heb en ook de namen heb gebruikt, dus doe het maar weer zo).

Boklammeren
Er waren slechts 6 boklammeren en het kampioen boklammetje sprak het meeste aan qua type, belijning en zelfs ook mooie show. De reserve was meer nadruk op goed gebouwd met goede verhoudingen en ook het echte bokkentype. Kampioen was Collin v.d. Elsenburg (v. Anko v.d. Wieringermeer) en reserve Excalibur v.d. Barbanessahoeve (v. Calysto v.d. Wolfhaag) beiden op naam van Cor en Agaath Plomp.

Jeugdbokken
Hier slechts ééntje aanwezig. Een bok van een zeer fraai type en conditie en een bok die gemakkelijk stappend door de ring ging. Achterbenen waren echt goed, in de voorklauwen mocht ie sterker. Als totaalopdruk echt een beste bok en hij werd ook de dagkampioen. Dit was IJsselland Veerman met als vader Alex v.h. Knabbelhofke en nu in handen van Jan en Ina Veldhuisen.

Geitlammeren
Verschillende kleine rubriekjes passeerden de revue. Een rubriekje van drie dieren bezorgde ons hoofdpijn en een inzender duizeligheid. We hadden twee wat royale lammetjes die eigenlijk qua plaatsing bij elkaar hoorden. Allebei dieren met veel inhoud en ook ruimte in de onderdelen. Daarachter hadden we een lammetje geplaatst die niet de lengte had van de voorgangers. Echter tijdens het rondgaan liep ze zo schitterend en parmantig achteraan met zo’n schitterende voorhand en ook de meest jeugd en lammetjes uitstraling, dat we vonden dat zij dan toch voor de al te complete lammetjes moest komen. Echter nadat we haar op kop hadden gezet, was haar prachtige show, waardoor ze het juist won, helemaal weg. We gaven de inzender en het diertje de kans om zich te hervatten en dan was de plaatsing gerechtvaardigd. Echter het gebeurde niet en ja, wat moesten we nu weer? Weer terugzetten naar¬†de laatste plaats? Of nog een keer zo’n actie en het diertje die nu achteraan stond helemaal naar voren plaatsen, want ook dat kon uitgelegd worden. We moesten een keuze maken en hebben het diertje maar in het midden gezet en vervolgens stopgezet. Je moet soms wat. Hoop echt dat alledrie dieren bewaard blijven en goed verzorgd volgend jaar als jeugdgeit eens weer terugkomen. Vooral het proces beter volgen van hoe ziet de kampioensgeit er als lammetje uit en welke trajecten moet ze allemaal doorstaan? Want er zijn veel toppers die als lammetje niet vooraan stonden en andersom. Persoonlijk vind ik dat je dat als keurmeester ook mag meewegen. Want we zijn allemaal doorgewinterde fokkers en het doel is toch om die mooie geit er uit te halen. Of anders gezegd, we fokken dwergGEITen en het doel is niet alleen mooie lammetjes te fokken. Voor het kampioenschap gaf Vicky v.d. Cronenburg (v. Uberto v.d. Cronenburg) nog de meeste weerstand, maar ook zij kon niet voorkomen dat Cor en Agaath weer met het kampioensduo aan de haal gingen. Kampioen een lammetje met super veel show en prachtige lange en mooie belijningen, vooral een super strakke bovenbouw en tevens mooi gepast in de hoogtemaat. Dit is Anouk v.d. Barbanessahoeve (v. Lars v.d. Barbanessahoeve). Reserve een geitje die hier perfect qua type bij past en ook een prachtige conditie bezit. Haar naam is Xsarie v.d. Barbanessahoeve (v. Navigator 20 v.h. Groene Weitje).

Jeugdgeiten
Vier rubrieken en eigenlijk ook vier verschillende type dieren. Ja, dat krijg je echt op een kleine keuring. De ene was heel best, maar voor een jeugdgeit aan alle kanten te royaal. Een andere was heel sierlijk met een super fijne beharing er op en met de show voor haar uit, heel apart, maar tijdens het gewoon showen, dan zag je duidelijk de fouten in kracht en goede aansluitingen. Dan hadden we een diertje met een mooie gepaste hoogtemaat en hele goede verhoudingen en een hele gemakkelijke natuurlijke show en van alle kanten heel correct (Astrid). Daartegenover hadden we nog een jeugdgeitje die voor een jeugdgeitje niet groter moet, maar zoveel expressie en uitstraling heeft met een super voorhandje en lange hals, die ze constant mooi wist te dragen en goede benen, echter ze mocht ook nog wat gevulder (Sis). Kampioen hebben we de mooi gepaste Astrid v.d. Wieringermeer (v. IJsselland Thomas) genomen en reserve kampioen Sis v.d. Sappewerf (v. Vinco v.d. Wieringermeer), mooi duo en complimenten voor de beste benen van deze twee dieren. De trotse eigenaren zijn Veldhuisen en Aad Zuurbier.

Jongere geiten
Twee hele beste rubrieken jongere geiten kregen we voorgeschoteld en daar hadden we het in de rubrieken ook enorm lastig mee. Scarlett Ribbons v.d. Balkweit (v. Balisto v.d. Wolfhaag) was de ene rubriekswinnares op haar zeer mooie maat en maatverhoudingen en mooi vrouwelijk type. Mooie rechte rug en mooie aansluitingen en goede achterhand. Qua totaalbeeld mocht ze echter ietsje fijner en was ze net te royaal in haar diepte ook al. Hierdoor greep ze nest naast de titels. Kampioen werd Xenja v.d. Barbanessahoeve (v. Almar v.d. Barbanessahoeve) een geit met mooie lange belijningen en veel jeugduitstraling en een mooie hals er op. Vina v.d. Wieringermeer (v. Vassil v.d. Wolfhaag) kwam als 1B erbij en die heeft ook het enorme fraaie sierlijke type met vooral veel uitstraling in de voorhand. Zij werd de reserve kampioen in deze klasse waar de gemiddelde kwaliteit echt bijzonder hoog was.

Oudere geiten
Drie beste rubrieken en ondanks dat de kampioen niet eens haar zondagse pak aangetrokken had, sprong ze qua type en kwaliteit en vooral lange sterke belijningen er nog bovenuit. IJsselland Sheila (v. IJsselland Riverman) viel hiermee in de prijzen en in handen van haar eigenaar Marco Snip liep ze mooi rustig en krachtig door de ring. Reserve kampioen werd haar 1B en dat was Ursela 302 v.h. Averheino (v. Rick v.d. Wolfhaag). Een geit met een fraai type en vooral heel veel kracht en ook ondanks haar mindere beharing een mooie jeugdige opdruk.

Dagkampioen bij de geiten moesten we toch even alles bij langs en Sheila sprak ons ook enorm aan. Maar de natuurlijke krachtige show en mooie maatvoering en verhoudingen van het jeugdgeitje gaf de doorslag en zo werd Astrid v.d. Wieringermeer de dagkampioen. Uit de reacties op te merken had ze ook de steun van de andere inzenders en dat is nog mooier toch? Dat je als fokkers onder elkaar ook steeds objectief blijft kijken en dat een best dier door iedereen gewaardeerd wordt. Hiermee was de gezellige keuring afgelopen en was maar goed ook, want de hal begon nu goed op temperatuur te komen.

 

Het geitenweekend was nog niet afgelopen en zondag had ik een leuke combi met familie bezoek op de camping en even bij een fokker langs te kijken voor een bokje. Dit bokje is Topline 22 v.h. Stapelbroek en is een zwarte zoon uit Sunny-Boy of the White Cottage maal Elsa 1 of the White Cottage. Elsa 1 is ook de moeder van Rick 12 en Rick 15 en dus zal je denken, wat heb je daar dan aan? Zijn al genoeg Rick 12 nazaten in den lande. Maar dit bokje vind ik nog leuker gefokt en spreekt mij enorm aan. Tevens waren alle lammeren van Sander Klein Bramel goed te noemen en zelfs een uitschieter naar boven bij Lissa 42 of the White Cottage en laat Lissa 42 nu de moeder zijn van onze Lissa 50. Dus in theorie zou dit bokje maal Lissa 50 ook heel goed kunnen passen. Ik heb er vertrouwen in krijg het bokje van de openshow van Raalte mee naar huis. Dan heb ik drie bokken thuis. De bruine Keroazie v.d. Kikkert (Beautiful vh Bouwerschap x Janis 238 v.d. Kikkert), de zwarte Formateur v.d. Mekkerpoel (v. Entrepreneur v.d. Mekkerpoel x Melissa 68 v.h. Turkeyenhof, de dagkampioen van afgelopen zaterdag te Raalte) en dan deze zwarte Topline 22. Over paar maanden maar eens kijken hoe alles ingezet moet worden, maar denk dat Topline 22 de meeste kansen krijgt.
Hierbij een foto van het bokje.

En de afstamming in excel Topline 22 vh Stapelbroek

Verslagje eerste show

Sorry, heeft even geduurd, dagen gingen zo snel…

Afgelopen zaterdag was het dan eindelijk zo ver en was de eerste show van 2012 en ook onze eerste show.
Van te voren heb je wel een idee welke dieren het een beetje goed gaan doen op de keuring en vooral de lammetjes is vrij vaak een grote gok.
Hoe showen ze?
Hoe komen ze over ten opzichte van hun leeftijdgenoten?
En wat is dan de eerste indruk van hun kwaliteit.

Als eerste van ons¬†was de inmiddels bekende witte bok Matador 50 v.d. Kuzemer aan de beurt. Zelf kon ik er al niet veel meer van zeggen. De bok heeft mooie dingen en dus ook mindere dingen. Zijn aparte mooie show en zeer luxe lange hals spreken enorm aan en ook de keurmeesters. Maar daarbij ook relatief veel benen en wat weinig ‘lichaam’ is in zijn nadeel. Thuis had ik al eens gezien dat ie op de voorbeentjes niet helemaal 100% stond. Echter bij het binnengaan van de manege en alle spanning op het bokje (die zich al echt bok voelt) maakte hij ze nog beroerder. Hij ging nog franser en zelfs met lichte spreidklauwen door de ring. Een 1B werd zijn deel en dat klinkt nog goed en met zijn plaatsing waren we dik tevreden. Echter ons geloof in het bokje is er niet en dus mag ie zaterdag vertrekken…Dan de geitlammeren. We begonnen met Linda 23 (het volle zusje van de bok) v.d. Kuzemer en mijn moeder liep daar mee en mijn Fania van Carpe Diem.¬†Fania is het geitje waar ik iets mee heb. Ze showt opzich gemakkelijk en heeft dan een heel mooi lang halsje en loopt gemakkelijk. Echter tijdens het rondgaan drukt ze de staart niet. Meteen bij het stilzetten ligt de staart er weer perfect op. Linda 23 is een echte Linda en als ze het willen doen, dan kun je de hele dag wel doorlopen, als ze niets willen, dan willen ze ook niets. Die wilde dus niets en communiceerde zeer luidruchtig met haar moeder (ik denk dat het hun nog lukt om op een km afstand met elkaar te communiceren). Resultaat was een 1B voor Fania en een 1C voor Linda 23.Rubriek later mocht de volle zus van Fania en dat is de roodbruine Ziva en die lijkt¬†het meest op haar moeder Felana. Ziva is nog wat overbouwd en doordat zij ook de lieveling van haar moeder is, is zij ook net een stukje zwaarder. In haar individuele rondje wilde ze ook niet veel anders dan hangen, maar de staart bleef er perfect op. Eenmaal in de grote groep (deze rubriek was wel mooi gevuld), kwam ze mooi los en begon ze heel mooi te showen. Ze kwam op de veilige middenplek 1C en het commentaar was ook precies hetzelfde wat ik in gedachten had. Niets aan de hand dus. Laat haar maar eens doorgroeien en evt. aflammeren. Voor haar zou het goed zijn om misschien van de moeder af te doen, maar ik wil juist nog paar keer met Felana naar de keuring.
Als laatste lammetje en ook al in de laatste rubriek lammetjes mocht Alita van Carpe Diem haar showkunsten vertonen. Met de laatste stalbezoeken werd zij met haar moeder Felani steeds er uit gepakt als mijn mooiste stelletje en ook haar moeder staat er thuis perfect op, maar die mocht ook al thuisblijven omdat ik haar show nu wel ken. Van de aanhanger naar het hok -> perfecte show. In de ring niets en dan weer terug naar het hok de perfecte show. Alita was er zonder haar moeder, maar ze had het blijkbaar thuis al aan haar verteld…. Alita heeft dezelfde trucendoos! In het hok stond ze er nog zo mooi bij en ze heeft ook echt een heel fraai type. Echter in de ring komt de staart er net niet op en dan is de spanning weg. Een zeer verdienstelijke 1B werd haar deel nog door haar kwaliteiten en ik ga het toch nog een keer met haar proberen. Maar helaas bij de strenge selectie en omdat ik vermoedelijk toch nog best wat moet opruimen straks, staat ze dan ineens samen met haar moeder op het lijstje van, u mag een andere geitenfokker THUIS heel blij maken.
Eindelijk de jeugdgeiten en daar kwam onze troef tevoorschijn. Isa van de Kuzemer had de hele winter in het hok de superlatieven al over haar heen gehad en moest het nu maar even waarmaken. Met zo’n geit ga je toch even anders de ring in en met de gedachte van, nu moet het gebeuren en nu moet je laten zien dat je er mooi ingegroeid bent. Gelukkig ging alles goed en wil ze heel gemakkelijk en mooi rustig showen. Ben zogezegd al meer voorstander dat een dier mooi rustig, maar toch vlotte stap¬†naast je presenteert. Niet dat gevlieg en met hollen en stilstaan¬†door de ring. Dus ja, dan moet je dat zelf ook doen h√®? Ze werd geprezen om haar vrouwelijke vormen en mooie belijningen en kwam op kop. Later op de dag kreeg ze nog de mooie bekroning van kampioen jeugdgeiten en dat is weer een enorme leuke opsteker in ons stalletje.Bij de jongere geiten kwam ik met Felana weer in de ring. Felana had vorig jaar een prachtig voorseizoen, maar wilde in de tweede helft niet meer echt showen. Nu had ze haar show weer terug van vorig voorjaar en liep ze in een ijzersterke rubriek naar een hele beste 1B positie. Het commentaar was dat ze ietsje zwaar was in de borst. Klopt, kan ietsje fijner, maar als geheel vind ik haar zelf zo wel mooi voor een jongere geit en was vooral blij dat ze haar show weer had. Ze kan nog mooier en fraaier, dus we gaan het dit jaar nog paar keer met haar proberen. Als je haar dan zo ziet en haar volle zus thuis zo met haar vergelijkt, dan baal je toch echt dat die niet¬†super wil showen. Misschien ook nog een keer proberen???Bij de oudere geiten had ik Geesje van Carpe Diem in principe opgegeven als ‘opvulling’ voor de keuring, omdat ik vind dat er oudere dieren op een keuring horen te komen. Tot mijn verbazing mocht ik gewoon eerst veel rondjes met haar op kop lopen. Ja, ondanks dat ze nog lang niet mooi¬†in haar beharing is, heeft ze dit jaar bijna een luxere en typische uitstraling dan vorig jaar. Echter haar kracht in de achterhand wordt er niet beter op en vooral niet, nu ze een groot en dik hanguier aan het ontwikkelen is. Qua show mist ze de laatste temperament, maar ze blijft altijd met de staart er op en na tig rondjes liet ik gewoon de band met een boogje hangen en bleef ze op dezelfde manier doorlopen. Uiteindelijk kwam ik op de zeer terechte 1B plaats en was ik daar al blij genoeg mee en heeft ze laten zien dat een goede geit ieder jaar en zelfs zonder topconditie zo mee kan naar een keuring.
Als laatste in de ring de inmiddels veteraan Linda 11 van de Kuzemer. Linda 11 is een super aparte geit. Ze had haar dag met showen en dan loopt ze heel rustig, maar met haar super lange hals er zo mooi verheven op en dan kun je zelfs wel honderd rondjes met haar lopen. De kleinste is ze niet (ze zit rond de 55 cm) en ze heeft zelfs als veteraan nog te weinig wigvorm. Haar hals en super fijn en aangesloten voorhand is zeker haar handelsmerk. Met dit commentaar mocht ze op de tweede plaats en automatisch reserve kampioen. Ik zou haarzelf ook moeilijk kunnen plaatsen als keurmeester, maar bekijk haar foto eens, wat een veteraan toch!?

Al met al hebben we zeker goed gelopen en was de kwaliteit van de geiten op de keuring in de breedte zeker goed. De lammetjes (van Noord-Nederland) moeten er nog wat ingroeien denk ik en er zullen ook nog veel toppers thuis zitten. Vooral de jonge lammetjes moeten nog allemaal komen en met dit koude voorjaar lijkt het nu heel anders dan over paar maanden. Heb zelf ook nog paar leuke lammetjes (de halfzusjes van Isa) en ben ook super nieuwsgierig hoe dat straks over paar maanden lijkt.

Klaar voor de eerste keuring!?

Ja, klaar met een uitroep en vraagteken. Ik ben er zelf zeker klaar voor, moet deze week nog twee geiten toiletteren, maar dat gaat ook lukken en heb zelf super veel zin om weer op een keuring te zijn.
Alle geitenvrienden weer om je heen, het gemekker van de dieren, de lammetjes bekijken en nog meer nieuwsgierig naar de jeugdgeiten. Vind vooral jeugdgeiten en jongere geiten de rubrieken om te zien hoe de echte kwaliteit is. En natuurlijk mogen de oudere dieren ook niet ontbreken op een keuring. Door het tonen van oudere dieren zie je echt hoe dieren in bepaalde stallen/fokkerijen uitgroeien.
Leuke van deze eerste keuring is ook dat mijn moeder weer met een lammetje zelf in de ring zal verschijnen. Ze heeft al jaren wat last van de benen, maar loopt nu iedere dag een rondje en ze zegt dat ze weer een stuk beter kan lopen. Tevens is ze weer zo blij met haar bont lammetje, die ze zelf aan de band lopen heeft geleerd en qua leeftijd moet dit Kuzemer geitje ook tegen een geitje van mij en dit diertje is zo ontzettend mak, dat ze weer zelf de ring in gaat. Mooi toch? Kijk hier maar hoe leuk duo het is, die hebben er zeker zin in!Brengt me meteen op het andere fenomeen waar ik vorig jaar ook al eens over geschreven heb en aangezien de vergrijzing in het dwerggeitengebeuren al meer toeslaat… het rustig voorbrengen van de dieren!
Frans Bruggink heeft vroeger al eens geschreven over het fenomeen race geiten en dat je als keurmeester zo niet een dier optimaal kunt beoordelen. Het dier moet met een rustige, maar krachtige stuwende STAP door de ring gaan en daarbij super attent het hoofd dragen. Dat is heel anders dan op een draf het dier de rondjes laten racen. Helaas doen mijn dieren¬†dit ook nog niet, maar ik fok er oefen er nu wel op, dat ze mooi rustig naast je willen showen. Hierbij kun je dan nog beter de kwaliteit van het dier beoordelen, maar wat dus nog leuker is, iedereen van jong tot oud (en met korte en lange benen :-)) kan het tempo in de ring dan volgen. Ja, ik hoor Ronnie al vanaf de kant nu naar mij roepen… rustig aan Hilko, je zal weer niet zo hard lopen! Want ook ik ken natuurlijk wel het trucje dat als je met je diertje wat sneller loopt dat ze dan soms beter willen showen en soms van kop af, dat je dan de tweede geplaatste niet de kans geeft om dicht op je te lopen en/of dat zij het echte voordeel hebben dat ze mooi achter je aan kunnen lopen.

Ja, zelf al helemaal in de stemming voor de keuring. Helaas de geiten nog niet allemaal in showconditie. Hoeft natuurlijk ook niet pers√© voor de eerste keuring en samen met mijn moeder 9 dieren ingeschreven. Als ik alleen de dieren mee zou nemen waar ik een goede kans mee zou maken op een ‘1A’ positie, dan hoefde ik er maar paar mee te nemen, maar neem ze toch alle 9 mee.¬†Vind het tegenwoordig met kleine rubriekjes en allemaal goede¬†dieren op een keuring geen schande om ook achteraan te staan. Zoals oude Geesje gaat¬†mee om te laten zien dat ze gewoon ieder jaar¬†mee naar de keuring kan gaan, alhoewel ze nu ook nog lang niet in keuringsconditie is. Maar als voorvechter van oudere dieren op een keuring, moet je ook je eigen geiten meenemen toch? Vooral op je eigen clubshow en voor een grote openshow buiten mijn eigen vereniging heb ik ook echt andere criteria hoor.
Zo ben ik ook super benieuwd hoe mijn lammetjes willen showen en met name naar het bovenstaande, want wil echt weer dat rustige lieve diertje die toch één en al alertheid in de ring heeft. Zo heb ik nu een lammetje die me een beetje doet denken aan Desiree van Carpe Diem. Desiree werd geboren op 27 maart 1993 en was meteen bij de geboorte een super de luxe zwart lammetje. Als lammetje bleef ze echter eerst enorm ielig en ze is nooit de langste geworden, maar was zeker als jong lammetje te beperkt in alles. Ik nam haar mee naar de voorselectie keuring in augustus en kwam in een hele grote rubriek met 9 lammetjes op de laatste plaats met haar. Het maakte mij niet uit, ik had er enorm veel vertrouwen in en vooral hoe dapper en apart ze showde. In de pauze sprak ik toen met Eddie Holst en hij zei, dat zwarte lammetje van jou komt er niet. O nee?, zei ik, wacht maar af! Ik laat gewoon zien hoe een kampioensgeit er als lammetje uitziet. Eddie liep in dezelfde rubriek met een lammetje 1A en werd later die dag er ook nog kampioen mee.
De¬†humor kwam precies een jaar later. Weer de voorselectie keuring en weer een grote rubriek en nu allemaal jeugdgeiten. Eddie kwam ook weer met zijn kampioenslammetje van het jaar er voor en we stonden weer bij elkaar in. Resultaat¬†-> nu kwam Desiree op kop en Eddie¬†met zijn¬†geit achteraan.¬†Later op de dag werd Desiree uitgeroepen tot dagkampioen! Dat is toch humor? Helaas heb ik van Desiree geen digitale foto’s en hier een ingescande foto van haar dat ze kampioen liep op de openshow te Schagen.Nu heb ik weer een lammetje (uit de¬†rechtstreekse moederlijn van Desiree trouwens ook)¬†die ik vanaf de geboorte super vond, alleen het nu keuringstechnisch behoorlijk laat zitten. Aangezien haar moeder en zusje ook naar de keuring gaan, gaat zij ook mee en gaat ze ook gewoon de ring in. Ze hoeft voor mij maar aan √©√©n criteria te voldoen en dat is mooi showen. Als ze dat doet, dan ben ik al blij en sta ik met plezier met haar achteraan en krijgt ze van mij een schouderklopje met de opmerking; geeft niets hoor, je mag blijven en jouw tijd komt nog wel. We zullen zien, met een week weten we weer veel meer.
De insteek van een keuring is, behalve de gezelligheid, vooral dat je andere personen en met name keurmeesters met een objectieve kijk naar je dieren laat kijken. Want hoe dan ook, het thuis vergelijken met andere stallen is enorm moeilijk en stalblindheid komt overal voor. Je hoort altijd dan weer dingen van je dieren waar je altijd wat mee kunt en waar je foktechnisch dan weer op kunt letten.

Archief