19 november 2018 at 23:15

Geslaagde laatste geitenkeuring van Noord-Nederland

Afgelopen zaterdag met het schitterend najaarszonnetje de laatste (open)show van Noord-Nederland van dit jaar gehad. De keurmeesters Marinus Bosman en Johan van Ginkel bleek een super goed duo en weer een mooie balans tussen rust en toch het vlotte leuke keuringstempo (dus geen onnodige rondjes lopen) met daarbij een zeer goede uitleg. Tel daar het mooie weer bij op en ook alle dieren waren eigenlijk nog mooi in keuringsconditie en de 24 inzenders met hun 94 dieren en ook nog eens relatief veel publiek, zo hadden we in de ring en buiten de ring alles mooi gevuld. Mijn eigen dieren (inclusief van mijn moeder) stonden er nog mooi voor en ik was zelf super benieuwd naar de lammetjes. Had ze dit jaar nog niet zo goed in conditie gehad en de show zou ook veel bepalen. Eerst de bok Felano en die showde redelijk en kreeg op type een plus, maar op de kracht (vooral vanuit de achterhand) een duidelijke min en daardoor een 1C plaats in een overige zeer sterke rubriek van 5 boklammeren. Om meteen zijn zusje er bij te pakken. Dat is Fella die ik het “snittig” geitje vind. Als ze even mooi gaat staan heeft ze echt een geweldig fraai en vooral jeugdig type, maar die laat de kracht in de achterhand nog meer zitten en vooral de staart ook recht naar achteren. Hier nog een leuke discussie (buiten de ring) met de keurmeesters over gehad over is dit nu het niet KUNNEN of niet WILLEN. Ik was/ben van mening dat, zodra ze de spanning op het lichaam zet en de staart er op drukt en lekker attent door de ring gaat, dat de kracht in de achterhand ook geen probleem meer is (thuis in het weiland loopt ze mooi met de staart er op). Alhoewel ik denk dat ze het wel kan, is het toch een enorm punt van aandacht en is het de vraag of het er ooit goed uitkomt en geef ik Johan van Ginkel toch ook gelijk en zal ze het wel nooit echt kunnen. Nou ja, ik stond in ieder geval op dit moment super terecht achteraan en ben benieuwd naar haar fokkerij en dat weten we over 4 maand al. Dan het “showgeitje” zoals ik haar vorige week omschreven had, dat is Merlijne en die is eindelijk op conditie en heeft een prachtig voorhandje en mag misschien ietsje meer lengte, maar dat komt nog wel. Een zeer verdienstelijke 1B was haar plaats en daar was ik ook zeker mee in mijn nopjes, die groeit er volgens mij wel heel mooi in. Dan was nog het geitje die ikzelf ook al omschreven had als een super lange geit met mooie welvingen en eigenlijk iets te rijp voor een lammetje. Ditzelfde commentaar kreeg ze van de keurmeesters ook en ook nog daarbij dat ze heel harmonieus was en een uitlopend kopnummer. Dit is Isa v.d. Kuzemer en ’s middags werd het nog eens beloond met een hele mooie reserve kampioenschap en dan op zo’n openshow, waar ik nog maar net verloor van de nationaal kampioen van Ronnie Klaassen en waar meerdere nationale 1A dieren rondliepen… dit geeft toch heel veel voldoening. Ja, ik zeg ook steeds dat ik niet persé kampioen hoef te lopen, maar af en toe een leuke titel is toch wel heel leuk hoor! De moeder van Isa (Lissa 50 of the White Cottage) komt nu ook eindelijk pas op vlees en liep ook nog een zeer leuke 1A en oude Geesje trof het niet met dagkampioen Janis 239 v.d. Kikkert en Sonya v.d. Roomberg in haar rubriek. Geesje had zondag trouwens nog een kleine verrassing voor ons. Ze was al weer rits en dus weer op reis naar Wadapatja 10 v.d. Kikkert. Nu is ze weer met 6 dagen teruggekomen en ik denk dat ze nu wel drachtig is, afwachten maar weer. Hieronder nog even paar foto’s van afgelopen zaterdag.

Cincopa WordPress plugin

De laatste actieve geitenweek?

Ja, veel nieuws is er tegenwoordig niet in Geitenland (Griekenland is meer in het nieuws en de “kindertjes” die ons landelijk politiek beleid maken, maar daar heb ik gelukkig geen verstand van en daar moeten wij ons als hobby maar helemaal niet druk om maken). Toch heb ik het afgelopen week nog wel druk gehad met de geitenhobby, maar het is ook zoals Marco Snip al schreef, geiten is een manier van leven en je planning pas je vaak op de geiten aan. Afgelopen zaterdag heb ik nieuwe hooiruiven opgehangen en hooi opgehaald. Vervolgens zou ik afgelopen maandagavond de dieren toiletteren voor de laatste keuring van zaterdag, maar daar gooide Geesje van Carpe Diem roet in het eten en die kwam na 5 weken weer terug. Vermoedelijk is ze dus wel drachtig geweest en een vroege abortus gehad, niets abnormaals en weer een voordeel van de geiten vroeg bij de bok doen, nu is het nog maar half februari dat ze straks moet lammeren (als het nu wel goed gaat en waarom niet). Maar in ieder geval maandagavond dus met Geesje naar Jacob Laning en Wadapatja 10 vd Kikkert geweest. Dinsdagavond de financiën als penningmeester maar even helemaal tot in de puntjes bijgewerkt en woensdagavond eindelijk de geiten getoiletteerd. Donderdagavond mijn muziekavond en vrijdagavond mag ik als opbouwer naar Beilen om alles klaar te zetten voor zaterdag en dan zaterdag de keuring… kijk… toch weer een hele week voor mijn gevoel met de geiten bezig. Heb de geiten qua vlees- en beharingsconditie nog er best mooi bij staan, maar vind het zolangzamerhand ook wel leuk geweest en de winterrust lacht mij ook wel toe. Alhoewel ik super nieuwsgierig ben hoe de drie lammetjes het zaterdag gaan doen. Zijn drie totaal verschillende lammeren en heb eigenlijk zelf geen idee welke de “beste” volgend jaar zal worden. De ene is heel snittig en niet te groot, maar meer benen dan lichaam en ikzelf vind dat mooi jeugdig en snittig voor een lammetje. De andere heeft een prachtig halsje en is een echt showgeitje (paar keuringen trouwens niet mee gehad) en de derde is juist super lang met super mooie welvingen en komt eigenlijk al te rijp over voor een lammetje, maar je ziet er al wel een geweldige geit in. Kan niet wachten tot ze volgend jaar afgelammerd zijn en je dan echt kunt zien wat voor type geit er in is gekomen. Eerst zaterdag nog maar even een super gezellige keuring en met plezier langs de kant en serieus in de ring!

So you think you can… win!?

Ja, wat een titel. Zat zondagavond na een vermoeiend, maar zeer leuk weekend lekker op de bank tv te kijken. Vrijdagavond eerst bruiloft van collega, zaterdag overdag met het allermooiste weer de geitenhokken uitgemest en het luie zweet de vrije loop gelaten. ’s Avonds was het ‘u gaat vanavond zien wat u niet ziet, en u gaat niet zien wat u ziet’,  een voorstelling van Hans Klok en waarom willen we altijd alles kunnen bevatten en meteen verklaren? Gewoon genieten van de zeer complete show. Zondag overdag een familiedagje en zondagavond dus eindelijk de rust om eens op de bank te ploffen. Beetje tv kijken en we keken naar “So you think you can dance”. Als je de titel goed ontleed, dan zit er ook al iets denigrerends in en de competitie spat er vanaf. Zo kwam er een jongeman weer auditie doen die blijkbaar het jaar ervoor ook meegedaan had en heel ver was gekomen. Ze lieten beelden van het jaar ervoor zien en ja, hij kon echt dansen en zijn uitstraling daarbij was ook dat hij de beste was en op de vraag die ze hem toen stelden was ook het antwoord dat hij die strijd ging winnen. Dat was dus niet zo en dat was een zeer zware teleurstelling voor hem. Nu een jaar later kwam hij er weer en was hij veranderd in een spontane opgewekte en zelfs bescheiden jongen en meer man geworden nu. Ze vroegen hem nu wat hij het afgelopen jaar geleerd had. In ieder geval was hij nog fanatieker aan het dansen geweest, maar nu met één heel groot verschil. Dansen was zijn lust en zijn leven en ondanks de zeer grote teleurstelling van het jaar ervoor had hij ervaren dat dansen zijn passie is en deed ie het nu vanuit zijn plezier in het dansen en niet meer om “de beste te zijn”. Natuurlijk wilde hij weer heel graag zo ver mogelijk komen en winnen zou hij zeker niet erg vinden, maar zei hij meteen, als dat niet gebeurd is er ook niets aan de hand. Dansen was gewoon zijn ding en hij deed zijn eigen ding (dans, haha) en kwam met glans en vol enthousiasme in zijn dans door naar de volgende ronde…

Ja, dat ik dit hier neerzet kwam omdat ik hier een mooie vergelijking in zag en ook wel met mezelf (ben daar ook wel eerlijk in). Je moet niet de dwerggeiten houden en fokken en naar de keuring gaan puur om te winnen. Je moet plezier in de geitjes hebben in het hok en het weiland en het verzorgen thuis, de fokkerij in het algemeen, de keuringen qua gezelligheid en de evt. mooie dieren die je daar ziet, de contacten met de andere liefhebbers. Hoe ver je dan op zo’n dag zelf komt met de dieren is op dat moment natuurlijk wel leuk als je fokkerij cq dier gewaardeerd wordt en natuurlijk moet je in de ring je best doen. Maar als je dier gewoon goed is en je krijgt er een goed commentaar bij en als je dan eerste, tweede of zelfs achteraan staat (vooral bij de oudere geiten met allemaal oudkampioenen), dat mag het plezier in de geiten toch niet ontnemen?

Ik ga gewoon weer verder met het mooie geitje fokken en zit al dichtbij wat ikzelf ambieer. Thuis vind ik ze echt mooi en geniet ik er van, dus die factoren heb ik al 🙂 . Echter het blijft frusterend op een keuring om misschien wel de beste geit (of bok) van de rubriek te hebben die alles verkloot met de show. Want een dier die niet showt en zich niet spant, die heeft de hals er niet mooi op, is niet attent, de rugbelijning laat meteen te wensen over en de achterhand mist de stuwing en daardoor ook een stap die totaal niet krachtig is. Heb dan liever een diertje die voor de keuring misschien iets te kort is (wordt er tegenwoordig al te veel op lengte gekeurd???) of nog te weinig wigvorm heeft (veel jeugd?) of gewoon een andere “bouwfout”, maar zich wel perfect laat zien. Dat is als voorbrenger zeker zo prettig en als keurmeester kan je dan ook echt het dier op waarde beoordelen.

Volgende week de laatste keuring van Noord-Nederland en met zelfs 22 inzenders is het weer een grote show. Aantal dieren vind ik in het totaalgebeuren altijd minder van belang. Heb liever in dit geval de 94 dieren van nu 22 inzenders, dan bijvoorbeeld 120 dieren van 15 inzenders. Op naar de laatste gezellige keuring en dan de herfst/winterstop en over 4 maanden al weer de lammetjes (soms is het mooi dat het jaar snel gaat, deze herfst ben ik nu al bui, eh beu, de buien beu).

Mijn complimenten over de geslaagde geitennationale

Weer bekomen van een lange geitendag, kijk ik naar een super geslaagde dag. Helaas niet voor mijn eigen triootje die ik bij me had. De keurmeesters gaven het perfecte commentaar en vooral bij de derde. Het commentaar van de keurmeester was; lijkt ons ook frusterend als eigenaar om een hele fraaie en beste geit aan touw te hebben die het in de ring niet wil laten zien! Ja, dan heb je paar super beste en fraaie dieren bij je, mijn moeder had ze in super conditie gezet en ’s morgens gewoon even bij de hokken langslopend van andere fokkers en dan constateren van ja, mijn dieren staan er echt mooi voor en hebben de gewenste maatverhoudingen en type en dan de ring binnengaand en alledrie gaven de brui er aan. De ene begon nog goed, de andere had een goed eindstuk (maar ook veel te laat) en de derde was helemaal blij en had ook totaal geen haast om uit de ring te gaan. Waar andere dieren al trekkend voor de eigenaar uitgaan (volgens mij willen die dus weer snel naar huis 🙂 ), blijven mijn dieren veel te sloom naast me lopen en kwispelen ze van blijdschap???

Mijn complimenten gaan wel uit naar de mooie ruime opbouw van de manege en het keuren in één ring. Wat een genot om alle dieren ook zo te kunnen bewonderen. ’s Morgens had het tempo ietsje hoger gekund (ook de leden moeten soms even sneller met de dieren in de ring komen!), maar dat mocht de pret totaal niet drukken, we wisten wel dat het goed zou komen en alles bij elkaar straalde veel rust uit. De plaatsingen konden we ons goed in vinden en vooral dit keurmeestersduo was goed voor een zeer goede en duidelijke uitleg en ook dat was weer eens goed, het geluid was super! De “verdeling” van de titels was achteraf geweldig. Natuurlijk mag er nooit met opzet verdeeld worden en moet je als keurmeester nergens rekening mee houden en puur keuren op wat je op het moment in de ring ziet. Echter bij de evaluatie is het een zeer prettig gegeven dat de 12 individuele titels (tel de groepen en de dagkampioenen niet mee, noem dat altijd dubbeltellingen) verdeeld zijn over 10 fokkers/eigenaren. Alleen de familie Vaessen had twee titels en Mark Eindhoven. Hiermee is het tijdperk van hegemonieën even voorbij? Dan wil ik Mark Eindhoven helemaal paar complimenten geven; ten eerste heeft hij echt paar super fraai typische dieren, hij had ze in super mooie showconditie en wat ik nog mooier vond, hij showde er zo mooi rustig mee dat zijn dieren heel goed door de ring stapten en echt de stap konden afmaken en zo kun je pas echt super een dier beoordelen! en dit alles deed totaal geen afbreuk op de spanning van het dier en ze hielden de hals er perfect op en hadden beiden een super bovenbelijning, ere wie ere toekomt en de dagkampioenstitel was meer dan verdiend en wat Evert Jan ook al in zijn slotwoord zei, in deze prachtige hobby gunnen we het elkaar ook en als je dan zo’n dier ziet dan kun je daar als echte geitenfreak van genieten toch?

Het terug laten komen van alle 1A’s en 1B’s van de lammetjes vind ik persoonlijk een zeer leuk gebeuren. Opvallend was dat dit jaar bijna alle lammetjes in de kampioensrubriek wel wilden showen en dat de gemiddelde kwaliteit echt hoog lag. Dan wordt het aan de ene kant iets onoverzichtelijker, maar als we dit systeem eenmaal gewend zijn en de keurmeesters zouden gewoon overleggen en evt. met de arbiter meteen erbij dan wordt dit nog spannender en leuker en ik heb toch paar 1B’s gezien die ik ’s middags niet minder vond dan de 1A  ’s morgens. Zo heb je toch nog meer winnaars en ben je met een 1B niet meteen uitgeschakeld toch? Vooral nu tegenwoordig de kwaliteit van de dieren zo dichtbij elkaar ligt, worden de titels ook voor het grootste gedeelte bepaald door het laatste stukje show en conditie.

Bij thuiskomst gisteren de evaluatie in het geitenhok en heb ik dit jaar maar twee geitlammetjes gefokt en beiden zijn nog aanwezig en keek ik naar het lammetje die ik NIET bij me had en wat stond die er ineens weer mooi voor. Ze had de hele middag lekker in het weiland met het zonnetje gelopen en haar beharing leek meteen weer fraaier en ze was mooi gevuld… dit was haar probleem. Ze wil geen brokjes eten en alhoewel ze al van 10 januari is, drinkt ze nog altijd bij haar moeder en voor de rest eet ze bijna niet. We hebben het probleem nu vermoedelijk ontdekt. Ze wil niet uit de drinknippel drinken! Want eenmaal buiten stormt ze (ja, is een jonge Storm!) meteen op de wateremmer af en drinkt daar relatief veel uit. Ik dacht meteen even zien hoe ze nu aan de band lijkt dan en ja hoor, wat een showertje, had ik dus gisteren op het verkeerde paard (eh geit) ingezet? Geeft niet, de volgende keuring mag ze zich bewijzen en voor de rest verder op onderzoek gegaan. De drinknippel in haar hok spuit het water hard uit en het komt er bijna bruisend uit. In een ander hok (net een andere soort nippel) komt het water heel rustig uit de nippel en dus vandaag maar omgezet. Kijken of dat beter werkt en of ze dan ook er brokjes bij gaat eten, ben nog niet plan om er een “wateremmer” geit van te maken, want dat moet je dan haar hele leven volhouden en haar lammetjes gaan dat gedrag dan ook overnemen? Even proberen maar weer…

Archief