19 november 2018 at 23:15

Koning, Keizer, Admiraal…

Ja, leuke bokkennamen misschien, maar ik dacht vandaag aan de reclame van vroeger en dat was reclame voor WC-papier… heb namelijk vandaag de hokken weer uitgemest (anders zou ik een zaterdag zonder geitenactiviteit hebben, kan niet toch???). Wat ben je dan blij dat je maar 7 hokken hebt en in bepaalde hokken zat ook wel veel stront weer, maar de hoofdreden waren de muggen. Meteen bij de eerste greep stront vloog mij al een mug in het strotje en mijn moeder had dus niet overdreven, de muggen waren in grote aantallen en super vervelend. Vroeger op de boerderij ging het uitmesten met kruiwagen naast het hok, kruiwagen vol gooien en naar de mestplaats rijden, omkiepen en weer terug. Sinds de geiten in Oostwold zitten gaat het wat omslachtiger. Gelukkig woont mijn broer maar op 5 kilometer afstand en mag ik van hem altijd een “trekkertje” lenen en kieper. Dan zet ik die voor bij het hok neer (en is al bijna op de weg, zoveel ruimte is daar niet). Dan is het eerst al manouvreren met iedere greep mest in het hok en loop je met de greep mest naar buiten om het op de kieper te gooien. Voordeel is wel dat als je de hokken leeg hebt, je zo met de trekker en de kieper naar de boerderij van mijn broer rijdt en daar even achteruit de kieper de mestplaat op… en kiepen maar!!! Voordat mijn broer de boerderij had, moest het met een platte wagen van mijn vader (is niet de boerderij van mijn broer nu) en kon je bij de boerderij nog een keer spitten. Werk van werk noem je zoiets. Enfin, hokken zijn weer mooi schoon en zelfs een of andere mega plakband in het hok opgehangen (via Jacob Laning gekocht) en na het eten weer gekeken en daar zaten al enorm veel muggen op (by the way, wij in het noorden zeggen muggen tegen die “zwarte vliegen”, in andere delen van Nederland worden het vliegen genoemd???). We hebben een blauwe lamp in het hok en daaronder liggen ook altijd genoeg muggen, maar die kan het dus lang niet aan.

Tijdens het hokken uitmesten goed nagedacht over de bokkenkeus en die begint al aardig vorm te krijgen. Had zelfs deze week het lumineuze idee om mijn bokje Felano heel nuttig in te zetten. Heb nog steeds heel veel vertrouwen in hem en vooral als je z’n type in het hok ziet en van z’n volle zusje en moeder (om maar niet te spreken over de resultaten van zijn tante). Dacht… eigenlijk heb ik er zelf geen ideale geit voor, de Carpe Diem dieren zitten allemaal te dichtbij in het bloed. Bedacht me ineens een jeugdgeit die ik dit jaar bij iemand in het hok gezien had en dacht, dat lijkt me de perfecte combinatie en van die combinatie dan weer een bokje. Wilde die geit wel kopen en dan samen met een andere geitenfanaat. Echter we stuitten natuurlijk weer op één klein probleempje… de zeer trotse eigenaar waardeert zelf het geitje ook enorm en is uit het echte hobbyïsten hout gesneden en kijkt iedere dag met zoveel plezier naar het geitje dat hij het geitje terecht niet weg doet. Jammer, was een leuk idee en toch geprobeerd. Dit zie je ook wel eens onbewust in je eigen stalletje gebeuren met “bokkenkeus”. In principe moet je eerst heel goed naar je eigen geiten kijken en dan denkbeeldig op papier zetten wat je echt wilt verbeteren c.q. er in wilt fokken en aan de hand daarvan op zoek gaan naar die bok. Nu laten we ons te vaak verleiden door een enorme leuke (show)bok en gaan dan kijken welke geiten kan ik daar mee dekken en meestal doen we er dan ook nog dieren bij die er eigenlijk net niet bij passen, maar puur omdat we die bok zo ontzettend mooi vinden…

Alles ingeschreven voor Blijham

Kan het niet laten en heb gewoon alle 9 geiten opgegeven en de bok Felano voor Blijham. Wil toch dat alle dieren af en toe naar de keuring gaan en dat is goed tegen of voor de stalblindheid. 🙂 Wil niet zeggen dat ik de dieren die achteraan lopen (en dat zullen er zeker ook een paar zijn) dan ga opruimen en wil ook niet zeggen dat de dieren die vooraan lopen geen fouten hebben. Vind het altijd verfrissend voor jezelf om ze in de ring te hebben en aan de hand daarvan ook de bokkenkeuze te bepalen. Ja, het is weer wat, je weet nog niet eens hoe je lammetjes uitgroeien en je moet alweer bezig voor het volgend seizoen. Heb al wat combinaties in gedachten, maar houd zeker nog paar opties open.

Felana blijft het SUPER doen!

Zoals ik gisteravond al verwacht had, zijn de keuringsresultaten dit jaar niet te voorspellen en zo loop je vooraan en zo loop je met hetzelfde dier in het midden of zelfs “achteraan”. Dit zie ik bij veel dieren van verschillende eigenaren en ook zie ik het fenomeen dat een eigenaar niet meer een “vaste plaats” in de ring hebt. Kon je vroeger de katalogus bijna thuis invullen, met de dieren van tegenwoordig die kwalitatief (en genetisch) zo dicht bij elkaar zitten is het compleet onvoorspelbaar en dit maakt het “spelletje” van een keuring of nog beter gezegd show wel enorm leuk. Dit gebeurde vandaag dan ook weer en echte toppers die er bovenuit steken zie je weinig meer. Zal deze keer niet weer al onze dieren bespreken hoe ze het deden in de ring. Feit is altijd wel dat je je niet meteen met je lammetjes moet ontmoedigen als je er wel zelf vertrouwen in hebt en Felana is er zelf ook een goed voorbeeld van. Vorig jaar was ze totaal geen keuringsdiertje en nu presteert ze zelfs op alle 3 keuringen dit jaar waar ik geweest ben. Eerste clubshow Buitenpost reserve kampioen (toen dacht ik nog, is eenmalig), kampioen vorige week op de openshow te Leusden (toen dacht ik nog veel geluk en ze was daar net mooi) en vandaag reserve kampioen op de Openshow van Raalte en nu denk ik, wat een geit toch! 🙂 Mooiste vind ik nog dat haar vader Topline 15 v.h. Stapelbroek vorig jaar niet gewaardeerd werd door zijn fokkwaliteiten (afgerekend weer op de prestaties van lammetjes) en nu was het bij de jeugdgeiten een dubbelslag voor Topline 15 en heb het gevoel dat er straks nog meer mooie Topline 15 geiten boven komen drijven…

Stilte voor de Storm

Morgen is de grootste landelijke keuring van het jaar en al weer jaren in Raalte. De meeste dieren zijn op de top en er komen traditiegetrouw meer dieren dan op de Nationale. Voorheen was dit “De Elburgshow” en waarom komen hier juist veel? Punt één omdat de meeste dieren dus op de top zijn en voor de rest dat iedereen eigenlijk graag alle landelijke dieren bij elkaar wil zien en dan ook z’n eigen. Vroeger werden er vaak op deze keuring de kaarten geschud en gelegd en kon je deze resultaten voor het grootste gedeelte doortrekken naar de nationale. Mijn gevoel zegt dat dat dit jaar niet zo zal zijn. De kwaliteit van de dieren zit al dichter bij elkaar en dieren die er nog echt kwalitatief bovenuit steken heb je bijna niet meer. Dit maakt het keuringsseizoen spannend en wisselend en zeer zeker leuk. Ben vanavond vanaf mijn werk nog even snel bij de geiten langsgereden en heb ze de laatste tijd niet veel gezien. Mijn moeder heeft er zeer goed op gepast en de meesten staan er perfect voor, daar zal het niet aanliggen. Alleen Lissa 50 wil maar geen vlees aanzetten, maar het seizoen is nog lang en we willen soms te snel… even geduld hebben. Voor haar lammetje wordt het de primeur en heel benieuwd hoe Isa het in de ring doet en ook die moet nog echt mooi worden. Goed vooruitzicht voor de tweede helft van het keuringsseizoen straks. Eerst weer terug naar morgen. Waarom is deze keuring ook zo belangrijk? Hier worden de fokresultaten echt vergeleken en worden de snelle conclusies getrokken en vooral hier wordt er naar de boklammeren gekeken. Zit er een bokje bij die je wilt gebruiken en zo ja, is die te koop of te huur of valt er wat anders te regelen. Zo zit ik ook in de katalogus te neuzen en ga alle bokken bij langs. De vaderdieren van de boklammeren valt te herleiden tot een handjevol bokken die ook nog allemaal redelijk verwant zijn… niet echt iets origineels te vinden op papier dus. Of zal Storm eindelijk z’n belofte waarmaken? In het hok laatst gezien en daar is ie echt schitterend, maar het beeld wat je van een dier krijgt in het hok is vaak niet hetzelfde als die je krijgt in de keuringsring. Bij de geiten wordt het ook een grote verrassing en staan alle uitslagen open. Tegenwoordig moet je ook niet vreemd opkijken dat je op de ene keuring nog vooraan staat (of zelfs kampioen) en op de andere keuring met een 1D naar huis gaat. Moment van de show, de conditie van het dier en de concurrentie (en bij de concurrentie geldt hetzelfde ook weer) en de kwaliteit zit zo dicht bij elkaar dat daarom een keuringsresultaat alleen niets meer over de kwaliteit van het dier zegt… we zullen morgen zien hoe alles weer lijkt… heb er veel zin in!!!

PS Weet nu ook waarom ik geen katalogus thuis heb gekregen (heb die van mijn moeder vanavond meegenomen), ze hebben als inzender H. Wiersma, Tillewei 9 Eestrum uit het ledenbestand genomen… die zal wel raar opgekeken hebben toen die de katalogus thuiskreeg 🙂

Openshow Leusden 11 juni

Na een weekje Engeland met geitenvrienden (zo noem ik het altijd maar), moesten wij (Jacob en ik) onze belofte invullen om op de Openshow van Leusden met geiten te komen. Was wel even weer vroeg op, maar voelde me totaal niet vermoeid en Jacob gelukkig ook niet. Zelf zag ik mijn geiten pas om 7 uur smorgens voor het inladen en amper gekeken en zo de geiten in het karretje gestopt. Keek nog wel even bij Merlijne die ik opgegeven had, maar vorige week niet getoiletteerd had, omdat ze naar mijn mening even de verkeerde kant opgroeide (ze begon als eenling even wat stugger en losser te worden en ook haar beharing werd er niet mooier op), maar keek weer in het hok en ze stond er bijna glad en mooi bij. Maakt niet uit, niet getoiletteerd en het karretje werd ook wel vol genoeg zo. Dus snel naar Jacob en die had ook al een drukke avond gehad met Janis 239 die haar lammetjes niet meer had laten drinken (bokje was er uitgesprongen en daardoor was het in de war). Jacob zijn geiten er bij in en samen op weg naar Nieuwleusen waar we Evert Jan Regelink opgepikt hebben en met ons drieën verder naar Leusden. Op de keuring het dagelijks ritueel van Ad, Bets, Marlies en Kees van “Goedemorgen! Goed geslapen?” :-). Later kwam Cor ook nog aanschuiven en zo waren we bijna weer compleet. De keuringsring was mooi ruim opgezet en de manege lag er schitterend bij, complimenten aan Centraal Nederland voor deze opbouw. Temperatuur was ook goed en smiddags zelfs enorm zweten. Jammer dat er niet meer publiek was, maar de sfeer was zeker goed en lekker ontspannend. Ook de kantine was heel goed en vlotte en leuke bediening. Keurmeesters Edwin de Vos en Adriaan Groeneveld keurden zeker goed en hadden beiden een hele goede uitleg bij de dieren. Ik had vandaag de subjectieve inzenderspet op en vooral met (mijn) fokkerijvisie de dieren bekeken. Feit blijft dan dat je keuringstechnisch andere volgorde in de ring MOET doen dan dat je fokkersinstinct je soms ingeeft. Want om een heel mooi luxe en snittig klein geitje te fokken, dan moet je niet met te royaal beginnen. Maar je kan ook niet zomaar een ielig krachteloos lammetje op kop zetten. We waren natuurlijk vooral benieuwd naar wat de andere fokkers gefokt hadden en hoe de lammetjes van vorig jaar zich nu ontwikkeld hadden tot jeugdgeit. Met fokkers als Luc Dumortier en Ronnie Klaassen, die bijna ieder jaar goed zijn voor nationale titels en Michiel Groot die in no time weer een topstal opgebouwd heeft en nog vele andere fokkers zou de kwaliteit hoog zijn. De kwaliteit was in de breedte zeker zeer goed, maar echte uitschieters waren er niet. Dit is gunstig voor de hobby in het algemeen, maar maakt het keuren weer veel moeilijker en tegelijkertijd ook weer spannender.

Als eerste mocht ik met Felano in de ring (rubriek 2 al) en het was net alsof hij de week Engeland in de benen had. Wilde geen brood uit de hand en was ook “te tam” aan de band. Vooral in het begin kwam hij niet los met showen, later werd het gelukkig beter en vooral de laatste rondjes voor het opstellen begon hij lekker aan de band. Kwam op de derde plaats en vooral de twee bokjes ervoor waren ruimer in de onderdelen. Op kop stond de enorm ruime en lange bok van Mario Fransen die perfect showend door de ring ging en smiddags ook het kampioenschap opeiste. Commentaar was o.a. drie beste mooi typische bokken op kop, dus niets mis mee. Zusje Fella mocht bij de geitlammeren de spits afbijten en ook die was te lauw aan de band. Enorm jammer, want vind haar zo ontzettend typisch en dat commentaar kreeg ze ook. Bij Felano ben ik niet bang voor de show (in de toekomst), bij haar heb ik toch twijfels en doordat ze dan niet verzameld, maakt ze geen front en toont ze ook geen kracht. Qua type is het ook een dier die langer werk nodig heeft denk ik. We zullen zien, een 1D werd haar toebedeeld en ik zal zien dat er meer vlees op komt. Vlees is namelijk spieren en spieren is weer kracht en dat veranderd het dier dan weer helemaal. Het jeugdgeitje Lissa 50 of the White Cottage (van mijn moeder) mocht meteen na de pauze en was maar een gewoon rubriekje. Lissa 50 heeft vooral te kampen met te weinig bespiering en is ontzettend moeilijk op haar te krijgen. Eigenlijk zou je haar nog niet mee moeten nemen naar de keuring, maar ben zelf enorm gecharmeerd van dit type en wil het ook graag laten zien dat dit een type geitje is zoals ik ongeveer voor ogen heb. Natuurlijk heeft dit geitje ook haar schoonheidsfouten, maar zelf denk ik dat er heel veel veranderd als er straks wel eens echt vlees op zit. Lissa 50 mocht lange tijd op kop lopen en liep heel mooi rustig naast mij, geen gehaast en volgens mij showde ze ook goed. Mooie rustige stap en niet dat getrek in de band. We moeten toch eens met elkaar afspreken wat we nu onder mooie show verstaan en natuurlijk doe ik er zelf ook aan mee als je een diertje hebt die enorm vooruit wil en dan iets sneller lopen en de hals bijna achterover trekken en dan lijkt de bovenlijn nog mooier. Maar vinden wij dat alleen mooi showen? Denk ook nog aan Ellis van de Bloemersweide hoe die vroeger nationaal dagkampioen werd. Gewoon touwtje slap naast Ronnie en zij liep gewoon heel rustig en enorm attent naast Ronnie. Enfin, Lissa 50 had zeker op dit moment nog te weinig kracht en uiteindelijk belandde ik op de tweede plaats. Twee rubrieken later mocht ik met Felana van Carpe Diem. Rubriek ervoor zag ik al hoe nationaal kampioen geitlam Gravin v.d. Roomberg verslagen werd door Anouk v.d. Elsenburg. Twee super beste fraaie geiten, maar beiden ook niet de kleinsten. Mijn rubriek stond ook boordevol toppers en vooral Silvie v.d. Roomberg (v. Arthos v.d. Loarikshoeve) had ik vantevoren gezien en wat een geit, kon er zo geen fout aan ontdekken en zo mooi belijnd en correct. Jacob stond ook bij me in met een super typische geit en ook een Topline 15. We kwamen de ring in en Felana deed het lekker aan de band en ze stond qua vleesconditie er nu ook op haar hoogtepunt voor (twee weken geleden net haar 2 bokjes afgedaan, zal nu moeilijker worden). Ik mocht zelfs op kop in deze super zware rubriek en achter mij stond Michiel Groot met Armanda v.d. Elsenburg (volle zus van Armin). Commentaar was ook een super rubriek met vier beste dieren op kop. Mijn Felana werd dus enorm geprezen en vooral de complimenten die je ook van de andere fokkers krijgt dat je een mooi typische geit hebt die niet groot is en niet de extreme lengte, maar wel luxe en kracht combineert en veel uitstraling heeft. Mijn dag was al geslaagd. Jacob moest een rubriek na mij en had ook een super typisch klein jeugdgeitje van Topline 15, genaamd Janis 295 v.d. Kikkert en heeft daar ontelbaar veel rondjes mee moeten lopen. Uiteindelijk mocht hij zich voor nationaal reserve kampioen Melissa 69 v.h. Turkeyenhof opstellen. Ook dit was een super zware rubriek en over plaatsingen kun je altijd gezond discussieren en Melissa 69 blinkt uit in lengte en daardoor mooie lange lijnen en soepelheid en ook wigvorm en geitenopdruk. Janis 295 blinkt uit in uitstraling en enorm veel type opdruk en jeugdigheid. De geit zelf is bijna een ode aan het echte dwerggeitenras. Voor het kampioenschap bij de jeugdgeiten waren er nog maar 4 geiten over en dat waren er twee van Michiel en Hilda Groot en Jacob en ik dus. Had het enorm warm in mijn fleece, maar had daar het brood in en daar is Felana wel gek op, dus lekker aangehouden. Het was enorm zweten en de beloning was groot. Kampioen op zo’n mooie openshow! Dit is weer een leuke opsteker voor mijn fokkerij en heb het gevoel zelf ook dat ik de fokkerij er weer in heb. Voor het dagkampioenschap hebben we het spannend gemaakt, maar die eer is naar de veteraan gegaan. IJsselland Nelleke van Kees van Nispen was de gelukkige en ook dat is een gezonde ontwikkeling dat we bij twijfel(?) voor de oudste gaan. Nelleke heeft een schitterende voorhand en is een geit met veel ruimte en kracht. Ze is ook de moeder van Romano en Ramona en dan zie je ook wel waar die kwaliteiten allemaal vandaan komen. Kees heeft ook weer een stel beste geiten en we zullen de Barbadoshoeve weer goed in de gaten houden.

Hieronder nog Felana van Carpe Diem die door Evert Jan Regelink nog netjes op de foto is gezet, bedankt nogmaals EJ.

Felana van Carpe Diem

Archief